vrſum repperit ſtantē. Qui duꝫ ad terrā caput declinaret nihilqꝫferitatis in ſuis motibꝰ demōſtraret. aperte dabat intelligi. qd̓ adviri dei obſequiū veniſſet. Qd̓ vir dn̄i ꝓtinꝰ agͦuit. Et qꝛ ī eadeꝫcella pecudes qͣtuor vel qͥnqꝫ remāſerāt. qͣs oīno deerat qͥ paſceret ⁊ cuſtodiret. eidē vrſo p̄cepit dicēs. Uade ⁊ oues ad paſtumeijce. ad ſextā ꝟo horā reuertere. Cepit itaqꝫ inde ſinent̓ hͦ agere.Iniūgebat̉ vrſo cura paſtoral̓ ⁊ qͣs mādere cōſueuerat paſcebatoues beſtia ieiuna. Cum vir dn̄i ieiunare voluiſſꝫ. ad nonā p̄cipiebat reuerti vrſo cū ouibꝰ. cū ꝟo voluiſſet ad ſextā. ⁊ ita in omnibꝰviri dei mādatis obtēperabat vrſus. Cūqꝫ diu hoc ageret̉. cepitin loco eodē tante virtutꝭ lōge lateqꝫ fama crebreſcere. Quatuoraūt viri ex diſcipulis venerabilis euthicij vehement̓ inuidētes. ꝙeoꝝ mgr̄ ſigna non faceret. ⁊ is qͥ ſolus ab eo relictꝰ fuerat. tantomiraculo clarꝰ appareret. eundē vrſuꝫ inſidiātes occiderūt. Quēvſqꝫ ad veſperam expectās cepit affligi. ꝙ is quē ex ſimplicitatemulta frēm vocare ꝯſueuerat vrſus mīme reuerteret̉. Die ꝟo altera ꝑrexit ad agꝝ vrſum ꝑiter oueſqꝫ q̄ſiturꝰ. quē occiſuꝫ repperit. ſꝫ ſollicite inqͥrēs citiꝰ a qͥbꝰ fuerat occiſus inuenit. Tūc ſęſe inlamētis dedit. fratꝝ magis maliciā qͣꝫ vrſi mortē deplorās. Quēvenerādus vir euthiciꝰ ad ſe deductū ꝯſolari ſtuduit. Sed idemvir dn̄i corā eo doloris magni ſtimulis accēſus imp̄catꝰ eſt dicēsSpero in deo qꝛ in hac vita an̄ oculos oīm ex malicia ſua vindictam recipiēt. qͥ nihil ſe ledentē vrſum meū occiderūt. Cuiꝰ voceꝫꝓtinus vltio diuina ſecuta eſt. Nā qͣtuor monachi qͥ eūdē vrſuꝫocciderūt. ſtatī morbo elephātino ſunt ꝑcuſſi. ita vt membris putreſcentibꝰ interirēt. Qd̓ factū vir dei florētiꝰ vehement̓ expauitſeqꝫ frībꝰ maledixiſſe ꝑtimuit. Omni em̄ vite ſue tꝑe flebat qꝛ exauditꝰ fuerat. ſe crudelē in eoꝝ interitu clamabat homicidā. Idēflorentiꝰ vir dei egit aliud. qd̓ ſileri nō debeat. Cuꝫ em̄ magna eiꝰopinio lōge lateqꝫ crebreſceret. qͥdā dyaconꝰ lōge poſitus ad eūꝑgere ſtuduit. vt eiꝰ ſe oratōnibꝰ cōmendaret. Qui ad eiꝰ cellulāveniēs. oēm locū ꝑ circūitū inuēit īnumeris ſerpētibꝰ plenū. Cūqꝫvehemēt̓ expauiſſet. clamauit dicēs. Serue dn̄i ora. Erat āt tūcmira ſerenitas. Egreſſus ꝟo florentiꝰ oculos ad celuꝫ ⁊ palmastetendit. vt illā peſtē ſicut ſciret dn̄s auferret. Ad cui vocē ſubitocelū intonuit. ⁊ idē tonitrꝰ omēs illos qͥ eundē locū occupauerātſerpētes interemit. Quos dū vir dei florentiꝰ interemptos aſpiceret. dixit. Ecce