crt quātuꝫ alij. xij. ⁊ ſolus comedebat quātuꝫ. xij. Is de p̄catus eſtbeatā brigidam. vt rogaret dominuꝫ quatinꝰ eius ingluuiem ſaluaſua fortitudine temꝑaret. Qd̓ ⁊ fecit. Nam poſt p̄cem virginis cibo vnius viri ꝯtentus. laborabat quātuꝫ. xij. Arbor ingens ſecuriexciſa in ſilua. cum ad locū deſtinatū cū multis bobus ⁊ machinistrahi nō poſſet. beate virginis oratōne cūctis recedentibꝰ ſine vlladifficultate ad locū quo volebāt delata eſt. Quidā vir ſecularis ⁊nobilis in cuiuſdā femine ꝯcupiſcentiā exarſit. ⁊ callide ſuā ſentemargenteā p̄cioſāqꝫ illi ꝯmendauit. Quā doloſe retraxit illa ignorāte. ⁊ iecit in mare. quatinꝰ cum illa nō poſſet reddere. ſibi eſſet ācilla⁊ ea vteret̉ vt vellet. Quo facto. cum ille repeteret ſentem ſuam. ⁊illa reddere nō poſſet. ꝑpendens dolū eius pudica femina. cucurritad brigidā. Que cū cogitaret de hoc. ſuꝑuenit ad eā quidā cuꝫ piſcibꝰ de flumine tractis quoꝝ ilia cuꝫ aꝑta ⁊ exciſa fuiſſent. inuentaeſt ſentis illa argentea. ⁊ reddita eſt illi viro crudeli. ⁊ ſic femina liberata eſt. Tunc ille ꝯfitens brigide culpā ſuā. ſubditꝰ factꝰ eſt illi.Aliquādo diuertit brigida ad quādaꝫ pauꝑculā mulierem. Quecum nō haberet vnde ignē faceret ad coquēduꝫ cibū brigide̓. ⁊ eisqui ſecū venerāt. incidit ligna telaria in quibꝰ tele texabāt̉ ⁊ iecit inignem. ⁊ vitulum qui erat in paſcuis occidit. ⁊ p̄ꝑatuꝫ eis appoſuitMane facto inuenit vitulū in ſimilitudinē prioris forme. ⁊ ligna telaria prioribꝰ ſimilia reſtaurata. Aliquādo tres leproſi ab ea aliqͥdpetebāt. quibꝰ ſtatim vas argenteum dedit. ⁊ ne diuiſio fieret ⁊ eiscauſa rixe. cuidā perito ponderū dixit. vt illud diſꝑtiret. in tres eqͣles ꝑtes. At ille ſe excuſare cepit. dicens hoc eſſe difficillimum ⁊ pene impoſſibile. Tūc brigida vas apprehēſum ꝯtra lapidem iecit ettres ꝑtes equalis ponderis fecit. Nūqͣꝫ pauperes ſinebat a ſe recedere ſinu vacuo. Quidā neceſſitate compulſus poſcebat ab ea ſextariū mellis. Illa dolens ꝙ nō haberet ad manū id quod petebat̉ſubito audiuit murmur apum ſub pauimento domus. ꝑfoſſo locorepertum eſt ſextarium mellis.¶ De iohāne papa ⁊ eius legatione ad imperatorem conſtantinopolis.Hugo vbi ſupra..xxxiijOſt hormiſdā. iohannescathedram apl̓icā tenere meruit. Qui ⁊ ip̄e ad princineceſſe ei fuit vt in itinere ad ſedendum ei equus requiri debuiſſet.pem iuſtinū venit. Et cum in corinthi ꝑtes iam veniſſetQuod illic quidā nobilis vir audiens. equū ſuꝑ quem eius ꝯiunxſedere ꝯſueuerat. ita ei cōceſſit. vt eo ad loca alia ꝑueniēte. cum illiaptus equꝰ potuiſſet inueniri. deberet ille quē ꝯceſſerat ꝓpter ſuaꝫꝯiugem retrāſmitti. Quod ⁊ factū eſt. Nā cum p̄dictus vir vſqꝫad certum locū equo eodē ſubuehēte ꝑductus fuiſſet. mox vt aliurepꝑit illum quē acceperat retrāſmiſit. Sed cum denuo predictinobilis viri ꝯiunx equū illum ex more ꝯſcendere voluiſſet vltra nōvaluit. Cępit nempe īmenſo flatu ⁊ fremitu. atqꝫ totius inceſſantecorporis motu. quaſi deſpiciendo ꝓdere. quia poſt mēbra pontificis mulierē ferre nequiret. Quod vir eius prudēter intuitus huncad eundē venerabilē viꝝ retrāſmiſit equū magnis precibꝰ petensvt ip̄e illum poſſideret quē iuri ſuo ſedendo dedicaſſet. Deniqꝫ cūꝯſtantinopolim ꝑueniſſet. ⁊ ibideꝫ vir dei honorifice ab