Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secunda diſtinctio De contricionehorā ſūpcōis colūba rediens tres hoſtias qͣs ſingillatim tulerat ſiml̓ ro-tro deferens corꝑali impoſuit. et triū miſſaꝝ liqͦre de gutture ſuo caliciſmiſit ac receſſit. vidēs hec p̄ſbiter gaudio repletꝰ eſt maximo. grās agēsdeo facit mirabilia magnā ſolꝰ Reuerſuſqꝫ ad abbatē diuinā ei conſolacōm recitauit. et vt ab eo in monachū reciꝑet̉ hūiliter ſupplicauit. Tui rn̄dit abbas. non te hoc tꝑe ſuſcipiā. ſꝫ volo vt mare tranſeas. et pctō tuo tribꝰ annis in hoſpitali infirmantibꝰ ſeruias Si tunc reuerſꝰ fueris nul a me repulſā pacieris. volebat em̄ vt laborē tanti itineris et periculamaris penā peccati deleret. et pauꝑes infirmoſqꝫ ꝓpter oꝑa miſcd̓ie ſibiinterceſſores faceret Fecit ille quod abbas p̄cepit et pꝰ tres ānos reuertens habitū religionis in eiꝰ domo ſuſcepit Nouiciꝰ. Felix peccatū. cuiꝰoccaſione tātꝰ pctōr ad tātū ꝑuenit bonū Monachꝰ Licet mortal̓ noxain ſe valde ſit mala. aliqn̄ tn̄ occaſionē qͥbuſdā efficit̉ bona id eſt vtilisTimore vniꝰ peccati qn̄qꝫ a multis. ymo ab ōnibꝰ peccatis liberat̉. em̄ penā iminentē timet. ꝯfitet̉ et dolet et pm̄am totū delet Nouiciꝰ Bene hoc qd̓ dicis ꝯcēdo. qꝛ ſi vnā deformē maculā in veſte mea vi-dero. occaſione illiꝰ totā veſtē lauo Monachꝰ Hoc tn̄ ſcire debes qn̄qꝫ deꝰ peccata dimittit mortalia et q̄dā venialia ſꝫ non dimittit aliqd̓veniale niſi ſiml̓ dimittat qd̓libet mortale Nouiciꝰ. qūo hoc ſit intelligo Monachꝰ. q̄dā ſunt veni alia vt ē nimiꝰ affectꝰ ꝑntū circa liberos.de qͥbꝰ non pn̄t dolere. nec ea pn̄t dimittere. et idcirco eis in pn̄ti remittūt̉ Sꝫ qͥcqͥd de venialibꝰ fiat. prudens de mortalibꝰ caueāt qꝛſe poſſit cadere. tn̄ ſe valet reſurgere. qͥs ſit ſi deꝰ lapſo dignet̉ porrigere manū ſubleuantē hoc eſt grām illūinantē Quidā cadunt vt Iudaset non reſurgunt. alij vt petrꝰ cadunt. et forciꝰ reſurgunt Dicā tibi de histeſtimonia veriſſima et tāto tibi dn̄t graciora. qͣnto recenciora Capitulum ſextum.Ecitauit fr̄ Bernardꝰ mōachꝰ nr̄ de qͦdā hōie diuitis cꝰvillico. ſatis grauit̓ cecidit et pꝰ lapſū ſurge̓ voluit. Etforte voluit. qꝛ potuit. reuera potuit. qꝛ donū ꝯt̓cōisin corde fuit Nomē hōi Hildebrādꝰ habitas in villa qͣdādyoceẜ Traiecten̄. d̓r holchoyn. die qͣdā ſiluā alio qͥdā ꝯciue ſuo intrauit. q̄m ſuadēte diabolo ſoli eēt occidit. fuerāt aliqn̄ inimici ſꝫ tunctꝑis pēitꝰ erāt ſopite Reuerſo hidebrādo in villā int̓rogabāt aīci occiſi vbi eēt. rn̄dit neſcio. expectātibꝰ ill̓ die illo et alt̓o. redirꝫ redi potuit. ſuſpc̄ꝫ hn̄tes hildebrādū ꝓpt̓ ātiqͣs īimicicias. corā iudice ī cāꝫtraxer̄t crimēꝫ hōicidij īpoſuer̄t. timide negāte cepit ip̄a facies ꝓde̓