Liber.XXIII.

De miraculis in dedicatōe cuiuſdā eccīe demōſtratis. .lxxxj.Rrianoruꝫ eccleſia in retione vrbis huius que fura dicit̉. cum clauſa vſqꝫ an̄bienniū remanſiſſet. placuit vt fide catholica introductis. illic beati ſebaſtiāi ⁊ ſancte agathe martirū reliquijs dedicaridebuiſſet. Qd̓ ⁊ factū eſt. Nam cum magna ppl̓i multitudīe venientes. atqꝫ omnipotenti dn̄o laudes canentes. eandem eccleſiāingreſſi ſumus. Cūqꝫ in ea iam miſſaꝝ ſolēnia honeſte celebrarēt̉⁊ pre eiuſdem loci anguſtia ppl̓i ſe cōprimeret multitudo. quidaꝫex his qui extra ſacrariū ſtabant. porcum ſubito intra ſuos pedeshuc illucqꝫ diſcurrere ſenſerunt. Quem duꝫ vnuſquiſqꝫ ſentiret⁊ iuxta ſe ſtantibꝰ indicaret. iſdem porcus eccleſie ianuas petijt. etomnes ꝑ quos tranſiuit in admiratōneꝫ cōmouit. ſꝫ videre nō potuit qͣꝫuis ſentire potuiſſet. Qd̓ idcirco diuina pietas oſtendit. vtcūctis pateſceret. qꝛ de loco eodē īmūdus habitator exiret. Peracta igit̉ miſſarū ſolēnitate receſſimus. Sed adhuc nocte eademmagnus in eiuſdeꝫ eccleſie tectis ſtrepitus factꝰ eſt. ac ſi in ea aliqͥerrādo diſcurrerēt. Sequenti aūt nocte grauior ſonitus excreuitcū ſubito tanto terrore inſonuit. ac ſi illa oīs eccleſia a fundamētꝭfuiſſꝫ euerſa. Et ꝓtinus receſſit ac nulla illic vlterius antiqͥ hoſtisinquietudo apparuit ſꝫ ꝑ terroris ſonitū queꝫ fecit innotuit. a locoquem diu tenuerat. qͣꝫ coactus exibat. Poſt paucos ꝟo dies. inmagna ſerenitate aeris ſuꝑ altare eiuſdem eccleſie. nubes celitusdeſcendit. ſuoqꝫ illud velamine oꝑuit. omnē eccleſiā tanto terroreac ſuauitate odoris repleuit. vt patentibꝰ ianuis nullus illuc p̄ſumeret intrare. Et ſacerdos atqꝫ cuſtodes. vl̓ hi qui ad celebrādāmiſſaꝝ ſolēnia venerāt. rem videbant. ingredi minime poterant. ⁊ſuauitatē mirifici odoris trahebant. Die ꝟo alio cum in ea lampades ſine lumīe dependerent. emiſſo diuinitꝰ lumine ſunt accēſeAtqꝫ poſt paucos dies. iteꝝ cum expletis miſſaꝝ ſolēnijs. extīetlampadibꝰ. cuſtos ex eadem eccleſia egreſſus fuiſſet poſt paululūintrauit. ⁊ lampades quas extinxerat repperit. quas negligent̓ extinxiſſe ſe credidit. atqꝫ eas iam ſollicitius extinxit. Qui exiens eccleſiā clauſit. Sed poſt horaꝝ trium ſpaciū regreſſus eſt. ⁊ lucentes lampades quas extinxerat inuenit. vt videlꝫ ex illo lumīe aꝑteeſceret. qꝛ locus ille de tenebris ad lucem veniſſet.¶ De ſancto gregorio ꝙ ſancti eleuterij precibꝰ robor corporisaccepit ⁊ de ſancto maximiano..lxxxij.Um ergo quodā tēporein monaſterio poſitus. inciſionem vitaliū paterer. cre-briſqꝫ anguſtijs ꝑ horaꝝ momenta ad exitū ꝓpinqͣrēquam medici moleſtiaꝫ greco eloquio ſyncopin vocant. ⁊ niſi mefrequent̓ fratres cibo reficerent. vitalis mihi ſpūs interdici videret̉ paſchalis ſuꝑuenit dies. Et cum ſacratiſſimo ſabbato in quoomnes ⁊ etiā ꝑuuli pueri ieiunāt. ego ieiunare nō potuiſſem. cepiplꝰ merore qͣꝫ infirmitate defice̓ Sꝫ triſtis animꝰ ꝯſiliū citiꝰ inueītvt eleutherium viꝝ dei ſecreto in oratoriū ducerem. eūqꝫ peterē.quatenꝰ vt mihi die illo ad ieiunandū ꝟtus daret̉. ſuis apd̓ dn̄mprecibꝰ obtineret. Qd̓ factum eſt. Nam mox vt oratoriū ingreſſiſumus a me humiliter poſtulatus. ſeſe cum lachrymis in oratōnēdedit ⁊ poſt paululuꝫ cōpleta oratōe exijt. ⁊ ad