Liber.XXII.

ꝑnoctarent. ⁊ media nocte oēs ꝑire nō potuer̄t. Cūqꝫ inj .ſ. kl̓. octobrisnerūt ſepulcrū cumter obdormiſſent. in craſitam retro altare ab angelis deportacorꝑe ſancti remigij in illā ctum. Poſt longū etiā tempus eodem die tranſlatū eſt in pulcriorem criptā ⁊ in capſa argentea collocatꝭdaſto attrebacenſi.ix.ſanctoSigibertus.Odem quoqꝫ temporefloruit in gallia ſanctꝰ vedaſtꝰ. qui fuit attrebacēſis epiſcopus. ¶ Actor. Huiꝰ vitā ſcripſit alchuinꝰ. qui ⁊ alhinꝰ. vnde hec excerpta ſubieci. ¶ Albinꝰ. Sanctus vedaſtꝰ p̄dicator egregins. temꝑe lodonei regis francoꝝ fuit qui alemanis bella inferebat regno ſuo tūc ꝑ ſe potientibꝰ. Qui collecta fortiſſimamanu. regi lodoneo circaripas rheni flumīs obuiauer̄t vnanimes.Tūc rex in arcu poſitus. oculos ad celuꝫ cum hac voce leuauit. Odeꝰ vniuerſe poteſtatis ⁊ ſūme maieſtatis. quē regina lotildis vxormea ꝯfitet̉ ⁊ adorat. ꝯcede mihi hodie de inimicis meis victoriamNā ex hac die. tu ſolus eris mihi deꝰ. Preſta mihi igit̉ triūphuꝫ.⁊ cgo tibi ſeruitiū ꝓmitto ſempiternū. Mox diuina virtute tergaverterūt alemani. ⁊ victoria ceſſit regi ⁊ frācis. Poſt hāc victoriaꝫvenit rex ad tullū oppidū. vbi nouerat p̄ſidere ſāctū vedaſtū. Hūcigio accepit ſociū. qͣtinꝰ ab eo inſtrueret̉ in fide. Quēa ſavedaſtus ad beatū remigiū cauſa baptiſmi ꝯſequendideduceret. cecū illuminauit ꝓpe regulicum villam in pagonoginſivbi poſtea a religioſis viris facta eſt eccleſia in teſtimoniū tanti mimiraculo rex valde ꝯfortatus in fide. feſtinauit ad ſāraculi.ctumj. Cum quo aliquantis moratus eſt diebꝰ. vt ante banitentie lacrimis ablueret̉. ⁊ ſtatuit ſanctꝰ remigius dieꝫptiſmūquo rex baptizaret̉. Qui tandē baptizatus cuꝫ optimatibꝰ ſuis ⁊populo ꝯmendauit illi ſanctū vedaſtū. Ad hūc ſanctū vedaſtū. venit poſtea vir quidā nobilis ⁊ religioſus viſitare illū. Quē diſcedentem noluit ſanctꝰ dimittere ſine viatico. ⁊ mādauit puero vt ſiquid ei remāſiſſet vini auferret. Qui aridum inuenit vaſculū. in qͦvinū ſeruare ſolebat. Qd̓ cum triſtis nūciaſſet ſancto. ille ꝯfiſus d̓dei gratia ait. Uade ⁊ quicqͥd inueneris affer. Qui currēs vas vinō optimo plenū ⁊ ſuꝑeffluens inuenit ⁊ attulit. Sanctꝰ autē vedaſtus ſub magna atteſtatione p̄cepit puero. omnibꝰ diebus viteſue hoc tacere miraculum.De epiſcopatū eius ⁊ tranſitū ⁊ exequijs.Oſt hoc ſanctus remigiordinauit eum ep̄m. ⁊ miſit attrebatū. qui in ip̄a ciuitatis porta ſanauit claudū quēdam ⁊ aliū cecum illumīauit. Inuenit. aūt inter domoꝝ murorūqꝫ fragmenta. antique ruinas eccleſie. Qd̓ dū videns ſuſpiraret. ecce ſubito ex ruino ẜ ſpelūcis vrſus ꝓſiliuit. Cui vir dei p̄cepit. vt deſerta loca peteret. ne vltra ripas illius flumīs trāſiret. Qui nūqͣꝫ poſtea viſus eſt in illis ꝑtibuoſt hec quidā nobilis francꝰ otinus nomīe. regem lotharium lodonei filiū vocauit ad prādiū. ⁊ cū eo ſanctū vedaſtū. Quidomuꝫ intrans more ſibi ſolito dextra extenta. omnia ſigno ſanctecrucis ſignauit. Quedā vero ibi vaſcula erant cereuiſia plena. ſedmale gentili errore demoniacis incātationibꝰ infecta. que mox pervirtutē ſancte crucis dirupta crepuerūt. ⁊ quicqͥd liquoris cōtinebant in terrā effuderūt. Territus rex ⁊ eius optimates. queſieruntcauſam