fluxa diſſoluat. nec vana mentis leticia ſurrepat ⁊ lucꝝ compunctionis anima ꝑ incuriam fluxe cogitatōnis perdat. Munꝰ etiaꝫnon accipit̉. niſi ante diſcordia ab animo pellat̉. dicente ꝟitate.Si offers munus tuū ad altare ⁊cͣ. Qua in re repenſandū eſt. cūomnis culpa munere ſoluat̉ qͣꝫgrauis eſt culpa diſcordie ꝓ quanec munus accipit̉. Debemꝰ itaqꝫ ad ꝓximū qͣꝫuis longe poſitūlongeqꝫ diſiūctum mente ire. eiqꝫ animū ſubdere. humilitate illūac beniuolentia placare. Et ſic conditor noſter dum tale placituꝫnoſtre mentis aſpexerit. a peccato nos ſoluit. qͥa munus ꝓ culpaſumit. Igit̉ dum ꝑ indultuꝫ temporis ſpatiū licet. dum iudex ſuſtinet. conflemꝰ in lachrymis duriciam mentis formemꝰ in proximis gratiam benignitatis. Et fidenter dico. qꝛ hoſtia ſalutari pꝰmortē nō indigebimus. ſi ante mortem deo hoſtia ipſi fuerimus.De contemptu mundi..cij.Idem in omelia euangelica.Elictis rhetibꝰ ⁊. p. ſ. ſt̄. e.Audiſtis fratres chariſſimi. qꝛ ad vnius iuſſionis vocem petrus ⁊ andreas relictis rhetibꝰ ſecuti ſunt redēptorem. At fortaſſe quis dicat. ad vocem dn̄icam. vterqꝫ iſte piſcator quid aūt quātū dimiſit qui pene nihil habuit. Sed hac inre fratres chariſſimi. affectum debemꝰ potius penſare qͣꝫ ſenſuꝫ.Multum reliqͥt qui nihil ſibi retinuit. qͥ qͣꝫtūlibet paruuꝫ totumdeſeruit. Certe nos ⁊ habita cuꝫ amore poſſidemus. ⁊ ea q̄ mīmehabemus ex deſiderio querimus. Multū ergo petrus ⁊ andreasdimiſit. quādo vterqꝫ etiam deſideria habēdi dereliqͥt. Aſequētibꝰ ergo tanta dimiſſa ſunt quanta a nō ſequentibus concupiſcipotuerūt. Multa fratres relinquitis ſi deſiderijs renūciatis. Exteriora em̄ veſtra domino qͣꝫtūlibet praua ſufficiūt. Cor namqꝫ ⁊nō ſubſtantiā penſat. nec ꝑpendit quantū in eius ſacrificio. ſed exquanto ꝓferat̉. Eſtimatōnem quippe precij non habet. ſꝫ tamerregnū dei tantū valet quantū habes. Ualuit nāqꝫ zacheo dimidio ſubſtantie. petro ⁊ andree rhetibus ⁊ naui. Ualuit vidue duobus minutis. Ualet alteri calice aque frigide. Penſate igit̉ fratres quid vilius cum emit̉. quid carius dum poſſidet̉. Si fortaſſenec calix aque frigide ſuppetit qui indigenti prebeat̉. etiam tuncſecuritatem nobis ꝓmittit ſermo diuinus. In terra inqͥt pax hominibus bone voluntatis. ante dei nāqꝫ oculos nunqͣꝫ eſt vacuamanus a munere. ſi archa cordis repleta fuerit bona voluntateHinc etem̄ pſalmiſta dicit. In me ſunt deus vota tua ⁊cͣ. Nihilquippe offertur deo ditius voluntate bona. Voluntas aūt bonaeſt ſic aduerſa alteri ſicut nobis ꝑtimeſcere. ſic de ꝓſperitate ꝓximi ſicut de noſtro ꝓfectu gratulari. aliena damna noſtra crederealiena lucra noſtra deputare. amicum non ꝓpter mūdum ſꝫ ꝓpterdeum diligere. inimicuꝫ etiam amando tolerare. Nulli quod patinon vis facere. nulli quod tibi iuſte impendi deſideras denegare.Neceſſitati ꝓximi iuxta vires occurrere. Sed hoc bone voluntatis ſacrificium nunqͣꝫ plene ꝑſoluit̉. niſi mūdi huius cupiditasꝑfecte deſerat̉. naꝫ quicquid in eo concupiſcimꝰ. hoc ꝓculdubioproximis inuidemꝰ. Uidet̉ etm̄ quia nobis deſit qd̓ alt̓ aſſequit̉Et qꝛ ſꝑ inuidia a bona volūtate. diſcordat. mox vt