¶ De tētatione.¶ Quarta. diſtinctio.ligioſi que dū mūdi huius diuitias cōcupiſcit quaſi idola ſb̓ ſtramentisabſcondit. Omnia enī corporis neceſſaria q̄ monachis regula cōcedit qꝛvilia ſūt. ſtramēta dici poſſūt. ¶ Nouitius Sepe ordo noſter a ſecularibꝰde auaritia iudicatur. ¶ Nonachus. Quod illi auaritiaꝫ hoc nos dici-mus eſſe prouidentiam. Omnes enim hoſpites ſuperuenientes ex mādato regule tenemur ſicut Thriſtum ſuſcipere. Quibus ſi negaretur hoſpitalitas qui modo ordinem iudicant de auaritia tunc forte amplius eundēiudicarēt de īpietate ⁊ immiſericordia. Pene nulla domus eſt ordīs quenō ſit obligata debitis tuꝫ ꝓpter hoſpites ⁊ pauperes tū ꝓpter eos qͥ qͦtidie ꝯue̓tūt̉ ⁊ ſine ſcādalo repelli nō pn̄t vt eiꝫ diſpēſatores nrōs excuſēn̄ d̓ toto ſꝫ d̓ tāto ſepe hac nc̄itate oꝑꝫ illos velit nolit auere. Quāta pēavitiū auaritie ī p̄ſēti ſiue ī futuro plectatur vel quāta gl̓a ⁊ fructu diuitiarū cōtēptꝰ ī pn̄ti etiā remune̓t̉ qͥbudā tibi on̄daꝫ exēplis. Magna erit eiꝰIles quidam Teſarius nomine degloria īproxima villa wintere oriundus fra ¶ Cap̄. lvlli. taturo.tre hābuit carnalē noīe Hirimoldū Dūnēſis eccēdecanū. Iſte eideꝫ Ceſario accōmodauerat d̓ pecūia eccl̓ie. xx. marcas Toloniēẜ monēte. Nōtuo decano p̄poſitꝰ ⁊ frēs militē qꝛ pecuniā ſibi cōmodatā redde̓ recu-ſauit ymo qd̓ deteriꝰ eratōnino negauit qꝛ illū teſtibꝰ cōuicere nō potuerūt iurare cōpulerūt. Miles vero ſtimulatus auaritia iurauit ⁊ ꝑiurauitequū aſcēdit ⁊ abijt ſꝫ manū dn̄i effugere nō potuit. Tū āt cōpleſẜ medium vie ire volēs ad domū ſuā ꝓcede̓ nō potuit. Nā ꝓpt̓ auaritiā q̄ ra-dix ē oīuꝫ maloꝝ dn̄s greſſū illiꝰ ī t̓ra fixit ⁊ qꝛ mētitꝰ fuerat ligue eū of-fitio pͥuauit. Sētiēs ſe ille iuſto dei iuditio nō poſſe loqͥ neqꝫ ꝓcede̓ velſaltē Dūnaꝫ redire ſāctū Abrahā patriarchā qui tunc ei in mentē venitſatis deuote inuocauit dicens. Sancte fbraham ſi tuis meritis cum offitio līgue greſſum recepero mox Dūnam reuertar ⁊ fratribus ſuam pecuniam reſtituaꝫ Statim vt hec vouit loqui cepit greſſumqꝫ recepit pe-cuniam reddidit et de periurio penitentiam egit. Hec idē Ceſarius retulit abb̓i noſtro vir quidem ſimplex ⁊ ſatis bene morigeratus. obijtqꝫ nouitius in domo noſtra ¶ Nouitius. Si deus ſic dure punit auaritiamin perſonis ſecularibus puto ꝙ multo acrius illam puniat in clauſtralibus. ¶ onachus. Uerum ē. Maxime vbi filie aſſunt. fallatia ſcilicet etfraus violentia et contra miſericordiam induratio cordis.¶ Capitulum lixEllerarius qͥdā ordinis noſtri tēptatꝰ auaritia. Uiduā quanda ꝫdefraudauit īmemor ꝑabole ſalomōis Cōt̓bat domū ſuā qͥ ſecrat̉