Auerſa haſta perſequentem ferire. eſt furentem tranquille ex quibuſdam tangere. ⁊ quaſi parcendo ſuperare. Aliter humiles. aliterelati. Illis dicat̉. qꝛ dum ſe deijciunt ad dei ſimilitudinē aſcenduntiſtis qꝛ dum ſe erigunt in apoſtate angeliimitationē cadūt. Quiditaqꝫ elatōe deiectius. que dum ſupra ſe tēdit ab altitudine vere celſitudinis elongat̉. Et qui humilitate ſublimius. que dum ſe in imadeprimit. autori ſuo manenti ſuper ſumma ꝯiungit̉. Plerūqꝫ nōnullis qui ſibi humiles vident̉. is qui hominibꝰ deferri non debet timor ꝯiungit̉. et cum quedam increpanda ſunt vicia illi reticēt ex timore. et tamen tacere ſe eſtimant ex humilitate. Plerūqꝫ etiam elatos comitari ſolet libere vocis aſſertio. et loquunt̉ per impatientiāelationis. et tamen loqui ſe credunt ꝑ libertatē rectitudinis. Vndeet elati admonendi ſt̓ ne pluſqͣꝫ decet ſint liberi. et hūiles ne pluſqͣꝫexpedit ſint ſubiecti. ne aut illi defenſionem iuſticie vertant in exercitationē ſuꝑbie. aut iſti cū ſtudent pluſqͣꝫ neceſſe eſt homībꝰ ſb̓ijcicompellant̉ etiā eoꝝ vicia venerari.Ꝙ aliter abſtinētes et aliter guloſi..xlj.Liter admonēdi ſunt guloſi. aliter abſtinentes. Illos enī ſuperfluitas locutōnisleuitas operis atqꝫ luxuria. iſtos vero ſepe impatientie.ſepe vero ſuperbie culpa comitat̉. Niſi enī gule deditos immoderata loquacitas raperet. diues ille qui epulatꝰ quotidie ſplēdide dr̄in lingua grauius non arderet. Rurſum ꝙ gule deditos leuitas ꝓtinus operis ſequat̉. auctoritas ſacra teſtat̉ dicens. Sedit populꝰmanducare ⁊ bibere et ſurrex. l. Quos tamen plerūqꝫ edacitas adluxuriam pertrahit. qꝛ dum ſaturitate venter extēdit̉ aculei libidinis excitant̉. tantoqꝫ longius a ſecūdo parente recedit̉ quanto perimmoderatū vſum dum manus ad cibum tendit̉. parētis primi lapſus iterat̉. Abſtinentes vero admonendi ſunt. vt abſtinentiā ſuāet ſemꝑ ſine imminutiōe cuſtodiant. et nunqͣꝫ hāc apud occultumiudicem eximie virtutis credant. ne ſi forte magni eſſe meriti credat̉cor in elationem ſubleuet̉. Hinc nāqꝫ per ꝓphetam dicit̉. Nūqͥdhoc eſt ieiuniū qd̓ elegi. ſed frange inquit eſuriēti panem tuum ⁊cͣ.Qua in re penſandum eſt virtus abſtinentie qͣꝫ parua reſpicit̉. quenon niſi ex alijs virtutibꝰ cōmendat̉. Nouerint quoqꝫ. qꝛ tunc deoabſtinentiam placentem offerunt. cum ea que ſibi de alimētis ſubtrahunt. indigentibꝰ largiunt̉. Audiātqꝫ qḋ per ꝓphetā dominusredarguit dicens. Nunquid ieiuniū ieiunaſtis mihi ⁊cͣ. non enī deoſed ſibi ieiunat. qui ea que ventri ſubtrahit non inopibꝰ tribuit. ſedventri poſtmodum offerenda cuſtodit.Ꝙ alit̓ miẜicordes alit̓ rapaces ⁊ alit̓ int̓ vtrunqꝫ medij. .xlij.Liter admonēdi ſunt quiiam ſua miſericorditer tribuūt. aliter qui aliena raꝑe cōtendunt. Admonendi nāqꝫ ſunt qui ſua miſericorditerdant. ne cogitatione tumida ſe ſuper eos quibꝰ terrena largiunt̉ extollant ne idcirco meliores ſe eſtimēt qꝛ ꝯtineri per ſe ceteros vidētſed a celeſti domino diſpenſatores ſe poſitos ſubſidioꝝ temꝑaliuꝫcognoſcant. et tanto humiliter prebeant. quanto et aliena eſſe intelligunt q̄ diſpenſant. Un̄ et neceſſe eſt. vt ſollicite ꝑpendant. ne cōmiſſa indigne diſtribuant. ne aliqua quibꝰ nulla. ne nulla quibꝰ aliqͣne multa quibꝰ pauca. ne pauca prebeant qͥbꝰ impendere multa debuerant. ne p̄cipitatione hoc qd̓ tribuūt inutiliter ſpergant. ne tarditate petentes crucient. ne recipiende hic gratie intentio ſurrepat.ne dationis lumen tranſitorie laudis appetitus extinguat. ne oblatum munus ꝯiūcta triſticia obſideat. ne in bene oblato munere animus pluſqͣꝫ decet hilareſcat. ne ſibi quicqͣꝫ cum totum recte impleuerint tribuant. et ſimul oīa poſtqͣꝫ ꝑegerint perdant. Nam ne ſaltem aliquid illis prebeant. quibꝰ oīno cōferre nihil debent. audiantqd̓ ſcriptum eſt. Da bono. et non receperis peccatorem. Nōnullienī huius mundi diuites. cum fame crucient̉ chriſti pauperes. effuſis largitatibꝰ nutriunt hiſtriones. Qui vero indigenti etiam peccatori panem ſuum non qꝛ peccator eſt ſed quia homo eſt tribuit.non peccatorem ſed iuſtum nutrit. quia in illo nō culpam ſed naturam diligit. Admonendi ſunt etiam ne cum peccata cōmiſſa elemoſinis redimūt. adhuc redimenda cōmittant. Qui enī eſcam vel veſtimentum pauperibꝰ largit̉. ſed tamē anime vel corporis iniquitate polluit̉. qd̓ minus ē offert iuſticie. qd̓ maius eſt culpe. ſua enī datdeo. et ſe dyabolo. At ꝯtra admonendi ſunt qui aliena rapere contendunt. vt ſollicite audiant. quid veniens ad iudicium dominꝰ dicat. Eſuriui et non dediſtis mihi ad manducandum ⁊cͣ. quibꝰ et p̄mittit dicens. Diſcedite a me maligni in ⁊cͣ. Hinc ergo colligendūeſt quanta damnatione plectendi ſunt qui aliena rapiunt. ſi tantaanimaduerſione feriunt̉ qui ſua indiſcrete tenuerunt. perpendantquid mereat̉ iniuſticia illata. ſi tanta percuſſiōe digna eſt pietas nōimpenſa. Admonendi ſunt qui nec aliena appetunt. nec ſua largiūt

vt ſciant qd̓ ea de qua ſumpti ſunt cūctis hominibꝰ terra cōneſt. et idcirco alimenta quoqꝫ hominibꝰ cōmuniter ꝓfert. Incaſſuꝫergo ſe innocentes putāt. qui cōmune dei munus ſibi priuatim vendicant. qui cum accepta non tribuūt. in proximoꝝ nece graſſantur.quia tot pene quotidie perimūt. quot morientium pauperū apudſe ſubſidia abſcondunt. Nam cum quelibet neceſſaria indigentibꝰminiſtramus ſua illis reddimus. non noſtra largimur. et iuſticie potius debitum qͣꝫ miſericordie opera implemus. Hinc enim pſalmiſta dicit. Diſperſit dedit pauperibꝰ ⁊cͣ. Quidam vero nōnunqͣꝫ dicere ſolent. Conceſſis vtimur. aliena non querimus. et ſi dignā miſericordie retributionem non agimus. nulla tamen peruerſa perpetramus. At illum diuitem qui induebat̉ purpura ⁊ biſſo. e. qͣ .ſ. poſthanc vitam vltrix flama ſuſcepit. nō quia aliena rapuit vel aliquidillicitum geſſit. ſed quia infructuoſe ꝓprijs vſus fuit. ⁊ immoderatovſu totum ſe licitis tradidit. Admonendi ſunt ergo tenaces. vt nouerint ꝙ hanc primam deo iniuriam faciunt. quia dāti ſibi oīa nullam miſericordie hoſtiam reddunt.¶ Ꝙ aliter admonēdi ſunt diſcordes qͣꝫ pacati et ꝓſperitate fruentes qͣꝫ miſeri..xlLiter admonēdi ſunt diſcordes. aliter pacati. Qui abſtinentiaꝫ a ꝯcordia ſeparat. audiat qd̓ dicit̉. Laudate eum in tympano et choro ⁊cͣ. In tympano ſicca et percuſſa pellis reſonat. in choro autē voces ſocietate concordant. Quiſquis itaqꝫ corpus affligit. ſed concordiam deſerit. deum quidem laudat in tympano ſed non laudiin choro. Admonēdi ſunt pacati. nedum nimis humanaꝫ pacē deſiderant. prauos hominū