Liber.XXIIII.
Ert̉ aūt eſſe libellus ī parbus tranſmarinis de machomēti fallacijs ī quo legiꝙ ipſe volens ſibi ꝯciliare aīmos ppl̓i arabum. dicebatſe eſſe ꝓph̓am ad eoꝝ ſalutem diuinitꝰ miſſum. vt videlicet legemiudeis ⁊ xp̄ianis que nimirum rigidanimis ac ſeuera eſſet. mitiorūp̄ceptoꝝ ꝓmulgatione temꝑaret. Et vt eiuſdē miſſioni ad inſtarmoyſi.zia quedā viderent̉ atteſtari. ppl̓m aſſignata die ꝯuocauit acum locū. quaſi legē diuinitꝰ miſſaꝫ in ſignis ⁊ ꝓdigijsacceptuꝝ. Tūc eo ſermocināte ad ppl̓m columba que ī vicino eratad hoc ipſum fallacit̓ edocta. ſuꝑ humeꝝ eius aduolās ſtetit. et ineius anre iuxta morē ſolituꝫ grana inibi repoſita comedens quaſiverba legis ei ſuggere ſimulauit. thaurus quoqꝫ ſil̓r ad hͦ ip̄m cōſuetudine qͣdam edoctus vt de manu eiꝰ pabulū acciꝑet. ad vocēeius corā populo venit. et qͣſi legis noue mādata celitus miſſa. queipſe cornibꝰ eius alligauerat detulit. Sed ⁊ picerias lacte ac melleplenas. qͣs ipſe incertis locis terre latent̓ infoderat. qͣſi per diuinaꝫreuelatōem. ibidem effodi fecit. ⁊ ppl̓o velut in ſignū abundātie future. quā ꝑ eiuſdem legis obſeruātiam idem populus mereri iuberet̉ oſtendit. Sicqꝫ qͣſi miraculis ⁊ magnalibꝰ diuinis ꝯgratulantes ⁊ acclamātes ſeduxit. atqꝫ ad legē ſuā quaſi diuinā recipiendāꝑtinaciter aīauit. Porro de libro regis ipſius qͥ alchoranus dicit̉qualit̓ ꝯfictus ſit ⁊ qͣꝫ dilaceratus atqꝫ ꝯfuſus dicet̉ paulo inferiꝰHic em̄ pauca libet inſerere de libello diſputationis cuiuſdā ſaraceni ⁊ cuiuſdā xp̄iani de arabia ſlege ſaracenoꝝ ⁊ fide xp̄ianorum inter ſe. qͥ ambo ꝓbati ph̓i. ⁊ in ſecta ſua ꝑfecti emirhelmomini regi ſaracenoꝝ erāt familiares ac noti. ſibiqꝫ inuicē amici cariſſimi.nc aūt libꝝ fecit dn̄s petrus abbas cluniacēſis de arabiconū trāſferri a mgr̄o petro toletano. iuuāte petro monachoſcpͥtore. cū eēt idē abbas ī hiſpanijs ꝯſtitutꝰ cū imꝑatore adefenſoidē imꝑator choriā ciuitatē cepit. ⁊ ind̓ ſaracēos fugauit.tine ac vita ipſius..xlj.Omo igit̉ iſte videlicetInachomet pupillus fuit in ſinu patrui ſui abdamanefui cognoīat̉ abdemutalla. In cuius tuitionē pr̄ ipſiꝰmoriens eū ꝯmēdauerat. eratqꝫ tutor ⁊ curator illius. Ipſe ꝟo p̄terea cultor fuit ydoloꝝ. que vocant̉ ellech ⁊ aleze in mecha. cumomni domo ⁊ generatōue ſua. ſicuti in ſua ſcriptura teſtificat̉. dicens. ita dictū ſibi fuiſſe. Nōne tu fuiſti pupillꝰ ⁊ collectꝰ es ⁊ in errore ⁊ iuſtificatus es. ⁊ pauꝑ. ⁊ ditatꝰ es. Ita gͦ vixit vſqꝫ quo ꝑuenit ad