manentis in corpore deprehendis ex motu mēbroꝝ. cur nō ꝑpendis vitam aīe poſt corpus. ⁊ iam ꝑ oſſa mortua in virtute miraculoꝝ. Nam ⁊ multi noſtroꝝ mētis oculū fide pura ⁊ vberi oratōnemūdantes. egredientes ex carne animas frequent̓ viderunt.Exempla quedam ad hoc ꝓbandum..lxxxv.Enerabilis pater nomīeſpes. monaſteria ꝯſtruxit. Cui cum iam anni qͣdragereddidit. vlcinū ſuū obitum denūciauit. atqꝫ vt monaſterijs circūſimi fuiſſet in cecitate tempus exemptū. ei dn̄s lumenquaqꝫ ꝯſtructis verbuꝫ vite predicaret. āmonuit. quatenꝰ corꝑisrecepto lumine. viſitatis in circūitu fratribꝰ cordis lumē aperiretQui ſtatim iuſſis obtēperans fratruꝫ cenobia circūiuit. mandatavite que agendo didicerat p̄dicauit. Quintodecimo igit̉ die admonaſteriū ſuū ꝑacta predicatōe reuerſus eſt. ibiqꝫ fratribꝰ ꝯuocatis aſtans in medio ſacramentū dn̄ici corꝑis ⁊ ſanguīs ſumpſitmoxqꝫ cum eis myſticos pſalmoruꝫ cantus exorſus eſt. Qui illispſallentibꝰ oratōni intentus aīaꝫ reddidit Oēs ꝟo frēs qͥ aderātex ore eius exiſſe columbam viderūt. que mox aꝑto tecto oratorijegreſſa. aſpicientibꝰ frībꝰ penetrabit celuꝫ. In eadē ꝓuincia mirſie ꝯtigiſſe referebat abbas ſtephanꝰ. ꝙ p̄ſbyter qͥdam cōmiſſaꝫſibi cum magno timore dn̄i regebat eccleſiaꝫ. Qui ex tꝑe ordinisaccepti. p̄ſbyterā ſuam vt ſororem diligēs. ſꝫ quaſi hoſtem cauēsad ſe ꝓpius accedere nūqͣꝫ ſiuebat. Anno quadrageſimo ordinationis ſue inardeſcente grauiter febre correptꝰ. ad extrema deductus eſt. Sed cum eum p̄ſb̓ra ſua ꝯſpiceret. ſolutis iā mēbris qͣſiin morte diſtenſum. ſi qd̓ adhuc ei vitale ſpiramen ineſſet. naribꝰeius appoſita curauit aure dinoſcere. Qd̓ ille ſentiēs cui tenuiſſimus inerat flatus. quanto valuit erupit dicens. Recede a me mulier adhuc igniculus viuit. paleam tolle. Illa recedente. ꝯcreſcētevirtute corꝑis. cū magna cepit leticia clamare dicens. Bn̄ veniūtdn̄i mei bn̄ veniunt dn̄i mei. qͥd ad tantillū ſeruulū veſtꝝ eſtis dignati ꝯuenire. Uenio venio. Gratias ago gratias ago. Cūqꝫ hͨiterata crebro voce repeteret quibꝰ hoc diceret noti ſui qͥ illū circūſteterant reqͥrebant. Quibꝰ ille admirando rn̄dit. Nunqͥd cōueniſſe hic ſanctos apl̓os nō videtis. petꝝ ⁊ paulū pͥmos apl̓orūnon aſpicitis. Ad quos iteruꝫ ꝯuerſus dicebat. Ecce venio ⁊ eccevenio. Atqꝫ inter hec verba animā reddidit.De viro dei ſeruulo ⁊ eius tranſitu..lxxxvj.Ciendū eſt quia ſepe animabus exeūtibꝰ electorū dulcedo ſolet laudis celeſtisab̓ anima ſentire mīme ꝑmittant̉. Un̄ in omelijs quoqꝫ euāgelijerūpere vt dum illa libent̓ audiunt. diſſolutōꝫ carnisiam narraſſe me memini. ꝙ in ea porticu que euntibꝰ ad eccleſiambeati clementis eſt ꝑuia. fuit quidā ſeruulus noīe cuiꝰ te qͦꝫ nō ambigo meminiſſe qͥ pauꝑ quidem rebus. ſꝫ meritis diues erat. queꝫlonga egritudo diſſoluerat. Nam ex quo illuꝫ ſcire potuimꝰ vſqꝫad finem vite ꝑaliticus iacebat. Quid dicam qꝛ ſtare nō poteratqͥ nunqͣꝫ in lecto ſurgere ſꝫ ad ſedendū valebat. nūqͣꝫ manu ſuā ados ducere. nunqͣꝫ ſe potuit in latus aliud declinare. Huic ad ſeruiendū mater cum fratre aderat. ⁊ quicqͥd ex elemoſynis potuiſſꝫacciꝑe. hoc eoꝝ manibꝰ pauꝑibꝰ erogabat. Neqͣqͣꝫ lr̄as noueratſꝫ ſcripture ſacre ſibimet codices emerat. ⁊ religioſos quoſqꝫ ī