.XXII.

tōſtituamꝰ. At illa credens hoc veꝝ eſſe gaudēs eis trāſmiſit. Ap.ū ſeniorenpiecitqꝫ eum ad terrā ac deprehendit lothariusi trāſuerberatꝰ. ſtatim mortuꝰ ē. Frafixit in aſcellā eius culter quoqꝫ eius iunior cidiſſet. ꝓiecit ſe ad pedes hildebertidicens flendo. Succurre mihi pijſſime pater. ne ⁊ ego ꝑeam ſicut⁊ frater meus. Tūc hildebertus ꝯmotꝰ lacrimis ait. Obſecro te cariſſime frater vt huiꝰ mihi vitaꝫ ꝯcedas. ⁊ quātūcūqꝫ volueris dabo tibi ꝓ hoc. Et ille in ira ſuccēſus ait. Aut eijce eum a te. aut certe ꝓ eo morieris. Tu es qui hoc malū ꝑtractaſti. ⁊ modo tu vis liherare eum. Hec audiens hildebertus. ꝓiecit eum a ſe. Lothariꝰquoqꝫ eliſit eū in terrā. ⁊ defixo in aſcellā eius cultro interfecit eum⁊ pueros nutricios eoꝝ ſimiliter iugulauit. aſcenſiſqꝫ equis abſceſſerūt. Regina hec audiens nimio furore attrita. ꝯpoſitis eoꝝ corpuſculis. cum magno cetu pſallentiū. ⁊ īmenſo luctu ꝑiſius ad baſilicam ſancti petri deportata eoꝝ corpuſcula ſepeliuit. Quorumvnus erat. x. annoꝝ ⁊ alius. vij. Tercius vero nomīe clodoaldꝰ effugit. ⁊ ꝑ auxiliū viroꝝ fortiū liberatus eſt. Qui poſtea relicto regno terreno ip̄e ſe ꝓpria manu totōdit. ⁊ clericus factꝰ eſt. ac bonisoperibꝰ p̄ditus p̄ſbiter ordinatus eſt. Lotildis aūt regina in eleꝑfluens. cuꝫ ſūma abſtinentia ⁊ ſobrietate vite iugiter deillis diebꝰ mortuꝰ eſt theodoricꝰ rex. regnauit aūt ānosij. theodobertꝰ quoqꝫ filius eius regnuꝫ eius ſuſcepit.ter idem lotharius a perſecutione fratrum diuinitus eſt.xxxvij.Oſt hec hildebertꝰ ⁊ theodobertꝰ ꝯmouentes exercitū ꝯtra lotharium ire diſpōnunt. Ille hoc audiēs. ⁊ videns ꝙ eoꝝ exercitui reſiſtere nō poſſet. in ſilua ꝯfugit in arelaū. fecitqꝫ tūbros. totamqꝫ ſpemſuam in dei pietate trāſfudit. Sed lotildis regina hoc audiēs beati martinlcrūt. iboratōne ꝓſtrata. tota nocte vigilans dep̄cabat̉ ⁊rinū. ne inter filios ciuile bellū ꝯſurgeret. Cūqꝫent cum hoſtibꝰ magnis ꝯtra lothariū. vt ſequenti die euꝫinterficerent. mane facto in loco in quo erāt ꝯgregati. orta eſt tempeſtasia tentoria diſrūpens cum īmixtis fulgoribꝰ. atqꝫ cuncta ſubuertit. irruentibꝰ imbribꝰ cū tonitruis validis. Illi vero ꝓſtrati in terram corruentes. ceſi grandinibꝰ validiſſimis. ⁊ grauiterverberati corruūt nullū eis tegimen remāſit niſi ſolus clipeꝰ. ⁊ hocmaxime timebant. ne ab igne celeſti cremarent̉. Sed equi eoꝝ itadiſꝑſi ſunt. vt vix in vigeſimo ſtadio reꝑirent̉. Multi etiaꝫ de hisnō ſunt inuenti. Tūc illi lapidibꝰ ceſi. ⁊ humo ꝓſtrati. penitentiaꝫagētes veniā dep̄cabant̉ a deo. eo ꝙ talia ꝯtra ſanguinē ſuū agerevoluiſſeniꝑ lothariū vero neqꝫ vna quidē gutta pluuia decidit. neqꝫ ſeitꝰ tonitrui eſt.Illi quoqꝫ mittētes nūcios pacem ⁊ ꝯcordiā petierūt. Qua data. in ꝓpria ſunt reuerſi.ſidiōe ceſarauſte ⁊ mortē hildeberti ⁊ lotildis. xxxviij.Oſt hec iteꝝ hildebertuslothariꝰ ꝯmoto magno exercitu. in hiſpania diriguntterficientes populū ceſarauguſtā ciuitatē circūdantes obſederūt.in quā ingreſſi ip̄am terram vaſtātes ſuccenderūt. ⁊ inPopulꝰ aem obſeſſus tenebat̉. indutus cilicijs aſperſointā humilitatē ad deū ꝯuerſi ſunt. vt cum tunicabeatinartiris muros ciuitatis pſallendo circūirent. Qd̓hirvidentes apprehēſo vno ruſtico de ciuitate dixerūt. Uade dies. vt cum fiducia veniat ad nos nihil dubitans.ero cum hoc ep̄o nūciaret. ip̄e cum muneribꝰ ſtatim occurriteis. Iertus quoqꝫ poſtulauit ab ep̄o ſibi dari reliquias beamartiris. At ille dedit ei ſtolam eius. Memorati ergolaxima ꝑte hiſpanie. cum multis theſauris ⁊ ſpōlijs reuerſi ſunt. Hildebertus vero ꝑiſius veniēs. eccleſiam in honore beati vincentij martiris edificauit. Tandē hildebertus egrotare diiime cepit. ⁊ apud ꝑiſius febribꝰ decubās mortuꝰ eſt. etin baſilica beati vincentij martirijs. quā ip̄e ꝯſtruxerat ſepultꝰ eſt.Cuiꝰtheſauros. lotharius rex accepit. Sed ⁊ bone memone gloma lotildis regina. bonis oꝑbꝰ pollēs apud vrbeꝫ tufonica migrauit ad dominū plena dieꝝ. Que cū magno pſallentichoro ꝑiſius deortata. in ſacrario baſilice beati petri ad latꝰſis viri ſui ſepulta eſt a filijs ſuis hildeberto ⁊ lothariovbi ⁊ beatiſſima genouefa ſepulta eſt.De ſancto vigore baiocenſi ⁊ mortuo ſuſcitato ab eo. .xxxix.Ex geſtis eius.Emporibꝰ hildeberti rezis francoꝝ floruit ſanctꝰ vigor baiocaſine vrbis epiſcopus. Qui attrebacenſi ꝓuincia nobilibꝰ parentibꝰ⁊nide pollentibꝰ oriūdus intra ſancti vedaſti monaſteriū in religione monachoꝝ cohabitauit. Tantaqꝫ in eo obediētia ⁊ humilitaserat. vt omniū gratioſior videret̉. Quem cum parētes eius valde

locupletes in rerum opulētijs eum ſuꝑſtitem habere cuperent. ill.magis celeſtibꝰ inhians aſſumpto ſecum vno puerulo nomīe theodemiro ꝑegrinatōne neſciens quo iret arripuit iter ⁊ diuino nutuin regionem baiocaſinā ꝑuenit. Cūqꝫ eſſet in itinere. angelus domini euꝫ in ſomnis admonuit dicens. Perge quo ire decreuiſti quialocus tibi a domino p̄paratus eſt. ⁊ plebs non modica ꝑ te ad fidēveram ꝯuertenda eſt. Itaqꝫ dei adiutorio fretus. ꝑuenit ad vicuꝫqui redenerus dicit̉. vbi erant homines bruti ydoloꝝ cultū detenti. ⁊ veri dei cultꝰ ignari. Illic igit̉ edificato oratorio vigilijs ⁊ orationibꝰ ꝑnoctans. aſſidue dominū p̄cabatur. vt ad veritatē cognoſcendam. populuꝫ virtute ſui ſpūs illuſtraret. Tantāqꝫ dominꝰ eigratiam cōtulit. vt ꝑ eius p̄dicatōnem ⁊ ſanctitatis exemplū omnes pene ꝯuerterent̉ ad fidem xp̄i. Cum aūt vellet deus militē ſuum manifeſtū fieri. cuiuſdā viri filium quem ꝑuuluꝫ ipſe ꝯuerteratad fidem xp̄i. vexatum febribus contigit mori. Cuius cadauer nimijs doloribꝰ fatigata mater in lectulo collocauit. ⁊ cū vllulatu cucurrit ad virum dei. rogās vt eum reſuſcitaret. Qui cōpleta ꝓ ꝑuulo oratōne. cōuerſus ad mulierem ait. Si ex toto corde in deuꝫverum quem xp̄iani colunt credideris. quecūqꝫ petieris impetrabis. Illa hoc audito credens abijt. Cunqꝫ ē foribꝰ domꝰ ſue ꝓceſſiſſet vidit filium ſuū exilientē ⁊ laudantē deum. Propter hoc ergo miraculū longe lateqꝫ fama viri dei ꝑſonuit. ⁊ egrotantiū medicinam multimodā pietas diuina ꝑ oratōes eius tribuit. vt cecis viſum. claudis greſſum. languentibꝰ ſanitatē.De ceteris eiꝰ miraculis ⁊ obitū eiuſdē..xl.Ir quidā locuples rogauit eum. vt ad poſſeſſionem eius accederet eo ꝙ in locoſilue ſerpens eſſet īmanis