mentē ceꝑitilla diſcedit. vnde p̄dicatores ſancti vt poſſent ꝓximos ꝑfecte diligere. ſtuduerunt ī ſeculo nihil amare. nihil vnqꝫ appetere.De bono hoſpitalitatis ⁊ elemoſyne.ciij.dem in omelia. xxiij.Uidaꝫ pater familias cutota domo ſua magno hoſpitalitatis ſtudio ſeruiebatCūqꝫ quotidie ad menſam ſuam ꝑegrinos ſuſciꝑet. quadaꝫ dieꝑegrinus qͥdam inter alios venit ⁊ ad mēſam ductus eſt. Dūqꝫpater familias ex humilitatis ꝯſuetudine aquam vellet in eiꝰ manibꝰ fundere. ꝯuerſus vrceū accepit. ſꝫ repente eum in cuiꝰ manibꝰaquā fundere voluerat nō inuenit. Cūqꝫ hoc factuꝫ ſecū ipſe miraret̉. eadem nocte ei dn̄s ꝑ viſionē dixit. Ceteris diebꝰ me ī mēbris meis. heſterno aūt die me in memetip̄o ſuſcepiſti. ¶ Ideꝫ inxl. Homo ꝗͥdam erat diues ⁊cͣ. Hic ꝯſiderādū eſt qͣ pea mulctādus ſit qͥ aliena diripit. ſi inferni dānatōne ꝑcutit̉ qͥ ꝓpria nō largit̉. Nemo itaqꝫ ſecuꝝ ſe eſtimet dicens. Ecce aliena nō rapio ſꝫꝯceſſis licite rebus fruor. qꝛ diues iſte non idcirco punitꝰ eſt. qm̄aliena abſtulit. ſꝫ qꝛ acceptis rebus ſemetipſuꝫ male dereliqͥt. hocqꝫ fuit qd̓ hunc inferno tradidit. qꝛ in ſua felicitate timidus nonfuit. qꝛ ꝑcepta dona ad vſum arrogantie inflexit. qꝛ viſcera pietatis ignorauit. qꝛ peccata ſua redimere etiam cum ſibi abundaret̉precium noluit. Et ſunt nōnulli qͥ cultum ſubtiliuꝫ precioſarūqꝫveſtium non putant eſſe peccatum. Ꝙ ſi culpa non eſſet. nequaqꝫſermo dei tamuigilanter exprimeret. ꝙ diues qͥ torquet̉ apud inferos byſſo ⁊ purpura indutus fuiſſet. Nam qꝛ ꝓ ſola inani gl̓ia

veſtimentū precioſius querit̉ res ipſa teſtat̉. ꝙ nemo vult ſibi p̄cioſis veſtibꝰ indui. vbi ab alijs nō poſſit videri. quā culpā poſſumus melius etiā ex diuerſo colligere. qꝛ ſi abiectio vilis indumētivirtus non eſſet. euangeliſta vigilanter d̓ iohanne non diceret ꝙerat indutus pilis cameloꝝ.De initio imperij foce ⁊ ſtrage belli ſenonēſis. .ciiij.ctor.Ec de beati gregorii ſcritis quibuſdam ad p̨̄ſens excerpſimꝰ nūc ad ordinemVhiſtorie redeamus. ¶ Hugo vbi ſupra. Focas igiturppria temeritate romanū inuadens imꝑium. imꝑauit annis. viij.Hic vt factꝰ eſt imꝑator. leonciā vxorē ſuam coronauit auguſtā¶ Sigibertus. Sumpſit aūt imꝑiū anno dn̄i. dcv. mūdi ꝟo qͣrti milleſimo. d. lxviij. Huiꝰ anno pͥmo gregorius dyalogus obijtCognita aūt morte mauricij graſſant̉ ꝑ romanoꝝ ꝓuīcias hincꝑſe. ⁊ inde huni. lotharius ⁊ theodoricus inter ſe prelio collidūt̉.in quo pluſqͣꝫ. xxx. milia ceſa referūt̉. theodoricus tn̄ victoria poit̓. ¶ Hiſtoria frācoꝝ. Hic itaqꝫ theodoricꝰ rex burgūdie eratulcer ⁊ ſtrēnuus atqꝫ callidus nimis. qͥ ꝑ ꝯſilium auie ſue brunichildis exercitū maximū ex burgūdia congregās ꝯtra lothariumpatruelē ſuū venit. Quod ille audiens. cōmoto francoꝝ exercituꝯtra eum feſtinus ꝑrexit. Cōuenienteſqꝫ ſimul in pago ſenonicoſuꝑ fluuiū arantia bella cōmiſerūt in inuicē. Tanta cedes ibidēfuit de vtroqꝫ ppl̓o. vt ipſe alueus de hoīm cadaueribus repletꝰaqua ipſa penitus currere nō valeret rubefacta p̄ multitudīe ſanguinis effuſi. Ibi igit̉ in pͥmo certamīe viſus fuit angelus dominieuaginato gladio ſupͣ ppl̓m