tanti ꝓdigij. Qua audita. multū in fide ꝯfortati ſunt. annis fere. xl. eccleſie attrebacēſi p̄fuit. Nocte illa qua tranſijt. viſa ēcolūna clariſſime lucis a culmine domus in qua iacebat. vſqꝫ ad ſūmum celi. horarū ferme ſpacio duarum ſtare. Cōuenerūt ad eiusexequias chorus ⁊ populꝰ copioſus. aliarūqꝫ eccleſiaꝝ ſacerdotes⁊ dyaconi ⁊ clerici multi. ⁊ inter lacrimātium voces in terra. audiebant̉ pſallentiū voces in celo. Et dum feretrū in quo iacebat paraimſtaret in medio. accedentes mouere eum nō valebant. Tūc ſciſcitati ſunt ſcopilionē archip̄ſbiterū. qui ſecretariꝰ fuerat ſermonūviri dei. ſi quid eum de ſepultura ſua mādaſſe memoraret. Qui reſpondit ſepius eum audiſſe ſe dicentem. ꝙ nullus intra muros ciuitatis ſepeliri deberet. quia omnis locꝰ ciuitatis debet eſſe viuorumnon mortuoꝝ. Uolebant em̄ illum in eccleſia beate marie ſempervirginis vbi ep̄us p̄ſederat tumulari. Ipſe vero ſepulture ſue locum in oratorio qd̓ pauꝑe ſumptū .i. ligneis tabulis ꝓpe litus cerēcionis fluuioli edificauerat. fieri diſpoſuiſſe cognoſcit̉. Sed indiim duxerūt tanti viri corpus in loco tam humili ſepelire. qꝛ paludenacceſſibilis erat populo. Tunc ſcopilio cūctos hortatus eſt ad or̄onē. ⁊ clamauit cum lacrimis. Heu mihi pater beatiſſime. quid vis vt faciam. quoniā ⁊ dies in veſperū iam declinat.⁊ qui ad tuas ꝯuenerūt exequias ad ꝓpria remeare feſtinant. perobſecro te ꝑferri ad locum qui tibi filioꝝ cura p̄paratus eſt.Et his dictis. accipientes feretꝝ nullum onus ſentientes portauelud ad eccleſiam ſancte deinitricis. et ſepelierunt illud in

dextera ꝑte altaris. ⁊ iacuit ibi vſqꝫ ad tempus ſancti antberti. quiſeptimus ei in ſede pōtificali ſucceſſit.xj.De vita ſancti leonardi lemonicēſis.Ex geſtis eius.¶ Coruit quoqꝫ eodē tēpore beatus leonardꝰ qui a ſancto remigio de ſacro fontēIleuatus. ⁊ ab ipſo ſalutaribꝰ diſciplinis inſtructꝰ. Cumparentes eius pͥmi eſſent in palatio regis francie lodonei. tantā abipſo rege gratiam obtinuit. vt quoſcūqꝫ incarceratos. ꝑſonalit̓ viſitaret abſolueret. Tantū quoqꝫ a domino impetrauit vt omnibꝰinfirmis ad ſe ꝯfluentibꝰ ſanitatis remedium obtineret. Cum ergofama ſanctitatis eius ſe vbiqꝫ diffunderet. rex eum ſecum maneremultotiēs rogauit. donec opportuno tempore ei epiſcopatū daretſed ille humiliter renuit. ⁊ optans inuenire ſolitudinē. relictis omnibus aurelianū predicando cum fratre ſuo lipardo ꝑuenit. Ubipoſtqͣꝫ in quodam cenobio aliquādiu vixerūt. cū lipardus ibi ſuꝑligerim ſolitarius remanere vellet. ⁊ leonardus in acquitania predicare diſponeret. oſculantes ſe adinuicē diſceſſerūt. Leonardꝰ igit̉ꝯſtanter vbiqꝫ predicans. ⁊ miracula faciens. in quadam ſilua ꝓpevrbem lemonicas habitauit. Accidit aūt quodam tempore. vt rexcum ſuis iuuenibꝰ more ſolito in illo nemore venaret̉ ⁊ regina quecum ip̄o cauſa delectandi ꝑrexerat ꝑtu ꝑiclitās moreret̉. Duꝫ ergo moriēti medici ſubuenire nō poſſent. ⁊ rex ⁊ familia ꝓpter eā vehemēter lugerent. leonardus tunc ꝑ nemꝰ iter faciens planctꝰ eoꝝaudiuit. ⁊ illic ex pietate veniens. ad regem ſine mora vocatꝰ intrauit. Cūqꝫ interrogatꝰ quis eſſet ⁊ vnde. leonardū ſe eſſe ⁊ diſcipulūſancti remigij fuiſſe ſe dice̓t. rex