lit eoꝝ ꝯſpectibꝰ fertilis locus. qui tunc piciatus dictus eſt. at nūccella ſancti auiti vocatur. Illic fonte viuentis aque reꝑto beatuskarilephus eum manu ſua vt aque retentor eſſet terēti circūdeditedificio. ⁊ actenus ob amorem illius a deuotis non ignobili tegituroꝑculo. Illic ergo manentes diebꝰ plurimis deuote deo ſeruierūt.Deniqꝫ cum fama beati auiti regis aures occupaſſet. iuſſu ipſiusregis in eodem loca baſilica fabricat̉. opibuſqꝫ regijs ditat̉. Beatus aūt karilephus ꝓut moris eſt ſanctis viris. ꝓſpera vitare. ſiniſtra ob cuſtodiam ſui appetere. in his cariſſimū ſuū relinquens auitum in carne ab eius preſentia in interiora ſeceſſit heremi. cū tamēei inextricabilibꝰ eſſet deuinctus nexibꝰ animi. Itaqꝫ aſſumpto ſecum ſuo cōmilitōne daumero. cōſeruoqꝫ itidem gallo. pedem vertit in ꝑtes cenomānice vrbis. Tandēqꝫ diuertit in locum veterumvocabulo caſagaiā nūcupatum. ſitum in ꝑrochia labroſinenſi. Ibierat locꝰ a cuiuſlibet acceſſu ſecretꝰ. at tamē terre fertilitate iocūdꝰſuē ſibi deo gr̄as agens ei ſeruiturꝰ elegit vir ſanctus.¶ De reuerētia a beſtia ei exhibita ⁊ irreuerentia regis hildeber.xlTaqꝫ heremi ferarū aduentu ſepe viſitabat̉. ita vt quodāmodo de eo ꝓprie dictuꝫ videret̉. ⁊ beſtie terre pacifice erūt tibi. Inter hechildebertus cum ꝯiuge ſua omniqꝫ ⁊ comitatu ꝑtes cenomānicasadijt. ibiqꝫ ei ꝯſiſtenti. nunciatur bubalū in locis illis inuſitatā beſtiam deliteſcere. Rex autē gaudens iuſſit venatores p̄parare neceſſaria beſtie capiende. Quibꝰ ꝑactis cum terrā curioſe ꝑerrarētſigna itineris bubali diu rimata repperūt. ⁊ acres ptꝰ euꝫ moloſosad inſequēdū funibꝰ abſoluūt. Miſer aūt iamiamqꝫ capiēdus. adſanctum karilephū decurrit bubalus. ⁊ quaſi cui quaqͣuerſuꝫ fuganegaret̉ domū virum quaſi ſingulare adijt ſuffugiū. Sane venatores ſequentes. deuenere ad locum vbi ſanctū virum. ⁊ poſt tergum illius p̄dictū aſtantē veluti querulū ac trementē videre bubalum. Tum vero inſolita rei nouitate turbati. nec beſtiam attingerenec ſancto viro aliquam moleſtiam ingerere auſi ſunt. rex viſo miraculo nequaqͣꝫ dei potentiā honorauit. ſed indignatꝰ ait. Undevobis o incognite ꝑſone tāta p̄ſumptio. vt mei iuris ſaltum nulloꝯcedente auſiſitis irrūpere. ⁊ noſtre venatōnis dignitatem in aliquo mutilare. At vir ſāctꝰ ait. O rex bone nequaqꝫ deſpectus tuigratia. aut ꝯturbāde venatōnis. luſtra feraꝝ irrupimꝰ ſed vti familiariꝰ. atqꝫ enixius domini occuparemur ſeruitio. inacceſſibilia hominibꝰ loca petiuimꝰ. Rex aūt nimio felle ſuffuſus. precipio ait auctoritate noſtra ⁊ te ⁊ ſocios tuos hinc ſecedere. ⁊ vt deinceps nullus hic ex vobis inueniatur cauete.De elatōe ipſiꝰ ⁊ hūiliatōe erga p̄fatū virū..xliij.Unc vir ſanctus nec inminimo minis ꝑturbatꝰ regalibꝰ. ad implenda diuinap̄cepta ſeſe vertit. ⁊ regi dixit. Eſt nobis inclite rex ſeruis tuis aliquid vini. qd̓ ꝑua vitis hic inuenta atqꝫ exculta elicuit.petimuſqꝫ ſerenitatē culminis veſtri. vt aliquātiſꝑ eius poculo indulgeatis. quatenus alacrius ad palatiū redeūdi habeatis facultate. At ille hoc ſpernēs tumore īmoderato diſtētus. cum iter ī redeundo accelerare vellet equꝰ illius ſtupore repentino captꝰ ſubito ꝯſtitit. ⁊ licet hincinde