¶ De conuerſione¶ Prima diſtinctioeatis ſatiſfacias. Quē cuꝫ viuus int̓rogaſſet vt tutiorē ſibi viam viuendioſtenderet. Iterū reſpondit. Nō eſt via ſecurior qͣꝫ ordo Ciſtercien̄. neqꝫint̓ om̄e genus hominū pautiores deſcēdūt ad inferos qͣꝫ ꝑſone religio-nis illiꝰ Retulit ei ⁊ alia pl̓ima q̄ cā breuitatis omitto eo ꝙ in libro viſionuꝫ clareuall̓ ſcripta ſūt Iuuenis ꝟo mox renūcians nigromancie factꝰ ēnouicius. ac deinde moͣchus in ordine ciſtercienſi. ¶ Douiciꝰ Fateor inhoc facto leticiam cordis mei geminatā ¶ Nonachus. Quia in ore duorū vel triū ſtabit omne verbum. Uis audire de tertio clerico pene ſimilimodo ꝯuerſo. ¶ Nouicius Uolo ac plurimū deſidero ¶ MNonachusArrante mͥ ſepius ſene moͣcho nr̄o Conrado. qͥ pene centenariꝰ eſt cuius. sͣ. feci ¶ Capi. xxxiiii.mentionē. didici qd̓ refero Ipſe qͥdem de thuringia oriundus ⁊in armis an̄ ꝯuerſionē exercitatꝰ multa nouit de actibus lodo wici lant-grauij de quo sͣ. c. xxvij longam texui narrationē. Hic cū moreret̉ duosfilios reliquit heredes. lodo Vicū ſcꝫ qui in prima expeditione hieroſolimitana que facta eſt tꝑibus Frederici imꝑatoris defunctus eſt. Et Permannū qui eidem in principatu ſucceſſit qͥ nuper obijt. Lodo Vicus veroqui ſatis erat tractabilis et humanus. et vt verius dicā ceteris tirannisminus malus. tale edictū propoſuit. Si mō aliquis eſſet inquit qui verisindicijs vera mͥ de anima pr̄is mei dicere poſſet. bonā curtem a me reci-peret. Audiebat hec miles quidā pauꝑ. qͥ fratrē habebat clericum in ni-gromātis. qn̄qꝫ ſatis expeditū. Cui cū ꝟba principis indicaſſet. rn̄dit illeBone frater diabolū aliqn̄ ꝑ carmina vocare cōſueui. ſciſſitabar ab illoq̄ volui. diu eſt ꝙ eiꝰ colloquijs artibꝰqꝫ renunciaui. Inſtāte milite oportune importune. ad memoriā ei reducēs propriā pauꝑtatē. promiſſū qͣꝫhonorē. precibꝰ eius tandē clericꝰ victus demonē vocauit. Vocatus qͥdvellet inqͥſiuit. Rn̄dit clericꝰ. Penitet me tanto tꝑe receſſiſſe a te. Indicain obſecro vbi ſit anima dn̄i mei lantgrauij Ait demon Si vis mecū pergere. ego illū tibi on̄dam. Et ille libent̓ illum viderem. ſi ſine periculo vitemee illū videre poſſem. Tui diabolus. Iuro tibi ꝑ altiſſimū et ꝑ tremen-dū eius iudiciū. qꝛ ſi fidei mee te ꝯmiſeris. incolumē te illuc ducaꝫ. hucqꝫreducā Ponens clericꝰ propter fr̄em animā ſuā in manibꝰ ſuis colluꝫ demonis aſcendit. quē infra breue tp̄s ante portā inferi depoſuit. Introſpiciens clericus ꝯtemplatus eſt loca nimis horrēda. penaꝝqꝫ diuerſa ge-nera et demonē quēdam aſpectu terribilē ſuper opertū puteū reſidenteꝫClericus vt hec vidit totus contremuit. Et clamauit demon ille ad demonem baiulum. Quis eſt ille quem tenes in collo. Adduc euꝫ huc. Quirūdit. Amicus noſter eſt. et iuraui ei ꝑ ꝟtutes tuas magnas qꝛ eū nō le-