Liber

.XXII.

ric cui ego māducāti aſſiſto lucernā teneogitare dicens. Quis.zo ⁊ quis eſt hic vt ei ſeruiā. Cui ſtaſeruitiū impēdo. Etuū frater. quid eſt qd̓ cogitas. Vocatiſtim ſanctꝰ aitꝫ fratribꝰ. iuſſit eicernā de maībꝰ tolli. ⁊ ip̄m a miſterio recede̓ ⁊tū ſede̓. Qui reus a fratribꝰcitauerat. cūcta dixit.oſt obitachō terrore draerium re.lvij.On longe ab eius monaſterio due ſancte moniales erāt ex nobili genere. que ilum qui eis ſeruiebat quotidie ꝯtumelijs ꝓuocabant.qd̓ cū diutius toleraſſet. retulit ſancto benedicto. ⁊ ille eis mandauit dicens. Corrigite linguā veſtrā. qꝛ ſi nō emēdaueritis excōmunico vos. Quā excōmunicatōnis ſentētiā nō ꝓferēdo. ſed intentādo dixit. Ille vero nihil correcte. poſt paululū defuncte ⁊ in eccl̓iaſepulte ſunt. Ubi dū miſſe celebrarent̉. ⁊ dyaconꝰ ex more diceretqui nōnunicat exeat foras. nutrix eaꝝ que ſemꝑ ꝓ eis offerebatquotidie eas de ſepulcris extra eccl̓iaꝫ exire videbat. Qd̓ cū ſandicto cū lacrimis retuliſſet. ille manu ſua panē dedit ei quēofferretns. Uade ⁊ ꝓ eis hoc offer. ⁊ vltra excōmunicate nōerurcum factū fuiſſet. ⁊ dyaconꝰ ex more clamaret. ille de eccleſianīceps exierunt. Quidā iuuenis monachus leuitatementis in monaſterio manere nō valens ſancto viro tādiu inſtititdonec iratus eū abire ꝑmiſit. Qui mox vt de monaſterio exijt cōtra ſe aſſiſtere repente aꝑto ore draconē in via inuenit. Que cumdeuorare vellet. cepit tremere ⁊ magna voce clamare dicēs. Currite currite. qꝛ draco iſte me appetit deuorare. Et currētes fratresdraconē nō viderūt. ſed tremētē monachū ad manaſteriū reduxeQui ſtatim ꝓmiſit. nūqͣꝫ ſe de monaſterio receſſuꝝ. Sācti qͥpraconē ꝯtra ſe viderat. quē priꝰ male ſequi volebat.licatōe olei ⁊ trāſitū ſancti benedicti..lviij.Uodā tēpore fames magna totā ꝓuinciā fatigabat. ⁊ ſanctꝰ ita omnia que habere poterat diſtribuit. ꝙ nihil in monaſterio p̄ter modicum olei in vitreo vaſe remāſit. quod cuidā petenti ꝓtinus dari iuſſit. Sed cū cellerarius nō dediſſet. timens ne nihil fratribꝰ remaneret. iratus vir dei iuſſit alijs vt hoc ip̄m vas vitreū cū oleo ꝑfeneſtrā ꝓijcerēt. ne quid in cella ꝑ inobediētiā remaneret. Proīectum itaqꝫ ſuꝑ ſaxa. ita cecidit ſuauiter ac ſi māſuete locatū fuiſſetqd̓ vir dei iuſſit leuari. ⁊ dari integruꝫ poſtulanti. ⁊ vocatis fratibꝰmonachū illū increpās ſimul cū illis orauit. ⁊ ſtatim quoddā doliūqd̓ ibi erat vacuū repente oleo inuentū eſt plenū. Tandē ante ſextum obitus ſui diē. iuſſit ſuā fieri ſepulturā. ⁊ ſtatim febribꝰ fatigatus ſingulis diebꝰ ingraueſcēte lāguore. vij. die fecit ſe ferri ad monaſteriuꝫ. Et cum ꝯmunicaſſet orādo migrauit ad dn̄m. Ip̄a dieduo fratres in diuerſis locis manētes. viderūt viaꝫ pallijs ⁊ cereislendidā. a cella ſancti benedicti verſus orientē vſqꝫ ad celū tendentē. Cui venerādo habitu vir deſuꝑ clarus exiſtens. cuiꝰ eēt viaernerēt inquiſiuit. Qui cū neſcire ſe dicerent. Hec eſt inquitilectus dei benedictus aſcendit.ibuſdā incidentibꝰ illis temporis. Sigibertꝰ. lix.Qno quoqꝫ prenotatocorpus anthonij monachi diuina