occidiſti eos dn̄e. qͥs eos hinc leuat. Moxqꝫ adeius vocē tante aues venerūt. quāti ſerpētes occiſi fuerunt. Queeos portantes ſingulos ⁊ longius ꝓijcientes. locum habitatōnisillius mundum oīno a ſerpētibꝰ reddiderunt..lxxviij.De ſancto martino ſolitario.Uper quoqꝫ ī parte campanie vir vald̓ venerabilis martinꝰ noīe. in mōte marſico ſolitariā vitā duxit. multiſqꝫ annis in ſpecu anguſtiſſimo incluſus fuit. Cuiꝰ hoc miraculū pͥmū fuit. ꝙ vt mox ſe inp̄dicti mōtis foramīe ꝯtulit ex petra eadeꝫ q̄ in ſemetipſa cōcauaanguſtū ſpecū fecerat aque ſtilla ꝓrupit. qͥ martino dei famulo invſu quotidiano ſufficeret. ⁊ nec plꝰ adeſſet nec neceſſitati deeſſet.Sꝫ antiquꝰ hoſtis eiꝰ viribꝰ inuidens. amicā ſibi beſtiā ſcꝫ ẜpētēingreſſus. hūc ab eadē habitatōe eijcere facto terrore eſt conatusCepit etem̄ ſerpēs ī ſpelūcā venire ſolꝰ cū ſolo. eoqꝫ orante ſe an̄eū ſternere. ⁊ cū cubante ꝑit̓ cubare. Sꝫ vir ſanctꝰ oīno īꝑterritꝰeiꝰ ori manū vl̓ pedē extēdebat dicēs. Si ſn īaꝫ accepiſti vt feriasego nō ꝓhibeo. Cūqꝫ hͦ ꝑ triēiū gereret̉. die qͣdā antiquꝰ hoſtistanta eiꝰ hac ꝯtinua fortitudīe victꝰ infremuit. ſeqꝫ ꝑ deuexū mōtis latꝰ in p̄cipitiū ẜpēs dedit. oīaqꝫ arbuſta loci illius flamā ex ſeexeūte ꝯcremauit. Qui in eo ꝙ mōtis latꝰ oē ꝯbuſſit. cogente deomōſtrare compulſus eſt qͣnte ꝟtutis fuerat. q̄ victꝰ abſcedebat.Perpēde q̄ſo iſte vir dn̄i in qͦ mōtis vertice ſtetit. qͥ cū ſerpēte ꝑtrienniū iacuit ſecurꝰ. In ſpecū ꝟo illiꝰ magna deſuꝑ rupis eminebat. q̄ cum ex ꝑte exigua mōti videret̉ affixa. martini celle ꝓminens caſum ſuū qͦtidie ⁊ illiꝰ interitū ruitura minabat̉. Itaqꝫ duꝫea q̄ venerat multitudo conaret̉. ſi poſſet ſine ꝑiculo viri dei illudingēs qd̓ deſuꝑ incubuerat ſaxū leuare. cūctis videntibꝰ repenteres admirabilis ꝯtigit. qꝛ moles ipſa quā conabāt̉ euellere. ſb̓itoab eiſdē laborantibꝰ auulſa ne ſpelūce martini tectū tāgeret. ſaltūdedit. ⁊ qͣſi ẜui dei leſionē fugiēs lōgiꝰ cecidit. Hic cū pͥus in eodēmōte ſe ꝯtulit. necdū clauſo ſpecū habitās. cathena ſibi ferrea pedem ligauit. eāqꝫ ſaxo ex ꝑte alt̓a affixit. ne ei vltra liceret ꝓgrediqͣꝫ cathene eiuſdē qͣntitas tēdebat̉. Qd̓ vir vite venerabil̓ bn̄dictus audiēs cuiꝰ ſuꝑiꝰ memoriā feci. ei ꝑ diſcipulū ſuum mādarecurauit. Si es ſeruꝰ dei. nō te teneat cathena ferrea. ſꝫ cathēa xp̄iAd quā vocē martinꝰ ꝓtinꝰ eādē cōpedē ſoluit. ſꝫ nūqͣꝫ poſtmodū ſolutū tetendit pedē vltra locū qͦ hūc tēdere ligatū ꝯſueuerat.De ſanctis ſtephano preſbytero ⁊ mena ſolitario. .lxxix.
