Liber

.XXIII.

cerneret. ⁊ quo declinare poſſet minime reperiret iuxta appollinisdū ꝯtulit. Qui ip̄m loci illius ſacritemplū fuit. ibiqꝫ ſe ad ncrucisne haberet. ſigno tn̄ crucislegiūidis pauore turbaſe munire curauitnoꝝ ſpirituū tuiliacebat. ⁊ retusqͥ ceteris p̄erat inbam qͣſi in oiloꝝ ſpirituū obſequēeiuſdremio loiātū neqͥtie egiſſꝫtiū ſibi cās ⁊ actus diſcutere.inueniret. Cūqꝫ ſinguli ſpūs ad inqͥſitōeꝫexponerēt. qͥd oꝑatiꝯtra bonos fuiſſentius in mediū ꝓſiluit qͥ in andree ep̄i animꝑ ſpeciē ſanctimonialis femine q̄ in epiſcopio eiꝰ habitabat. qͣntātēptatōꝫ carnis cōmouiſſet aꝑuit. Cum ꝟo hoc malignus qͥ preerat ſpūs inhiant̓ audiret. ⁊nto ſibi factū lucꝝ grande crederetuanto ſaꝫ viri aīm adpſum ꝑditōis inclinaret. ille ſpūshec eadē fatebat̉ adiūxit. qꝛ vſqꝫ ad hoc quoqꝫ die p̄terito vepertina hora eius mentē traxierit. vt in terga eiuſdē ſanctimonialis femine blandiens alapā daret. Tūc malignus ſpūs ⁊ humanigeneris antiquꝰ inimicꝰ. exhortatus hūc blāde eſt. vt ꝑficeret qd̓ceꝑat. quatenꝰ ruine illius ſingularē inter ceteros palmā teneret.Cūqꝫ iudeꝰ qͥ aduenerat hec vigilās cerneret ⁊ magne formidīsanxietate palpitaret. ab eodē ſpū ꝗ cunctis illic obſequētibꝰ preerat iuſſum eſt. vt reqͥrerent quiſna eſſet ille. qͥ iacere in templo eodem p̄ſumpſiſſet. Qui maligni ſpūs ꝑgentes ⁊ ſubtiliꝰ intuentescrucis myſterio ſignatū viderunt mirāteſqꝫ dixerūt. Ue ve vasvacuūnatūuibꝰ hoc renūciantibꝰ. cuncta illa malignorūſpirituū turba diſparuit. Iudeꝰ ꝟo qͥ hec audierat ilico ſurrexitatqꝫ ad ep̄m cum feſtinatōne ꝑuenit. Quem in eccīa ſua reꝑiensilit. ei qua tēptatiōe vrgeret̉ inꝗſiuit. Cui ꝯfiteri ep̄ustemptatſuā verecūdatus noluit. Cum ꝟo ille diceret ꝙ in illatali dei famula praui amoris oculos inieciſſet. ⁊ adhuc ep̄s negaret adiunxit dicēs. Quare negas qḋ inqͥreris qui ad hoc veſpereheſterno es ꝑductus vt poſteriora eiꝰ alapa ferires. Ad q̄ nimiꝝverba deprehēſum ſe ep̄s intuens. huilit̓ eſt ꝯfeſſus qd̓ pͥus ꝑtinaciter negauit. Cuiꝰ ruine ⁊ verecundie iſdem iudeus ꝯſulens.qualit̓ hoc cognouiſſet. vel ea que in ꝯuentu malignoꝝ ſpirituuꝫde eo audiſſet indicauit. Qd̓ ille cognoſcēs. ſeſe in terrā ꝓtinꝰ inoratōꝫ dedit. moxqͣꝫ de ſuo habitaculo nō ſolū eandē dei famulāſꝫ ⁊ oēm quoqꝫ feminā que in eius illic obſequio habitabat expulit. In eodē ꝟo templo appollinis beati andree apl̓i repente oratoriū fecit ⁊ oī illa tēptatōne carnis funditus caruit. Iudeuꝫ ꝟocuiꝰ viſione ⁊ increpatōne ſaluatus eſt ad eternā ſalutē traxit.De ſct̄is ep̄is dacio mediolanen̄. ⁊ ſabino placētino. lxxiiij.Um dacius mediolanēſis vrbis ep̄s cauſa fidei exactus. ad ꝯſtātinopolitanāvrbem ꝑgeret corintheū ꝑuenit. Aſpexit eminꝰ domūtis magnitudinis. eamqꝫ ſibi p̄parari ad hoſpitādū iuſſiteiuſdeꝫ loci incole dicerent. in ea hunc manere nō poſſe. qͥais hāc dyabolus inhabitaret atqꝫ ideo vacua reius rn̄dit dicēs. Immo ideo hoſpitari ī domo eadēdebſi hanc malignus ſpūs inuaſit. ⁊ ab ea hoīm habitatōꝫt. Itaqꝫ nocte cum vir dei qͥeſceret. antiquꝰ hoſtis immēſisjis cepit imitari rugitꝰ leonū. balatus pecoꝝ. ruditꝰ aſinoꝝſibilos ſerpētū. grūnitus porcoꝝ. ⁊ ſtridores ſoricū. Cūqꝫ repēteot beſtiaꝝ vocibꝰ excitatus ſurrexit vehement̓ iratus. ⁊tra hoſtem cepit clamare dicens. Bene tibi cōtigit miſer. ⁊ quiimitari dn̄m indigne noluiſti. ecce vt dignus es beſtias imitaris.Ad quam eius vocem deiectōnē ſuam ſpūs malignꝰ erubuit. quieandē domū ad exhibenda mōſtra que cōſueuerat vlteriꝰ nō intrauit. Uenerabilis viri venancij ep̄i miraculū relatōne cognouiqd̓ in placentia vrbe ꝑhibet geſtū. In ea nāqꝫ ciuitate ſabinū nomine fuiſſe aſſerunt mire ꝟtutis ep̄m. Cui dum die quadaꝫ ſuusdyaceciaſſet ꝙ curſus ſui padus alueum egreſſus. eccleſieagrocupaſſet. totaqꝫ illic loca nutriēdis hoībꝰ ꝓfutura teneret. rn̄dit dicens. Uade ⁊ dic ei. Mandat tibi ep̄s vt te ꝯpeſcas.⁊ adriū alueum redeas. Qd̓ dyaconꝰ eius audiens deſpexit. ⁊irriſit. Tunc vir dn̄i accerſito notario. dictauit dicens. Sabinusdn̄i hieſu chriſti ſeruꝰ. cōmonitoriū pado. Precipio tibi ī nomīedn̄i hieſu. vt de alueo tuo in locis iſtis vlterius nō exeas. nec t̓raseccleſie ledere p̄ſumasqꝫ eidē notario ſubiūxit dicēs. Uadehoc ſcribe. ⁊ i.iuſdē flumīsjce. Quo facto ſanctus virp̄ceptū ſuatim ſe aeccīe flumīs aqua cōpeſcuituerſa.Qua in re petre qͥd ateriꝰ in loca eadē nō p̄ſumpſitndo in virtute hieſu etiam eſū irrabile ſancti viripreceptis obediDe ſancto yſaac ſpoletano.lxxv.

Emporibus gothoꝝ fuitiuxta ſpoletanā vrbē vir vite venerabilis yſaac noīe.Hic cū pͥmo de ſyrie ꝑtibꝰ ad ſpoletanā vrbē veniſſꝫingreſſus eccleſiā a cuſtodibꝰ petijt vt ſibi qͣntū vellet lnīa ꝯcederet̉ orandi. eūqꝫ horis ſecretioribꝰ egredi nō vrgerent. Qui moxad orandū ſtetit. diem qͦꝫ terciū in oratōe ꝑegit. Cūqꝫ hoc vnꝰ excuſtodibꝰ ſuꝑbie ſpū inflatꝰ cerneret vnd̓ ꝓficere debuit. inde addefectꝰ dāna ꝑuenit. Nam hūc ſimulatore dicere. ⁊ ꝟbo ruſticocepit in paſtorē clamare. qͥ ſe tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝰ orare anteoculos hoīm demōſtraret. Qui ⁊ ꝓtiuus virū dei alapa ꝑcuſſit.vt qͣſi religioſe vite ſimulator de eccleſia cū ꝯtumelia exiret. Sedhūc reꝑente vltor ſpūs inuaſit. ⁊ ad viri dei veſtigia ſtrauit. ac ꝑos illius clamare cepit. yſaac me eijcit. yſaac me eijcit. Uir quippeꝑegrinꝰ quo cenſeret̉ noīe neſciebat̉. ſꝫ eiꝰ nomē ille ſpūs ꝓdiditqͥ ſe ab illo poſſe eijci clamauit. Mox aūt ſuꝑ vexati corpꝰ vir deiincubuit. ⁊ malignus ſpūs qͥ eū inuaſerat abſceſſit. Currere viri ⁊femine nobiles ⁊ ignobiles ꝑiter ceperūt. certatimqꝫ eū in ſuis rapere domibꝰ conabat̉. Egreſſus vrbē nō lōge deſertū locū repperit. ibiqꝫ ſibi humile habitaculū ꝯſtruxit. Ad quē duꝫ multi ꝑgūtexemplo illiꝰ eterne vite accēdi deſiderio ceperūt. atqꝫ ſub eiꝰ magiſterio in dn̄i ſeruitiū ſe dederūt. Cūqꝫ ei crebro diſcipuli humiliter innuerēt vt ꝓ vſu monaſterij poſſeſſiones que offerebanturacciꝑet. ille ſollicitus ſue pauꝑtatis cuſtos fortē ſnīam tenebat dicens. Monachus qͥ in terra poſſeſſionē querit monachus nō eſt.Sic qͥppe metuebat pauꝑtatis ſue ſecuritatem ꝑdere. ſicut auaridiuites ſolent ꝑituras diuitias cuſtodire..lxxvj.De quibuſdam einiraculis.Si itaqꝫ prophetie