Liber.XXXI.

in pedibꝰ in quibꝰ loca p̄dicta calcauerat. vix tandē cuꝫ multociēspedes ad terrā colliſiſſet potuit quieſcere. A deo em̄ predicatoreset fideles paſtores aīmarū diligebat. ꝙ pedes eoꝝ poſt predicatōnis laborē mira affectōe ꝯſtringēs. eciā ipſis inuitis vel diu oſculari optebat. vel pre nimia anxietate cum ſe ſubtraherent clamabat.Multis auteꝫ lacrimoſis ſuſpirijs. multiſqꝫ oratōibꝰ et ieiunijs adomīo inſtātiſſime poſtulādo obtinuit. vt meritū ⁊ officiū predicatōnis quod in ſe exercere nō poterat. in aliqͣ alia ꝑſona dominꝰ ei recōpenſaret. ⁊ vt ſibi dominꝰ ꝓ magno munere vnū predicatoremdaret. Quo dato. licet ꝑ eū dominꝰ tanqͣꝫ per inſtrumentū verbapredicatōnis emitteret. ſancte mulieris precibꝰ cor eius preꝑabatvirtutē corꝑis in laborē ꝯferebat. verba mīſtrabat. greſſus dirigebat. gratiā et fructū in auditoribꝰ meritis ancille ſue p̄bebat. Namꝓ ip̄o ſingulis diebꝰ dū eſſet in labore p̄dicādi dn̄o ⁊ beate ꝟginidicēdo. aue maria centies ſupplicabat. ſicut p̄dicante hilario martinus orabat.Iterum de eodem..xxxvij.Liqn̄ etiā cū eſſet in villaquadā. que dicit̉ itre iuxta niuellā. ⁊ pn̄tē ip̄a puer quidam ad oſtiū eccleſie cathezizaret̉. vidit īmundū ſpm̄ aparuulo cū magna ꝯfuſionē recedentē. Et cū ip̄a puerū de ſacrofonte leuaret. aꝑti ſunt oculi eius. viditqꝫ ſpm̄ ſanctū in animā pueri deſcēdentē. ſanctorūqꝫ angeloꝝ circa renatū infantē ml̓titudinēFrequēter aūt dum ſacerdos leuaret hoſtiā inter manꝰ ſacerdotisvidebat pueri pulcri ſpēm. ⁊ celeſtiuꝫ ſpirituū cū lumīe nō modicoexercituꝫ magnū deſcēdentē. Quādo ꝟo poſt ꝯfectionē ſacramēta ſacerdos ſumeret. ipſa videbat in ſpū dn̄m in aīa ſacerdotis remanētem ⁊ eam mirabili claritate illuſtrantē. Uel ſi indigne ſumeret videbat ꝙ dn̄o cū indignatiōe recedēte. aīa miſeri vacua ⁊ tenebroſa remaneret. Licet aūt in eccleſia pn̄s nō eſſet ſed in cellula velatis ex more oculis velo candido oraret. cū xp̄s in ꝓlatiōe verboꝝſacrorū ī altari deſcēdebat. tūc ip̄a mirabilit̓ īmutata aduentū eiusſentiebat. Qn̄ ꝟo vnctiōis extreme ip̄a p̄ſente infirmi ſacr̄a ſuſciꝑent. ip̄a cū ſanctoꝝ multitudine xp̄m pn̄tem ſentiebat. qͥ infirmuꝫmiſericorditer roborabat. demones expellebat aīaꝫ purgabat. ⁊ ſequaſi in lumīe ꝑ totum corpus infirmi dum diuerſa eius membravngerent̉ tranſfundebat..xxxviij.De ſpiritu fortitudinis qui in ea fuit.T quoniā paruꝫ prodeſtꝑ ſpm̄ timoris mala vitare. ꝑ ſpm̄ pietatis bona agere.