imꝑatore⁊ ab omni fere populo eiuſdem vrbis ſuſceptus fuiſſet. mox in eorum ꝯſpectu ad portam que aurea vocitat̉ roganti ceco lumē indulſit. Demum vero impetratis ꝓ quibꝰ ierat. rauennā remeauit¶ Helinandus in cronica ſua xliiij. libro. Miſerat aūt eum theodoricus in legatōne ad iuſtinū ꝓpter eccleſias arrianoꝝ. quas iuſtinus volebat catholicis dare. vt arrianis redderent̉. alioquin ipſetheodoricus omnē ytaliā gladio daret. Qui iohānes infirmatusambulauit cū fletu cum ſenatoribꝰ ⁊ excōſulibꝰ. Suſceptus eſt autem ab omni ciuitate ꝯſtantinopoli a miliario. xv. cum cereis ⁊ lampadibꝰ ⁊ crucibꝰ. qꝛ beati petri vicariatū meruerat ſuſcepiſſe. Iuſtinus aūt humiliauit ſe. ⁊ adorauit ꝓnus in terrā ſanctu iohāneꝫpapā. Qui iohānes cum ceteris legatis rogauit iuſtinum vt ſuſciperet legationē. quatinꝰ ytalia liberaret̉. Quod factū eſt. ¶ Hugo vbi ſupra. Impetratis igit̉ vt dictū eſt ꝓ quibꝰ ierat rauennāremeauit. vbi ſepe nominatus tyrānus theodoricus. zelo ⁊ inuidiaqua audierat eum ab auguſto honorifice ſuſceptū atqꝫ tractatumcum comitibꝰ eius tenuit eū ⁊ carceris afflictōne pemit. ſymachuꝫpatriciū interfecit. Sed ⁊ boeciū ꝯſularem viꝝ ſumme prudentiequi dyaleticā ⁊ arithmetricā atqꝫ muſicā ſuo ſermone nobilitauerat. ⁊ alios libellos elegātiſſime ꝯpoſuerat. idem tyrānus exilij pena dānauit ⁊ in territorio mediolanenſi iugulari fecit. Hac tamenīmanis ſeueritatis impunitate theodoricus nequaqͣꝫ eſt gauiſus.Nam nō multo poſt horribili ⁊ inopinata morte pollutam peccatis animā exalauit. ¶ Sigibertus. Hic etiam a quodā ſancto heremita viſus eſt nudus ⁊ diſcalciatus. a iohanne papa ⁊ ſymachopatricio in ollā vulcani eſſe defruſus. ¶ Ex libro pōtificali. Obijtautem papa iohannes rauenne in cuſtodia. v kl̓. iunij martir. Cuius corpus tranſlatum eſt de rauenna. ⁊ ſepultum in baſilica beati

petri apl̓i. ſub die kalendaꝝ iunij.De filijs lodonei regis ⁊ ſtragethoringorum. xxxiiij.Hugo vbi ſupra.Odonei itaqꝫ filii patridefuncto ſuccedētes regnū francoꝝ inter ſe diuiſeruntet theodoricus ſedem regni ſortitꝰ eſt mētis lodomirisaurelianis. lotharius ſueſſionis. hildebertꝰ vero ꝑiſius vbi ⁊ patereoꝝ. Sed ⁊ ſoror ipſoꝝ chrotildis amalarico nupſit ⁊ in hiſpaniāꝑducta eſt. ¶ Gregorius thuro. in hiſtoria francoꝝ. Lodomirusaūt figiſmūdo rege burgūdie cū vxore ⁊ filijs eius ꝑempto. vt ſupͣdictum eſt. iteꝝ fratri eius godomaro ꝯgreſſus ac ꝑcuſſus corruit⁊ mortuus eſt. Quod vidētes franci. nimio dolore ⁊ ira ꝯmoti. godomarū ꝑſequentes extermināt. omneſqꝫ regiones deuaſtantes apuero vſqꝫ ad ſenem. omnes ꝑemerūt. ⁊ ita reuerſi ſunt. Lotharius hec audiens vxorem fratris ſui accepit in cōiugium gudeugamnomine. filios quoqꝫ lodomiris orphanos theodoaldū. gūtarium⁊clodo aldū. lotildis regina nutriebat ſecum illos retinens. Eo tēpore theodoricus ⁊ theobertus filiꝰ eius. ⁊ lotharius rex. cū francorum exercitu rhenum tranſeūtes in thoringiaꝫ dirigunt contrahermenfridum regem thoringoꝝ. Hec audientes thoringi. foſatos fecerūt ſub dolo. deſuꝑ cooꝑientes eos ceſpitibꝰ. Cūqꝫ ad bellum ibidem ꝯueniſſent. intelligentes ꝙ equi eoꝝ ibideꝫ corruiſſentindignati ſunt valde. tātaqꝫ cedes ibi fuit de thoringis. vt ip̄e fluuius ex eoꝝ cadaueribꝰ repletus. franci ſuper