ſpiritu. magniſqꝫ miraculis cunctis lōge lateqꝫ habitātibꝰvita eius inclaruit. Nam die qͣdā ad veſpeꝝ in ortummonaſterij fecit iactare ferramēta. q̄ vſitato nos noīe vangas vocamꝰ. dixitqꝫ diſcipulis ſuis. Tot vangas in ortū ꝓijcite ⁊ citiusredite. Nocte ꝟo eadē dum ex more cū fratribꝰ ad exhibendaslaudes dn̄o ſurrexiſſet p̄cepit dicens. Ite ⁊ operarijs noſtris cōquite pulmentū. vt mane primo ſit paratū. Iacto aūt mane fecitdeferri pulmentū qd̓ parari iuſſerat. atqꝫ ortū cuꝫ frībꝰ ingreſſusquot vangas iactari p̄ceꝑat. tot in eo laborātes operarios īuenitīgreſſi ꝗppe fures fuerant ſꝫ mutata mente ꝑ ſpm̄ apprehēder̄tvāgas qͣs inuenerūt. ⁊ ab ea hora qͣ ingreſſi ſunt quouſqꝫ vir dn̄iad eos veniret. cūcta orti illius ſpacia q̄ inculta fuerant colueruntQuibꝰ vir dn̄i mox vt ingreſſus eſt ait. Gaudete frēs multum laborantes. iam qͥeſcite. Quibꝰ ilico alimenta q̄ detulerat prebuit.eoſqꝫ poſt tanti laboris fatigatōeꝫ refecit. Sufficient̓ aūt refectisait. Nolite malū facere. Quotiens de ortu aliquid vultis. ad ortiaditum venite. ⁊ tranqͥlle petite. cum benedictōe ꝑcipite. ⁊ a furtipͣuitate ceſſate. Quos ſtatiꝫ collectis oleribꝰ onuſtari fecit. Actūqꝫ eſt vt qͥ ad ortu nocituri venerant. cū laboris ſui p̄mio ⁊ repletiab eo ⁊ innocui redirent. Alio qͦꝫ tꝑe acceſſerūt ad eū ꝑegrini qͥdēmiſericordiā poſtulātes ſciſſis veſtimētis. pāniſqꝫ obſiti. ita vt pene nudi viderent̉. Cūqꝫ hūc veſtimēta peterēt eoꝝ verba vir dn̄itacitꝰ audiuit. Qui vnū ex diſcipulis ſuis ꝓtinus ſilent̓ vocauiteiqꝫ p̄cepit dicens. Uade ⁊ in illa ſilua in tali loco cauam arborēreqͥre. ⁊ veſtimēta q̄ in ea inueneris affer. Cūqꝫ diſcipulus abiſſearborem vt fuerat iuſſum exqͥſiuit. Ueſtimēta repperit ⁊ latenterdetulit magiſtro. Que vir dei ſuſcipiēs ꝑegrinis nudis ⁊ petētibꝰoſtēdit ⁊ p̄buit dicens. Uenite. qͥa nudi eſtis. ecce tollite ⁊ veſtitevos. Hec illi induētes. recogͦuerūt q̄ poſuerūt magnoqꝫ pudoreꝯſternati ſunt. ⁊ qͥ fraudulent̓ veſtimenta querebāt aliena. ꝯfuſereceperūt ſua. Alio qͦꝫ tꝑe qͥdā ſe eius oratōibꝰ cōmendās. ſportas duas plenas alimētꝭ ei ꝑ pueꝝ trāſmiſit. quaꝝ vnā iſdē puerſurripuit atqꝫ in itinere abſcondit. vnā ꝟo ad dei hoīem detulitquā vir dn̄i benigne ſuſcipiēs. eundē pueꝝ admonuit dicēs. Gratias agimus. ſꝫ vide ſportā quā ī itinere poſuiſtine incaute tange̓p̄ſumas. qꝛ in eā ingreſſus eſt ſerpēs. Eſto gͦ ſollicitꝰ ne ſi incautetollere volueris a ſerpente feriaris. Quibꝰ verbis puer valde confuſus. reuerſus ad ſportaꝫ caute attendit. ſꝫ eam iam ſicut vir dn̄ipredixerat ſerpens tenebat.e ſancto florentio ⁊ vrſo ſibi in ſolatiū dato. .lxxvij.Odeꝫ quoqꝫ tempore inmirſine ꝑtis ꝓuincia. duo viri in vita ⁊ habitu ſanctenc cieſcerꝯuerſatiōis hītabāt. quoꝝ vnꝰ eut hiciꝰ fratꝝ precibꝰultis ānis monaſteriū rexit. At ne oratoriū in quo pͥꝰhabitauerat ſolū remanere potuiſſꝫ. illic venerabilē viꝝ alteꝝ ſcꝫflorentiū reliqͥt. In qͦ dū ſolus hītaret. die qͣdā ſeſe in or̄oe ꝓſtrauit. ⁊ a dn̄o petijt. vt ei illuc ad habitādū aliqͥd ſolatiū donare dignaret̉.Qui mox vt ꝯpleuit oratiōeꝫ. oratoriū egreſſus an̄ fores