ꝑ ſpm̄ ſciētie in omībꝰ diſcretionē habere. niſi ꝑ fortitudinē malis īminentibꝰ reſiſtamꝰ. bona ꝑ patiētiā ꝯſeruemꝰ. ꝑ ꝯſtātiā vſqꝫ in finē ꝑſeueremꝰ. ꝑ longanimitatē vite eterne p̄miū expectemꝰ. pater eius aꝑtis thezauris ſuis quarto lapide p̄cioſo .ſ. fortitudine ſuā filiā exornauit. ⁊ cōtra oīa aduerſa p̄muniuit. vt nec aduerſitatis impulſu frangeret̉. nec ꝓſpitatis blandimēto eleuaret̉.Aliqn̄ aūt cū p̄ dolore ꝑaliſis clamare ⁊ pectꝰ ſuuꝫ tūdere cogeret̉.quidā eius familiarꝭ ei ꝯpatiēs in loco quodā latebat. ⁊ ꝓ ip̄a dn̄oſupplicabat. Tūc ip̄a pijs deuoti homīs ſupplicatiōibꝰ infirmitatēſuā in aliqͦ minui ſentiēs vade inqͥt ancille ſue ⁊ dic homī illi vt ceſſet orare ꝓ me. nā orationū eiꝰ medicina. diſcipline mee dū meliushabeo incurro detrimētū. Cū at̄ vexaret̉ aliquo grauamīe. qͥdā examicis eius occulte tm̄ in corde dolebat de eius vexatōe. tūc illa cordis illiꝰ ſecreta dn̄o reuelāte cognoſcēs miſit ancillā ſuā ad illū dicens. Dic̄ illi ne ampliꝰ doleat ꝓ me. Plus em̄ grauabat̉ alioꝝ doloribꝰ qͣꝫ ſuis infirmitatibꝰ. Nō ſolū aūt ꝑ ſpm̄ fortitudinis habebat potentiā reſiſtēdi aduerſis. ſꝫ etiā omībꝰ carnalibꝰ illecebris abſtinēdi. Adeo quidē corpꝰ ſuuꝫ iuuencula illa tympaniſtria quaſiinter duo crucis ligna extendendo deſiccauerat. ꝙ nunqͣꝫ ꝑ pluresannos pͥmos etiā libidinis motꝰ ꝯtra ſe exurgere ſenſerat. Ex quotantā fiduciā etiā int̓ homīes habebat. ꝙ oēs ſibi ſil̓es ex abūdantia innocētie ⁊ pura ſimplicitate eſtimabat. Un̄ cū quidā familiarꝭeius amicꝰ ex nimio ſpūalis affectiōis exceſſu. manū eius aliqn̄ ſtringeret. licet caſto aīo nil culpe cogitaret. ſenſit tn̄ tanqͣꝫ homo ex illanimia vicinitate pͥmos motus ſibi inſurgere. Cūqꝫ illa prorſus hocignoraret. audiuit vocē ab excelſo .ſ. noli me tāgere nec tn̄ intellexitꝗͥd ſignificaret. Deus em̄ mitis ⁊ noſtris infirmitatibꝰ ꝯpatiēs. noluit illū corā ſancta muliere verecūdia ꝯfundere. volebat aūt tanqͣꝫzelotes amice ſue caſtitatē cuſtodire. ⁊ illum ꝓpter īminentia ꝑiculacaſtigare. Unde cū illa dice̓t ei. Audiui nūc quādā vocē. ſed qͥd ſignificet. prorſus ignoro .ſ. noli me tangere. Ille aūt qͥd eſſet intelligens ⁊ ſibi decetero diligentiꝰ cauit. ⁊ dn̄o qͥ eius infirmitatē detegere noluit. gratias agens receſſit..xxxix.Zſpiritu cōſilij quem habuit.Er ſpiritū aūt cōſilii nihilp̄cipitanter. nihil in-nate agens. ſed oīa diligent̓ et

