Liber.XXII.

cl̓iam illam frequētauerat. ⁊ vt abHic cecus linus noīe. xj. ānioīa officia nocturna et diurna̓ipſo comꝑimus tam pſaltis maurus vt ibi iuaudiendo didicerat. Cui ſap̄cepitricatus officio in ea functꝰ poſtea.giter deſeruiret. Qd̓ et feciCum aūt nocte quadam iuxta ecl̓iaꝫ ſancte dei genitricis marie inlocis hoſpitaremur virenſibꝰ. mulieris ciſdā vidue cemeie noīefilius adoleſcens. ex defuncto nuꝑ viro ſuſceptus morti ꝓximus aſancto mauro ſanatus eſt. Qui ſanatus dicebat mauro. Uere tuille es. qui me tuis lacrimis ⁊ meritis a tribunali de quo iam triſteꝫacceperam ſententiam. quia iam incendioſis deputatus eram locis. ſuper his reuocaſti. Die cene dominice. antiſiodorum venimꝰDie paſceue hora. vj. venimꝰ ad monaſteriū ſancti romani monachi. qui ꝑ reuelatōem gallias petens. cenobiuꝫ ꝯſtruxerat in pagoantiſiodorenſi. in loco qui fons rogi d̓r. officio ſolēnit̓ eo die adimpleto dixit maurus ad romanū. Craſtina die beatus bn̄dictus migrabit ad dominū. Craſtina igit̉ die tranſacta iaꝫ hora tercia beatus maurus in oratione raptus in ſpū. vidit illam viā pallijs ſtrataꝫ ⁊ choruſcā lampadibꝰ. ꝑ quā beatus bn̄dictus celum aſcendebat. quā viderunt cum eo duo ꝯgregatōnis noſtre fratres ex quibus vnus in noſtro morabat̉ cenobio. alter longius poſitus viditferia paſche a romano diſceſſimus.De inſtitutione ſanctoruꝫ fauſti ⁊ mauri ſub beato benediActor..lxvUHic ſancto viro benedito p̄fatus maurꝰ oblatus eſt vt legit̉ duodēnis. manꝫ cum eo. xx. ānis ⁊ cōmoratus eſt in monaſterio qd̓it. xl. ānis ⁊ diebꝰ. xxxvij. Qui ſimul ſunt āni. lxxij. dies. xxxvij. Huius vitā ſcripſit pͥmo fauſtus monachus beato benedicto a ꝑentibꝰ ſeptēnis traditus. in cenobio qd̓ idē ſanctus ediCuius fauſti ꝓpoſituꝫ beatus bn̄dictus ſepe exdo ei impoſſibilia ⁊ importabilia. Hic fauſtꝰ poſtcti mauri reuerſus ad ſuū monaſteriū. cōpulſus eſt abibꝰ fratribꝰ caſſinēſis cenobij. ⁊ p̄cipue ab abbate ſancte theodoro. qui tercius poſt ſanctū valentinianū ꝓlixiori tꝑe lateranēſirexit cenobium. vt vitā beati mauri ſcriberet. Quā poſtqͣꝫ ſcripſerat bonefacio pape oſtendit. Qui eā approbauit ⁊ autoritate ſuaꝯfirmauit. Hic itaqꝫ maurus generis ſenatorij. patre enicio. matre iulia natus eſt. Frequēter euꝫ vidimus in xl. ait fauſtus. nec cuculla nec tunica. ſed tantummō ſacco vti cilicino. ⁊ duabꝰ tm̄ vicibus in ebdomada ꝑuiſſimū cibuꝫ ſume̓. qui mos in omni vita ſancto benedicto fuit. Reliquo totius āni tꝑe ſub monachali tunicaſemꝑ aſperrimo a ſcapulis vſqꝫ ad renes induebat̉ trogulo. eiuſiminis. in ſtratu ſuꝑ aggeſtuꝫ calcis ⁊ ſabuli recūbensdo excepto quadrageſimali tꝑe vſus ſemꝑ cilicio. Tuncquantū poterat ſollicite ſatagebat. nō iacēdo ſed potiꝰ ſtandovel cum nimium laſſus erat ſedendo dormire. Nemo vnqͣꝫ viditillum de lectulo cū ceteris fratribꝰ ſurgere. ſed ſemꝑ vigilias p̄uenire ꝓcurabat. plerunqꝫ qͥnquagenos ſepe centenos pſalmos nonunqͣꝫ totū pſalteriuꝫ an nocturnos ꝯſummas. exceptis dūtaxathoraꝝquibꝰ cū lacrimis ⁊ gemitu orabat. Silentio ꝟo acīaſſidue vacabat vt ꝓ hoc etiam ipſi ſancto bn̄dicto admirabilis haberet̉. Plerunqꝫ ſanctus benedictus in ꝯuentu fratruꝫius