mulieꝝ eſſe dicēs. nec decere tātū hoīem a muliercula dehoneſtari. dignāqꝫ eſſe repudio ꝯfirmaret rn̄dit nullam ſibi a deo carā vedilectā. vtpote quā virginē acceꝑat. ⁊ adhuc iuuēcula videbaturnō ſe inde curare. nec ꝓpt̓ hoc mulierē ſibi habileꝫ dimiſſuꝝ. vndevſqꝫ hodie odiū eſt in arabia int̓ generatōem ayſſe ⁊ generatōemhali. Poſtmodū ꝟo dicit in alcorano mulierē illā innocentē eſſe.et ſibi hoc diuinitꝰ reuelatū. Fuerūt aūt vxores eius qͥndecim ingenue ⁊ due ancille. quaꝝ vna fuit humeteline cuiꝰ nomē iud filiaabimnei. ip̄a eſt ſeducta mr̄ infantiū d̓ qͣ dixit machomet. ꝙ auferret ab ea zelum qn̄ diſceſſit ab eo ad mr̄em ſuā fugiēs vxorē gaiare. quā poſtea reuocauit dās ei veſtes ⁊ ornam̄ta ⁊ duas armillasIpſa ꝟo accepit hec de poſſeſſione huiꝰ ſeculi et futuri. Alia fuitzameb filia gayſſi. zaidi cui ipſe miſit portionē carnis. ⁊ ipſa reſpuit. Un̄ ⁊ ipſe indignatꝰ eſt in eā. ꝓpt̓ illā quoqꝫ in alias vxores iratus. ꝓpoſuit ſe ad nullā eaꝝ ingreſſuꝝ ꝑ vnū mēſem. ingreſſus tn̄viceſimonono die. Alia quoqꝫ zaphia iudea alabaſtria filia hai filij aptab. quā docuit gloriari ſuꝑ alias vxores ſuas q̄ improperabant ei iudaiſmū ⁊ vt dice̓t eis Ego cuius pat̓ eſt aaron. patruusmoyſes. maritꝰ machomet. O qͣꝫ longe ē ab iſta īpura ⁊ turbulenta doctrina xp̄iane diſcipline pia ⁊ ſancta religio. ſi vna ſola vxora dei amore impedit hoīeꝫ. qm̄ qͥ tātas habebat officiū ꝓphete cōgrue adimplere pot̓at. Officiū nanqꝫ ꝓphete nō aliud eſt qͣꝫ ieiunare. orare. p̄dicare ⁊ his ſil̓ia bona oꝑa face̓. quibꝰ miror ſi homotantis flagicijs deditus vnqͣꝫ potuit vacare.oc quod falſo ꝓpheta dictus ſit..xlv.Uod ſi quis obiiciat multos male vixiſſe. ſed tn̄ bn̄ docuiſſe. qualit̓ etiā veſter ꝓpheta docuerat videamꝰ ꝓpheta ē ignota p̄dicēs. ſiuede p̄teritis ſiue de futuris. Scimus aūt ꝙ olim qn̄ ꝓph̓e fuerunt n̄ſtatim qͥcunqꝫ hͦ nomen vſurpaſſet aucͣtoritatē habebat. Sꝫ longa ⁊ diuturna vite ſanctitate. ſignis quoqꝫ ⁊ miraculis a pͥncipibꝰet ppl̓is dei pͥmitus ꝯprobatꝰ. huius noīs gl̓iam obtinebat ſi dixeris eū multa p̄terita enarraſſe. veluti ſcꝫ de adam. de noe. de abraāde moyſe ⁊ xp̄o. vtinā ſicut apd̓ nos erāt ipſe ea veracit̓ p̄dicaretet nō ꝑ multa mēdacia delirans. totā pene ſcpͥture ſct̄e veritatemſubuteret. Quantū gͦ ad p̄terita iā de ordine ꝓphetaꝝ cecidit. quitot mēdacijs veritate corrupit. Sane ſi aliqͣs fabulas forſitan adſuū libitū ꝯpoſuit. que nunqͣꝫ audite ſunt. nullatenꝰ ei credendumeſt. qꝛ ⁊ hoc a