ſeruitiū cameloꝝ adige filie hulert. cuiꝰ factus fuerat mercenarius. Et ꝓficiſcebat̉ cū camelis in ſyriā ⁊ in alia loca donec duxit eā vxoreꝫ. int̓ueniēte cā quā tu ſcis. Poſtqͣꝫ ꝟo ſe diuitē factūeiuſdem mulieris ꝯpbꝰ vidit. conatꝰ eſt ſuꝑ gentē ⁊ patriā ſuā regnum arriꝑe. ſꝫ dum hͦ ad effectū ꝓut cupiebat nō poſſꝫ ꝑducerep̄ſertim cū paucos adhuc fautores haberet. arte ⁊ īgenio magnovſus eſt. vt qͥ rex eſſe nō poterat. ꝓph̓am ſe dei ſimularet eſſe ⁊ nunciuꝫ. Hoc diſplicuit oī parētele ⁊ generationi eiꝰ q̄ vocabat̉ chorais. Cunqꝫ hoc mō ꝓph̓e ſibi nomen vſurpaſſet. ingreſſus eſt adhoīes qͥ tanto facilius qͣlibet aſtutie machinatione decipi poterātqͣnto longius ab oī ſapientia ⁊ vſu ciuilitatis. totiuſqꝫ hūane prudentie honeſtate ꝑ agros ⁊ villulas ſequeſtrati. qͥd dei nūcius velꝓpheta eſſet aūt in quo cognoſci debe̓t. deniqꝫ quid int̓ ꝟitatemet mēdaciū. int̓ fatuitatē diſtaret ⁊ ſapīam diſcerne̓ neſciebāt. Adhos decipiendos. cuiuſdā aſtrologi cuiꝰ poſtea nomen ⁊ cām dicemus. oꝑe ⁊ ꝯcilio nō mediocrit̓ ꝯfortatus. hoīes ad ſe peſtiferos ⁊viaꝝ inſitores. fugitiuos quoqꝫ ⁊ homicidas ſibi aggregauit.os etiā ad deuia ſiluaꝝ ad cacumina montiū ⁊ ad ꝓxima fontibus loca circumquaqꝫ mittebat. inſidiari ſcꝫ negociatoribꝰ et iteragentibꝰ ad interficiendū eos. ⁊ diripēdum tā camelos qͣꝫ cetera q̄bāt. vel que negociationis vel neceſſitatis cā portabāt.uturis ⁊ latrocinijs eius..xli.Eipſo etiam ſcimꝰ ꝙ prih̓ie ſue cū de ciuitate veniret ad mechā ⁊ inueniret hoīem camelū hn̄tem. eundē illi cameluꝫ abſtulit. ⁊ cū iam quinqͣginta trium ānoꝝ eſſet. tali bn̄ficio p̄dicationisſue p̄mordia dedicauit. habuit aūt ibi qͣdraginta de ſuis qͥ affuer̄tcuſtodiētes euꝫ ab illis d̓ mecha. quos valde infeſtos habebat. eoꝙ ipſi om̄s artes eius ⁊ maleficia noſſent. Oderāt quippe illum nimis. qꝛ cumlatro ⁊ peſtifer eēt. ꝓph̓am dei ſe eē ſtultis hoībꝰ mentiebat̉. Abijt aūt in ciuitatē qͣndā deſtructā. quā ex maiori ꝑte iudei pauꝑes inhabitabāt. in quā cū ingrederet̉ volēs oſtende̓ iuſticie ſue regulā ⁊ ꝓphetice modū. pupillis cuiuſdā carpentarij filijsdomū abſtulit. ⁊ in eā meſkidam fecit. Deinde miſit in pͥma ſua expeditione hanzetā filiū abdimelechcū equitatū triginta viroꝝ. adſliuas regionis in hemē raꝑe camelos chorais qn̄ reuertebant̉ deſyria. Cunqꝫ illi occurre̓t hebegel filius hyſſen. in trecētis viris de