reuelatōe inuentū ⁊Lalexandriā delatū eſt. ſcꝫ āno dn̄i. dxxix. Anno iuſtiniaij. in africa quidā orthodoxi ep̄i linguis ſibi abſciſis radicitus. apādalis poſtmodū clare loquēdo miraculo multis fuere. Quodmiraculū vnꝰ eoꝝ auxit. qui in elatōeꝫ verſus ſtatim dei dono pͥuatus obmutuit. ¶ Actor. Hec ſigibertus. Gregoriꝰ tn̄ in dyalogodicit.eoꝝ in luxuriā lapſus mox dono miraculi ē priuatꝰ recto deilicō vt qui ꝯtinētiā carnis ſeruare neglexerat. ſine linguacarnō̄ habe̓t verba ꝟtutis. Sed forte duo fuerūt quoꝝ vnusitōeꝫ alter corriin libidinē. ⁊ vterqꝫ ꝑdidit miracugibertꝰ. Anno ſequēti clodoaldus filiꝰ lodomirisregis. fratribꝰ ſuis olim impie a patruo ſuo lothario extinctis. mūdanslitatem trāſferens ad nobilitatem diuine ſeruitutis inadu p̄minuit exemplo ſanctitatisa ſancti clodo aldi p̄ſbiteri. Ex geſtis eiꝰ. .lx.Taqꝫ patrimoniuꝫ quodci de iure hereditario obuenerat a patre ditiſſimo. laudabili liberalitate indigentibus curabat diſtribuere.Corpuſculū quod regio cultu in biſſo ⁊ purpura enutritū fuerat.vulis indumēti aſperitate domabat. ⁊ qui dudū dormire niſi in plumna pre nimia teneritudine neſciebat. ſuꝑ nudam humū tectus cilidio dulcem ſomnū capiebat. Tandē deliberauit. apud ſe plauſusinū ſibi fauentiū. ⁊ opus p̄clarum tantūmodo diuino amorepatratum. vanis ⁊ humanis laudibꝰ extollentiū deuitare ⁊ declina

re. ⁊ regionem longe poſitamuincia nūcupatur adire. vt ibiped qꝛ non poquaſi ignotus in cepto ꝓpoſito poſſet deo ſerteſt lucerna latere. poſitus in eadē regioricuit virtutūfulgore. Deniqꝫ precibꝰ fugabat demones de obſeſſis corporibꝰ.aperiebat ora mutoꝝ reddebat cecis viſum. ſurdis auditum claudis greſſum. ⁊ cunctis ex fide poſcentibꝰ dei clementiā impetrabatopem ſanitatis. Sed nec illud duco tegi ſilentio qd̓ claruit eiꝰ dono. cum in ꝑte prefate regionis ꝯſtrueret domū oratōnis. pauperquidā venit ⁊ elemoſynā ab eo dari ſibi popoſcit. Uir aūt dei cuꝫin p̄ſenti nō haberet quod indigenti daret. cucullā qua induebat̉dedit. Qua pauper accepta receſſit. ⁊ in domū cuiuſdā fidelis hoſpitandi gratia venit. Qui cū ſe poſt cibum ⁊ potū ſopori dediſſꝫmagna iam trāſacta ꝑte noctis pater familias de nocte ſurrexit. acdomum ſuam claro lumine ſplendere vidit. Qui ilico ſue ꝯiugi excitate a ſomno narrare curauit. Illa vero rem inuſitatam intuensdixit. Aliquid muneris diuini. ꝑegrinꝰ hic qui a nobis ſuſceptꝰ eſtſecū detulit. Qui mane ab eis requiſitus. retulit eis qualiter cucullam loco muneris a ſancto viro acceperit. Qd̓ factū in illo loco inlaude omnipotētis dei vulgi ore circūqͣꝫ eſt diffamatū. ⁊ celebri ſermone vulgatū. Talibus donis a deo honoratus ꝑiſius reuertit̉. etturba populoꝝ gaudentiū excipit̉. ab euſebio ep̄o ciuitatis p̄ſbiter ordinatur. Condidit aūt monaſteriū in loco quodā nomīe nouigento quod eius ⁊ nomīe pollet ⁊ merito. Migrauitqꝫ ad dominum. vij. idus ſeptembris..lxj.De ſancto agapito papa.Ano iuſtiniani ſexto. theodatus rex ytalie ⁊ oſtrogothoꝝ. reginā amalſiūdaꝫ q̄ecuꝫ eū in regnū aſciuerat exiliauit. eaqꝫ nō multo poſtin balneo ſtragulata iuſſu theodati. ſolus ſuꝑ oſtrogothos āno. j.regnauit. Qui ſciens ꝓ hoc irā ſe imꝑatoris incurriſſe. agapitumpam ꝯſtantinopolim miſit ꝓ impetrāda huiꝰ facti impunitate.