qͦlibet facile poteſt fieri ⁊ ipſe iam in alijs mendax ꝓbatus eſt. De futuris ꝟo ꝙ nihil dixerit. nec teip̄m ignorare puto. maxime cū in tota ſcriptura eius nihil tale inueniat̉. vn̄ ⁊ qͣꝫtūad futura a ꝓphetali gr̄a excluſus. iaꝫ nec ſignis nec miraculis necꝓphetia. nec vita int̓ ꝓphetas eſſe merebit̉. nā illud totū qḋ de paradiſo quaſi p̄dixiſſe videt̉. ad nihil aliud nos cogit. niſi vt dicamꝰeum ita mentiri de futuris. ſicut ꝓbatꝰ eſt mentitus fuiſſe de p̄teritis. De ſignis ꝟo ⁊ miracul̓ ꝙ nō ſint illi data a deo. ipſe ſibi teſtꝭeſt. dicens ita ſibi dictū a deo. niſi ſciremus eos tibi nō credituros.ſicut nec alijs credider̄t. daremꝰ tibi ſigna ⁊ ꝓdigia. Iteꝝ forſitandices. qꝛ niſi eſſet ꝓpheta nūqͣꝫ ad talē potentiā ꝑueniſſet. maxicum ſocij eiꝰ pauci eēt numero qn̄ pugnauit ꝯtra regem ꝑſaꝝ. qͥerat fortiſſimꝰ atꝫ potentiſſimꝰ ⁊ obtinuit triumphū. qͣꝫuis ꝟo ſyilli qͥ dei cultores ſunt hoſtes ſuos ſuꝑent. tn̄ inueniunt̉ etiā in ſcriptura ſacra pauci ydolatre ml̓tos iſrahelitas fugaſſe. Sꝫ ⁊ illi quiſemꝑ vincūt. nō ꝓpter ſua merita ſemꝑ vincunt. ſed qꝛ illi contraquos dimicant. tali pena digni ſunt. Nihil em̄ miꝝ eſt ꝑſaꝝ gentem ydolatrā ⁊ ſpurciſſimā a machomet victā eſſe. nō qꝛ ipſe melior illis erat. ſed qm̄ ipſi hoc ꝓmeruerāt vt a ſibi cōſimili dyabolopunirent̉. Illud deniqꝫ qd̓ ſibi dicit deū dixiſſe. niſi ſciremus eostibi nō credituros ⁊cͣ. ad arabes qͥd ꝑtinebat. qͥ nec ꝓph̓am viderant. ⁊ ideo nec ſigna ꝓphetica ꝯtempſiſſe vnqꝫ potuerāt. Cuiusaūt impudētie ē dice̓ illos ſignis eiꝰ nō credituros. qͥ nō ſine ſignistm̄. ſed ⁊ ſine aliquo alicuius boni indicio. qd̓ nec pecora facere deſſent. peſſime vite homini crediderunt.abulis ab eo ꝯfictis..xlvj.Uia ergo illū tam philoſophicis rōnibꝰ qͣꝫ diuinis auctoritatibꝰ. ſua etiā ꝯfeſſtat vt qͣles ſint fabule ī quibꝰ ꝯͣ id qd̓ ſupͣ dixerat ſigͣ ſe feciſſe aſſeīone ab omni ꝓphetali gr̄a extraneū eſſe ꝓbauimꝰ. rerit videamꝰ. Dicit̉ itaqꝫ ibi. ꝙ aliqn̄ audiēs vlulanteꝫ lupū. ſocijsait ſe ex voce eiꝰ intellige̓. ꝙ lupꝰ ille int̓ alios maior ⁊ pͥnceps oīmIeēt. O ſignū ꝓpheticū. Nōne ſil̓r potuit dice̓. ꝙ lupꝰ eū in illa voce ꝓph̓am eē ſignaret. Quis eī inde illū poſſet argue̓ cū qͥd int̓ ſelupi dicāt. hoīes neſciāt. Certe fahulā hāc ml̓to vrbaniꝰ ſi qͥd intellige̓t ꝯpone̓ potuiſſet. Sic̄ et de qͦdā alio lupo ibi refert̉. ꝙ cuꝫallocutꝰ fuiſſet vehebē filiū haizelhſmi. ſtatī ſic factꝰ eſt ſaracenꝰ.uiſſꝫ. ml̓to elegantiorvbi ſi leonlupo ille fnō īmerito falfabula extitiſſete lupos intexuit

