¶ Quarta diſtinctio¶ De tentationecē et ego dabo curuū vobis baculū. Ille qͦd facere vellet ſtati intelligēsUirū ſuſcepit habitū mutauit ⁊ qꝛ hominē prudētē eūdē eſſe ꝯſiderauitnon multo poſt domui cuidā ordīs nr̄i abb̓em eū prefecit. Eodē tꝑe domꝰ illiꝰ frēs ꝓ qͥbuſdā poſſeſſioībꝰ cū qͥbuſdā ꝑſoīs ſecularibꝰ ꝯtēderūt.vētilata ē cauſa corā iudicibus ⁊ data eſt ſentēcia ꝓ abbate ⁊ fratribusPoſtea cellerarius abb̓i ſecrete dicebat. Dn̄ē bene hodie placitauimusSciatis tamē cauſā nrām non ex omni ꝑte fuiſſe iuſtaꝫ. Audito hoc ꝟboabbas ſatis turbatꝰ ē. tacuit tamē. Sequēti die capl̓m intrauit. cellerariūꝓclamauit ⁊ depoſuit eo ꝙ auaricie ſue conſulēs ſuppreſſiſſet veritatē Etmiſſo ꝓ aduerſarijs nūcio ait ill̓ boni hoīes bona veſtra vrā ſint. ego adie hodierna non repetā illa. Qui cū gaudio recedentes Ita in abbatisſimplicitate ⁊ iuſticia edificati ſūt vt ꝯpūcti ocius redirēt ⁊ bona ꝓ qͥbdiu ꝯtēderāt grato aīo moſterio libere ꝯferrent. Que cū non ꝯſētiret abbas reciꝑe reſponderūt. Domine quicqͥd veſtri iuris fuit in his bonis remittimus qd̓ ad nos ꝑtinebat deo in elemoſinā ꝯferimꝰ. Tunc primū abbas adqͥeuit ſua reciꝑe magꝭ. clauſtꝝ ſuū edificans ſua ſimplici iuſticia qͣꝫcellerarius ſua aſtuta auaricia. Simile penę audies de domino petro abbate clareuallis in diſtinctione ſexta capitulo xi. ¶ Utri iuſti multumdeteſtātur auariciā ſicut audies in ſequēti capitulo.Pud monaſteriū ſancti Criſancij ſcolaſticus qͥdā vocatꝰ fuit vir magne prudētie atqꝫ ſcientie ¶ Can lxijnacione gallicus nomine Ulricus. Cui cū redditus ſcolaſtrie nōſufficerēt. neceſſe erat vt debitis obligaretur Quidā ex fratribꝰ Steinueldenſis monaſterij ordīs premonſtratenſis eo ꝙ virum magne litteratureillū cōſpiceret frequenter monuit vt ad domū ſuā gracia conuerſionis ſetrāſferret Tandem ille diuinitus inſpiratus in hec verba reſpōdit. Pecuniā aliquātulā debeo ſoluite illā ⁊ veniā ad vos. Quod cū intellexiſſet prepoſitus p̄dicti monaſterij pecuniā libentiſſime ſoluit ⁊ ſcolaſticꝰ ſtatim habitum ſuſcepit. Qui non multo poſt eiuſdeꝫ cenobij factus eſt prepoſitus.Nondū enim in ordine p̄monſtratēſi erant abbates Sciens ille cū officioanimas ſe regendas ſuſcepiſſe non pecora vel poſſeſſiones. operā dabatextirpādis vicijs. non pecunijs congregādis ſciens auariciā radiceꝫ eſſeomniū maloꝝ ⁊ vicioꝝ. Habebat aūt vnū ꝯuerſū in adminiſtratōe exter-orū ita ſciolū ⁊ circūſpectū ita ſolicituꝫ et ꝑfectū vt om̄ia ꝑ manꝰ eiꝰ tran-irent et curtibꝰ eccleſie q̄ neceſſaria erant taꝫ in aratris qͣꝫ in pecoribꝰ ſiueexpēſis ipſe qͣi ſolꝰ vniuerſa ꝓuideret. Om̄ia ipſe erat. om̄ia diſponēs. ni-hil negligēs. agꝝ agro copulās et vineā vinee cōiungēs. Prepoſitꝰ iſtaꝯſiderās et in ſcriptis legēs nihil auaro eſſe ſceleſtius die quadam ꝯuer
x2t