ſpem nouā ꝯcipiens. eum ad reginam induxit. rogās vt ꝓ ea oraret. quatinꝰ de edita ꝓle ⁊ liberataꝯiuge. duplex ꝑ illum gaudiū obtineret. Aūc vir dei fuſa oratōnequod petebat obtinuit. Et oblatis ei copioſis muneribꝰ cuncta reſpuit. hoc ſolū a rege poſtulās. vt ſibi ⁊ poſteris ſuis deo ẜuituristātuꝫ de nemore illo daret. quātū ipſe nocte cū aſino circūiret. Cōſtructo itaqꝫ monaſterio ſtrictiſſime deo viuens. duos ſecum monachos habuit. Et quia aqua vno ab eis miliario lōge erat. puteoquem foderant aquā p̄cibꝰ venire faciens. locum ip̄m nobiliacū ꝓpter regem nobilē qui locum dederat appellauit. Ibi quoqꝫ tantaꝫꝯtulit deus ei gratiā vt vbicūqꝫ aliquis nomen eiꝰ in carcere vel invinculis inuocaſſet. ſtatim ſolutꝰ ⁊ liber ad eum veniens. ſuas ei cathenas ⁊ ꝯpedes p̄ſentaret. Huiuſmodi plures cū eo imꝑpetuūremanebāt. ⁊ qui male aliena rapuerāt. iam de ſuo labore etiam alios ſuſtentabāt. Septem quoqꝫ familie de genere eius ad eū venerunt. ⁊ diſtributo ſingulis nemore. ibi cum ip̄o manentes exemploſuo plurimos attraxerūt..xij.De obitu ipſius ⁊ miraculis ſequētibꝰ.Oſtqͣꝫ aūt ī pace quieuit⁊ in loco illo vbi pͥmū ſepultus eſt miracula multa fecitreuelatū eſt clericis illius eccleſie. vt alibi eccleſiā fabricarent. ⁊ ibi corpꝰ ſancti leonardi honorifice trāſportarēt. At illi ꝑacto in or̄one triduano ieiunio. tercia nocte ꝓſpiciētes. totā ꝓuinciam īmenſa luce fulgentē viderunt. p̄ter illum locū vbi corpꝰ trāſponere debuerūt. Ibiqꝫ trāſlatus. infinita circa incarceratos ⁊ cōpeditos miracula faciens. quāti apud deū meriti ſit: mōſtrat. Uicecomes lemonicenſiū quādā maximā cathenā fecerat. quā ad terrorem maloꝝ ita in cippo ſue turris ꝯfixerat ꝙ reliquū cathene foris ꝓminēs. ad omnē aeris intēperiē quēcūqꝫ tenebat. mille quaſimortibꝰ exponebat. Tūc accidit ꝙ quidaꝫ ſeruꝰ ſancti leonardi inea ſine culpa ligatꝰ. cū iam inciꝑet mori ſanctū leonardum rogauitvt qui extraneos abſoluebat. ſeruo ſuo iniuſte moriēti miſericorditer ſubueniret. Statim ſanctꝰ leonardꝰ in alba veſte apparēs imperauit vt ſurgeret. ⁊ p̄euntē ſubſequēs cathenā illam ad ſuā eccleſiam baiularet. Quod ⁊ fecit. ⁊ ad laudē dei vidētes hoc plurimosexcitauit. Quidā ꝑegrinus a ſancto leonardo rediens. in aruerniacaptus eſt ⁊ querēti cur innocētem in carce̓ ꝯcluſiſſent. reſpōderūtꝙ niſi ſe copioſe redimeret nō exiret. Sequēti nocte dn̄o caſtelli ſāctus leonardꝰ apparuit. ⁊ vt ꝑegrinū ſuū innocētem abire ꝑmitteret imperauit. Sed ille mane euigilās ⁊ viſionē quaſi ſomniū ꝑuipendēs de ſancti imꝑio nihil fecit. Altera nocte ſimilit̓ ſomniauit.⁊ tamen ꝓpter hoc hominē non laxauit. Tercia nocte ſanctus leonardus ꝑegrinū arripiēs. extra oppidū deduxit. ⁊ ſtatim turris cuꝫmedia ꝑte caſtelli corruens oppreſſis plurimis. ſolū principē ad ſuiꝯfuſionē fractis cruribꝰ reſeruauit. In britānia ſimiliter quidaꝫ tenebatur. ſed tamē ſanctū leonardū vt ſibi ſuccurreret ꝯtinue p̄cahatur. Unde ip̄e ſanctꝰ in medio carcere ſtatim affuit. ⁊ palam cuſtodibꝰ homine ſic abſoluit ꝙ impoſita ei cathena quā ad eccleſiāſuam ferret. manu ꝓpria ꝑ mediū illoꝝ deduxit.¶ Qualiter lodoneꝰ auxilij dei ſignis animatus de gothis triumphauit.Gregoriua thuro..xiij.