valde. qui homines ⁊ pecoraflatu ſuo exureret. ſi forte ꝑ oratōnes ſuas valeret eos ab eius interitū liberare. Qui facta oratōne. ꝑgens ad locum inuenit ſemitāꝑ quā idem ſerpens ad fontem ibat. ⁊ iterū ad ſpecū ſuum remeabat. Acceſſit igitur ad ſpecum ⁊ ait. Serpens antique ⁊ ſathanain nomiue hieſu xp̄i p̄cipio. vt exeas d̓ ſpecū illo. Qui exijt erecto.capite flamas vomens. ac ſtridens dentibꝰ ⁊ quaſi ad deuorādumparatus. Eratqꝫ pedum. xl. lōgitudo illius. Quem mox dei famulus vt vidit. eleuata manu ſignuꝫ crucis iniecit. At ille clauſo ore ⁊depreſſa ceruice ad eum venit. Quem vir dei orario ꝑ collum ligauit. tradiditqꝫ famulo ſuo theodemiro. ⁊ ait. Uade ⁊ duc̄ eum adlitus maris. ne hic poſſit vlterius ꝯmorari. Tunc omnes populi qͥꝯuenerāt ad ſpectaculū. glorificauerūt deum. Aliū quoqꝫ ſerpentem eiecit de loco qui dicit̉ cella alium vero de loco trāſfretum quidicit̉ cameron. Ob quā cauſam cūcta p̄fata predia. viro dei tradita ſunt in poſſeſſione Defuncto aūt baiocaſino ep̄o. petenti clero⁊ populo dei nutu ordinatus ep̄us. magis ſtuduit dei famulatumexercere. ieiunijs vigilijs ⁊ oratōnibꝰ ac lectionibꝰ vacare. Comesbeltulfus auaricia eſtuans. agruꝫ illius ſuꝑbe ⁊ violenter occupauit. eumqꝫ aratris conglobatis arare cepit. Sed orāte viro dei dominū. vt hereditatē ab eo ſibi datā defenderet. Suꝑbus ille de eqͦquo ſedebat corruit. ⁊ fractis ceruicibꝰ expirauit. His ⁊ alijs multis virtutibꝰ. idem vir ſanctus claruit. Nam ⁊ olim dū in vtero matris necdū editus eſſet. meruit eius venerabilis genitrix audire abangelo ſancto ſomno dep̄ſſa. ꝙ in vtero filiū haberet. quē dominꝰgratia ſua illuſtraturus eſſet. Obijt aūt ſenex kl̓. nouembris plurimos diſcipulos in fide educatos relinquēs.De ſanctis karilepho ⁊ auito abbatibꝰ..xlj.Ex geſtis eius.Reterea tēporibꝰ hildeberti ⁊ lotharij regum francoꝝ. ſanctus karilephus floruit ⁊ in caſtris ſancte eccleſie tanqͣꝫ ſtrenuꝰ miles cōtraPoteſtates aereas clipeo fidei ꝓtectus. ſpicula doctrine contorſit.fulmina miraculoꝝ emiſit. Hic in aruernenſi territorio clariſſimisparentibꝰ ortus doctrine gratia in monaſterium menace mittitur.vbi literaꝝ facundiam ⁊ ſancte ꝯuerſatōnis excepit formam. Cūqꝫ vellet ſingulari cōtra dyabolum dimicare certamine ⁊ heremiticam vitam ducere. eiuſdē cenobij monachꝰ auitus nomīe. ei collocutōis gratia affuit. vir meritoꝝ ſūmoꝝ p̄rogatiua preditꝰ. Dūergo inter ſe colloquia ſerūt. codicē ſancti euangelij aꝑiunt. ⁊ lineaque prima fronte occurrit hec fuit. Qui plus diligit patrē aūt matrem qͣꝫ me. non eſt me dignus. Itaqꝫ beatus auitus qui apothecis monaſterialibꝰ erat prepoſitus. claues cellarij clam abbatis ſuiſuppoſuit ceruicali. Et pergentes ſimul in ſuburbium aurelinenſedeuenerunt. auditaqꝫ ſancti maximini fama qui ibi monachorumcohortibus in cenobio miciacenſi degentium p̄erat. ad eum viſendum cōuolauerūt. ⁊ ab eo hūaniter excepti. ſacerdotali dignitateꝑ eum inſigniti ſunt. Sed poſtmodū remotiꝰ habitaculū ꝑquirentes vaſtas ꝑthiti ſaltꝰ ſolitudines expetūt. Quas ꝑagrātes interopaca queqꝫ nemoruꝫ ⁊ luſtra abditiſſima ferarum. obuium ſe tu-