ꝓuide ⁊ cū deliberatiōe faciēs. licet familiari ſpūſſancti ꝯſilio interius vteret̉. licꝫ diuinis ſcripturis ſufficiēter inſtrueret̉. p̄ nimia tn̄humilitatis abundātia ne ſapiēs in oculis ſuis videret̉ alioꝝ ꝯſilijsꝓprie volūtati abrenūciando ſeip̄am libēter ⁊ deuote ſubijcere nondedignabat̉. Multi tn̄ de familiaribꝰ amicis eiꝰ qͥ diuinā eius prudentiā frequēter exꝑti erāt. ſine eiꝰ ꝯſilio nihil magnū facere audebāt. Qd̓ em̄ hūana rōne ſcire nō poterat. p̄miſſa or̄one diuinitusinſpirata ſciebat. Und̓ cū quidā amicꝰ eius. qui mediocritate ſuaꝯtētus. tanto ſecuriꝰ. quāto ab oculis hoīm abſtractus ⁊ a pompaſeculari remotꝰ deo in hūilitate ſeruiret. a quodā nobili inquireret̉vt magiſter eiꝰ eēt qͥ ei equos ⁊ veſtes ⁊ alia multa bona copioſe ꝓuideret. mulierē ſanctā cōſuluit qͥd ſibi agendū eſſet. Ila ꝟo ſicutnihil vnqͣꝫ de ſe p̄ſumebat or̄one p̄miſſa poſtqͣꝫ ab archanis diuīorū ꝯſilioꝝ thalamis reuerſa eſt. rn̄dit. Uidi vobis in hoc facto nigrū equū p̄ꝑari qui ꝟſus infernū hīniebat. ⁊ demonū exercitꝰ applaudebat. Manete igit̉ ẜm ꝯſiliū meū ī vocatiōe qua vocati eſtisa dn̄o ne ꝑ ambitionē vel ſeculi pompā detis occaſionē dyabolo.Iterum de eodem.Um vero verbū dei licꝫindignꝰ laicis et ſimplicibꝰ p̄dicare inciperē. et necdumexercitiū ſeu ꝯſuetudinē faciēdi ſermonē ad ppl̓m haberē. ſemꝑ mihi metuēs ne ẜmone imꝑfecto deficerē. multa mihi vndecūqꝫ colligebā. Multis ꝟo ꝯgregatis qͥcqͥd in mente habebā inmediū ꝓferre volebā. Totū eī ſpm̄ ſuū ꝓfert ſtultꝰ. ſapiēs vero reſeruat in poſteꝝ. Cunqꝫ tāta ꝓdigalitate memetipſum cōfunderēad me poſt ſermonē reuertēs quaſi quoddam mētis tediū in eo ꝙinordinate ⁊ incompoſite multa mihi dixiſſe videbar incurrebam.Cunqꝫ hmōi triſticia aliqn̄ chriſti ancilla me dep̄ſſum aſpice̓t. egopre verecūdia cauſam reuelare recuſabā. ⁊ quod miſerabilius eratcū aliquis tanqͣꝫ bn̄ et ſubtilit̓ dixiſſe me libēter auſcultantem ſicutmos ē poſt ſermonē cōmendaret in hoc aliquā ꝯſolationē recipiebam. Erubeſco turpitudinē meā publicare. ſed laudē ſancte mulieris nō auſus ſum abſcōdere. Qm̄ cum aliqn̄ p̄dicte triſticie nubilome ꝯfuſum ⁊ tāqͣꝫ ꝯfuſibilē operariū ad ſe vocaret. triplex vulnustemptationū ꝗbꝰ in abſcōdito ſauciatꝰ erā mihi mirabilit̓ aperuit.Uidi inqͥt quaſi ſimilitudinē hoīs nebuloſi ſuꝑfluitate capilloruꝫcooꝑti. Quedā aūt meretrix ſubornata qͣſi