¶ Secunda diſtinctio ¶ De contricione.et cū inſtantibus illis iā negare non poſſet ꝯfeſſus eſt qꝛ hōiem occidiſſꝫſtatim data ſuꝑ eū ſn̄ia. pene rotali adiudicatꝰ ē. Cūqꝫ duceret̉ ad mortēſacerdos eiuſdē ville nōie Bertolphꝰ cū alio ſacerdote qͥ vocabat̉ Iohānes germāo fratris ſupͣdicti Dernardi. aduocato ville. vtpote viꝝ hōeſtū traxerūt in ꝑtē ſatis diligēt̓ eū monētes de ꝯfeſſiōe atqꝫ ꝯt̓cōe cordisEt qꝛ miſer hō ꝑ ſe ſurgere nō potuit. nec manū in ſe ſubleuātē ſenſit miſerabilit̓ rn̄dit Quid mihi pn̄t illa ꝓdeſſe. hō em̄ dānatꝰ ſū Reuera rn̄dit ſicut hō induratꝰ et deſꝑatꝰ. ſimil̓ illi qͥ dicebat. maior ē iniqͥtas mea qͣꝫ vtveniā merear Et ait illi ſacerdos Adiuro te ꝑ prēꝫ et f. et ſ.ſ. vt infra hosdies xxx mihi appareas et ſine ōni ꝑiculo vite mee de ſtatu tuo me certifices Rn̄dit Si mihi licuerit. libēt̓ hͦ faciā Sicqꝫ rotali pena plexꝰ de tormento corꝑis trāſiuit ad tormētū et̓ne dānacōis. Hocte qͣdā infra ſtatutū tēpꝰ Dertolpho dormiēte inſtratu ſuo. tātꝰ eē cepit circa domū fragorarboꝝ. tā vehemēs flatꝰ vētoꝝ vt ipſa aīalia ſtuꝑent. et vix ſuis loris in-fra clauſtra ſtabuli retineri poſſēt. Exꝑgefactꝰ Dertolphꝰ reſpexit ad oſtiū domꝰ et ecce ianue qͣſi vi vētoꝝ impulſe aꝑiebāt̉. viditqꝫ Hildebrādūin camino ardente reſidētē ſibiqꝫ celeriꝰ ꝓpinqͣntē Territꝰ āt ſupͣ modū ſeſignauit et vt ſtaret ſub inuocacōe diuini nōis p̄cepit Ecce h̓ ſū ſicut ꝓmiſi inqͥt Sciſcitāte illo de ſtatu ſuo. rn̄dit Eternalit̓ dānatꝰ ſū. et̓niſqꝫ incendijs ꝓpt̓ deſꝑacōm maxime deputatꝰ Si ẜm tuū ꝯſiliū egiſſē pm̄am ꝑ penā tꝑalē euaſiſſē et̓nā Nō em̄ punit deꝰ bis inidip̄m. hͦ āt ſcito. qꝛ ſi nō fu-iſſē viuꝰ a te adiuratꝰ ne tibi mortuꝰ nocerē. malo tuo hūc adueniſſē Cōſulo tibi. vt vitā tuā emēdas ne pꝰ hāc vitā ſimilē penā recipias Erat ātidē Dertolphꝰ ſacerdos nōie ſꝫ nō re. Nā vſqꝫ ad ilid̓ tꝑs ſine ordine p̄ſbiterij celebrauit. Qui cū adhuc miſeꝝ āpliꝰ interrogare vellet rn̄dit. Nōlicet mͥ h̓ diuciꝰ morari. qꝛ ml̓ti demoēs foris an̄ oſtiū p̄ſtolāt̉ reditū meūHoc dcō ſtatiꝫ impulſꝰ et expulſꝰ cū ſtridore et vlulatu maximo ab eo diſceſſit. tranſienſqꝫ circa ſtabulū aīalia ſic̄ pͥꝰ in ſtuporē et ꝯmocōm ꝯuertitDertolphꝰ ꝟo timore tā horrende viſiōis ſeculū deſeruit. et in domo qͣdāordinis noſtri q̄ vocat̉ Herſethuſin religiōis habitū ſuſcepit Abbas lociilliꝰ eo ꝙ intellexiſſꝫ viꝝ eē lrātū et eloq̄ntē. vt ei ad ordines lice̓t accede̓ſatis apud dominū papam Innocencium laborauit. ſed obtinere nō potuit Ante hoc biennium ſicut mihi retulit prior de campo. in manu quaꝫextenderat temere ad archam dei morbo qui antrax dicitur punitus eſtQue cum ei quaſi pro remedio eo ꝙ morbus ſerpens ſit abſcideret̉ nihililli ꝓfuit. ymo dolori dolor additꝰ mortē ei pociꝰ accelerauit. voluit eumdn̄s vt ſpero punire in pn̄ti. ne puniret in futuro Ecce iſte villicus ceciditet non ſurrexit Si non cecidiſſet. nequaqͣꝫ damnatus fuiſſet Nouicius.