¶ De comerſione¶ Prima diſtinctionoſter veniens ad nos duxit ſecū eundē virum venerabileꝫ. et ſicut mihidixerūt qui viderūt. tantā gratiam deuotionis ei dn̄s in miſſa ꝯtulit. vtſtillicidia lachrymaꝝ ex eiꝰ oculis ſuper altare vel pectus eius ſtillarentQuē cū interrogaret dn̄s Theodoricꝰ de lureke tūc nouiciꝰ quondā canonicus Gunnenſis. quō orare deberet. Rn̄dit. Nihil debetis ī orōne dicere ſꝫ tm̄ cogitare de ſaluatoris nr̄i natiuitate. paſſione reſurrectione. etalijs que nobis nota ſūt. Qd̓ ipſe frequent̓ in vſu habuit. hͦ et alios docēſtuduit. Habebat et ipūm ꝓphetie. ita vt qn̄qꝫ moͣchis tentationes futuras prediceret. et vt corda ſua ꝑ patientiā p̄pararēt admoneret. Quantas habuerit ꝯſolationes. qͣꝫmirificas viſiones. ſolus ille plene nouit quiautor illaꝝ fuit. Dicā tibi qd̓ mͥ retulit moͣchus qͥdam vilarienſis de illoCū eſſet tꝑe quodā hebdomadariꝰ coqͦne. et ſabbato ẜm ꝯſuetudinē lauaret pedes moͣchoꝝ. dicto ꝯpletorio cū clauſiſſet oratoriū. erat enim ſacriſta. apparuit ei ſaluator linteo p̄cinctus et peluim in manu tenens. Etait ad gōdefridū. Sede vt lauem pedes tuos. eo ꝙ dudū laueris pedesmeos. Qd̓ cū territus renueret coegit eū flexis qꝫ genibus pedes eiꝰ la-uit. ſicqꝫ diſparuit. Scd̓a feria pꝰ palmas ſanctas in choro cuꝫ pſalmusEructauit cor meū. deuote a ꝯuentu decantaret̉. Ecce gl̓oſa dei genitrixMaria de p̄ſb̓ro deſcendēs. et choꝝ more abbatis circumiēs monachisbn̄dixit. ſicqꝫ int̓ abbatis et prioris ſtallū exiens qͣi ad ꝯuerſoꝝ choꝝ ꝓperauit. Exiuit ille pꝰ eā vt videret qͦ iret ſꝫ eam vide̓ nō potuit. Statimneſcio vtꝝ proxima vel tertia die infirmari cepit. Et cū laboraret in acutis vſqꝫ in paſcha in ꝯuentu ꝑſeuerans. dorſūqꝫ caſtigationibꝰ lacerāsatqꝫ ſacros pānos cū ceteris lauās tandē infirmitate depreſſus. in infirmatorio poſitus. Qui cum iam agoniſaret et eſſet tp̄s comedēdi dixit eiminiſter ſuus. Inuitus vado comede̓. timens ne interim moriamini. Uade inquit ſecurus. an̄ videbo te. Qui cū in menſa ſederet godefridus oſtium refectorij aperuit. moͣchum reſpexit et bn̄dixit. ſicqꝫ verſus oratoriuꝫtetendit. Territus ille putabat eū miraculoſe ꝯualuiſſe. ſtatimqꝫ ꝑcuſſa ēad exitū eiꝰ tabula et recordatus eſt infirmariꝰ qꝛ ei ꝓmiſerat. Nudatoeiꝰ corꝑe ad lauandū ita inuenerūt dorſū eiꝰ plagis ꝟgaꝝ liuidū vt oēsmirarent̉. Duꝑ ꝑ reuelationē leuata ſūt oſſa eiꝰ. ⁊ in ſacrario poſita. reſeruant̉qͣꝫ ꝓ reliquijs. ¶ Ipſi gl̓a qͥ ſic ad ſe ꝯuerſos magnificat. cui cū pr̄eet ſpirituſancto honor et imperiū ꝑ omnia ſecula ſeculorū Amen. Multaalia de eo referūt q̄ ſtudio breuitatis ſupprimo. ¶ Nouicius¶ Atiſfactuꝫ mihi fateor de cauſis ſiue oc¶ Cap. xxxvj.caſionibus ꝯuerſionis Hunc de modovel de forma eiuſdem audire aliquid delectat ¶ Monachus.Quoſdam enim ad conuerſionem venire videmus cum qua-