dederat ferret ad artificē. dedit eā cuidā ceco ſibi obuiāti. Similitquicqͥd ad eſcam accipiebat. dum gregē porcoꝝ paſceret egenisdabat. ip̄e de die egens. Cū adhuc eſſet puer in ſcolis. p̄dixit cuidacomꝑi ſuo eleutherio. ꝙ in actōne publica cōmitiuam aſſumeret. ⁊cum. xxx. ānoꝝ foret futurꝰ pōtifex eſſet. Qui poſtea factus ē epiſcopus thornacēſis ẜm hoc verbū medardi. vj. idus iunij trāſiuitad dn̄m. In cuiꝰ trāſitū vidit voillachariꝰ p̄ſbiter celos aꝑtos ꝓrſus ⁊ ante corpꝰ ſancti diuina micare lumīaria videntibꝰ cūctis quiaderant ꝑ tres horas. Mox in terrā grande fluxit diluuiū. pluuianimis calida de celo cadente. Floruit tꝑe lotharij regis.De ſancto germano pariſienſi..lxiij.Anctus vero germanusterritorij auguſtudunenſis indigena fuit. patre eleutherio matre euſebia. Que ꝓ eo ꝙ hūc poſt alterum infrabreue ſpaciū ꝯcepiſſꝫ pudore mota muliebri cupiebat eū ante ꝑtūextinguere. Et accepta potione vt eū extingueret. dum ei nocerenō poſſet. incubabat in ventrē. vt vel pōdere p̄focaret quē venenanō lederēt. Habebat ſociū ſtracidiū cuiꝰ mater vt hereditatē germani acciꝑet. filio ſuo temꝑatā potionē in ampulla ꝯdidit ⁊ vinuꝫin altera. precipiēs puelle vt venientibꝰ ē ſcola ambobꝰ. illi porrigeret vinū ⁊ illi maleficiū. Illa ignorāter mutauit pariter ⁊ ampullas⁊ pocula. ⁊ illi dedit maleficiū. huic aūt vinū. Cui ſtracidio ſoliciteimpenſo ſtudio. ⁊ ſi mors vitā non abſtulerit tamen ſignuꝫ mortisinfixit. Germanꝰ a venerabili pontifice nectario abbas aſciſcit̉ adſanctū ſimphorianū. cuiꝰ bonis operibꝰ inflamatꝰ ep̄us. eum in cuſtodia truſit. Cui nutu diuino aꝑiebat̉ ergaſculū. ſed tamen nō inde exibat niſi ſupplex ⁊ epiſcopalis daret̉ preceptō. Cui incendiuꝫfortuite accidiſſet. rapta de foco cucuma. aſcendit germanꝰ ſuꝑ fabricam ꝯcinens alleluia. fundēſqꝫ paululū aque in modū crucis reſtinxit incendia. Rariulfus quidā francus res eius inuaſerat. queꝫvindicauit vrſus ſingulis diebꝰ tres equos eius deuorans. ⁊ damnum ſemꝑ triplicans donec ille reſipiſceret. Anna vxor ebronis. ingrediēte ad eam germano ait. Ecce beatus germanꝰ cornuta faciemihi videt̉ incedere. Ebro vero eodem die ſedere iuxta ſanctū nullatenus p̄ſumpſit. honoris cauſa pariter ⁊ terroris. Credimꝰ autēꝙ ꝓcolloquio dn̄i ſicut moyſes meruit. ſanctꝰ iſte cornutꝰ videri.De ꝓmotōne eiꝰ in epiſcopatū ⁊ miraculis eius.hNte .iiii. annos ꝯgnouit ſefuturū epiſcopū. Uidit em̄ in ſopore a quodā ſene claues porte ꝑiſiace ſibi porrigi. ⁊ interrogans cur hoc fieret. accepit reſponſum vt ſaluas faceret animas. Ac poſt ciuitatiseius epiſcopo decidēte. dum regi hildeberto occurreret. mox electus eſt in epiſcopū. Factus ep̄us ꝓ victoria ſic ſatagebat corꝑis.ac ſi ſimul acceſſiſſent dignitas ⁊ neceſſitas. Cum de baſilica ſanctimartini ad villā ſancte eccleſie ſeueriaco recurreret. adiūgit in itinere quēdam amantiū iuuenē quem dep̄hendit a iudeis duci in vinculis. qꝛ ſe recuſaret legibꝰ ſubdi iudaicis. Tūc diſſimulabant cumclaue iudei vincula ferri reſerare. facto a ſācto viro deſuꝑ crucis ſignaculo mox ferri ſera euellit̉. Itidem cū ꝑiſius ad baſilicā ſanctorum geruaſij ⁊ ꝓthaſij orandi cauſa ꝓcederet. ianuis obſeratis ingreſſus illi negatꝰ eſt. Tūc requiſitis clauibꝰ nec ip̄is apparētibus.ſic reſerauit peſſulū facto crucis ſignaculo. Quid plura. Quacūqꝫ pontificis ſe ꝯuertit p̄ſentia. nulla morboꝝ generibꝰ defuit medicina. Ante quē etiā demones nō tolerātes eius p̄ſentiaꝫ. terribilivllulatū ſua gemebāt incēdia. Et cū pedē efferret de domo vel eccleſia. vndiqꝫ ſtrages demonū ante tanti pōtificis ac triūphatorisobtutū cadebāt circa ſancti ceteruatim veſtigia diuerſis modis effuſa. hec muta. illa clamātia. illa fixa. hec lubrica. ⁊ velut ante iudicem dū geſta referrēt. ꝓpria nō effugiebāt tormēta. Sed ad ſāctip̄coniū quāta eſt hec laudatio. cum inliter multa ⁊ ſtupendafierent ſub momēto.e moribus ⁊ obitu eiuſdem..lxv.Eterū elemoſinis quātuꝫꝓdigus fuerit explicari nō poteſt. Qui frequēter ꝯtētus vna caſula vel tunica. quicqͥd erat reſidui nudumpauꝑem veſtiebat. vt inops calefieret largītore algente. Quantaetiā fuit in eo redemptōnis effuſio. cum ad nomē beati ꝯcurrerentvndiqꝫ liberādi iugo ſeruitij. Cū vero aliquatenꝰ nihil eſſe p̄ manibꝰ. triſtis ſedens ⁊ anxiꝰ ſeuerior in vultū. auſterus erat alloquio.Tunc ſi fortaſſis ab aliquo inuitaret̉ ad prādiū ꝯpellebat conuiuas aūt mīſtros ꝓprios vt ꝯferētes pariter vnde vel vnuꝫ captiuūſeruitio liberarēt. Quis vero digne repetat. quāta virtus verborum ab eiꝰ ore rotabat̉. cum p̄dicaret in populū vt omni litteraturenaſceret̉ ſtupor ⁊ fieret in ꝯmune generalis ꝯpūctō. atqꝫ ex ore dicentis crederes vt formarent̉ verba ab angelo. dum pluſqͣꝫ homoloqueret̉ trāſlatus in mentis exceſſu. cū abraẜ maculis ſinceritate

dogmatis pectora plebis cogeret diuinis effragrare pigmentis.Qui equitans in itinere ſemꝑ de deo aliquid. aut verbo contulit.aut cantauit. curſuꝫ nudo capitate ducens etiā ſi nix aut imber vrgeret. Cū vero veniſſet ad menſā. ꝯfeſtim affuit recitans mīſter diuina colloquia. vt inter cibi fercula animi paſtu alimēto plus ſaturaretur ꝯuiuia. Nullū tempus interpolās. quo nō aūt alij ꝓdeſſetaut ipſe nō ꝓficeret. Diem aūt obitus ſui hoc modo p̄dixit. an̄ aliquot dies vocans ad ſe notariū ſuū. imꝑat in cubiculo ſuꝑ lectumſuū ſcribere hoc tātūmodo. v. kl̓. iunij. Sed neſciētibꝰ omnibꝰ qͥdhoc eſſet. poſtea ſanctꝰ eius diſceſſus de ſeculo manifeſtauit. nā neqꝫ hoc idē familiari ſuo dn̄s abſcōdere ꝑtulit. Deniqꝫ eadē die pꝰꝑactū p̄liū fere octogenariꝰ migͣrauit ad xp̄m.De ſanctis epiſcopis ſabino. caſſio. fulgētio ⁊ cerbonio. .lxvj.x geſtis eius.Orro. iiii. ſāctoꝝ quos inytalia tunc tꝑis florere iam diximꝰ. Hop̄ ſenio ſabinus cecus erat. ⁊ ſpūm ꝓphetie habebat. qui totiliā regem in illis partibꝰ venientē ad prādium rogauit. Qui diſcūberenoluit. ſed ad dexterā eius ſedit. Et cum puer ex more vini poculūepiſcopo porrigeret. rex ei poculū abſtulit ⁊ ep̄o porrexit. Qui accipiens dixit. Uiuat ip̄a manus. De quo verbo rex letus erubuit.Hūc ſabinū archid yaconꝰ eius veneno extīguere molitus eſt. Etcum vnū ex pueris corrupiſſet ille poculum veneni edenti obtulit.Cui ſanctus. Bibe tu qd̓ mihi bibendū p̄bes. Qui tremefactuscum vellet bibere ꝓhibuit ſanctus dicens. Non bibas. Da mihiego bibam. Sed vade dic ei qui illud tibi dedit. ecce ego venenuꝫbibo. ſed tu ep̄us nō eris. Facto igit̉ ſigno crucis. ep̄us