qͦ more lupi rabidus ſꝑ ⁊ cruētꝰ inceſſit. Qui et̄ bouē zozoai on̄dſuo locutū fuiſſe dixit. ⁊ ꝙ ſuꝑ vbera humemabet mulieris manſuā poſuerit. Itē ꝙ ipſe p̄ceꝑit arbori. ⁊ ſtatī adorauit eū. Qd̓ tn̄ſaraceni ipſi falſuꝫ eē teſtant̉. Iteꝝ dicit. ꝙ cū zameb iudea vxorzelem filij muſſim iudei. ī oue aſſa venenū ſibi appoſuiſſet. ſcapulaouis locuta ſit ei. dicēs. Noli me comede̓. qꝛ veneno ꝯfecta ſum. ⁊ipſe noluit comede̓. Comedit aūt inde elbetē filius mazum. ⁊ mortuus eſt. Uellē ſcire vtrū ipſe ſolus an om̄s qui cum eo aderāt vocem illiꝰ ſcapule audierint. ſi em̄ ille ſolus audiuit. quare ſociū ſuūinde comedere ꝑmiſit. ſi vero om̄s audierūt. miꝝ eſt qūo ille comedere auſus fuit. niſi forte de ſuo ꝓpheta ſperās. ꝙ etiaꝫ mortuumreſuſcitare potuerit. Iterum narrat̉ ibi. ꝙ aliquādo miſerit manūſuam in cauerna vnde exierūt aque de quibꝰ ipſe bibit. ⁊ ſocij eiuset pecora eius. Qd̓ magis de machomet filio azari narrari ſolet.cum de vtroqꝫ apud ſaracenos incertuꝫ ⁊ friuolum habeat̉. Ipſeqͦꝫ iſta oīm mendaciſſima eſſe teſtat̉. cuꝫ in maiori ſcriptura ſua dicat. ſigna ſibi nō eſſe data. Et cum iterum loquit̉ dicens. Nō ſummiſſus niſi virtute gladij. ⁊ qui nō ſuſceperit meam ꝓphetiam occidatur aut reddat tributuꝫ ꝓ infidelitate ſua ⁊ dimittat̉. vn̄ veroapertius aut manifeſtius ipſo teſte falſa eſſe illa omīa cōprobant̉qꝫ ex ſuis iterū dictis quibꝰ in alchorano ſic loquit̉ quidquid inueneritis ſcriptum ꝓ me cōferte illud cum alchoran. Et ſi ei nō concordauerit. ſcitote qꝛ innocens ſum ab illa ſcriptura. et nō eſt mea.ergo ſcd̓m iſtam regulā ſigna illa omnia reſpuenda ſunt que nll̓atenus in alchoran inueniunt̉.De morte ip̄ius..xlvij.Am illud tā ridiculuꝫ nobis qͣꝫ lamētabile ſuis eſt. ꝙ cū p̄cipiſſet eis. vt mortuūſe nō ſepelirēt. eo ꝙ tercia die aſſumendus eēt in celumipſiqꝫ p̄ceptū obſeruantes magnis hoc deſiderijs expectarēt. ⁊ iāa ſecūda feria in qua mortuꝰ fuerat vſqꝫ ad veſperaꝫ quarte ferielonga expectatōne fatigati. nihil aliud in eo qͣꝫ fetoris magnitudinem ſuꝑexcreſcere cernerēt tandem ſicut retulit hūbram nudumeum ꝓrecerunt. Guībran tn̄ filius heluzam dixit. ꝙ lotus et tribꝰveſtibus indutus. ſepultuſqꝫ ſit per manus hali filij abitalib. et alfadi filij alahabet filij abdemūtalla patrui ſui. Fert̉ em̄ ꝙ ꝑ ſeptēdies morbo pleuretico egrotauerit ⁊ amiſerit ſenſuꝫ. Septio ꝟodie cōualuerit. Iratus eſt hali filius abitalib. eo ꝙ ꝑdiderat