hoſpitalitate ſuſcipiens. hos coram ſe legere ſtudioſe faciebat. Factumqꝫ eſt vt iuxta modū ſuum plene ſacram ſcripturā diſceret.cum ſicut dixi lr̄as funditus ignoraret. Studebat ī dolore ſemꝑgratias agere. hymnis dei ⁊ laudibꝰ diebꝰ ⁊ noctibꝰ vacare. Sedcum iam tēpus eſſet vt tanta eius patientia remunerari debuiſſetmembroꝝ dolor ad vitalia redijt. Cūqꝫ ſe morti iaꝫ ꝓximū agnouit peregrinos viros atqꝫ ī hoſpitalitate ſuſceptos admonuit vtſurgerent. ⁊ cum eo pſalmos ꝓ expectatione exitus decantarent.Cūqꝫ cum eis ⁊ ipſe moriens pſalleret. voces pſallentiuꝫ repentecōpeſcuit. cū terrore magni clamoris dicens. Tacēte tacēte. Nūquid nō auditis. quante reſonant voces in celo. Et duꝫ ad eaſdēlaudes quas intus audierat aurē cordis intenderet. ſancta illa aīacarne ſoluta eſt. Qua ſcꝫ exeūte tanta illic fragrātia odoris aſꝑſaeſt. vt oēs illi qͥ aderant ineſtimabili ſuauitate replerent̉.De ꝑuuli blaſfemi int̓itu ⁊ dura moͣte qͦrūdā ſct̄oꝝ lxxxvij.Um humanum genusmultꝭ atqꝫ īnumeris vicijs ſit ſubiectū. hierl̓m celeſtismaximā ꝑtem ex paruulis vel infantibꝰ arbitror poſſe (cōpleri. Et ſi oēs baptiſatos infantes atqꝫ in eadē infantia morientes ingredi regnū celeſte credendū eſt. oēs tn̄ paruulos qͥ ſcilicꝫiam loqui poſſunt. regna celeſtia ingredi credendū non eſt. qͥa nōnullis ꝑuulis eiuſdem regni celeſtis aditus a parentibꝰ claudit̉ ſimale nutriant̉. Nam qͥdā vir cūctis in hac vrbe notiſſimus. ante

trienniū filiuꝫ habuit annoꝝ ſicut arbitror qͥnqꝫ. Quē nimis carnaliter diligens. remiſſe nutriebat. atqꝫ iſdeꝫ ꝑuulus (quod dictrgraue eſt) mox vt eiꝰ aīo aliqͥd obſtitiſſꝫ. maieſtatē dei blaſfemareꝯſueuerat. Qui in hac ante trienniū mortalitate ꝑcuſſus. vēit admortem. Cūqꝫ eum ſuus pater in ſinu teneret. ſicut hi teſtati ſuntqͥ p̄ſentes fuerunt. ad ſe malignos ſpūs veniſſe trementibꝰ oculispuer aſpiciens. cepit clamare. Obſta pater. obſta pater. Qui clamans declinabat faciē. vt ſe ab eis in ſinu pr̄is abſconderet. Quēcū ille trementē reqͥreret qͥd videret. puer adiūxit dicens. Maurihoīes venerunt. qͥ me tollere volunt. Qui cum hoc dixiſſet. maieſtatis nomen ꝓtinus blaſfemauit. ⁊ ſtatim animaꝫ reddidit. Utem̄ oīpotens deus oſtenderet ꝓ quo reatu talibꝰ fuiſſet executoribꝰ traditus. vn̄ viuentē pater ſuus noluit corrigere hoc moriētēꝑmiſit iterare. quatenꝰ reatū ſuum pater eius agnoſceret. qͥ ꝑuulifilij aīam negligens. nō ꝑuulū peccatorē gehēne ignibꝰ nutriſſetLongobardi ſeuientes duos monachos in ramis vnius arborisſuſpenderūt. Qui ſuſpenſi eodeꝫ die defuncti ſunt. Facto autemveſꝑe vtrorūqꝫ eoꝝ ſpūs claris illic aꝑtiſqꝫ vocibꝰ pſallere ceperunt. vt ipſi quoqꝫ qͥ eos occiderant cuꝫ voces pſallentiū audirētnimiū mirati terrerent̉. Electi gͦ qͥ ꝓculdubio ad ꝑpetuam vitaꝫtendunt qͥd eis obeſt. ſi ad modicuꝫ dure moriant̉. Et eſt fortaſſeeoꝝ nōnūqͣꝫ culpa licꝫ mīma que in eadē debeat ⁊ morte reſecari.Naꝫ vir dei ꝯtra ſamariā miſſus. qꝛ ꝑ īobedientiā ī itinere comedit. hūc leo eodē itinere occidit. Sed ſtatim illic ſcriptū eſt. qꝛ ſtetit leo iuxta aſinū ⁊ nō comedit d̓ cadauere. Ex qua re oſtenditurꝙ peccatū inobedientie in ipſa fuerit moͣte laxatū. qꝛ iſdē leo quēviuentē preſumpſit occidere. ꝯtingere non