mores nequaqͣꝫ redarguant. et ꝯſentiendo peruerſis. ab autoris ſui ſe pace diſiungant. Nam ioſaphat quitot de anteacta vita p̄conijs attollit̉. de achab regis amicicijs peneperiturus increpat̉. et ei a domino ꝑ ꝓphetaꝫ dicit̉. Impio prebesauxilium ⁊cͣ. Admonendi ſunt ergo ne ſi ad correptionis verba ꝓſiliant. temporalē pacem ſibi perturbare formidēt. et rurſus adnendi ſunt vt eandem pacem integra dilectiōe interius teneāt. quāper infectionem vocis ſibi extrinſecus turbant. ſicut dauid qui dīc.Cum his qui oderunt pacem erā pacificus ⁊cͣ. Admonēdi ſunt quin hoc qḋ temporaliter appetunt ꝓſperant̉. ne cum cūcta ad votūſuppetunt. dantem querere negligant. ſed in his que dant̉ animuꝫfigant. ne peregrinationem ꝓ patria diligāt. ne ſubſidia itineris inobſtacula peruentionis ꝑuertant. Quiſquis enī ꝓſperitatem quavtit̉. apud iudicium cordis melioris vite amore non reprimit. fauorem vite tranſeuntis imꝑpetue mortis occaſionem ꝟtit. Solerterautem ꝯſiderēt. qd̓ p̄ſentis vite ꝓſperitas aliqn̄ idcirco dat̉. vt admeliorem vitam prouocet. aliqn̄ vero vt ineternū plenius damneDe primo dicit̉. Dedit eis regiones gentiū. et labores populorūpoſſederunt ⁊cͣ. De ſecūdo in inferno diuiti cruciato dicit̉. Recepiſti bona in vita tua ⁊cͣ. Idcirco enim hic bona recepit et malus. vt illic plenius mala reciꝑet. qͥ hic nec ꝑ bona fuerat ꝯuerſus. At ꝯͣ admonendi ſunt qui ea quidē q̄ mūdi ſunt ꝯcupiſcunt. ſed tn̄ aduerſitatis labore fatigant̉. vt ſollicite ꝑpendāt. creator diſpoſitorqꝫ cūctoꝝ quanta ſuꝑ eos gr̄a vigilat. quos in ſua deſideria non relaxatEgro quippe quē medicus deſꝑat. ꝯcedit vt cuncta q̄ ꝯcupiſcit accipiat. Nam qui ſanari poſſe credit̉. a multis q̄ appetit ꝓhibet̉. Etpueris nūmos ſubtrahimꝰ. quibꝰ tota ſimul patrimonia heredibꝰſeruamꝰ. Cōſiderēt quoqꝫ ꝙ plerūqꝫ etiā iuſtos cū tꝑalis potentiaſuſtollit. velut in laqueū culpa comp̄hēdit.Ꝙ aliter ꝯtinētes qͣꝫ ꝯiugati.Omonendi ſunt cōiugativt cū viciſſim q̄ ſunt alteriꝰ cogitāt. ſic eoꝝ quiſqꝫ placere ſtudeat ꝯiugi. vt nō diſpliceat ꝯditori. Sic ea q̄ mudi ſunt agat. vt tn̄ appetere q̄ dei ſunt nō omittāt. Sicqꝫ qui habevxores tāqͣꝫ nō hn̄tes habeāt. Uxorē quippe qͣſi non hn̄s habet. qͥcurā carnis ex neceſſitate tolerat. ſꝫ eterna gaudia ex deſiderio ſpūsexpectat. Admonēdi ſunt. vt ſuſcipiēde ꝓlis cā meminerint ſe coniūctos. ⁊ cū immoderate admixtiōi ẜuiētes. ꝓpagatiōis articulumvſum trāſferūt voluptatꝭ. ꝑpendāt ꝙ lꝫ extra nō exeāt. ī ipſo tn̄ cōiugio ꝯiugij iura tranſcēdūt. Un̄ ncc̄e ē vt crebris exoratōibꝰ doleant ꝙ pulcrā copule ſpeciē admixtꝭ voluptatibꝰ fedāt. At ꝯͣ admgati ꝯiugijs nō ſt̓. vt p̄ceptꝭ celeſtibꝰ eo rectiꝰ ſeruiat. qͥnendi ſt̓eos ad curas mūdi iugū carnalis copule nō inclinat. vt tāto eos paratiores quāto et expeditiores dies vltimus inueniat. ne qͥ melioraagere vacātes pn̄t. ſꝫ tn̄ negligūt. eo deteriora ſupplicia mereantur.Audiāt qḋ paulꝰ dīc illis qͣs ad celibatꝰ gratiā inſtruit. Non vt laqueum vobis inijciā ⁊cͣ. Plerūqꝫ actiōe ſeculariū. ꝯfundit̉ vita ꝯtīnentium et illi vltra habitum aſſumunt opera. et iſti iuxta ordinemꝓpriū nō excitant corda. Hīc per ꝓphetā dicit̉. Erubeſce ſyon aitmare. Quaſi enī per voce̓ maris ad verecūdiā ſyon adducitur. qͥn̄