¶ Secunda diſtinctio De contricioneEx huiꝰ pena ꝑpendo. qͣꝫ ꝑiculoſū ſit in mortali manere pctō ¶ MonachꝰScias nō ſolū eſſe ꝑiculoſū. ſꝫ et dānoſū. ꝑiculoſū eſt qꝛ ſicut febris acutaſe hꝫ ad mortē. ita mortale peccatū ad gehennā. Dānoſū āt qꝛ ocqͥd in-terim pctōr boni facit totū ꝑdit Nihil in̄ et̓ne mercedis ꝯſeqͥt̉ ¶ Nouiciq̄ro ec vtꝝ caſꝰ ſit ex culpa hōis peccantis vel ex occaſiōe grē recedētis.¶ Nonachꝰ neqͣqͣꝫ hōi ſubtrahit̉ grā. niſi pͥꝰ p̄cedat culpa. alioqͥn meritorefunderet̉ peccatū in auctorē grē deū ¶ Nouiciꝰ. placet qd̓ dicis. ¶ Ronachꝰ. delcāt te audire adhuc de alio qͦdā miſero qͥ ꝓpter ſuā culpā penain gehenna ſibi p̄ꝑatā vidit atqꝫ ab inferis rediens penitē ꝯtēpſit Nouicius. Eciam. ¶ Conachus.¶ Capitulum. ſeptimum.O tꝑe qͥ magiſter Iohānes Eātenẜ ſcolaſticꝰ. et magiſter Oliuerꝰ Colonien̄. ſcolaſticꝰ. crucē ꝯtra ſarracēos p̄dicarēt in dioceſi Traiecten̄. ſicut retulit ſupͣdictꝰ Dernardꝰ qͥ tūc tꝑis collega fuit eiuſdē Oliueri et cooꝑator in p̄dicacōe Erat ibi quidāruſticꝰ ſi bn̄ memini nōie Godeſcaldꝰ oꝑe vſurariꝰ Iſte cū ex ceteris nonex deuocōe vt poſtea ptūit. ſed ex circūſtātiū importūa āmonitōe. crucēſuſcepit. Cū diſpēſatores ex mādato Innocēcij pape. pecuniā redēpcōiscolligerēt a ſenibꝰ pauꝑibꝰ et infirmis idē vſurariꝰ ſe pauꝑm mētiens. cuidā diſpenſatori circa ſūmā qͥnqꝫ talentoꝝ dedit Taliqꝫ dolo ſacerdoteꝫcircūuēit Teſtati ſūt pꝰ ea vicini eiꝰ ꝙ dediſſe potuiſſet. xl. marcas. nec tn̄exhēdaſſet liberos ſuos qd̓ ipſe p̄tedebat. Deꝰ āt qͥ falli nō potuit. eiꝰ fallacie pꝰ ea t̓ribilit̓ ꝯcluſit Sedebat miẜ in tabernis deū ꝓuocās. eiꝰqꝫ ꝑegrinis ex ꝓbrās in hūc modū. vos ſtolidi mare tranſibitis ſb̓am vrāꝫ expēdetꝭ. vitāꝫ vrāꝫ ml̓tis ꝑicul̓ expōetꝭ. Ego ꝟo cū vxore et lib̓is meis domi reſidēs. ꝓpt̓ v. marcas qͥbꝰ redēi crucē meā ſimilē vob̓ hēbo mercedē.Sꝫ iuſtꝰ dn̄s vt palā on̄dēt qͣntū place̓t labor et expēſe ꝑegrinātū. et qͣntū eiꝰ ocul̓ diſplicerꝫ dolꝰ ac blaſphēia detrahētꝭ. hōieꝫ miẜrimū tradiditſathāe vt diſce̓t nō blaſphēare Nocte qͣdā dormiēte eo cū vxore ſua ī ꝓp̓o molēdino domui ſue ꝯtiguo motū qͣſi rote molētis audiuit. clamāſꝫ pueꝝ dixit ei. qͥs admiſit molēdinū. vade vide qͥs ſit ibi Iuit puer ⁊ redijt nimio .n. horrore ꝑcuſſꝰ ꝓcede̓ n̄ potuit. cui dn̄s. dic. qͥs ē ibi rn̄dit. tātꝰ horror ad oſtiū molēdini me īuaſit vt ꝯpellerꝫ redire. Et ille. ec̄ ſi diabolꝰ ibiſit. ego vadā et videbo Iniectaꝫ toga ſcapul̓ eo ꝙ nudꝰ eēt. ad molēdinūvēit. oſtiū aꝑuit intͦ ſpexit. in qͦ horrēdā viſionē vidit. Stabāt ibi duo eqͥnigerrimi et vir qͥdā deformis eiꝰ dē coloris iuxͣ eqͦs. qͥ dicebat ad ruſticūFe ſtina. aſcende equum iſtuꝫ. quia propter te adductꝰ eſt Expalluit ille et