¶ Ex libro pontificuꝫ. Hic agapitus in ortu ep̄atus ſui. libellosanathematis qͦs inuidie dolo extorſerat bonefaciꝰ p̄ſbiteris ⁊ ep̄isꝯtra canones ⁊ ꝯtra dyaſcoꝝ in medio eccleſie ꝯgregatis omnibꝰincendio ꝯſumpſit ⁊ abſoluit totā eccleſiā de inuidia ꝑfidoꝝ. Hicmiſſus a theodato rege gothoꝝ ad iuſtinianū auguſtū in legationem ambulauit ꝯſtantinopolim. ⁊ cū gloria ſuſceptus eſt. Et primum cepit habere altricatōeꝫ cum auguſto pijſſimo imꝑatore dereligione. Cui reſpōſuꝫ reddidit de dn̄o hieſu xp̄o deo ⁊ homine.hoc eſt de duabꝰ naturis in vno xp̄o. Et dum intentō verteret̉. itadn̄s affuit. vt ep̄m ꝯſtantinopolitanū nomīe anteniū inueniret hereticum. Et cū intentō verteret̉ cum auguſto ⁊ agapito papa. dixit ei imꝑator. Aut ꝯſenti nobis. aut exilio te deportari faciā. Tūcbeatꝰ agapitus reſpōdit cū gaudio. Ego quidē peccator ad iuſtinianum imꝑatorem xp̄ianiſſimū deſideraui venire nunc aūt dyoclecianum inueni. attamen minas tuas nō ꝑtimeſco. Et vt ſcias teydeoneū nō eſſe religioni xp̄iane ep̄us tuus nō ꝯfitet̉ duas naturas in xp̄o. Tūc ex p̄cepto auguſti accerſito ep̄o antenio. et diſcuſſione patefacta. nunqͣꝫ ꝯfiteri voluit duas naturas in vno domīonoſtro hieſu xp̄o. Quē ꝯuicit ſanctꝰ papa agapitus. ⁊ glorificatꝰ ēab omnibꝰ xp̄ianis. Tunc imꝑator gaudio repletus. humiliauit ſeſedi apl̓ice. Et adorauit beatiſſimū agapitū. Eodem temꝑe amouit anteniū a ꝯmunione. ⁊ expulit in exilio. Tunc pijſſimus auguſtus rogauit agapitū. vt in locū antenij ep̄m catholicum ꝯſecraretnomīe menā. Ipſe vero papa om̄ia obtinuit ex qua cauſa directꝰfuerat. Poſt dies vero aliquātos egritudine ꝯmotꝰ. defunctꝰ eſtꝯſtantinopoli. x. kl̓. maij. Cuiꝰ corpus in loculo plūbeo trāſlatū eſtvſqꝫ baſilicam beati petri apoſtoli. vbi ⁊ ſepultus eſt. xij. kl̓. octo¶ De ceteris viris illuſtribus illius temporis ⁊ de ſancto medarienſi.Sigibertꝰ..lxij.O tempore florebant inallia theodoricꝰ abbas diſcipulꝰ ſancti remigij. ⁊ theꝑdulſus abbas diſcipulꝰ ip̄ius theodorici. Frates quoqꝫ vterini. vno ⁊ eodem die nati. ⁊ pontifices conſecrati. medardꝰad titulum nouiomenſem gildardus ad rothomagenſem. et vnodie abſoluti a ſeculo ⁊ aſſumpti a xp̄o. Germanus quoqꝫ pariſiēẜPorro ſanctus medardus ſedem epiſcopalem que prius erat vermādis ꝓpter eiuſdem ſubmerſionē tranſtulit nouionū. Ipſe etiaꝫ.poſt deceſſum ſancti eleutherij thornacenſis ep̄i regendā ſuſcepitthornacenſiū eccleſiā. In ytalia quoqꝫ clarebāt epiſcopi. ſabinuscamiſinꝰ. caſſius narmenẜ. fulgentiꝰ vtercolēſis cerbonius populonij. ¶ Actor. De ſācto gildardo nihil aliud repꝑi. qͣꝫ quod hic dicitur. Nam nec in legēda ſancti medardi fratris eiꝰ aliquid de eo legitur. quod valde mirū eſt. In qua legit̉ ꝙ ſanctus medardus natus eſt in territorio viromādēſi filius nectardi. de forti francorumgenere. ⁊ ꝓthaſie romane. Cum forte caſulam quā ei genitrix ſua