cruentatus ꝓceſſum regi denegauit. Inter hec admiratō timori ſociata mente occupat ⁊ quid facto opuseſſet omnes cogitare ꝯpellit. Sed cū diu in his heſitarent. vnꝰ illorum qui prudētior erat. ait. Optime rex. homo ille vt e ſtimo quia nobis ꝯtumelioſe tractatꝰ eſt dn̄i ſeruituti deuotus eſt. Cuiꝰ virtute hoc p̄ſtitit dn̄s. vt quia a te nō vt decuit eſt tractatus. tibi qͦꝫad ea que vis ꝑagenda deneget̉ effectus. Itaqꝫ celer ad viruꝫ deidirigit̉ nūcius. qui ⁊ de p̄teritis veniā impetraret. ⁊ reſponſionemillius de his que agēda forent regi deferret. Qui audiens hec dn̄imiſcd̓iaꝫ ſe honorantē glorificauit dicens. Uade fili. ⁊ dic̄ regi vtreuertat̉. ⁊ quia ſine benedictōne receſſit ira p̄motus. benedictōeꝫaccipiat a domino ꝑ famulū eius. Itaqꝫ ip̄e quidem oratōni deuotiſſime incubuit. apꝑitor vero ad regē celeriter redijt. Qui mox vtverbuꝫ ſerui dei audiuit. eis quibꝰ vinctꝰ fuerat ſolutus eſt nexibꝰItaqꝫ equo abſoluto feſtine ad hominē dei deuenit. Rex dudumtremendꝰ modo tremebūdus. ⁊ oculos quos dudum pͦ ire magnitudine cruentata obſederat nubes. nunc abluebat cor ꝯtritū lacrimas eliciens Ceruicem quā dudū ſuꝑbia reddiderat rigidā. nunchumilitas reddebat curuā. Plantis itaqꝫ ſancti aduoluit̉. dextera pectꝰ frequēter quatit. reūqꝫ ſe iteꝝ iterūqꝫ fatet̉. ⁊ veniaꝫ petit.At vir ſanctus regē ꝓſtratū humiliter adijt ⁊ vt deinceps ſe a talileuitate temꝑaret admonuit. Ille vero ſe iteꝝ veſtigijs eis ſummittens. loco magni beneficij habiturū ſe dicebat. ſi beati viri munificentia. vino illo quod dudū nihil habuerat nūc potaret̉. Cūqꝫ virſanctus celerrime vinū ⁊ calicem afferri iuſſiſſet. regi poculum porrexit. Qui oſculata manu eius ori admouit et eo hauſto deo gra-

tias retulit. itidemqꝫ comitum eiꝰ quiſqꝫ fecit. Mirū aūt erat videre vas ꝑꝑuuluꝫ in tantaꝫ exuberaſſe copie magnitudinē. vt liquille vitreus vbertim ſingulis ꝓpinaret̉. nec tamē detrimentū inopieipuſqꝫ omnes ſufficieter biberēt pateret̉.De cautela ſancti karilephi in vitando mulierum aſpectu. ⁊ deobitu eiuſdem ⁊ miraculisuentibꝰ.Egina quoqꝫ altrogodisdomini deuotōe nobiliſſima. viri dei vite qualitatem ardiens cibi. ſcꝫ ꝑſimoniā. ⁊ noctiū inſomnietatē. veſtiumquoqꝫ vilitatem. erat em̄ ei ꝯſuetudo cinere ⁊ cilicio corpus obuoluere. ⁊ quādo ſūma exigebat laſſitudo quieti indulge̓ nuda humocorpus ſuꝑſternere. miſit ad eum apparitores deſiderās eius p̄ſentia ꝑfrui. ⁊ animā ſuam deo ꝯmendare ꝑ eius interuentōneꝫ. Ꝙ ſinquit precibꝰ meis ānuerit. omnia fiſci illius in cuius ꝑte reſidet. p̄dia ei tribuam. Quibꝰ auditis. vir ſanctꝰ parūper deliberās cogitabat. Unde talia regine vt tātopere me videre exoptet. diutinisſudoribꝰ incultū. ieiunioꝝ ſqualore horridū. rurali exercitio ruſticūNoui certe noui virulentā veterni hoſtis calliditatem. quia in ꝑaDiſi amenitate ꝑ femineā imbecillitatē fregit viri vigorem. Ideoqꝫequū eſt mihi cauere muliebrē aſpectū. ne capiar ego laqueis inimici incolens ſqualida heremi loca. Ite inquit optimi iuuenum ⁊ domine veſtre hec verba referte. Si quod ꝑualeo ꝓ ea exorabo. Ctrtum tamen habeat qͣꝫdiu in corpore ſuꝑfuero faciem me mulierisnequaqͣꝫ viſuruꝫ neqꝫ hoc cenobiū qd̓ domino p̄cipiente