Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quarta diſtinctio De tentationevijs ſit rectior. ad ambulandū commodior. Ad quod ille r̄ſpondit. Egoplene et bene te expediam. Uia hec que eſt a dextris in nemore breueſpacium ſpinoſa ē. inequalis. lutoſa. et aſpera. poſtea ſequitur campꝰ ameniſſimus. longus. planus. varijs qͣꝫ coloribus decoratus. Uia vero queeſt a ſiniſtris in ſilua quidē commoda eſt. plana. ficca. lata. bene trita ſatisqꝫ delicioſa ſꝫ non longa. cui campus mox cōtinuat̉ longus. ſcōpuloſus. lutoſus et aſperrimus. etiam ipſi viſui horrendus. Ecce totū predixitibi quodcunqꝫ volueris elige. Hoc dicto nouicius exꝑgefactus eſt nondubitans viſionē ꝓpter ſe factam vtpote bene ſue tentationi congruentē Nouicius. Uellem ſcire interpretationem huiꝰ viſionis MonachusUia ad dexteram vitam ſignat monaſticaꝫ et ſpiritualē. via ad ſiniſtrāvitā ſecularem atqꝫ carnalem. Silua/ preſens vita eſt in qua more arbo homines creſcūt per etatē. et ſuccidunt̉ mortem. vtraqꝫ vitā breuiseſt ſiue monaſtica ſit ſiue ſingularis Illa in preſenti ſpinoſa eſt per rigorēordinis. inequalis multimodā tentationē. lutoſa per humilitatē ſubiectionis. anguſta per raritatē voluntarie pauꝑtatis. Anguſta ē via ducit ad vitā dexterā deſignata ē. Tampꝰ ꝟo longꝰ et amenꝰ ꝑadiſuseſt quā multas tribulationes oportet nos introire. Econtra vita ſecu-laris atqꝫ carnalis quā ſiniſtra deſignat. eo ad ſiniſtrā chriſti in ſe gra-dientes ducat edis iudicādos. in preſenti commoda eſt ob carnis neceſſaria. plana ꝓpter proſpera ficca ꝓpter inobedientiam. lata et bene trita eo multi ambulent eam. delicioſa ꝓpter ꝯcupiſcentiā oculoꝝ. Inhunc modū viſum interpretans a tentatione apoſtaſie liberatus eſt atqꝫa puſillanimitate ſpūs et tempeſtate. Nouicius. Satis eſt mirabiledeus efficacit̓ ſpiritū inſtruit hominis dormientis Nonachus. Re-cordor nūc cuiuſdā nouicij vigilando qͥdem ſatis tentati viſū noctur non minori virtute ab ea Capitulum liiij.dem tentatione liberati.Lna domus eſt ordinis noſtri in flandria ſita cuius mentionē feci in diſtinctione prima. c. vi. In hac an̄ multos annos milesquidā nobilis gerardus noīe de caſtro tumo oriūdus ꝯuerſuseſt. Cunqꝫ nouicius in choro nouicioꝝ ſtaret et clamores monachoꝝ inchoro ſuperiori ſuꝑ caput ſuū cantantiū frequent̓ exciperet tentari cepitAmpliꝰ tn̄ caput eiꝰ turbabat̉ qͦtiens alleluia cantabat̉. In illo maximevoces exaltari ſolent et factus ex hoc puſillanimis acceſſit ad prioremait. Dn̄e prior caput meū doleo nec diutius tantū clamorē ſuper caputmeū tolerare potero. Cui prior verba quedā ꝯſolationis impendit. ſedpaꝝ illi ꝓfuit. Hocte quadā maxime de hoc nouiciꝰ tentaret̉ vidit ſek 3