.XXVII.

lige in donis illius. ꝙ data ſunt ab illo. i.in tibi ⁊ te illi. dilige dona illius ab illo tibi ꝓpter te. hec pura ⁊ caſta dilectio eſt.¶ Ꝙ licet deꝰ omnibꝰ viuentibꝰ temꝑalia ꝯmunicet non tamē omnia ſimiliter diligit.Anima..cxijOgor ratōnibꝰ tuis illumſuꝑ omnia diligere. a quo me video omnia in pignꝰ dilectionis accepiſſe. Ecce ergo ego vnice electuꝫ ⁊ vnicedilectum diligo. ſed hanc huiꝰ dilectōnis mee iniuriā patio:. ꝙ ſolum diligēs ſola nō amor. Nam hāc dilectōis arrā quā mihi obijcis nō dicā cuꝫ beſtialibꝰ. ſed cū ipſis beſtijs ꝯmunē accepi. Quidem̄ mihi lux ſolis amplius ꝯfert. quā reptilibꝰ ⁊ vermibꝰ terre. Oīaſimiliter viuūt ſpirāt. idem̄ paſtus. idem potus omniū. ¶ Homo.Tria ſunt in quibꝰ id qd̓ te mouet inuenias. Diſcerne que dona aſponſo tuo accepiſti. Alia em̄ ꝯmuniter alia ſpecialiter. alia ſingulariter tibi data ſunt. Cōmuniter quia omnibꝰ ꝓpter te tecū ſeruiunt. Specialiter. quia multis nec tamē omnibꝰ ꝓpter te tecuꝫ ſuntꝯceſſa. Singulariter que tibi ſoli ſunt data. Quid igit̉. nunqͥd igitur. ⁊ ipſe ideo minus te diligit. quia quedā dona ſua tecum ſimuomnibꝰ ꝯceſſit. Nunqͥd feliciorē te feciſſet. ſi tibi ſoli mundū dediſſet. Ubi igit̉ illa grata ⁊ vtilis ſocietas humane cōuerſatōnis. vbiſolacia. vbi oblectamēta quibꝰ nunc frueris. Uide igit̉ quia ⁊ in hͦmultū tibi ꝯtulit. ꝙ hoc ad ſolamē tuum tecū creauit. Si mūdusiſte. ⁊ hec tib̓i omnia ſeruiūt. quomō etiā omnia ad obſequiū tuumcreata non ſunt. Nūquid pater familias panē ſuum ſolus ꝯmeditpoculum ſuū bibit. veſtimentis ſuis induit̉. totū tamē non īmeritoeius dicit̉. quicꝗd habent hi qui ei ꝑ dilectōnem vel ꝑ ſubiectōeꝫfamulant̉. Siue igit̉ illa que tibi ſeruiūt. ſiue illa que ſeruientibꝰ neceſſaria ſunt omnia tibi data ſunt. omnia tibi obſequia impendūtnec te ꝯturbare debet. ꝙ in vſum rerum tꝑalium eadeꝫ hominis ⁊malis eſt ꝑticipatio. Nec ideo ſimiliter eos a deo amari exiſtimes.quia his omnibꝰ tecū ſimiliter ꝯmunicare vides. Nā ſicut non beſtie ꝓpter ſe. ſed ꝓpter hominē create ſunt. ita mali homīes nō propter ſe ſed ꝓpter bonos viuunt. vt ſocietas illoꝝ bonoꝝ vitam exerceat. quos ⁊ felicitate ſua admonēt. potiora his ⁊ que mali communicare nō poſſunt bona querere. ⁊ iniquitate ſua cogunt artiusamare virtutē. Poſtremo vt dū illos diuina gratia deſtitutos videt ꝑ quelibet abrupta vicioꝝ ruere diſcāt quātas ꝓ ſua ſalute debeant creatori gratias referre. Similit̓ ergo bonis ac malis iſta cōcedi debuerūt. quia aliter bona potiora ſibi ſeruari nō crederēt. niſi iſta tam malis qͣꝫ bonis ꝯmunia eſſe viderēt.¶ Ꝙ multitudo dilectorum non minuit ſed auget felicitatem ſingulo.cxiUnc reſtat vt cōſideresvtrum ne idcirco de ſingulari amore ſponſi tui gloriariDixi ſocietatē hominū dono tibi creatoris eſſe ꝯceſſuꝫ. vt inde ſonō poſſis. qd̓ ab eo non ſine ſocietate bonoꝝ diligeris.lamē viuendi capias. ne quadam ſolitaria ⁊ inerti vita ꝯtabeſcas.Sicut igit̉ vita maloꝝ tibi eſt exercitiū. ſic ſolamē eſt vita bonorūqui certe tales ſunt quos nec felicitatis tue ꝑticipes. nec amoris tuiaſꝑnati debes habere ⁊ ꝯſortes. Nam ſi vere bonos diligis. quicquid illis beneficij impendit̉. inde caritas que in te eſt. nō quaſi dealieno ſed quaſi de ꝓprio gratulat̉. Licet igit̉ beatū eſſet iſto amore