detineri. Quod cum nunciatū eſt filie ſue virgini deuote margarete d̓ pillembroch ⁊ eius ſororibꝰ multas ei or̄onēs acquiſierūt ⁊ ꝓpoſſe reſtitutionē fecerūt. Un̄ nō multū pꝰ aīa vidue vitro puriorniue cādidior. ſole ſplēdidior apparuit ancille chriſti. cū iam ad eterꝭnas epulas gaudēs ⁊ gratias agēs aſcēdere vellet inuitata. ⁊ quaſi librū vite vt videbat̉ in manibꝰ tenens ſimi magiſtri facta ſcolaris legebat.terum de eodem..xxxij.Um autē ſanctus quidā⁊ beatꝰ ſenex ꝗ a puericia ſua in innocētia ⁊ virginitateꝑſeuerauerat. iam morti ꝓpinquiꝰ eēt .ſ. iohānes de diuanto cogͦnomīe ortolanꝰ qui omnia ꝓ chriſto reliquerat. ⁊ exemplo ſuo ⁊ admonitiōibꝰ ſanctis multas aīas dn̄o acqͥſierat. ip̄a cuꝫpn̄s ei ī infirmitate aſſiſteret. vidit̉ multitudinē angelorū ſeni aſſiſtētem ⁊ gaudentē. Senſit aūt mirabilē ſuauitatis odorē. vnde pͦ gaudij īmenſitate nō poterat ſe ꝯtinere. Ualde em̄ euꝫ diligebat ⁊ qͣſiꝓ pr̄e eum habebat. Et tūc reuelatū eſt ei a ſpūſancto ꝙ ſenex illeqͥ tantā pnīaꝫ dū vixerat ī carne fecerat. tot etiā ꝓ xp̄o obprobria⁊ ꝑſecutōes patiēter ſuſtinuerat. tā iuſte ⁊ timorate vixerat. tot etaīas chriſto lucratꝰ fuerat abſqꝫ omni purgatorij moleſtia liber addn̄m euolaret. Un̄ ip̄a quotiēs ad ſepulcrū eiꝰ qd̓ eſt apud oegnies ꝑtrāſibat. ſemꝑ huiliter inclinabat. Poſtea ꝟo cū ip̄a in extrema infirmitate laboraret. anima ſancti ſenis cum quodā alio amicoſuo defuncto .ſ. fratre ricardo de manachinc apella cauſa viſitationis ⁊ ꝯſolatōis ſpāliter miſſa ē ei a dn̄o Ip̄a aūt chriſti ancilla valde ꝯpatiēs erat ⁊ ſuꝑ infirmos pia geſtās viſcera. circa quos aliqn̄noctes ducebat inſomnes. Cū aūt mat̓ fratrū de oegnies grauiſſima ⁊ longa infirmitate laboraret. ⁊ ip̄a aliqn̄ vt cōſolaret̉ eā ei aſſiſteret illa vtpote anus fere centenaria ⁊ morti iaꝫ ꝓpinqua grauiſſimū habebat anhelitū. Cū aūt ſancta mulier quadā nocte eius anhelitū ſine magno dolore cordis ferre nō poſſet. ip̄a aſſiſtens ei ꝓpequaſi ꝑ violentiā a ſe extorquebat vt maneret. Cūqꝫ iam ampliusferre non valens fere deficeret. reſpexit dn̄s humilitatē ancille ſue.