¶ Quarta diſtinctio. ¶ De tentationebitu clauſtri cameram aliquam mihi eligam vbi tam canonice viuam vialij exemplo meo edificent̉. choꝝ frequētabo et quicquid mihi ſubtrahēpotero pauperibus erogabo. Ad quod iteꝝ reſpondi. Et hoc conſiliumdiaboli eſt. ſi reuerſus fueritis omnibus eritis deriſui et qui hec ſuaſit inpeccata priſtina vos precipitabit. Sic eo fluctuante cū die quadam egoad latus eius ſederem et verba cōſolationis impenderem cōdicem pſalmoꝝ arripuit. aperuit. et ait. Uideamꝰ qͥd de me dicturi ſint fr̄es meiſi reuerſus fuero. Primus aūt verſiculus qui occurrit iſte erat. Aduerſuꝫme loquebant̉ qui ſedebant in porta. et in me pſallebāt qui bibebant vi-nū. Statimqꝫ exclamauit. Uerū prenoſticū. Ego inquit tibi exponam ꝓphetiam iſtā Si rediero ad ſanctū andream concanonici mei quotiensin porticū eccleſie ſue ſedebunt ipſi aduerſus me loquent̉ me iudicātes ⁊de ſalute mea diſputantes. Doctibus vero quando ſedebunt ad ignemet vacabunt potationibus ero pſalmus eoꝝ. Sicqꝫ dei miſericordia admentē reductus et a ſe confortatus monachus effectus eſt et non multopoſt in bona contritione defunctus migrauit ad dominum.Ęnerus iam dicte eccleſie ſancti andree ſcholaſtir5tus et fratris godefridi ſucceſſor cū poſt eiꝰ mor ¶ Cap. l.tem fieret apud nos nouicius in tantū cepit varijs tentationibꝰvexari et turbari vt puſillanimis effectus die quadaꝫ dn̄o geuardo abbati diceret Non poſſū hic diutius manere qꝛ nec ordinem valeo diutiſuſtinere. Quē cū interrogaſſet. quo vultis ire? Reſpondit ille. Ad prebēdam meam oportet me redire. Tunc abbas quaſi vir prudens quandāſeueritatē ſimulans cepit (neſcio ad queꝫ) clamare. Afferte mihi ſecurim.Cui cū diceret nouiciꝰ Quid debet ſecuris; rn̄dit. vt precident̉ pedes ve-ſtri. Tredite mihi magis volo vos ſine pedibꝰ ſemper paſcere qͣꝫ vos ſi-nam abire et confundere domū noſtram. Tunc ille ſubridens ait Meliuseſt vt maneam. ſicqꝫ ꝑ verba iocoſa ceſſauit tentatio ſatis dura ¶ Houicius. At ꝯſidero nouiciꝰ facile tentat̉ et facile ſanatur ¶Mochus. HocOuicius quidā cū in Hēmenroplenius ſcies in ſede fatis tranquille annum pere ¶ ¶Ap. il. quenti capitulo.giſſet ꝓbationis et voluntate ſtabilitatis expreſſa in capl̓o radēdus eſſet in monachū. atqꝫ is qui eū radere debebat raſoriū in corrigiatorrige̓t̉ diabolꝰ eadē hora ſic iuuenē ꝯtriſtauit. ſicqꝫ puſillanimem red-didit vt mutato animo raſorem nō admitteret. Quo viſo dn̄s herman-nus abbas loci ſancte Marie tūc ibidē prior ſimulata quadaꝫ iocunditate accurrit: collū iuuenis vtroqꝫ brachio ſtrinxit. et qꝛ eadē triſticia ex immiſſione eſſet diaboli docens. fluctuantem ocius ad tranquillitatem perk 2