ſenſūet dixit hoc ei. At ille iuſſit nullum amplius remane̓ ſecum in domo niſi alahabet filium abdemutalla. Alia vero die ſeptima mortuus eſt. ⁊ intumuit venter eius. ⁊ retro curuatꝰ eſt mīmus digit̉ꝰeius. Et fuit obitus eiꝰ ſecunda feria. xij. die menſis rabeg pͥmi anno. lxiij. vite ipſius poſtqͣꝫ egrotare cepit. xiiij. die. vita gͦ eius. lxiij.annis extitit. quoꝝ in ꝓphetia viginti tres expendit. decem in mecha. tredeciꝫ in ciuitate. Hec ſunt que fecit machomet a pͥncipiovſqꝫ ad finem.De inſtabilitate ſectatoruꝫ eius..xlviij.Ortuo vero machometomnes ab eo decepti reuerſi ſunt ſtatiꝫ. vnuſquiſqꝫ adIſuam quā ante tenuerāt ſectam ſiue ydolatriam. ſiuequālibet aliam p̄ter paucos ſue cognatōnis qui expectabant ſe fore ſucceſſores in regno. Eo tempore fuit ebubeer filiꝰ amichahafvir prudens ⁊ callidus. qui nō multopoſt regnuꝫ adeptus eſt. qd̓vehementer diſplicuit hali filio abitalib. quouſqꝫ rex adeo illū obſequijs ⁊ blādicijs deliniuit vt et̄ regnū ei poſt ſe delegaret. Illosqui auerſi fuerant a ſecta machomet omni ingenio ad eā reuocāsiteꝝ eos ſtulticie mācipauit. qͥdam em̄ timore. quidam ſpe honoris ⁊ facultatū. alij alterius cuiuſlibet lucri cauſa. omnes tn̄ ſimulatorie nō ex animo redierūt. Puto aūt te optime recordari qͥd dominus meus emurhelmoni aliqn̄ cum eſſemus ei aſtantes (⁊ qͥdaꝫquererent̉ de aliquo qui videbat̉ eſſe ſaracenus ⁊ nō erat) coramomnibꝰ rn̄derit. Dixit em̄ ita. Ego miror ꝙ de iſto ſolo qͣſi aliqͥdnouū mihi dicatis. cū ſciaꝫ nō iſtum ſolū ſed multos alios nobiliores ⁊ ꝓbiores in palatio meo ſaracenos eſſe on̄dunt quidā ſe eſſeſed nō ſunt. Eſt em̄ inquit mos pene oīm. vt ſicut de iudeo ꝓuerbium dicit. Iudeus niſi poſtqͣꝫ efficit̉ ſaracenus. iudeus nō eſt. etvix aliqͥs ſuā legē niſi pͥus aliā acceꝑit diligit. Ego aūt de hoc qͥdaliud debeo vel poſſū facere. qͣꝫ ꝙ dn̄s meus machomet ip̄e faciebat. Nam illi hoc etiā contigit. vt fere om̄s. ⁊ maxime qͥ ei ꝓximiores ⁊ familiares eē videbant̉. non niſi ſil̓ate ac deceptorie legemeius tenerēt. Adeo enim ſpernabatur ab eis. ⁊ quidquid dicebat̉pro nihilo habebant odientes eum in cordibus ſuis. vt quadamdie volentes eum occidere. expectarent eum in quadam valle. quatenus tranſeunte illo. terrificarent ſubito mulam eius vt p̄cipitatus interiret. qui tamen nunqͣꝫ propter hoc eis ſe iratum monſtrauit. eius igitur exemplo omnes iſtos qui ſiue de chriſtianis ſiue deiudeis. ſiue de paganis ſaracenos ſe eſſe dicunt in regno mēo et