⁊ ei ſaporē quaſi vini aromatici in os eiꝰ īmiſit. odorēqꝫ ſuauiſſimūquaſi thuris accenſi cū ſapore illo fere ꝑ tres dies ſenſit. Itaqꝫ nullius cibi ſapor p̄dictū ſaporē aromaticū poterat expellere. Multisaūt egrotātibꝰ nō ſolū eius pn̄tia dominus ꝯſolationē et patientiāꝯferebat. ſed frequēter corꝑalē ſanitatē eiꝰ meritis dn̄s reddebat.im de eodem..xxxiij.Ed cur īmoramur circamodica cum adhuc reſtent magna ⁊ mirabilia. Licet eīꝑabiliter maiꝰ eſt aīaꝝ ſanitati curā impēdere. Nullū em̄ ſacrificiūpium ſit corpoꝝ morbis ſubuenire. longo tamē ⁊ incōmagꝭ placet deo qͣꝫ zelus aīaꝝ. Ip̄a aūt ſꝑ leta ſemꝑ hilaris. ſemper in cordis iubilo ꝑmanebat. niſi qn̄ ꝑiculū vel lapſus aīarū mentē eiꝰ ꝑturbauit. In hͦ ſolo vt eius pace loquar modū nō habebatlugebat anxia. dolebat deſolata. cibū nō capiebat. ſomnū ab ocul̓ſuis abigebat. more ꝑturientis plerumqꝫ clamabat. quanto putasvulnerata ē dolore qn̄ cateruati ruerēt rugiētes ⁊ dentibꝰ fredētesdemonēs ſuꝑ ſanctaꝝ virginū ꝯgregatione ī villula que dicit̉ maniti. vbi deo deuote ſeruiebāt. Ad vltimū ꝟo qn̄ tanqͣꝫ voti ꝯpotes impios ⁊ inuidos demones p̄ gaudio videret tripudiare ꝓ ſanctarū mulierū eiectiōe. tūc ip̄a clamās ⁊ eiulās vix ſeip̄am p̄ dolorepoterat ſuſtinere. Alia die vidit maximū iniquoꝝ ſpirituū exercitūqui quaſi poſt preliū eruentati cū ſuꝑbo ⁊ pompoſo ſtrepitū de vaſtatiōe ciuitatis leodiēſis reuertebant̉ ⁊ adhuc maiora mala elatovultū ꝯminabāt̉. Nec multo poſt venerūt nuncij apud oegnies qͥciuitatē leodienſem deſtructā eſſe nūciauerūt. ⁊ eccleſias ſpoliatasmulieres vi oppreſſas. ciues interfectos. vniuerſaqꝫ ciuitatis bonahoſtes rapuiſſe referebant. Tunc forte apud oegnies pn̄s erat virſanctus honeſte ꝯuerſatiōis. ⁊ bone etiaꝫ apud malos opinionis.totiuſqꝫ ep̄atus lucerna. doctor ⁊ pat̓ ſpūalis magiſter .ſ. iohānesd̓ niuella. qui cū rumores peſſimos ꝑcepiſſet. mente ꝯſternatus incomꝑabiliter doluit. ⁊ maxime de ſanctis virginibꝰ qͣs ip̄e ꝑ p̄dicatione ⁊ exemplū dn̄o acquiſierat. ne forte vi oppreſſe fuiſſēt ſicut qͥdam mentiebant̉ paterna ſollicitudine dubitabat. Nō enī multūde tꝑaliū amiſſiōe doluit qui ſemꝑ temꝑalia tanqͣꝫ ſtercora reputauit. ſed de eccleſiaꝝ violatiōe ⁊ aīaꝝ deſtructōe. Ancilla ꝟo chriſtiauditis rumoribꝰ imꝑturbata ꝑmanebat abſqꝫ etiā timore ſanctisangelis eam cōfortantibꝰ. ⁊ interra pacem homībꝰ bone volūtatisnūciantibꝰ. Magnā ꝟo pacē ⁊ quietē circa domū de oegnies ſentiebat. quaſi in ſpū certificata. ⁊ de pace ſuoꝝ ⁊ de incorruptiōe predictarū ſanctaꝝ virginū. Ueruꝫ tamēˡ videbat̉ ei ꝙ terra tremere⁊ quaſi ꝯquereret̉. ꝙ paſceret homīes qui creatori ſuo tam imni ſcelere ſe opponerent.