Ir vite venerabilis ſtephanus noīe valerie ꝓuincie p̄ſb̓r fuit. Huius noſtrQui qͣdā die qͣi de itinere domū regreſſus. mācipio ſuo negligēt̉bone facij dyaconi ⁊ diſpēſatorꝭ eccl̓ie agnatōe ꝓxīꝰ.loq̄ns p̄cepit dicēs. Ueni dyabole diſcalcia me. Ad cuiꝰ vocemmox ceperunt ſe caligaꝝ corrigia in ſumma velocitate ſoluere. vtaꝑte ꝯſtaret ꝙ ei ipſe qͥ noīatꝰ fuerat ad extrahēdas caligas dyabolus obediſſet. Qd̓ mox vt p̄ſb̓r vidit vehement̓ expauit. maniſqꝫ vocibꝰ cepit clamae dicēs. Recede miſer recede. nō eī tibiſꝫ mācipio meo ſum locutꝰ. Ad cuiꝰ vocem ꝓtinꝰ receſſit. ⁊ ita vtinuente ſunt magna iā ex ꝑte diſſolutē corrigie remāſerūt. Qua īre colligi pōt. antiquꝰ hoſtis qͥ tā preſto eſt factis corꝑalibꝰ qͣꝫ nimijs inſidijs nr̄is cogitatōibꝰ inſiſtat. Nuꝑ ī ſannie ꝓuincia qͥdāvenerādꝰ vir menas noīe ſolitariā vitā ducebat. qͥ nihil aliud advſuꝫ ſuū niſi pauca apū vaſcula poſſidebat. Huic cū lōgobaroqͥdā in eiuſdē aꝑibꝰ rapinā voluiſſet ingerere. prius ab eodē viroverbo correptꝰ eſt. ⁊ mox ꝑ malignū ſpm̄ an̄ eius veſtigia vexatꝰQua ex re factū ē. vt ſicut oēs incolas. ita etiā apd̓ eādē barbarāgentē eiꝰ celebre nomē haberet̉. Sepe eī ex vicina ſilua veniētesvrſi. apes eius comedere conabant̉. qͦs ille dep̄hēſos ferula quaꝫportare ꝯſueuerat cededat. an̄ cuiꝰ verbera īmaniſſime beſtie rugiebāt ⁊ fugiebāt. ⁊ q̄ gladios formidare vix poterāt. ex eiꝰ manuictus ferule ꝑtimeſcebāt. Huiꝰ ſtudiū fuit. nil in hͦ mūdo habere.nil q̄rere. oēs qͥ ad ſe caritatꝭ cā veniebāt ad eterne vite deſideriaaccendere. ſi qn̄ aūt qͦrūlibꝫ culpas agͦſceret. nūqͣꝫ ab increpatiōepce̓. Poſſeſſor qͥdā carteriꝰ noīe. īmūdo deſiderio deuictꝰ. qͣndaſanctimonialē feminā rapuit. ſibiqꝫ illicito mr̄imonio ꝯiūxit. Qmox vt vir dn̄i cogͦuit. ei ꝑ qͦs potuit qͥ fuerat dignꝰ audire mādauit. Cūqꝫ ille ſceleris ſui ꝯſciꝰ timeret. ⁊ ad viꝝ dei accedere neqͣqͣꝫp̄ſumeret. ne forte hunc aſpere vt delinq̄ntes ſolebat increparet.fecit oblatōes ſuas eaſqꝫ int̓ alioꝝ oblatiōes miſit. vt eius mūeraſaltē neſtiēdo ſuſciꝑet. Qd̓ vt ille ꝑ ſpm̄ cogͦuit ſprenit et abiecitdicens. Ego tuā oblatōeꝫ nō accipio. qꝛ ſua abſtuliſti deo.De miraculis in quibuſdam eccleſijs oſtenſis.D hoc vero quinqueniūqn̄ apd̓ hāc romanā vrbē. alueū ſuū tiberis ē egreſſus¶ tātūqꝫ creſcēs vt eiꝰ vnda ſuꝑ muros vrbis influeret.