ꝯſtruxi.ingreſſui mulieris vnqͣꝫ patebit. neqꝫ em̄ decet nos qui de xp̄i cenſemur familia. vendere noſtrū mulieribꝰ aſpectū. aut ꝓ capeſcendaterra inimico humani generis animā noſtrā ꝓſtituere. Ideoqꝫ animum ſuū ab hac intētione ſūmoueat. ⁊ fiſci ſui ꝑtem cui libuerit attribuat. Que ꝯſuetudo. in eodem monaſterio domino fauēte actenus manet incōuulſa. Paulopoſt monachis aſtātibꝰ reſolutōeꝫſuā futurā p̄dixit ⁊ vt ſui memores eſſent admonuit. Poſt eiꝰ exceſſum ad eius ſepulcrū ceci viſuꝫ receperūt. debiles ſanati ſunt. etdemones ex obſeſſis corporibꝰ ꝓpulſi. Cunqꝫ ꝑ ora vulgi fama ꝑcurreret. beato karilepho nūqͣꝫ cordi fuiſſe in vita ſua mulierē videndi. ſed ⁊ petitōnem fudiſſe ad deuꝫ. vt a cenobio eius mulierisarceret̉ ꝯuentus. cuiuſdam inhoneſte mulieris cor ſathanas adeoface incredulitatis igniuit. vt an̄ fama vera eſſet exꝑiri vellet. Hecigitur nomīe gūda comā capitis incidit. ⁊ ꝯtra dei iura virilia ſumpſit indumenta. Itaqꝫ armis accincta. baculoqꝫ innixa. ꝑuenit admonaſteriū. At vero ea domꝰ interiora petēte. ⁊ curioſe ꝑſcrutarivolente. gemina capitis eius lumīa crepitu repētino multata ſunt.⁊ que irreuerēter incōceſſa ſibi ꝯtemplari voluit. ad ea que ꝯſueuerat videnda ius viſionis amiſit. Nam ſimul ⁊ demone ꝑuaſa. vndam cruoris teterrimi ꝑ os arca eiꝰ pectoris repēte emiſit. q̄ vbertim defluens terrā cruentādo madefecit.De trāſitū ſācti auiti abbatis ⁊ quodā eiꝰ miraculo. .xlv.Ex geſtis eius.Anctꝰ quoqꝫ auitꝰ abbascarnotenſis pagi. quē portēſim vocāt. ſepiꝰ īmine̓ diſſelutionē ſui corꝑis ſpūſancto reuelāte p̄dixit. Qui recdens a corꝑe. honorifice apud aurelianēſem vrbem humatus eſt.Suꝑ quem fideles xp̄iani eccleſiā ꝯſtruxerūt. Poſt cuius obitumāniuerſarius aſſumptōnis eius dies cū ſūmo coleret̉ honore. vnusex ciuilibꝰ alijs ad miſſaꝝ ſolēnia ſpectāda euntibꝰ. accepto raſtrovineaꝫ paſtinare ſurrexit. Increpituſqꝫ a multis. cur huic feſto deeſſet. redire noluit dicens. Et hic quē colitis operarius fuit. Ueꝝvbi ingreſſus vineā primo apparuit. ꝓtinus retorta ceruice faciēseius ad tergū ꝯuerſa eſt. Tunc tremēs. ſpectantibꝰ poculis cū fletu magno baſilicā ſancti ingredit̉. Poſt paucos vero dies. oransin eodem loco aſſidue directa ceruice ꝯualuit.De ſidonio aruernēſi epiſcopo ⁊ ſcriptis eius. .xlvj.Actor.Otempore legitur floru-iſſe ſoliꝰ ſidoniꝰ appollinaris apd̓ aruernoꝝ vrbē ex p̄fecto ep̄us. vir ſcd̓m ſeculi dignitatē nobiliſſimꝰ. ⁊ lr̄ali diPelinādꝰ ī libro. xliiij. Hūc ſidoniū gēnadiꝰ īſciplina ꝑitiſſimꝰ.libro viroꝝ illuſtriū (niſi fallor) appellat ſaluianū maſſiliēſeꝫ p̄ſbiterū de qͦ cū multa laude meminit in hūc modū. Saluianꝰ maſſilieſieccl̓ie p̄ſbiter. hūana ⁊ diuina litteratura inſtructꝰ. ⁊ vt abſqꝫ inuldia loquar ep̄oꝝ magiſter. ſcripſit ſcolaſtico ⁊ aꝑto ẜmone multaEx quibꝰ ſunt iſta q̄ legi. de virginitatis bono ad marcellū p̄ſbiterum libri tres. Ad verſus auariciā libri. iiij. De p̄ſenti iudicio libri.v. ⁊ ꝓ eoꝝ merito ſatiſfactōnis. Ad ſalonium epiſcopū liber vnusEt expoſitōnis extreme ꝑtis eccleſiaſtis liber vnꝰ. Ad claudiū ep̄iſcopū viennenſem. epl̓aꝝ li. j. Et in more grecoꝝ de principneſis vſqꝫ ad ꝯditionē pͥmi hominis. cōpoſuit ꝟſu qͣſi hexamēfo