¶ Quarta diſtinctio¶ De tentatione.duxit. Tentatione vero ſedata mox adoleſcentis facies non fine aſſiſtertium admiratione eſt ſerenata et ꝑmiſit ſe radi. Sicut mihi retulit iam dectus abbas ita vultus nouicij ſubito fuerat immutatꝰ vt nigredo maxi-laꝝ et tremor labioꝝ ſatis oſtenderent quid corde concepiſſet. ¶ Nouicius. Ecce iſtud eſt qd̓ iam dixi. qꝛ nouicijs tentatio facile veniat et faci-le recedat ¶ Nōchus Quedam tentationes nouiciorū tā dure ſunt et tavalide vt illas ꝯpeſcere valeant nō verba nō exempla ſed ſola potentiaOuicius quidā temꝑe ꝓbatōnisatqꝫ ꝯſolatiſue ex quadā tentatione dyaboli ¶ ¶ Ap. llj one diuinaca quā nunqͣꝫ ante ꝯuerſionē ſenſerat grauiſſime turbat̉ Erat em̄eadē tentatio de incarnatione verbi nō ꝙ de illa male ſentiret. ſꝫ diabolꝰꝑ ſpiritū blaſphemie feruorē mentis illius nitebat̉ extinguere. vt dum deea dubitaret tantos ꝓ chriſto ſubire labores recuſaret. Die quadā cumſtaret ad primā in choro nouicioꝝ ꝯtra altare ꝯtemplatus ē oculis corporeis imaginē crucifixi ī aere venire ad ſe acſi diceret. Quare dubitas.Reſpice in me ego ſū ille qui natus et paſſus ſum pro te. per aliquā horaante faciem eiꝰ pendens erat ip̄a imago. quā tm̄ videre potuit ab vmbilico et ſupra. Interrogatus a me ſi ſciret qͥd hoc ſignaret. reſpondit. Dominus mihi ꝯtulit gratiam illā. vt nihil impudicuꝫ et qd̓ ledere poſſit verecundiā meā cogitare poſſum de illo. et ideo inte lexi ꝙ tm̄ ꝑtes corpo-ris ſui ſuꝑiores nō inferiores mihi oſtendere dignatus eſt Ab eadē horaomnis illa ceſſauit tentatio. quā ante nulla ꝯfeſſio. nil̓a ſanare potuit oratio. Et licet iā dicta tentatio ceſſauerit. nō tn̄ tentator ceſſauit. Quē enimdeijcere nō potuit ꝑ blaſphemiā. fugare conatus eſt ꝑ acidiam. Nā perplurimos dies quotiens ire debebat ad eccleſiam ad horas canonicas.veniſſetqꝫ ad oſtiū celle ſenſibiliter et tā grauiter ſcapulis diabolus illi-depreſſit vt ꝯpelleret̉ reſidere et quieſcere. factus moͣchus tā fortis et tāferuens eſt in ordine effectus vt tedere neſciret quacūqꝫ ſpecie accidie imGbas philippus de ottirburg retupugna-lit abbati noſtro de quodaꝫ ſuo nō ¶ Cap. liij.tusuicio tentationē ſatis grauem et ſola dei reuelatione ſedatā. Cūenim idem nouicius tā grauiter eſſet tentatus vt a nullo hominuꝫ poſſetꝯſolari et firmū cepiſſet ꝓpoſitū recedendi eadeꝫ nocte quā de mane adſeculū redire voluit tale ſomniū vidit Uiſum eſt ei qꝛ ſtaret ante oſtiū porte de qua duas hincinde ꝯſiderauit vias exire Unā ex illis vergebat ⁊ d̓dexterā altera ad ſiniſtrā. vtraqꝫ tn̄ ducebat in ſiluā oppoſitam. Stantenouicio in biuio cū dubitaret quā illaꝝ eligeret. ſenem quendā cominusſtare ꝯſpexit. Cui ſic ait. Rone vir ſi noſti oſtende mihi que ex his duabꝰ

Iiuitini