vel ſolamine ꝑfrui. multo beatius eſt in ip̄o cum multoꝝ bonorum ꝯgratulatōne delectari. quia cū in eos etiā qui cōꝑticipāt affectus dilectōnis exꝑandit̉. caritatis gaudiū ⁊ ſuauitatis ampliat̉Spūalis nāqꝫ amor tūc melius cuiqꝫ fit ſingularis. quādo omnibus eſt ꝯmunis. nec ꝑticipatōne pluriū minuit̉. cuiꝰ fructus vnus⁊ idem totus in ſingulis reꝑitur. Nihil em̄ in priuilegio ſingularisamoris tui ſocietas bonoꝝ p̄ſcribit. quia ſponſus tuus in omnibꝰdiligit te quos diligit ꝓpter te ac ꝑ hoc ſingulariter diligit te. quianihil diligit ſine te. Non aūt timeas animū illius in amorē pluriuꝫquaſi ꝑ affectum diſtrahi. Et idcirco minoreꝫ eſſe ad ſingulos ꝙꝑtitus quodāmodo ⁊ diuiſus videat̉ in cunctos. Singulis ad eſtquaſi omnibꝰ. quia nec alium nec maiorē dilectōnis affectum ſingulis impēderet. Si abſqꝫ cunctoꝝ ꝑticipatōne ſingulos amaret.ergo omnes vnū vnice diligant. vt omnes ab vno vnice diligant̉.quia nec alius p̄ter vnum vnice ab omnibꝰ diligendus eſt. nec alipreter vnuꝫ vnice omnes diligere poteſt. Omnes aūt in vno ſe qͣſi vnum diligant. vt vnius dilectōne vnum fiant. Iſte amor vnicus eſt. non tamen priuatus ſolus. nec tamē ſolitarius ꝑticipatus.nec diuiſus. Cōmunis ⁊ ſingularis cunctorum. ſingulis ⁊ ſingulorum totus. nec ꝑticipatōne decreſcens. nec vſu deficiēs. nec tꝑe veteraſcens. antiquus ⁊ nouus affectu. deſiderabilis exꝑientia. dulcis fructu. eternus iocunditate. plenus reficiens ⁊ ſatians. nec nunqͣꝫ faſtidium generans.De bonis que ſponſus dilectis ſuis cōmuniter ꝯtulit. .cxiiij.

Nima mea in hoc quoqꝫuidit tibi optimus amator tuus ne nihil eſſet in quoXſingulariter de ip̄o gloriari poſſis. In omnibꝰ his dilerit te. que vel ꝯmuniter tecū omnibꝰ vel ſpecialiter quibuſdam velſingulariter tibi ſoli trib̓uit. Cum omnibꝰ rurſum dilexit te quibuste ꝑticipatōne doni ſui ſociauit. Pre his omnibꝰ dilexit te quibuste ſingularis gratie dono p̄tulit. In omni creatura dilecta es. cumomnibꝰ bonis dilecta es. nolo vt parū exiſtimes. vel in tātis vel cūtalibꝰ eſſe dilectā. vbi ⁊ bonos ſocios omnes habeas. malos ⁊ quecōdita ſunt vniuerſa ſubiectos. Primū cogita ꝙ aliquādo nō fueris ⁊ vt eſſe inciꝑes. hoc eius dono acceꝑis. qui vtiqꝫ ſi nihil amplius dediſſet. pro eo tamē ipſo a nobis laudandus ⁊ diligēdus eſſet.Nunc aūt amplius dedit. vt p̄cellamꝰ ⁊ his que non ſunt ꝑ eſſentiam. ⁊ his que inordinata ⁊ incōpoſita ſunt ꝑ formam. ⁊ que inanimata ꝑ vitam. Magno debito obligata es anima mea multuꝫ accepiſti ⁊ nihil a te habuiſti. ⁊ ꝓ his omnibꝰ non habes quod retribuas. niſi tātū vt diligas. Nam quod ꝑ dilectōnem datum ē. necmelius nec decentius qͣꝫ ꝑ dilectionem rependi poteſt. Nec ideoplus dilexit te. quoniā plus diligendū inuenit in te. Sed quia gratuito plus dilexit te talem fecit te vt iam nunc merito plus diligatte poſt eſſe. poſt pulcrum eſſe. Poſt viuere datum eſt ſentire. datum eſt ⁊ diſcernere. Senſibꝰ foris decorauit. intus ſapientia illuſtrauit. Senſus dans quaſi exteriorē ornatum ſapientiā quaſi interiorem habitum. Senſus quaſi quaſdā gēmas fulgentes appendens exterius. ſapientia quaſi naturali pulcritudine faciem vultustui decorans intus. taleꝫ omnino eſſe decebat. que ad celeſtis registhalamū introducenda fuerat. Multū gloriari poteras ⁊ multumcuſtodire debueras. ne tale donum ꝑderes. nec tātū decorem corrumꝑes. ne eo amiſſo vel īminuto amplius miſera fieres qͣꝫ eo nonaccepto vel non ꝑfecto miſera fuiſſes. ne te cum damno amiſſe pulcritudinis ſiml̓ torque̓t ꝯfuſio feditatis. ſꝫ vide qͥd feciſti. dereliqͥſtiſpōſū tuū. ⁊ cū alieīs ꝓſtituiſti amorē tuū. fedaſti pulcritudinē tuādiſꝑſiſti ornamētū tuū. oblita es ſpōſi tui. ⁊ ꝓ tātis bn̄ficijs ꝯdigͣsgrates non egiſti. Ut aūt te releuaret illuc vnde cecideras. ip̄e deſcendere dignatus eſt huc vbi iacebas. Et vt iuſte tibi reddereturqd̓ ꝑdideras. ip̄e dignatus eſt pie pati qd̓ tolerabas. Deſcēdit ergo. ſuſcepit. ſuſtinuit. vicit. reſtaurauit. De ſcēdit ad mortalē. ſuſcepit mortalitatē. ſuſtinuit paſſionē. vicit mortē. reſtaurauit hominēCogita quātū diligat te. qui tāta dignatꝰ ē facere ꝓpter te. Olimcum nō eſſes dilexit te vt ꝯderet. poſtea cuꝫ feda eſſes. dilexit te vtpulcrā faceret. ⁊ vt oſtēderet tibi quātū te diligeret nō niſi moriendo a morte te liberare voluit. Nunc aūt tam ſincera caritatē te diligit acſi ſemꝑ cū eo ꝑſtitiſſes nec exprobrat tibi reatū. nec improperat beneficiū. ⁊ ſi deinceps vis cuꝫ eo ꝑſeuerare fideliter. ip̄mqꝫvt decet amare. ac tuū illi amorē incōtaminatū ꝯſeruare volueris.maiora ſe prioribꝰ daturū ꝓmittit.De his quibꝰ lapſos a miſeria reꝑauit. Anima. .cxv.Am quodāmodo incipioamare culpā meam ad quā diluendā dum ille caritatetrahit̉. mortuus eſt ꝓ me innocēs. nihil in me qd̓ amaret inueniēs. Quid ergo dn̄e dilexiſti in me. ⁊ tātū dilexiſti. vt moreris ꝓ me. Quid tale in me inueniſti. ꝓ quo tāta ⁊ tam dura ſuſtinere voluiſti. Ampliꝰ mihi vilis eſſe nō debeo que tātū placui deo.vt mori eligeret ꝓ me ne ꝑderet me. ¶ Homo. Et quid ſi cogitare ceꝑis quot ⁊ qualis in ꝯꝑatōne tua abiecti ſunt qui hanc que tibi data eſt gratiā ꝯſequi nō potuerūt. Elegit ergo te ⁊ p̄elegit ſpōſus tuus. elegit te in omnibꝰ. ⁊ aſſumpſit te ex omnibꝰ. ⁊ amauit tepre omnibꝰ. ¶ Anima. Multū fateor collatū eſt mihi. ſed queſo teſi vt aſſeris ego iam aſſumpta ſum. quid adhuc deferor. quoniamad amplexus ſponſi necduꝫ venire poſſum. ¶ Homo. Neſcis qͣꝫfeda prius fuiſti. qͣꝫ polluta diſciſſa ⁊ diſſipata. ⁊ quomnō tamcito īillum caſtitatis thalamum introduci expetis. niſi ſaltem prius curaaliqua ⁊ ſtudio exculta repareris necte pudebit tunc priſce turpitudinis. cum nihil turpe. nihil pudore dignū habebis. Nunquidaudiſti quid rex aſſuerus fecit. quādo vaſthi reginā ꝓpter inſolentiam illius repudiauit. Uide qͣꝫmulte electe ſunt vt vna eligereturilla .ſ. que oculis regis formoſior ⁊ ornatior videretur. Miniſtri regis multas elegerunt ad cultum. rex ipſe vnam elegit ad thalamū.Poſuit te ſponſus tuus in triclinio vbi mulieres ornantur. Caueergo ne ad extollendam temetipſam negligens ſis. Eccleſia triclinium dicit̉ ꝓpter ordines fidelium. ⁊ iam hoc ad dilectōnem pertinere ſcias quod habes vnde ornare te poſſis. que vtiqꝫ ex te nihilhabes. niſi ab illo acceꝑis. Primum eſt fons baptiſmi in quo ſordes p̄teritorum criminuꝫ abluis. Deinde criſma ⁊ oleum in cuiusvnctōne ſpūſancto liniris. poſtea delibuta ⁊ vnctōne leticie ꝑfuſa.ad menſam venis ⁊ ꝑcipis ibi alimentū corporis ⁊ ſanguinis chriſti. quo interius noxiam illam preteritorum ieiuniorum maciem de