nūinui.ipalca.imutiu ꝑianuma pi-

¶ Septima diſtinctio ¶ De ſancta Mariavero ſicut viri catholici ⁊ religioſi ſacerdotē catholicū ⁊ notū propter ſinē Chriſti ⁊ genitricis eiꝰ honorē tā crudeliter mutilatū deuote ſuſcipientes. omnē ei humāitatē exhibuerūt. In nocte vero Epiphanie cuꝫ ſolēnes decātarentur vigilie. baculo ꝑietē pulſās miniſtros aduocauit. Quicū quererēt quid vellꝫ ⁊ ille ſe in oratorium deportari ſignaret. volentesei ꝑcere nō adquieuerūt. Tādem importunitate eiꝰ tediati ī eccleſia eumducentes ante altare quoddā depoſuerūt. Qui cū matrē mīe tota mētisdeuotione inuocaſſet illa ei apparēs ⁊ carnē līgue formā hn̄teꝫ in manutenēs rn̄dit orāti. Quia ꝓpter fidē filij mei ⁊ honorē mihi exhibitum lingua tua priuatus es. Aperi ergo os tuū Quod cum feciſſꝫ digitis orieius immiſſis radici ligue p̄ciſe eandē carnē ꝯiunxit ⁊ vniuit ſicqꝫ diſparuit. Qui mox cum angelo ī vocē laudatōis erūpēs. clara voce clamauitAue Naria vſqꝫ in fineꝫ. Quā ſalutationē cū crebrius repeteret ſtupentes accurrere miniſtri. accurrerūt ⁊ de choro mōa chi. De tā puro ⁊ taꝫiocūdo miraculo deū eiuſqꝫ gēitricē glorificātes. Pon īmemor collati ſi-bi bn̄ficij clericꝰ in eodē cenobio factus eſt mōachꝰ Cū Iohānes ſcolaſticus Tantēſis circa idē tēpus eēt in ꝓuincia Albiēſiū cū exercitu dn̄i audiens de tanto miraculo. in reditu cluniacū venit iā dictū monachū ſibioſtendi petiuit ⁊ obtinuit līguā vidit ab eius ore que dicta ſūt audiens.Sicut nob̓ retulit idē Iohānes reliquā carne candidior ē. in loco p̄ciſionis ſeruās cicatricem. Huius miraculi teſtisē yniuerſus cluniacenſiū cōuentꝰ vſqꝫ hodie ¶ Capitulum xv.Dam ſacerdos ⁊ mōachus in Lucka cuiꝰ ſupra memī. c. xvij. cōſiderans me in huiuſmodi. miraculis delectari ex multa caritatemihi de ſeipſo retulit qd̓ dicturꝰ ſuꝫ. Cum inquit eēm puer ita caput habebā ſcabioſū vt pre fetore putredis eius mecūſedere vel legereſcolares recuſarent Prīa oratio quā didici ſalutacio erat āgelica adhucpuerulus ſatis eā frequētās Cū apud mōaſteriū Veſtfalie pōitus fuiſſēad litteras. ⁊ eundo ad ſcolas ſiue ad matutias quotidie trāſirē ꝑ quā-dā eccleſiā ꝯuētualē ex nc̄itate vie. ſine intermiſſione ante oratoriū in ho-nore dei genitricis dedicatū. cū tribus venijs totidē feci ſalutatiōes. Docte quādā putans ad matutinas fuiſſe cōpulſatū ſurrexi tremēs et cū veniſſeꝫ ad iā dictū mōaſteriū eētqꝫ oratoriū clauſum tribꝰ vicibus ſecūdūconſuetudinē genua flectēdo dn̄am noſtram angelico verſiculo ſalutaui.Surgēs vero inueni oſtium apertum ⁊ tanta erat in eccleſia claritas vtfulgore meridiano aſſimilaretur. Quam cum ſtupidus intraſſem vidi an̄maius altare ſeptem matronas pulcherrimas reſidentes vnaꝫ in medioq̄ ceteris clarior erat ⁊ ſex hinc ide id eſt tres a dextris et tres a ſiniſtris.t. i.