p̄ſumpſit occiſum.De quorundā obitu diuinitus reuelato..lxxxviN mōaſterio meo quidāfrater ante decenniū gerūcius dicebat̉. qui cum grauimoleſtia corꝑis fuiſſet depreſſus. in viſiōe nocturna albatos viros deſcendere de ſuꝑibꝰ aſpexit. Qui dum coraꝫ lectoiacentis aſſiſterent. vnus eorū dixit. Ad hoc venimꝰ vt de monaſterio gregarios quoſdā frēs ī militiā mittamꝰ. atqꝫ alteri p̄cipiēsadiūxit. Scribe marcellū. valentinianū. agnellū atqꝫ alios quorūnūc mīme recordor. Quibꝰ expletis addidit dicēs. Scribe ⁊ hūcipſum qͥ nos aſpicit. Ex qua viſione certꝰ redditus p̄dictꝰ frater.facto mane innotuit fratribꝰ. ꝗ ⁊ qui eſſent ex eadeꝫ cella morituriquos ſe etiaꝫ denūciauit eſſe ſecutuꝝ. Tum die altero p̄dicti frēsmori ceperunt. atqꝫ ſub eodē ordine ſe in morte ſecuti ſunt qͦ fuerant in deſcriptōne nomīati. Ad extremū ꝟo ⁊ ipſe obijt. In portuenſis ciuitatis mōaſterio mellitus monachus infirmatus. feliciep̄o ſe ꝯſolanti rn̄dit. curſus ſui tēpora eſſe cōpleta. dicens apparuiſſe ſibi iuuenē. atqꝫ epl̓as detuliſſe dicētē. Aperi ⁊ lege. Quibꝰaꝑtis aſſeruit. qꝛ ſe ⁊ oēs qͥ eodeꝫ tꝑe a p̄dicto ep̄o in paſcha fuerat baptiſati ſcriptos ī eiſdē epl̓is lr̄is aureis īuenit Primū qͥdeꝫvt dicebat nomē ſuū repꝑit. ac deinde oīm in illo tꝑe baptiſatoꝝQua de re certum tenuit ⁊ ſe ⁊ illos d̓ hac vita eſſe ſub celeritatemigraturos. Factūqꝫ eſt vt die eadē ipſe moreret̉. atqꝫ poſt eumcūcti illi qui baptiſati fuerant. ita ſecuti ſunt vt intra paucos dieseoruꝫ nullus in hac vita remaneret. in ea mortalitate que patricijnarfi tꝑibꝰ hanc vrbem vehement̓ afflixit. ī domo valeriani puearmentarius fuit. p̄cipue ſimplicitatis ⁊ hūilitatis. Cū ꝟo eiuſdēdomus eadem clade vaſtaret̉. idem̄ puer ꝑcuſſus eſt. ⁊ vſqꝫ ad extremū deductus. Qui ſubito ſublatꝰ a p̄ſentibꝰ redijt. ſibiqꝫ dn̄mſuum vocari fecit. Cui ait. Ego in celo fui ⁊ qui de hac domo morituri ſt̓ agͦui. Ille ⁊ ille atꝫ ille morituri ſt̓. Tu ꝟo ne timeas. qͥahoc tꝑe moriturus nō es. Vt ꝟo ſcias qd̓ me in celo fuiſſe verumfateor. Ecce accepi illic vt linguis oībꝰ loquar. Cui tūc grece dn̄sſuus locutus eſt. atqꝫ ita ille in eadem lingua rn̄dit. vt cūcti ꝗ aderant mirarent̉. In ea quoqꝫ domo p̄dicti narſi ſpatarius bulgarmanebat. qͥ feſtine ad egrum deductus ei bulgarica lingua locutꝰeſt. Sed ita puer ille in ytalia natus ⁊ nutritus in eadeꝫ barbaralocutōne rn̄dit. ac ſi ex eadē fuiſſet gente generatus. ſꝫ die tercio qͦocculto dei iudicio neſcit̉. manus ac brachia lacertoſqꝫ ſuis dentibus laniauit. atqꝫ ita d̓ corꝑe exiuit. Quo mortuo omēs illi quosp̄dixerat ex hac ꝓtinus luce ſubtracti ſunt. Nulluſqꝫ ī illa domoeadē tēpeſtate defunctꝰ ē. qͥ voce illiꝰ denūciatus nō eſſet.De igne gehēnali qui iam reprobos exurit..lxxxiIcut aūt electos beatitunō letificat. ita credi neceſſe eſt ꝙ a die exitus ſui igniVreprobos exurit. Ignem ꝟo gehēne corporeū eſſe nōambigo. in quo certū eſt corꝑa cruciari. Gothoꝝ tꝑe qͥdā ſpectabilis vir reperatus noīe venit ad mortē. Cūqꝫ iaꝫ mortuū flugeret. ſubito redijt. Et ait Citius ad eccleſiā beati laurētij martiris que ex noīe ꝯditoris damaſi vocat̉. pueꝝ mittite. ⁊ qͥd de tyburtio p̄ſb̓ro agat̉ videat. ⁊ renūciare feſtinet. Qui videlicꝫ tunc