vocem bn̄dictōisillius. ꝟtuteꝫ tantā meus ſtomachus accepit. vt mihi funditus amemoria tolleret̉ cibꝰ ⁊ egritudo. Et cepi mirari qͥs eſſeꝫ qͥs fuerīQuia ⁊ cum ad aīm redibat infirmitas. nihil in me ex his ꝗ memineram recognoſcebā. Cūqꝫ in diſpoſitione monaſterij occupatamens eſſet. obliuiſcebar funditꝰ egritudinis mee. Si ꝟo vt p̄dixirediret egritudo ad memoriā. cum tam fortem me eſſe ſentirē. mirabar ſi non comediſſem. Qui ad veſpeꝝ veniens tante me fortitudinis inueni. vt ſi voluiſſeꝫ ieiuniū vſqꝫ ad diem alteꝝ trāſferrepotuiſſem. Sicqꝫ factum eſt vt in me ꝓbarem ea etiā de illo veraeſſe. qͥbꝰ ipſe mīme interfuiſſem. Duꝫ iuſſione pōtificis mei in cōſtantinopolitane vrbis palatio rn̄ſis eccleſiaſticis deſeruireꝫ. illucad me venerabilis maximianus caritate exigente cum frībꝰ venit.Qui cum ad monaſteriū meum romam rediret. in mari adriaticonimia tempeſtate dep̄henſus. ineſtimabili ordine ⁊ inuſitato miraculo. erga ſe cūctoſqꝫ qͥ cum eo aderant omnipotentis dei ⁊ irācognouit ⁊ gratiā. Nam cum in eoꝝ morte ventoꝝ nimietatibuseleuati fluctus ſeuirent. ex naui claui ſunt ꝑditi. arbor abſciſſa eſtvela in vndis ꝓiecta. totūqꝫ vas nauis quaſſatū nimijs fluctibusab oī fuerat cōpage ſua diſſolutum. Rimis itaqꝫ patentibꝰ intrauit mare. atqꝫ vſqꝫ ad ſuꝑiores tabulas impleuit naueꝫ. ita vt nōtam nauis inter vndas. qͣꝫ vnde iam intra nauem eſſe viderentur.Cunc in eadem naui reſidentes nō iam ex mortis vicinia. ſꝫ ex ip̄aeius p̄ſentia ⁊ viſione turbati. oēs ſibimet pacem dederūt corpꝰ ⁊ſangninē redemptoris acceperūt. deo ſe ſinguli cōmēdantes. Sꝫoīpotens deus qͥ mētes eoꝝ mirabiliter terruit. eoꝝ quoqꝫ vitammirabilius ſeruauit. Naꝫ diebꝰ. viij. nauis vſqꝫ ad ſuꝑiores tabu

las aquis plena ꝓprium iter ꝑagens enatauit. Nono auteꝫ die incōtronenſis caſtri portum deducta eſt. vbi cum omnes egreſſi fuiſſent incolumes. mox in eiuſdeꝫ portus ꝓfunduꝫ nauis demerſaeſt. ac ſi illis egredientibꝰ ꝓ pōdere ſubleuatiōe caruiſſet.De viro dei ſanctolo ⁊ eius tranſitu..lxxxiij.Ie quadam a longobardis captus quidam dyaconus tenebat̉ ligatus. euꝫqꝫautem die. vir dei ſanctolus ab eiſdem longobadis petijt. vt relaipſi qͥ tenuerant interficere cogitabāt. Adueſꝑaſcentexari eiqꝫ vita ꝯcedi debuiſſet. Qd̓ poſſe ſe facere oīno negauerūtCūqꝫ mortem illius deliberaſſe eos cerneret. petijt vt ſibi ad cuſtodiam tradi debuiſſet. Cui ꝓtinꝰ rn̄derūt. Tibi qͥdem eū damꝰad cuſtodiendum. ſꝫ ea ꝯditōne interpoſita. vt ſi ipſe fugerit ꝓ eoipſo moriaris. Qd̓ vir dn̄i libenter accipiens. p̄dictū dyaconū inſua ſuſcepit. Nocte media cū longobardos oēs ſomno graui depreſſos aſpiceret. excitauit eum ⁊ ait. Surge ⁊ ꝯcitus fuge. liberette oīpotens dn̄s. Sed iſdem dyaconus ꝓmiſſionis eius nō īmemor rn̄dit dicens. Fugere pater nō poſſuꝫ. qꝛ ſi ego fugero ꝓ meſine dubio morieris. Quem vir dn̄i ſanctolus ad fugiēdū cōpulit dicens. Surge ⁊ vade. oīpotens dn̄s te eripiet. nam ego ī manus eius ſum. tantū in me poſſunt facere quātū ipſe ꝑmiſerit. Fugit itaqꝫ dyaconus. ⁊ quaſi deceptus in medio fideiuſſor remāſit.Facto igit̉ mane longobardi qͥ dyaconū ad cuſtodiēdū dederāt.venerūt. ⁊ quem dederant petierūt. Sed hūc venerandus p̄ſbyt̉fugiſſe rn̄dit. Tūc omnibꝰ ꝗ illic aderant longobardis placuit. vteum capite trūcare debuiſſent. quatenꝰ ſine graui cruciatu vitameius cōpendioſa morte terminarent. Uenerandus igit̉ vir interarmatos deductus. ad ſua arma ſtatim cucurrit. Naꝫ petijt vt ſibi paululū orandi licentia daret̉. Cui dum ꝯceſſum fuiſſet. in t̓raſe ſtrauit ⁊ orauit. Qui dum paulo diutius oraret. hūc electꝰ interfector calce pulſauit vt ſurge̓t dicēs. Surge ⁊ flexu genu tēdeceruicē. Surrexit aūt vir dn̄i. genu flexit. ⁊ ceruicem tetendit. Sꝫtenſo collo. eductam ꝯtra ſe ſpataꝫ intuens. hoc vnū fert̉ publicedixiſſe. Sācte iohānes ſuſcipe illam. Tūc electus carnifex euaginatum gladiū tenens. ac niſu forti in altum brachiū ꝑcuſſurꝰ leuauit. ſꝫ deponere nullo mō potuit. Nam repēte diriguit. ⁊ erecto incelum gladio brachium inflexibile remanſit. Tunc oīs longobardoꝝ turba que ad illd̓ mortis ſpectaculū aderat. in laudis fauorēꝯuerſa mirari cepit. virumqꝫ dei cuꝫ timore venerari. qꝛ profectoclaruerat cuius ſanctitatis eſſet. qui carnificis ſui brachiuꝫ in aereligaſſꝫ. Itaqꝫ poſtulatꝰ vt ſurgeret. ſurrexit. poſtulatꝰ vt brachiūſui carnificis ſanaret. negauit dicens. Ego ꝓ eo nullo mō orabo.niſi mihi an̄ iuramentū dederit. qd̓ cū manu iſta chriſtianū hoīeꝫnon occidat. Oēs igit̉ tante ꝟtutis hoīeꝫ cognoſcentes. boues ⁊iumenta que dep̄dati fuerant. certatiꝫ ei offerre in mūere volebātSed vir dn̄i tale munus ſuſciꝑe renuit. munꝰ aūt bone mercedisqueſiuit dicens. Si mihi vultis aliqͥd cōcedere. omnes captiuosquos habetis mihi tribuite. vt habeam vnde pro vobis debeamorare..lxxxiiij.De vita anime poſt obitum.Ex libro quarto.Arnales quiqꝫ quia inuiſibilia ſcire nō valent ꝑ exꝑimentū dubitant vtruꝫ neIſit qd̓ corꝑalibꝰ oculis nō vident. Que nimiꝝ dubietas pͥmo parenti noſtro eſſe nō pocuit qꝛ excluſus a paradiſi gaudijs. hoc qd̓ amiſerat qm̄ viderat recolebat. Hi aūt ſentire vel recolere audita non poſſunt. qͥ eoꝝ nullū ſicut ille ſaltem de p̄teritoexꝑimentū tenent. Ac ſi em̄ pregnans mulier mittat̉ in carcerem.ibiqꝫ pueꝝ pariat. qui natus in carcere nutriat̉ ⁊ creſcat. cui ſi fortaſſe mater qͥ hūc genuit. ſolem. lunā. ſtellas. montes ⁊ cāpos. volantes aues. currentes equos nominet. ille ꝟo qͥ eſt ī carcere natꝰ⁊ nutritus. nihil aliud qͣꝫ tenebras carceris ſciat. ⁊ hoc qͥdem eſſeaudiat. ſꝫ qꝛ ea ꝑ exꝑimentū non nouit. veraciter eſſe diffidit. Itain hac exilij ſui cecitate nati homīes. dum eſſe ſumma atqꝫ inuiſibilia audiūt. diffidunt an vera ſint. qꝛ ſola hec infirma in qͥbꝰ natiſunt viſibilia nouerūt. Unde factum eſt. vt ipſe inuiſibiliū ⁊ viſibilium creator ſpm̄ſcm̄ ad corda noſtra mitteret. quatenꝰ per euꝫviuificati crederemus. que adhuc ſcire ꝑ exꝑimentū nō poſſumꝰQuotquot gͦ hunc ſpm̄ hereditatis noſtre pignus accepimꝰ. devita inuiſibiliū nō dubitamus. Nam qꝛ poſt morteꝫ carnis viuataīa. patet ratio ſꝫ fidei admixta. Et quidnā ſancti apl̓i ⁊ martireschriſti p̄ſentem vitam deſpicerent. ꝓ amore dei animas ponerēt.niſi certiorem animaꝝ vitam ſubſequi ſcirēt. Et ecce hi qͥ animasin morte poſuerunt atqꝫ animarū vitam poſt mortem carnis eſſecrediderunt. quotidianis miraculis coruſcant. Ad extincta nāqꝫeoꝝ corpora viuentes egri veniunt ⁊ ſanant̉. Si igit̉ vitā anime