Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prima diſtinctio. De conuerſione.derem ſꝫ animā lantgrauij dn̄i ſui on̄derem. ſanūqꝫ reducerē vt om̄ibustuam immenſā predicet virtutē. Ille ꝟo ſtatim oꝑculū igneuꝫ cui inſeditamouit. tuba eneā puteo īmiſſa valide bucinauit. vt videret̉ clericototꝰ treme̓ mūdꝰ. Poſt horā vt ei videbat̉. nimis longā. puteo eructuāteflāmas ſultureas lantgrauiꝰ inter ſcintillas aſcendētes ſimul aſcendens.videndū ſe clerico collo tenus p̄buit. Ad quē ait. Ecce preſto ſuꝫ miſer ille lantgrauiꝰ qͦndā dn̄s tuus vtinā nunqͣꝫ natus. Cui clericus. Miſſusſū a filio vr̄o. vt ei renunciare poſſim de ſtatu vr̄o. etſi in aliqͣ poteſtis iu-uari. dice̓ debetis. Rn̄dit ille. Statū meū bn̄ vides. Hoc tn̄ ſciās qͥa ſꝫfilij mei reſtitue̓ vellent tales poſſeſſiones taliū eccl̓aꝝ ꝓprijs noībus easexprimens. quas iniuſte vſurpaui. et ſb̓ titulo hereditario ipſis reliquimagnū anime mee ꝯferrent remediū. Cui clericꝰ dice̓t. Dn̄e credēt. Rn̄dit. ego dicā tibi ſignū. qd̓ nemo nouit p̄ter me et filios meos. Accepto ſigno. et langrauio eo vidente puteo immerſo demonē reductꝰ ēQui licet vitā ꝑdiderit. ita tn̄ pallidus et languidus redijt vt vix agnoſceret̉. Uerba pr̄is filijs retulit. ſigna on̄t ſꝫ modicū illi ꝓfuit. inꝯſentire voluerūt vt oſſeſſiones reſtituerent. Rn̄dit tn̄ lodowicus lantgrauiꝰ clerico. Signa cognoſco patrē meū te vidiſſe dubito. ꝓpoſituꝫtibi premiū dare renuo. Ad queꝫ ille. Dn̄e curtis vr̄a vobis maneatego cogitabo qͥd anime mee expediat. Relictisqꝫ oībus factus ē monachus in ordine ciſtercien̄. ꝯtemnens oēm laborē ſuſtine̓ tꝑalem. dūmodopenā euaderet eternā. Ecce habes tria exempla quidam ꝯuertant̉timore vel viſione pene gehēnalis. Poſſem tibi de his adhuc plura dice̓ſꝫ in alijs diſtinctionibꝰ illa tibi ꝓpono diſſerere Douicius Si talia homines videre poſſent. puto qꝛ libere peccarent Monachꝰ Ita eſtvt dicis. Audi adhuc qd̓ ſupereſt exemplū videlꝫ quoſdam ꝯuerti cogat morſus ꝯſcientie ſꝫ amor cōſeruāde innocētie et deſideriū celeſtisH moͣſterio ſancti Panthaleonis in ColoniaCpaqd̓ eſt nigri ordinis mōchoꝝ. iuuenis quidaꝫ Cap. xx. triefuit noīe godefridꝰ puritatis eximie. int̓ fr̄es ſuos ſine q̄rela ꝯuerſatꝰ ẜmDiſciplinā ordīs illiꝰ. Et qꝛ ſcriptū ē Iuſtꝰ iuſtificet̉ adhuc ſcūs ſcificet̉adhuc. deſiderio ſuꝑne vite accēſus idem godefridꝰ. et qͥa ẜm reguledatū viuē poſſet ꝯſiderās. venit ad nos. humiliter et inſtanter ſuppli-cans vt fratrū collegio iungi mereret̉. Timens abbas nr̄ magis in cauſa eſſe leuitatē qͣꝫ deuotionē heu ſuſciꝑe non adqͥeuit. Paſſus a nobisrepulſā. Uilariū venit et qd̓ petiuit citiꝰ obrinuit Qui qͣnte fuerit religioſitatis. qͣnte ſc̄itatis. qͣꝫferuēs in ordine ſacras eiꝰ reliquias vſqꝫ hodiedn̄s ceſſat on̄dē. Tꝑe qͦdā dn̄s karolꝰ abbas vilarien̄ fuerat pͥor