bibit venenum ſecurꝰ. ⁊ eadē hora archid yaconꝰ in loco vbi erat mortuꝰ eſt.ac ſi ꝑ os epiſcopi ad eiꝰ viſcera venenū ꝑueniſſet. Caſſius aūt naruienſis ep̄us ꝯſperſaꝫ habebat faciē qd̓ rex totilia de nimia potatione putās ineſſe deſpexit eū. Sed in naruiēſi campo malignꝰ ſpiritus vnū de eius ſpatarijs vexare cepit. quem ep̄us oratōne factacorā rege ſanauit. poſt qd̓ idem rex euꝫ in magno honore habuit.Fulgentius aūt vtricolenſis epiſcopꝰ eundē regē totilam valde infenſum habebat. Qui cum ad eaſdem ꝑtes ꝓpinquaſſet. epiſcopꝰilli ꝑ clericos ſuos munera miſit. vt eū mitigaret. Quod vt ille vidit ꝓtinꝰ ſpreuit. ⁊ iratus iuſſit ep̄m teneri. ⁊ ſub om̄i aſperitate cōſtringi. eumqꝫ examini eius reſeruari. Tunc gothi circūdantes epiſcopū vno in loco ſtare p̄ceperūt. eiqꝫ in terra circulum deſignauerunt vltra quē pedem tendere nō auderet. Cūqꝫ vir dei ſole nimioeſtuaret. ab eiſdem gothis circūdatus ⁊ circuli deſignatōne incluſus. repente choruſcꝰ ⁊ tonitruus ⁊ tāta vis pluuie erupit. vt hi qͥeum cuſtodiebāt īmenſitatem pluuie ferre nō poſſent. Intra veroeundē circulū nec vna pluuie deſcendit gutta. Quod dū regicrudeliſſimo nunciatū eſſet. illa mens effera ad magnam epiſcopi reuerentiam verſa eſt. Cerbonius hoſpitalitatis ſtudio valde intētusquoſdam milites tranſeuntes hoſpitio ſuſcepit. quos gothis ſuiuenientibꝰ abſcondit. Quod cum totilia audiſſet. iuſſit eum adduci ad ſe. ⁊ vrſis proijci ad deuorādum populo inſpectante. Dimiſſus vrſus īmaniſſimus ex cauea cōcitus petijt epiſcopū. Ad quencum cōueniſſet. ſtatim ſue feritatis oblitus. deflexa ceruice ⁊ ſūmiſſo capite. cepit lambere pedes eius. Tūc populus cum ip̄o rege inillius admiratōeꝫ ⁊ reuerentiaꝫ ꝯuerſus eſt. De his. iiij. epiſcopisnarrat beatus grego. in li. dyalogoꝝ. iiij.De obitu ſancti bn̄dicti ⁊ legatōe ſancti mauri in galliā. .lxvij.Nno iuſtiniani. ix. eldepado perempto erarius oſtrogothis regnat anno. jͣ. Querurſus ꝑempto. totilia qui etiam halduilla regnat annis. xj. Qui mox ytaliam inuaſit. ⁊ a ſancto benedicto ventura ſibi audit. Hoc anno quidam dicunt ſanctum benedictum obiſſe¶ Helinandus. Eodem anno quo mortuus eſt ſanctus benedictus. miſit ipſe beatum maurum in gallias ad edificandum monaſterium accepta legatōne a beato bertricanno cenomānenſi epiſcōpo cum. iiij. monachis. fauſto ſimplicio anthonio. ꝯſtantiniano. dicens ad eos. preſentior vobis ero carnis onere depoſito. veſtriqꝫper dei gratiam cooꝑator aſſiduus exiſtam. Et hec dicens ait. fauſtus dans oſculum nobis ꝓſecutus eſt nos cum omni congregatone vſqꝫ ad portam monaſterij. Et rurſus oſculans nos. ⁊ bectione ſuꝑ nos tradita. dedit ſancto mauro librū regule quam ipſſanctꝰ manu ſua ſcripſerat. ⁊ pondus libre panis. ⁊ ereum vaſculūeminam vini capiens. Cum autem iuga alpiū trāſieremus. famulus noſter ſergius de equo cui inſederat ſuꝑ īmane ſaxum ſiniſtrorſum cadens pedem ſibi attriuit. Quē beatus maurus ſiniſtra manu pedem eius tenens. ⁊ dextera ſignū crucis faciens ⁊ orans illcōſanauit. Exinde cum eccleſiā ſanctoꝝ martirū mauricij ſociorūqꝫeius ingreſſi eſſemus. cecꝰ quidam ad portā eccleſie ſedens ⁊ mendicans adiurans ſanctum maurū ꝑ ſanctos martires ſanatus eſt.