ipſum. Lothariꝰ aūt rex leſuꝫ cernēsexercitū ſuū in fugā delapſus ſecꝰ fluumū ſecanā miclitonē caſtꝝingreſſus. exinde pariſius venit. Theodoricꝰ quoqꝫ regionē illaꝫdeuaſtans. reuerſus eſt cum ſpolijs multis. lothariꝰ aūt a pariſiꝰegreſſus vſqꝫ arelāno ſiluam ꝓperauit.De nece theodeberti ⁊ theodorici regū.Runichildis vero ſepiꝰpeiora ꝯſilia theodorico nepoti ſuo ſummīſtrabat dicens. Cur negligis ⁊ non reqͥris theſauꝝ patris tui acregnum eius de manu theodeberti. cuꝫ certiſſime ſcias eū nō eſſefratrem tuū. qꝛ filius eſt meretricis cōcubine patris tui ⁊ ī adulterio fuit natus. Cum audiſſet aūt hoc theodericus rex acerbus vierat moribꝰ exercitū plurimū cōmouit ꝯtra theodebertū fratremſuū germanū ⁊ ad culpiacū caſtellū ꝯuenerūt. Illis igit̉ int̓ ſe ꝯfigentibꝰ. theodobertꝰ leſum cernēs exercitū ſuū in fugā dilabit̉coloniā ciuitatē ingreſſus eſt. Theodoricꝰ aūt totā terrā ribuaricenſem ſuccedit atqꝫ vaſtauit. ppl̓s itaqꝫ regiōis illiꝰ eiꝰ ſeditiōibſubdūt. dicentes. Parce nobis pijſſime rex. iam em̄ ſubditi ſumtibi. noli nos āpliꝰ opprimere. At ille ait. Aut adducite mihi viuūtheodebertū aut caput eiꝰ amputantes afferte ſi vultis vt vobisparcā. Illi aūt hec audiētes ipſam ciuitatē ingreſſi ei alia ꝓ alijsmentientes dixerūt. Sic mādat frater tuꝰ. Redde theſauꝝ pr̄istui queꝫ apud te retines. ⁊ poſt hoc cum exercitu ſuo reuertetur.Cūqꝫ ei mētientes hoc dicerēt. ille cum eis in palatiū theſauri ſuiingreſſus eſt. Cūqꝫ in archa theſauroꝝ ornamēta reqͥreret. vnuseuaginato gladio a retro eum in ceruice ꝑcuſſit ⁊ āputauit caputeius. ſuſtulerūtqꝫ illud ꝑ muꝝ ciuitatis colonie. Theodoricꝰ ꝟohoc vidēs. ipſam ciuitateꝫ cōprehēdit cū theſauris multis. Cūqꝫſacramēta ab ipſis francoꝝ ſublimibꝰ accepiſſet. in baſilica ſanctigereonis martyris viſum fuit ei ꝙ ꝑcuſſus fuiſſet in latere doloſe.At ille ait. Obſeruate oſtia. neſcio qͣs d̓ his ꝑiuratis ribuarijs meꝑcuſſit. Cūqꝫ reuoiuiſſent veſtimēta eiꝰ. nihil aliud repperert niſiſignū ꝑuulū purpureū. Inde reuerſus eſt rex theodoricꝰ cū ſpōlijs multis ⁊ cū filia theodeberti frīs ſui. ſil̓qꝫ cum duobꝰ filijs ēꝑuulis. Quos metis ciuitatē adueniēs interficit. vbi ⁊ brunichildis regina tūc aderat. Uidens autē theodoricꝰ rex filiā theodeberti neptē ſuā ꝙ eſſet pulcra. voluit ſibi eam copulare ad ꝯiugiūcui brunichildis ait. Quō acciꝑe potes filiā fratris tui. At ille aitNū tū dixiſti mͥ ꝙ nō eſſet frat̓ meꝰ. Cur inimica dei inuētrix maloꝝ ⁊ auctor mortis. cur induxiſti ſuꝑ me hoc peccatū vt frem etparētes interficerē. ⁊ euaginato cultro voluit eam trāſuerberare.Illa ꝟo a circūſtātibꝰ erepta euaſit. Poſt hoc odio nimio īfectapotionē venenatā ꝑ manꝰ mīſtroꝝ crudeliū ei direxit. Qui neſciens hūc dolū veneni. ebibit iſld̓. ac deinde deficiēs iniquū efflauiſſpm̄. Illo qͦꝫ mortuo. ꝑuulos filios eiꝰ p̄fata regina neqͥter iugulauit. Sꝫ ⁊ minorē filiū eiꝰ in albis eliſo cerebro ad petra int̓fecit.His regibꝰ mortuis burgūdiones ⁊ auſtraſij cū frācis pace factalothariū filiū hilperici regem in totis tribꝰ reis in monarchiaſuꝑ ſe ſtabilierunt.De nece brunichildis regine..cvj.