mecha diſperſis vbiqꝫ cū eo erāt nullū certamen auſus ꝯmittereagit. Poſt hec in ſcd̓a expeditōe miſit hugaida alarachi filij amihallabi ſicut tu nouiſti in. lx. militibꝰ vt eēt duplex numerꝰ pͥmocetui. nec facile ab aliqͦ terreri poſſent ad loca ꝓxima alfagati. Cuioccurrit ebeze fin cū ſuis militibꝰ. Int̓ qͦs tāta extitit effuſio ſangunis qͣntam ip̄e nouiſti. Ego aūt nullū ibi ab angel̓ adiutū eſſe audiui cū dicat̉ in alcorano. ꝙ āgelus gabriel in ſil̓itudinē equitātis ſuper albā equā hn̄s veſtimēta virida comitatꝰ fuerit filios iſrahel.cū eos ꝑſeq̄ret̉ pharao ī qͣdringētis curribꝰ. Sꝫ veniamꝰ ad t̓ciaꝫexpeditōem. in qͣ cū miſſus eēt zaid filiꝰ ebibacad. ſil̓r non longe abalgafati ī viginti viris ⁊ nō inueniſſet camelos. iā em̄ alt̓a die trāſierat. ſpe ſua ⁊ deſiderio fruſtratꝰ. inanis ⁊ vacuꝰ redijt. licꝫ at̄ tresiſte expeditōes ſuffice̓ poſſint ad ꝯuincendā falſitatē tui ꝓph̓e. nōtn̄ alias ipſiꝰ qͣs ꝑ ſe voluit face̓ improbitates tacebimꝰ illā ſcꝫ primū ꝯmemorātes qͣ egreſſos eſt ad capiēdos camelos chorais qn̄venit ad locū qui d̓r̄ gueden. Ubi cū ꝯueniſſet vmbrē filiū gubſelmuhin. ⁊ nō p̄ualeret adu̓ſus eū. redijs vacuꝰ. Iteꝝ exijt ꝑ ſemetipſuꝫ donec veniret iābo. q̄rendo iteꝝ camelos chorais. qui erantapud ſem. ⁊ qͥbꝰ inſidiabat̉ in redeūdo. ⁊ qͣꝫuis tunc ꝓ eis acrit̉ dimicaret. tādem ꝯfuſus abſceſſit. Adu̓te ſi hmōi expeditōes ad deiꝓph̓am debeāt ꝑtine̓. in quibꝰ nihil aliud qͣꝫ fraus ⁊ violētia. ⁊ humani ſauguīs effuſio. ⁊ qͥdquid ꝓrſus latrōnes ⁊ viaꝝ inſidiatores faciūt agebat̉. Fuerūtqꝫ expeditōes ipſiꝰ vigintiſex p̄ter inſidiarum aſſultꝰ qui fiebāt nocte ac die. quaꝝ nouē ipſemet fecit reliquas ſocijs imꝑauit..xliij.Ne crudelitate ipſius.Aciebat etiā quod peiuseſt vt ſi qui ei in iſtis ſuis maleficijs ꝯtradicerent. vel inIaliqͦ eum rep̄henderēt ſtatim eos vbicunqꝫ ſibi ꝯtingeret. aut ꝑ ſe aut ꝑ ſuos. dormiētes ſiue vigilantes ꝓditorie iugularet ſicuti ſenē illum iudeū dormientē ſecuꝝ in lecto ſuo ideo iugulari fec̄. qꝛ ſe ab illo vituperatū dicebat. Quis vnqͣꝫ nō dico ꝓph̓aꝫſed qͥ vel in modico qͣlēcūqꝫ dei noticiā habe̓t. talia feciſſe auditꝰ ēAn n̄ pot̓at alit̓ de iudeo illo ſuas īiurias vindicare. niſi dormientēꝯfode̓t. qd̓ nō ſoluꝫ apud deū ſꝫ et apud oēm creaturā ip̄o audituſuꝑ oīa mala horribile eſt. Certe qd̓ de brutis aīalibꝰ ip̄a humanicordis natural̓ affectio fieri deteſtat̉ adeo vt pupillos auiū ī nidore ꝑtos nullatenꝰ occide̓ ꝓ lege teneat. iſte de hoībꝰ faciebat. Un̄igit̉ hoc illi. niſi ex dyaboli ꝑte qͥ ꝓditor ⁊ homicida pͥmꝰ ab initōextitit