¶ de miraculis¶ Diſtinctio decima¶ CaluiĘtulit mihi abbas Theo dericus noſter monachus quondaꝫcomes in wiedā rem ſatis mirabilem. Noui inquit in ꝯfluentiacarnificem quendā hominē in officio ſuo ꝓbum ſatis nomē illiꝰexprimens. Hic cū tꝑe quodā tertia feria ante cineres totā pe-ne noctem in comeſationibꝰ expendiſſet. Mane quaſi ad abluendas car-nes cū quodā ſuo collega tabernā intrauit Cūqꝫ ad officiū miſſe pulſaret̉et fideles ad eccleſiā ꝯfluerent necnō ex eadem taberna. iamqꝫ ſoli hi duoillic remanētes potarent ait alter carnifici. Terte modo diu nimis expe-ctamꝰ eamꝰ ergo ad eccleſiam ꝓpter ſacros cineres. Cui ille miſteriū cinerū irridendo reſpondit Sede. ego tibi dabo cineres et tu mihi. Tollenſqꝫcineres de lare iactauit ſuꝑ caput eius. Et ecce mox pena irriſionis ſubſe-cuta eſt. Nam ſtatim circa caput et faciē tantū ſenſit puluerē acſi follibꝰ eiinſufflaret̉. Cūqꝫ territꝰ exclamaret. tantū ore cineris hauſit vt pene ſuffocatꝰ fuiſſet. Accurrerūt multi plagā tam mirabilem videntes. ductꝰ eſt inꝓximā inſulam in qua nō puluis ſed gramen erat. ſed nihil ei profuit. Inrheno in pomerio in ſolario neqꝫ in aliquo loco a turbine cineꝝ ſe defen-dere potuit a quibus tādem ſuffocatus penā irriſionis ſoluit. Ecce homode quo iupͣdictum eſt deuotionis gratia etiā ſub terra viuere potuit. hūcin aere iam dicta culpa ſuffocauit. Duo nunc ſubijciā miracula. Primummeruit virtus humilitatis. ſequens virtus caſtitatis¶ Ca luiſIfardus cuius memini in diſtꝭ. iiij. ca. iiij. ꝯuerſus fuit in hemmērode. Hic cū eſſet homo bn̄ natus vt ꝑ humilitatē ampliꝰ mereret̉ porcos monaſterij paſcere nō deſpexit imo precibꝰ idē officiū obtinuit. Die quādā cū iuxta nemus gregē porcoꝝ pauiſſꝫUidit ibi duas arbores que de vno trunco ꝓceſſerāt. Cui cū vna placuiſſet. dixiſſetqꝫ in corde ſuo. deꝰ qͣꝫ ydonea eſſet hec arbor ad alueos por-coꝝ. mox cecidit acſi ſecuri ſucciſa fuiſſet. Ecce nō oranti ſed cogitanti lignū obediuit. Hec de humilitate. Audi aliud miraculū de caſtitate.¶ CaloLardus nouitiꝰ noſter ſicut ip̄e mihi retulit habuit materterā nomine Iuttā que ante ꝯuerſionē licꝫ corꝑe fuiſſet caſta geſtibꝰ tn̄ nimis oſtendebat̉ leuis ac laſciua. Erat em̄ nubilis. hec cū die qͣdācū ſororibus luderet. germanꝰ eius magne grauitatis clericus affuit Qui