nomīe tanqͣꝫ de alio virtutes eius narrabat. Hic beatus benedictus nigrum pueruluꝫ qui monachū foras trahebat̉veſtimenti fimbriam. virga eūdem monachū ꝑcutiendo ab eoem eiecit. quē beatus maurus vidit. cū pompeianus abbas eiusvidere nō poſſet. Hic ipſe maurus ſuꝑ aquā cucurrit poſt puerūplacidum tertullij patricij filium. Abeunte quadā vice beato bn̄dicto ad quēdanobilem. vt vxorem eius ⁊ filium nuꝑ ſuſceptūa diter vexatos liberaret. maurus remāſit vicem gerensp̄poſiti.ui rediens ad horā refectōnis. vj. cū fratribꝰ de frugibꝰinuenit acortā monaſterij claudū ⁊ mutuꝫ puerulūmatre impetrante ponēs ſuꝑ caput infirmi ſtolā quāillo ārxta morem gr̄a ſanctitatis indeſinent̓ ferebat ⁊ ſignumcrucis faciens dixit. In nomine ſancte trinitatis. adiutus meritistiſſimi magiſtri noſtri. ſtaſanus ⁊ incolumis ſuper pedes tuosectus ⁊ loquere. ⁊ deineep̄s beatus bn̄dictus cepit eum venerahabeDe theophilo vicedūo ⁊ cyrographo qd̓ dedit dyabolo. .lxix.Sigibertus ex mariali.Otempore factū eſt miraculum ī theophilo. Hic theophilus fuit qͥdā ī vnalitate cilicioꝝ ſancte eccl̓ie vicedominus moribꝰ ⁊ cōuerſationequiete ⁊ moderate ad eccl̓iam ꝑtinentia optime regensQui affectualit̓ a ppl̓o et clero dilectus. mortuo eiuſdem ciuitatꝭep̄o inm eſt electus. Sed cum plurimū reniteret̉. ꝯteſtans ſe inin tāti honoris officio. vi ad metropolitanū̄ ep̄m ꝑductus

ab eo cum gaudio eſt ſuſceptus. ⁊ vt voluntati plebis aſſenſum p̄beret cōmonitus. Uidens aūt eius nimiā in renitendo ꝯſtantiamdimiſit eum. ⁊ aliū in loco eius ad ep̄atus ꝓmouit officiū. Porroordinato ep̄o cum ad ꝓpriā remeaſſet ciuitatem. ꝗdam de clero inſtigauerunt ep̄m vt amoto illo alium eccl̓ie ordinaret vicedominūQuo facto callidus hoſtis ⁊ inuidus īmittens ei vicednatus zelūet ambitōnis emulatōem. intantū eum ſeduxit vt etiaꝫ maleficoꝝpoſtularet auxiliuꝫ. Itaqꝫ cū ingenti deſiderio ambitionis vreretad q̄ndam acceſſit in ciuitate iudeū dyabolice artis oꝑatorem nequiſſimum. qui iam in infidelitatis ⁊ ꝑditionis foueā multos īmerſerat ac genibꝰ eius ꝓuolutus ait. Queſo te adiuua me. qm̄ ep̄usmeus me ad obprobriū adduxit. ⁊ hec et hͨ in me fecit. Rn̄dit ille.Proxima nocte veni ad me. ⁊ duco te ad patronū meū. qui ſubueniet tibi qūo volueris. Quo facto duxit eum ad circū ciuitatis. etait. Qd̓cūqꝫ videris. vel quēcunqꝫ ſonū audieris. ne terrearis. Signum quoqꝫ crucis nullo mō tibi imponas. Illo hoc ita ſpondente. ſubito on̄dit ei albos clamidarios. cū multitudine candelabroꝝclamātes. ⁊ in medio pͥncipem ſedentem. Erat em̄ dyabolus ⁊ ininiſtri eius. Tenens aūt iudeus manū theophili. duxit eum ad illd̓flagicioſum ꝯſilium. Et ait ei dyabolus. Vt quid nobis hūc hominem adduxiſti. rn̄dit ab ep̄o ſuo p̄iudicatum et veſtrum auxiliūpoſtulantē. Cui dyabolus. Quale adiutorium dabo homini ſeruienti deo ſuo. tn̄ ſi ſeruus meus eſſe cupit. ego illi ſubuenio ita vtplus facere poſſit qͣꝫ prius ⁊ imꝑare omnibꝰ etiam ep̄o. Audienstheophilus. ſpōpondit oīa ſe factuꝝ que diceret. cepitqꝫ oſcularipedes eius ⁊ rogare eum. Qui ait ad iudeū. Abneget filiuꝫ marieet ipſam. qꝛ odio mihi ſunt ⁊ firmet ſcripto ſe ꝑ omnia vtrūqꝫ abnegare. ⁊ poſt hec quecunqꝫ voluerit a me impetrabit. Tunc reſpondit theophilus. Abnego xp̄m ⁊ matrem eius. facienſqꝫ cyrographum. impoſita cera ſignauit anulo ꝓprio. Et abſceſſerūt cuꝫlio ꝑditionis gaudio. In craſtino aūt ep̄us diuina vt reor ꝓuidentia motus. remoto vicedomino quē turpiter ꝓmouerat. hunccum omni honore reuocauit. ⁊ duplo qͣꝫ ante fuerat denuo ſublimauit. ita vt peccaſſe ſe clamaret ꝙ tam ydoneā ꝑſonam alioꝝ delationibꝰ eieciſſet. ⁊ illū inutilem ꝓmouiſſet. Reſtitutus itaqꝫ theophilus cepit ſuꝑ omnes eleuare ſe omnibꝰ ſibi obedientibꝰ cummetu et tremore.De pnīa eiuſdē ⁊ cyrographi reſtitutōe ꝑ beatā ꝟginē. lxx.Umqꝫ paruū tempus inhmōi iactantia moraret̉. creator oīm ⁊ redemptor quinō vult mortem peccatoris. recordatus qualit̓ pͥus illefide iter eccl̓ie ſue mīſtrauerat. ⁊ qͣꝫ pius in mīſtrando egenis extiterat. nō deſpexit creaturā ſuā. ſed dedit ei pnīam. Nā in ſe reuerſus ſobrietate recepta. cepit affligi ī his quē geſſerat. ⁊ ſeip̄m acriter arguere. Ue inqͥt mihi miſero. quo ibo. quē rogabo. cuiꝰ auxilium implorabo. qui diuino meip̄m fraudaui adminiculo. xp̄m etmr̄em eius negaui. ⁊ feci me ſeruū dyaboli ꝑ cyrographū nephande cautionis. Quiſputas poterit illā abſtrahe̓ de manu vaſtatoriCūqꝫ hͨ ⁊ alia ſermocinaret̉. tandē inſpiratꝰ diuioitus cuꝫ fletibꝰait. Licet ſciam chriſtum dei filium quem infelix infideliter negauide virgine maria natū. ibo tamen ad ipſaꝫ ⁊ toto corde ipſam ſolāinterpellabo. donec miſericordiam domini ꝑ eius interceſſionē obtineam. Tunc aīmatus fortiter cum omni humilitatis deuotione.ꝓcidit coram templo beate virginis. xl. diebꝰ et noctibꝰ petſiſtensin orationibꝰ ⁊ ieiunijs. eam inceſſanter deprecando. vt a malignedracone. ⁊ ab illa quā geſſerat abnegatiōe ꝑ ipſam eriperet̉. Quibus expletis apparuit glorioſa virgo medio nocte dicens ei. Confitere hō xp̄m quem ego peperi et tu abnegaſti. miſericors enimeſt. et ſuſcipiat lacrimas penitentie tue. Ideo enim ex me carnemſumere dignatus eſt. vt peccatores ſaluaret. Tunc ille cum reuerentia ſummiſſo vultu. cuꝫ magno vlulatu. ꝓteſtatus eſt dicens.Credo in deum patrem. et adoro filium dei ex patre ante ſecula. ⁊in nouiſſimis diebus ex te ſancta maria virgine natum pro nobispeccatoribus pati dignatum. hoc confiteor. hūc colo ⁊ amplectorCuꝫ ergo hac precatoria cautione offerme ſancta virgo filio tuoQd̓ ſpondens beata virgo cum dies illuxiſſet abſceſſit. Illo veroenixius triduo dominum poſtulante cum lacrimis rurſum illa nebula clarifica apparuit ei hilari vultū et letis oculis dicens. Homo dei ecce ad petitionem meā ſuſcepit deus lacrimas tuas. et p̄cibus ānuit. ſi tamen vſqꝫ ad mortē ꝑſeueraueris in his q̄ filio meome teſte promiſiſti. Qui reſpondit. Etiam domina obſeruabo. etnon preteribo ſermones meos. Sed ego peccator ⁊ impius rogophennem fontem benignitatis tue. qui in ꝓfūdum ceni dimerſusſum. vt reciꝑe valeam illam execrabilem abnegationis mee cartulam ab illo qui me cepit dyabolo ſignatam. nam hoc eſt quod ſupͣmodū titillat aīam meā. Cuꝫ in hac triduo poſtulatōe ꝑſeueraſſetiterum eadem virgo maria in viſione ei apparuit et eandē cautio-