ineſſe poterat. qd̓ ⁊ hūano ⁊ diuino iudicio oēs impietatesexuꝑat. vbi eſt qd̓ dicebas eū in ſua ſcriptura dixiſſe. miſſus ſumad hoīes cū pace ⁊ miſericordia. Hec et his ſil̓ia que ſi ꝑ ſinguladicerent̉. poſſent fatigare legentē tu vide ſi ꝓphete dei oꝑa ſunt.Nā illā ridiculoſaꝫ ipſiꝰ expeditōeꝫ ſuꝑfluū puto retexere. in quacū ei p̄ciſo labro dentiū etiā inferioꝝ medius excuſſus fuiſſꝫ. inſuiet a gutheba filio abhiacad in frōte ⁊ facie vulnera ſuſcepiſſꝫ. filicumēne dextꝝ cū humero brachium pene illi ſuſtulerat. niſi a thala filio humetcalla qͥ ibi digitū ꝑdidit. defenſus euade̓t cui tn̄ digitum qḋ ſatis ꝓph̓am decuiſſet nō reſtituit. on̄dens qͣꝫ alienꝰ ſit abillo qͥ ſicut euāgeliū narrat etiā inimico auriculā abſciſaꝫ reddiditIſte em̄ nec amico qui ſe ꝓ illo morti obiecerat in aliqͦ ſubuenirepotuit. Et vbi erāt angeli qͥ olim cū ꝓphetis ſemꝑ fuiſſe legūtur.eoſqꝫ a ꝑſecutoribꝰ defendiſſe. ſicut helyā ab ahab. danieleꝫ ⁊ ſocios eiꝰ a nabuchodonoſor multoſqꝫ alios qͦs enumerare longuꝫeſt. Ego aūt mirari nō ſufficio quo pacto tibi ꝑſuaſum ſit dei eſſenūcium ꝓph̓am. hoīem cuiꝰ vt breuit̓ eius facinoroſam vitam demonſtrē. nulla fuit alia oꝑatio vel meditatio. qͣꝫ homīes int̓ficerealiena diriꝑe īceſtus ⁊ adulteria ꝑpetrare..xliiij.npudicicia eiuſdem ⁊ flagicijs.Ui tale dedecus in ſcriptura ꝓphetie ſue ſibi facere nō erubuit. vt dice̓t datūſuis renibꝰ a deo qͣdraginta viros ī coitu potētiſſimosfortitudine libidinis adequare. vbi quoqꝫ inter cetera rebꝰ odoriferis ⁊ mulieribꝰ ſe delectari dicit. Sꝫ vt etiā de his aliqͥd noīatiꝫdicamus. nōne ipſe cū adamaſſet zameb filiā gayſſi vxorē zaidi etnō poſſet eam habe̓. deū illi in alcorano introduxit loq̄ntē ita. Cuidedit deus ego illi faciā virum tuuꝫ retineri ſuꝑ te. tu aut timebisdeum ⁊ celabis qd̓ facturus eſt. Et ſi times hoīem. magis deum.Iteꝝ ad ſeipſuꝫ loqͥ deum faciēs. cum inqͥt ꝯpleuerit zaidi vir eiꝰvotum ſuū in ea. tūc eam dabimus tibi. Nihil eſt em̄ ꝓphete difficile. in eo qd̓ deus inſtituit. Quid ꝟo turpius dici pōt qͣꝫ quodſe in ſua vxore que vocabat̉ ayſſa. ipſe feciſſe dicit̉. Hec enim cuꝫpulcra eſſet ⁊ libidini dedita. diligebat̉ a zhaphagam filio almuhatham ethſulemi. qͥ ⁊ ꝯſuetudinariū cuꝫ ea ſtupruꝫ gerebat ip̄omachomet ſciente ⁊ ꝯſenciente. Cūqꝫ multi inde loquerent̉ ⁊ teſtificarent̉ maximeqꝫ muſatha ⁊ hazen. ad vltimum vero hali filiusabit alib princeps ⁊ nobilis int̓ ſuos inde eū liberius argue̓t. copiā