¶ Quarta diſtinctio. ¶ De tentatione.auaritiam. Dn̄s vero non immemor vindicte āno eodē totū pene vinūqd̓ monaſterio creuerat ita deteriorauit vt nullius eſſet ſaporis vel coloris. Sentiens abb̓ tantā plagam non eſſe ſine cauſa. Uirginem ChriſtiAzelinam que tēporibus meis Colonie fuit vt ſibi a domino cauſam il-lius flagelli peteret reuelari humiliter exorauit Quod cum feciſſet reſpōſum eſt ei quia propter fraudem eſſet cellerarij ſui quam in talem viduaꝫexercuerat. Et adiecit dominus Adhuc eum tangam vna plaga ma-iori Quod factum eſt ita. Eodeꝫ eīꝫ anno miles quidam omnē pene annonam monaſterij incēdit in horreis ſicqꝫ plaga ceſſauit. ¶ VouitiusCum deus valde ſit miſericors quid eſt ꝙ propter vnius hominis frau-dem omnē puniat cōgregationē. ¶ Nonachus. Sicut legitur in Ioſuepropter auaritiaꝫ Achor qui de anathemate iericho tulit in omnē populuꝫ ira dei deſeuit. Nam ſicut deus miſericors eſt ita ⁊ iuſtus eſt Si pro-pter vnius meritum ſepe multitudini parcit quid miraris ſi dictante eiꝰequitate aliquādo propter vnius delictū multos punit. ¶ Nouitius. Sihec ita ſe habent videtur michi vtile ſubiectis et neceſſarium prelatis vtfrequenter offitiales ſuos moneāt ne alicui fraudem īferant ne forte perhoc flagellū ꝯtra ſe iudici porrigant. ¶ Nonachus. Uerū dicis qꝛ modicū fermentū totā maſſam corrumpit. Non ſolū deus punit ſi inſtinctuauaritie dāna alijs inferamꝰ imo ēt n̄ nr̄a auare retinēdo egētibꝰ nō imꝑtiamur vl̓ exhibita immiſericodit̓ an̄ tēpꝰ ſb̓trahamꝰ. . lx̄N brabātia domꝰ eſt ordīs noſtri q̄ vilariū dicitur ī qͣ hoſpitibꝰ⁊ egenis ml̓ta bona ſepe exhibita ſūt ⁊ adhuc qͦtidie exhibēt̉.Hoc āno cū eſſēt in eadē ꝓuītia tēꝑa cara fratres eiuſdē cenobij ſūmaꝫānone ſue taxātes et ſic̄ mos eſt hūane infirmitati defectū timētes ex diabolica vt patuit tentatione ſubſidium qd̓ pauꝑibus ſatis largit̉ impendere ꝯſueuerāt vſqꝫ ad mēſē ſubtrahere conſiliati ſūt. Eadē nocte ſicutretulit nobis qͥdā mōachus de eadē domo veniēs piſcina q̄ erat vltraclauſtrū erupit ⁊ ꝑ diue̓ſas ſe diffūdēs officias grauit̓ illos dānificauitQd̓ frēs vtpote viri iuſti ⁊ tiorati pcc̄is ſuis ⁊ maxīe cōcepte auaritiei pauꝑes d̓putātes mutato cōſilio ſic̄ an̄ bn̄fitia ill̓ ſolita impēderūt. Pouitiꝰ. vellē nūc aliqͣ audie̓ exēpla d̓ pēa auaritie ī vita futura ¶ MNōachꝰHoc differēdū ē vſqꝫ ad diſtīctiōeꝫ duodecīaꝫ ī qͣ tractādū ē de pena ⁊gla moͣtuoꝝ. Interi tibi dicaꝫ q̄dā exēpla cōtra auaritiā vt cognoſcasqͣꝫtū boni qͣꝫtū ve gl̓e cōſequāt̉ hij qͥ ab auaritia tētati ſuꝑati nō fuerit.Dbas quidam nigri ordinis ſicut retulit mihiquidam abbas de ordine noſtro venit ad ab ¶ Cap̄. lxi.batē quendam clareualiis dicens illi. Dn̄e abba. Date mihi fal-