Ccidit aūt aliqn̄ ꝙ quidāciſtercienſis monachus tm̄ zelum innocentie ⁊ puritatꝭlicet nō ẜm ſcīam haberet. ꝙ quaſi ad ſtatū pͥmi parētꝭex feruore ſpūs ꝑuenire nitebat̉. Cūqꝫ diu labore plurimo ſꝫ caſſoſeſe affligēdo in abſtinētia ⁊ vigilijs. in oratiōibꝰ ⁊ lachrymis pͥmūſtatū recuꝑare non valeret innocētie. pͥmo cecidit in tediū ⁊ accidiāUolebat eī cibaria ſumere ſed nullā ſenſibilē delectationē dū māducaret ſentire. Studebat aūt pͥmo ſenſualitatis motus nō ſolumreprimere. ſed penitꝰ extinguere. Studebat etiā ſine aliquo veniali vitā ſuam in ꝑfecta puritate cuſtodire. Cū aūt demonio meridianō inſtigāte aſpiraret ad impoſſibile. nec ad id ad quod tendebat.poſſet aliquo mō quātūtūqꝫ laborādo ꝑuenire tandem in foueamdeſꝑatiōis p̄ triſticia lapſus ē adeo ꝙ ī ſtatu corruptōis ī qͦ erat ſenll̓o modo ſalutē adipiſci ſꝑaret. vtpote qͥ venialia qͥbꝰ in hac vitacarere nō poſſumꝰ mortalia reputabat. Un̄ nec corpꝰ chriſti aliqn̄ etiā in diebꝰ illis quibꝰ inſtitutū eſt ī ordine volebat reciꝑe. Cūaūt morbū eius aīe quidā pius ⁊ oīm bonoꝝ amicus abbas cognouiſſet. ad ancillā chriſti monachū fecit adduci. Cūqꝫ illa ꝓ monacho lachrymoſis ſuſpirijs dn̄o ſupplicaret. mirū in modū duꝫ antemiſſe ītroitū monachus ꝯfiteor diceret. ⁊ illa inſtantiꝰ ꝓ eo precesfunderet quaſi nigri lapilli ad ſingula verba ꝯfeſſionis ex ore monachi cadere videbant̉. Tūc illa ꝑcipiens ī hoc viſu ꝙ obſtinatio deſꝑationis ⁊ nigredo triſticie ⁊ doloris monachū reliquiſſent. domino gratias retulit. qui nō vult mortē peccatoꝝ ſed magis vt ꝯuertant̉ ⁊ viuant. Monachus ꝟo poſt miſſam quaſi de longinqua regione ad ſe reuerſus corpus xp̄i recepit. ⁊ ſumpta ſalutari medicina ꝑfecte cōualuit.De ſpū ſcientie ⁊ diſcretiōis quem habuit..xxxv.Uoniam autem fugiēdonala ꝑ ſpm̄ timoris ⁊ faciendo bona ꝑ ſpm̄ pietatis neceſſaria eſt cautela et circūſpectio diſcretiōis. pater luminū cuiꝰ vnctio docet nos de omībꝰ ſpū ſcīe filiā ſuā illumīauit. vtſcꝫ ſciret qd̓ ⁊ quēadmodū eſſet agendū vel vitandū. et omne ſacrificiū ſuū ſale cōdiret. Mala em̄ ſunt vicina bonis. et plerūqꝫ dumvitamꝰ vnū viciū labimur in contrariū. Aliqn̄ aūt cū dulciꝰ ⁊ ſuauiꝰ. quaſi vnus ſpūs facta cū deo amoris glutino ei adherēt. audito extraneoꝝ aduētu ne forte aliquē ſcādalizaret. a ſuaui illa ꝯtemplatiōis iocuditate amplexibꝰ ſpōſi ſui vim ſibimet inferēs. ſpiritūſuū cū tāto labore auellebat. ꝙ qn̄qꝫ quaſi ruptis viſceribꝰ ſanguinem purū in magna quātitate euomebat vel