¶ Decima diſtinctiode miraculisdolens de ſororis leuitate ſilicē ſolidiſſimū de flumine tulit et ait. Priꝰ ſcindet̉ lapis iſte in manu mea qͣꝫ ſoror mea Iutta ſtabilis fiat ac monialis.Deus vero vt oſtenderet hominē nō eſſe iudicandū ẜm faciem mox ſilicēin manu eius ſcidit. Quod vbi illa cōperit tū verbo fratris tuꝫ miraculolapidis ꝯpuncta. nupcijs ac ſeculo valedixit et in clauſtro ſanctimonialiūcuius vocabulū eſt bethbue̓ religionis habitū ſuſcepit. eū lapidē vſqꝫ ho-die in teſtimoniū caſtitatis atqꝫ ꝯuerſionis ſue reſeruans. Hec dicta ſuntde elementis Placet nūc audire aliquid miraculoſi de his que in illis mouent̉ auibus ſcꝫ piſcibꝰ animalibꝰ ac reptilibꝰ. ¶ Appolloniꝰ. placet ¶ Ceſarius. quod dicturus ſū vtꝝ ſcriptū ſit an nō ignoro. Ego em̄ illud nō di-dici ex lectione. ſed ex cuiuſdā viri religioſi relatione.¶ Cap. lvi.Atrona quedā beatū Thomā cantuarienſē plurimū diligens.aſſiduis infirmitatibꝰ laborabat et cū doloribꝰ ageret̉. eundeꝫmartirem his verbis inuocabat. Sancte inquit Zhoma adiu-ua me. Habebat aūt neſcio cuiꝰ generis auiculā que ex aſſidui-tate audiendi eandem abſolute ſatis ꝓferre didicerat orationē. Die quadam miluꝰ extra domunculā eā videns rapuit et auolauit. In ip̄o raptudū vnguibꝰ illiꝰ auis p̄meret̉ cūctis qui aderāt audientibꝰ clamauit de aere. Sancte thoma adiuua me. It aūt mirabilis deus martiris ſui meritaglorioſa demōſtraret. miluo vt auiculā dimitteret p̄cepit. Que ſtatim cuꝫmulta alacritate redijt ad dominā et ille rapine ſue penā luens mortuuscecidit in terram. ¶ Appollonius. Quid eſt ꝙ ſanctus ſuccurrit periclitanti auicule et nō egrotanti famule ¶ Ceſarius. qꝛ illa aliā vitam nō habebat quā iſta expectabat. Uoluit etiā ei oſtēdere ꝙ dilacio curationis eiꝰnō foret ex impotentia ſed ex ꝓuidentia quia virtus in infirmitate ꝑficit̉Audi aliud miraculum.¶ Ca. lviiIles quidā Anſelmus nomine de villa liſere columbas pl̓imasnutrire ſolebat. dictū eſt ei qꝛ grauiter nutriendo illas peccareteo ꝙ ſatā et granaria lederent ꝓximoꝝ. Die quadā eis ad comedendū annonā ꝓijciens cū om̄es eſſent in vnū corā eo con-gregate. clara voce cūctis qui aderāt audientibꝰ dicebat. Uos columbeſi dei voluntas eſt vt penes me habitetis manete. ſinaūt p̄cipio vobis ineius nomine vt ſtatim recedatis. Ad qd̓ verbū mox om̄es colūbe ſimul ſeleuantes ſimul auolauerunt. neqꝫ vltra reuerſe ſunt ad illa domicilia.