¶ Quarta diſtinctioDe tentatione.in ſomnis a quibuſdam militibus aliquando inimicis ſuis vndiqꝫ vallatum nec aliquod refugij ſupereſſe ſubſidiuꝫ. Tunqꝫ putaret ſe celerius eēcapiendū vel interficiendum clamauit ad dn̄m dicens Dn̄e libera me inhac hora. Et circumſpiciēs mox vidit exercitū candidatoꝝ de longe venientem ſibi qꝫ in auxiliū properantē. Signifer aūt qui precedebat pro ſigno militari alleluia finaliter clamauit crebro id repetens. qua vocifera-tione hoſtes territi et diſperſi fugā inierunt. nouiciū ſolum relinquentes.Qui exꝑergefactus non ſolū gauiſus eſt ſe fuiſſe liberatū ab eis qui euꝫcircundederāt in nocturna viſione. ſꝫ quod magis eū angebat predictāvidelicet tentatione MMane accedens ad priorē dixit ei ſatis hilariter. Rogo vos dn̄e prior vt adhuc altius et fortius cantetis alleluia ſuꝑ caputmeū. Non me amodo turbabit clamor diuine laudis et recitauit ei viſionem per ordinē. Iſta nobis retulit ſancte recordationis walterus de birbach qui eundē gerardū vidit et agnouit ¶ Nouiciꝰ. Puto etiam nōnullos mochos de apoſtaſia tentari. ¶ Mōchus. Multi de ea tentant̉ et vi-riliter reluctant̉. Alij tentant̉ vt tā voluntate qͣꝫ opere prorſus ſuperent̉.Quidam ꝟo tentant̉ et ꝯcepta volūtate diuinis reuelationibꝰ ſiue ordinatione an̄ caſū reuocant̉. Nōnulli ꝟo flagellis cohibentur ¶ NouiciusDe his mihi dicas exempla ¶ Mochus. De primis et ſecundis qꝛ tentatio eoꝝ ſatis ē vſitata nō eſt neceſſe tibi dice̓ exempla. De nouiſſimis ꝟoOnachus quidā de otturburg tetibi dicamſte dn̄o philippo adbate eius qui ¶ Cap̄. lv̓.qd̓ audiuihec retulit. tentationes incurrit vt redire ꝓponeret ad ſeculū. Docte quādā cū ſtaret in choro et mēte tractaret qn̄ vel quō de monaſterioexiret pre tedio cantare nō potuit. In laudibꝰ ꝟo dū cāticū ſancti Aba-cuc pſallerent eo ꝙ eſſet feria ſexta iā dictus abbas ad excitādū fratrescircumiuit. Qui cū veniſſet ad moͣchum illū fluctuantē et nō cantaret pu-tans eū dormire ſe ad illū inclinauit et verſiculū qui eadē hora pſallentidus erat in aurē vigilantis fortit̉ clamauit dicens. Egrediet̉ dyabolusante pedes eiꝰ. Qua voce audita ſatis territus eſt ille putans abbatē ꝑaliquā reuelationē cogitationes ſuas ꝑuerſas ſcire qͥbus tam manifeſteſententia ꝓphetica viſus eſt reſpondere. Nec alit̓ intelligēs ꝟba ꝓpheteqͣꝫ de ſe facta timuit maledictioneꝫ eiꝰ ſi abiret incurre̓ et diabolū itinerisſui ducē hr̄e. Sicqꝫ ꝟtute diuina reuocatꝰ a malo ꝓpoſito ſtabilis factusfactus eſt et miratus eſtabbas vt intellexit ¶ Capitulum IviAnctimonialis quedā circa princ ipiū ꝯuerſionis ſue ſicut ip̄a mihiretulit tam grauit̓ tentata fuit vt doleret ſe veniſſe ad religlonē Re