quibuſdā radijs ſplendida eū blande intuēdo circūibat. Facto aūt pluries circulo vnumde radijs ſuis ꝟſus eū ꝓijciens partē tenebraꝝ effugabat. Ad hācaūt eiꝰ parabolā triplici morbo me laborātē ſtatī certiſſime deprehēdi. capillata enī ſuꝑfluitas mihi triſticiā generabat. meretrix ꝟoſb̓ornata. id eſt elatio radijs adtiōis mirabile mihi ſolatiū conferebat.De ſpū intellectus eius.Is igit̉ ornatā monilibꝰfilia hieruſalem. his predictis ſpirituſſancti donis illuſtrata. corde pu̓ificato ꝑ ſpm̄ intellectꝰ ī celeſtibꝰ ꝯu̓ſabat̉. Relegatꝭ enī a ſe formis ſenſibilibꝰ. vniformes ⁊ inuariabilesſuꝑ celeſtiū ſpēs quāto ſūmo ſimplici ⁊ īuariabili maieſtati magisaccedebat. tanto in eius aīo purius reſultāt ab. Cūqꝫ ſubtilis ⁊ attenuatus ſpūs eius incēdio pij amoris ꝯcrematꝰ. tanqͣꝫ virgula fumi ex aromatibꝰ ſuꝑceleſtia penetraret. ⁊ quaſi ꝑ quoſdā gradꝰ inregiōe viuoꝝ ꝑambulās ꝑ vicos ⁊ plateas q̄rebat quem diligebatnūc ſanctaꝝ virginū lilijs delectata. nūc ſanctoꝝ martirū roſis odoriferis recreata. aliqn̄ a ſanctoꝝ apl̓oꝝ ſenatu venerabilit̓ recepta.qn̄qꝫ cetibꝰ angeloꝝ ſociata. cū ꝑ omnes gradꝰ aſcēdiſſet. cū ꝑ oīaꝑadiſi loca aīo letanti ꝑambulaſſet. paululū cū oīa ꝑtrāſiſſet. inueniebat quē ardēter eiꝰ aīa deſiderabat. ibi demū ꝑfecte quieſcebatCū aūt librū vite viciniꝰ inſpiceret. multa ꝑ ſpm̄ intellectꝰ in eo ꝑcipiebat. Que tandē ad ſe reuerſa ꝓphetico ſpū p̄nunciabat. Und̓tribꝰ annis anteqͣꝫ homīes ſignarent̉ ꝯtra hereticos ꝓuiciales dixit. ꝙ viderit cruces ſuꝑ hoīm multitudinē de celo copioſo deſcendētes. Cū aūt ſancti xp̄i martires qui zelo crucifixi xp̄i a longinqͥsꝑtibꝰ vt xp̄i dedecꝰ vindicarēt deueniſſent ad locū qui dicit̉ monsgaudij. ibidē ab inimicis xp̄i interfecti ſunt. Ip̄aqꝫ licet ꝑ tanta terraꝝ ſpacia remota eēt vidit ſanctos angelos ꝯgratulātes. ⁊ interfectoꝝ aīas abſqꝫ aliqͦ purgatorio ad ſuꝑna gaudia deferētes. Un̄tm̄ huiꝰ ꝑegrinatōis recepit ardorē ꝙ retineri nō poſſet. ſi ſine ꝓximoꝝ ſcandalo aliquo mō ꝑgere valeret. Cūqꝫ qͣſi ridēdo q̄reremꝰab ea quid illic ſi ꝑueniſſet facere ſaltē aiebat illa.in meū honorarem nomē eiꝰ ꝯfitēdo illic .ſ. vbi impij abnegauerūt eū blaſfemādoIterum de eodem exempla..xlij.Um quidā familiaris noſter ⁊ amicus domus noſtre apud oegnies moreret̉. vidit illa multitudinē demonū quaſi rugientiū preꝑatoꝝad eſcam. Cūqꝫ ipſa demones increparet et vt recederent a chriſti