ꝯſpuebat. malēs hocaffligi martirio qͣꝫ fratrū ⁊ maxime ꝑegrinoꝝ pacē turbare. Qn̄qꝫtn̄ cū ſpūſancto reuelāte aliquoꝝ licet adhuc longe exiſtentiū prenouiſſet aduentū. ad rura vel ad ꝓpinqua nemora fugiēs. vix ꝑ totū diem poteramꝰ reꝑire latitantē. Qn̄qꝫ ꝓpter aliquoꝝ indigentiū vtilitatē. nullo niſi ſpūſancto incitāte cogebat̉ ſomnū ſuū diſrupere. Uade aiebat qꝛ nō curioſe ſed cauſa neceſſitatis expectat tealiquis. Licet aūt qͣꝫtum ad ꝓximos non ſolum bonos ſed etiā diſcolos mira diſcretiōe pacē cuſtodiret. ſibi tamē ſoli valde indiſcreta ſeip̄aꝫ nimis abijciēs. ⁊ ſupra modū affligens nobis aliqn̄ videbat̉. Ip̄a tn̄ circa ſe tāto diſcretior erat. quāto nihil de ſe niſi a ſpūſancto familiarit̓ edocta aliqͥd facere p̄ſumebat. Nō em̄ vnū dicꝫſine cibi refectiōe p̄terire auderet. niſi ſe abſorpta ſenſualitate ſup̄ſe raptim certiſſime cogͦſceret. Aliqn̄ tn̄ vt pacē coaſſiſtentiū ꝯſeruaret. in tali ſtatu aliqͥd caꝑe temptauit. ⁊ nihil penitꝰ caꝑe potuit̉ſed p̄ dolore fere defecit. vn̄ tantā poſtea p̄rogatiuā libertatis obtinuit. ꝙ nemo iam audebat diſcute̓ cur ita facis. Cūqꝫ aliquāto tꝑeter in hebdomada cibum ſumeret. vj. feria manducabat die dn̄icanihil penitꝰ māducādo. Sil̓r. v. feria a cibis penitꝰ abſtinebat. Cuqꝫ nobis potiꝰ rōnabile videret̉. ꝙ. vj. feria q̄ dies eſt pnīe nō manducaret. quīta aūt feria vel die dn̄ica cibū ſumerēt. qꝛ. vj. feria diespnīe ⁊ mortis dn̄i eſt. rn̄dit mihi ip̄a aliqn̄. a ſenſibilia nō ſine labore deſcēdo. dū gaudiū ꝯtēplatiōis interrupo cibū .ſ. corꝑalē capiedo. Quinta aut feria q̄ eſt dies ſpūſſancti. ⁊ die dn̄ica ꝓpt̓ gauditreſurrectiōis ſpūali refectōi ꝯtēta. eterniſqꝫ epulis ſatiata. totū diefeſtiuū ago dū nullo refectiōis ſenſibilis vſu. oportꝫ me ad inferiora deſcēdere. Quo audito os vlteriꝰ ꝯtra ip̄am nō aꝑiēs ſilui.Iterum exemplū de eodem..xxxvj.Ccidit aliqn̄ ꝙ cauſa viſitādi aliqͦs ſibi familiares. cum maneret apud oegniesiuiſſet apud woillēbroch. in reditu ſuo ꝑ mediuꝫ niuelletrāſiēs. reduxit poſt hͦ ad memoriā pct̄a ⁊ abomīatiōes q̄ in villa illa faciūt frequēt̓ ſeculares. tantāqꝫ īdignatōꝫ ꝯcepit ī corde ſuo ꝙpͦ dolore cepit clamare. Queſitoqꝫ cultello ab ancilla ſua cū extravillā eſſet. voluit cutē a pedibꝰ ſuis reſecare. eo ꝙ loca trāſierat in qͣbus creatorē ſuū miſeri homīes tot iniurijs ꝓuocant. totqꝫ flacijs exaſꝑant. Cūqꝫ nō ſolū ī mēte. ſꝫ qd̓ mirabiliꝰ ē ſenſibilit̓