eos tanqͣꝫ ꝑ pontemtranſirent ⁊ ꝯculcabant eos. vaſtanteſqꝫ omnē regionem illā. ⁊ captiuos adducentes omnia depopulati ſunt. Hermenfridꝰ quoqꝫꝑ fugam lapſus vix euaſit. franci aūt cum ſpolijs reuerſi ſunt. Fuerunt huic hermenfrido duo fratres baldericꝰ ⁊ berechariꝰ ¶ Hugo vbi ſupra. Lotarius vero inde rediens redegūdem berechariregis filiā hermenfridi neptem ſecum adduxit. ⁊ eam ſibi legitimomatrimonio copulauit. Sed illa poſt tempꝰ modicū relicto maritali thoro intra pictauenſem vrbem veſtem ſuſcepit religioſam inqua ꝑſeuerans. curſum vite laudabiliter ꝯſūmauit. ¶ Gregoriusthuronenſis vbi ſupra. Theodoricus aūt data fide hermeniridoregi ad tulpiacū ciuitatem fecit eū ad ſe venire. Cūqꝫ ſupra murūciuitatis ip̄iꝰ colloquerent̉. impulſus de muro ip̄o corruit ad terrā⁊ mortuꝰ eſt. huiꝰ infantes theodoricus iuſſit interfici.De pugna hildeberti ꝯtra regē gothoꝝ ꝓ ſorore ſua. .xxxv.Ildebertus quoqꝫ cūeſlet apud auernis ciuitatē. miſit ſoror eius vxor amalaIFrici regis gothoꝝ nūcios ad euꝫ. ⁊ innotuit ei quāta mala amalaricus feciſſet. ⁊ qualiter ei inſidiaret̉ ꝓpter fidem catholicam. Nam cuꝫ ad eccleſiam xp̄i iret. ⁊ oratōnem faceret. ſtercora ⁊multos fetores ip̄e ſuꝑ eam ꝓijciebat. atqꝫ intātuꝫ eam verberabat. vt ſanguinē vomeret. que illa in ſudario ſuo collectū fratri ſuotrāſmiſit dicēs. Uindicate dulciſſimi fratres laborē ⁊ iniuriā mcādn̄i cariſſimi. Cū hec audiſſet hildebertꝰ rex. in ira magna ꝯmotushoſtē maximā turbaꝫ collegit. ⁊ in hiſpaniā direxit. atqꝫ pugnaminijt ꝯtra amalaricū. Qui in fugā verſus dum nauem ad fugiēdūquereret ⁊ hanc nō tamcito vt volebat attingere poſſet ab exercitu hildeberti circūdatus. cum ad eccleſiam xp̄ianoꝝ fugeret. anteqͣꝫ ad introitū eccleſie ꝑueniſſet. francus quidā lancea eum ꝑcuſſit⁊ mortuꝰ eſt. Tūc hildebertus deuaſtata hiſpania. tholetum vrbēingreſſus. theſauros magnos inde abſtulit. ⁊ vna cū ſorore ſua reuerſus eſt. Sed neſcio quo ꝑiculo īmiuente. languore in ip̄o itinere mortua eſt ꝑiſius quoqꝫ deportata in baſilica ſancti petri iuxtapatrem ſuuꝫ ſepulta eſt. Hildebertus vero inter reliquos theſauros. miniſteria eccleſiaꝝ detulit .i. de vaſis ſalomonis p̄cioſiſſimis.ſexaginta calices. quindecim patenas. xx. capſas euangelioꝝ ex auro puriſſimo. gēmario opere celatas ⁊ pulcre ornatas. Que omīaille noluit confringere ſed per eccleſias cūcta diſtribuens diſpenſauit.De crudelitate lotharij in neꝑates ſuos.xxxvj.Otildis autē regina poſtmortem viri ſui frequenter thuronis pergens ad baliicam ſancti martin diutiſſime cōmorata domino ſerniebat. raroqꝫ pariſius viſitabat. filios autem filij ſui lodomiris vtdictum eſt nutriebat. Cum autem pariſius reſideret. videns hildebertus rex ꝙ illa filios fratris ſui ſenioris enutriret. ⁊ nimis eos dilizeret. cogitans ꝙ eos reges facere vellet. dixit lothario fratri ſuo.Mater noſtra filios fratris noſtri vult eleuare. Conſilio acceptopertractare debemus quid de eis facere debeamus. aut tondeameos aut interficiamus. regnumqꝫ fratris noſtri patris eorum internos diuidamus. Miſerunt autem ad reginam pariſius archadiūnobilem virum ⁊ induſtrium. doloſe dicentes. Dic matri noſtre.vt mittat ad nos filios fratris noſtri. nepotes noſtros. vt eos reges

e