⁊ in ea maximas regias occuparet. apd̓ veronēſem vrbem fluuarteſis excreſcēs. ad beati zenonis martiris ⁊ pōtificis eccīaꝫ vēitCuiꝰ eccīe dū eſſent ianue aꝑte. aqua in eā nō intrauit. Que pauliſper creſcēs vſqꝫ ad feneſtras eccīe q̄ erāt terre proxime ꝑuenit.Sicqꝫ ſtans aqͣ eccīe ianuā clauſit. ac ſi illud elementū liqͥdū in ſoliditatē parietis eſſet īmutatū. Cūqꝫ eſſent multi interiꝰ inuentiſꝫaqͣꝝ magnitudīe eccīa oī circūdata qͣ poſſent egredi nō hr̄ent ibiqꝫ ſiti ⁊ fame deficere formidarēt. ad eccīe ianuā veniebāt. ⁊ ad bibendū hauriebāt aquā. Ad on̄dendū igit̉ cūctis meritū martiris⁊ aqͣ erat ad adiutoriū ⁊ qͣſi aqͣ nō erat ad inuadendū locū. Quidaūt miꝝ ſi electi quiqꝫ in carne poſiti multa facere mirabilit̓ pn̄t.quoꝝ ipſa oſſa mortua plerūqꝫ in multis miraculis viuūt. in valerie nāqꝫ ꝓuincia res eſt hec geſta quam narro. Ibi etem̄ quidamvenerabilis ſacerdos defunctꝰ eſt. ⁊ ante eccleſiā ſepultꝰ. Quadāaūt nocte cū clericis intra eccleſiā pſallētibꝰ fur veniſſet. vt ingreſſus caulas furtū faceret veruecē tulit ⁊ ꝯcitus exijt. Cum ꝟo ꝑueniſſet ad locū vbi vir dn̄i ſepultꝰ erat. repēte heſit. greſſumqꝫ meuere non potuit. vernecē qͥdem de collo depoſuit. eūqꝫ dimitterevoluit ſꝫ manū laxare nō valuit. facto aūt māe. expletiſqꝫ laudibꝰdei. ab eccīa egreſſi ſunt clerici ⁊ inuenerūt ignotū hoīem vernecēmāu tenētē. Res venit in dubiū. vtꝝ veruecē tolleret an offerret.Sed culpe reus citiꝰ indicauit penā. Qui ſe ꝓtinꝰ in oratōꝫ dederunt ſuiſqꝫ precibꝰ vix obtinere valuerūt. vt qͥ res eoꝝ veneratrapere. ſaltē vacuus exire mereret̉. Cum ad ſpoletanā vrbē lōgobardoꝝ ep̄us ſcꝫ arrianꝰ veniſſet. ⁊ locū ibi vbi ſolēnia ſua ageretnō haberet. cepit ab eius ciuitatis ep̄o eccleſiā petere quā ſuo errori dedicaret. Qd̓ dum valde ep̄s negaret. iſdem qͥ venerat arnianus beati apl̓i pauli illic eccleſiā cōminꝰ ſitam ſe die altero violenter intratuꝝ eſſe ꝓfeſſus eſt. Qd̓ eiuſdē eccleſie cuſtos audiesfeſtinꝰ cucurrit. eccleſiam clauſit. ſeris muniuit. facto autē veſperelampades oēs extinxit. ſeqꝫ in interioribꝰ abſcondit. In ipſo aūtſubſequētis noctis crepuſculo. arrianus ep̄s collecta multitudiīeaduenit clauſas eccīe ianuas effringere paratꝰ. Sed repēte cūcteſimul regie diuinitus cōcuſſe. abiectis longiꝰ ſeris aꝑte ſunt. atqꝫcum magno ſonitū oīa eccīe clauſtra patuerūt. effuſoqꝫ deſuꝑ lūmine. oēs que extincte fuerant lampades accenſe ſunt. Arrianusꝟo ep̄us qͥ vim facturus aduenerat. ſubita cecitate eſt ꝑcuſſus. etalienis manibus ad ſuum habitaculum reductus. Quod dū longobardi in eadem regione poſiti omnes agnoſcerent. nequaqͣꝫ pͥſumpſerunt vlterius catholica temerare.