¶ Diſtinctio ſeptima. ¶ De ſcā. Maria.ſibi collatis reliquū tꝑs vite feruētius ī dei ſeruicio atqꝫ eius pijſſime genitricis ꝑfecit. tādēqꝫ fine btō requieuit Hec mihi relata ſunt a religioſavidua ſorore eiuidē fr̄is q̄ oīa te¶ Can. xxiii.ſtata ē ſe veraciter intellexiſſe.Obil̓ vir Otto quādoqꝫ Xātēſis prepōitus tēpore q̄dam adoleſcentie ſue duplici laborabat īfirmitate. febre videlicꝫ acuta ⁊ fiſtula in locis nature ſecretioribꝰ Quā infirmitatē ob verecūdiāmedicis celās et ꝓ remedio ſanitatis dn̄am noſtrā frequēter inuocās febre inualeſcēte deſperatus ⁊ depoſitus cādela more ſeculariū manui eiꝰimpreſſa omnibꝰ qui aderāt viſus ē expiraſſe. Et ecce beata virgo quaꝫinuocauerat ſpūi eiꝰ viſa eſt adeē cū filio hijs verbis eū pro iuuene inter-pellās. Fili iqͥt damͥ puerū iſtū. Qui rn̄dit tuꝰ ſit Ad quod verbū mox cepit egrotus velut circūſtātibus viſū eſt mortuus reſpirare atqꝫ ꝯfortariintm̄ vt in lectū ſuum ſe iuberet reponi. De febre per interceſſioneꝫ beatevirginis tūc plene curatꝰ cū adhuc fiſtula laboraret tacito morbo ꝑ to-tam ciuitatē Traiectēſeꝫ miſſarū ſuffragia maxīe d̓ domīa noſtra ꝓ ſuaincolumitate ſibi īpēdi poſtulauit Et qꝛ medicinā ſpūaleꝫ medicie corporali prepoſuit. an̄qͣꝫ miſſe eēt per cātate. ſacramēti virtus fiſtulā dirupit⁊ ſaīes erupit. Sicqꝫ integraliter ſanatꝰ. pro gratiarū actiōe cruce ſigna.tus eſt. Eodē tꝑe veniēs vercellis domū ordinis noſtri. Dn̄m walteruꝫqn̄qꝫ mgr̄m ſuū et tūc nouiter conuerſū. modo abbatē Uilariēſeꝫ ibideꝫreperit et ſalutauit cui etiā ordinē ſue miraculoſe curationis recitauit hecadijciens Itinā modo nō eētis hic vt ſimul mare trāſire poſſemꝰ. Queꝫcū interrogaſſet de quibuſdā vicijs qͥbus illū aliqn̄ ſb̓iacere nouerat. ⁊ fide illis ſe emēdaſſet. et ille rn̄diſſet nō. ſb̓iecit. Certe malas gratias cura-tori ⁊ curatrici veſtre repēditis. Poſtea vero ſciſma propter ipſuꝫ in epiſcopatu Traiectēſi ortū eſt ⁊ extitit cauſa multoꝝ maloꝝ Hec nobis predictus retulit abh̓ walterus Quā medicinale ſit nomen Marie quodamiocundiſſimo pan¶ Capitulum. xxiiii.dā tibi miraculo.Vte hos annos cū Catholici ꝯtra albiēſes hereticos fuiſſent ſi-gnati et iam nō modicū ab eiſdeꝫ eēnt. Heretici exacerbati duohoneſti clerici per terram illorum tranſeuntes cū eccl̓aꝫ vidiſſentin via deſolatā ait vnus alteri. Sabbatū ē. intremꝰ eccl̓aꝫ hāc ⁊ dicamꝰmiſſā in honore dn̄e nr̄e. Portabant eiꝫ ſecū librū calicē ⁊ indumenta ſacerdotalia. An̄qͣꝫ eēt miſſa ꝯpleta hereticis proditi ſūt. Qui armata ma-nu intrātes ⁊ ſacerdotē de eccleſia trahētes linguā eiꝰ radicitꝰ abſcideriQuē ſociꝰ cū ml̓to labore Cluniacū deducēs mōachis cōmedauit. Illi