dato ꝯſilio requiſitis omnibꝰ theſauris regis. inuenerunt anulumlodonei inſcriptione ⁊ ymagine ſignatum. Tunc ꝯtriſtatus valdegondobandus ait. Simplicit̓ ⁊ ſine ꝯſilio hoc ita actum fuit. Acceptā gͦ eam cum ira aureliano miſſo lodonei tradidit. Ille autemlotildem cuꝫ magno gaudio adduxit lodoneo ſueſusergo rex. eam copulauit ſibi in matrimonium.ualiter ei lotildis chriſtianiſmū ſuadebat.v.Unqꝫ eēt ſero. die illa qn̄inſimul nuptiali more accumbe̓ deberent. illa cōfiſa indn̄m ait. Domine mi rex concede̓ digneris quod dep̄cor. anteqͣꝫ famula tua tibi ſociet̉. Et rex ait. Poſtula qd̓ vis. Atilla pͥmum peto vt in deum celi pr̄em omnipotentē credas. qui tecreauit. ⁊ in hieſum xp̄m regē regum qui te redemit. ⁊ in ſpūmſanctum ꝯfirmatorem ⁊ illuminatorem iuſtoꝝ omninuꝫ. hāc maieſtatem agnitā crede ⁊ ydola vana derelīque. ⁊ eccleſias ſanctas qͣsſuccendiſti reſtaura. Memēto etiam queſo vt requiras portionēgenitoris mei. ⁊ genetricis mee quos gondobandus aunculus meus malo ordine int̓fecit. ⁊ vna ſanguinem eoꝝ dominꝰ vīdicet. Etlodoneus ait. Unum reſtat qd̓ difficile petis. vt deos meos relinquā. ⁊ deum tuū colam. aliud ꝟo qd̓ petis vt potero faciā. Et illaHoc inquit maxime obſecro. vt dn̄m deuꝫ celi adores. Lodoneꝰergo iteꝝ aurelianuꝫ ad gondobandum dixerit. ꝓpter theſaurumlotildis regine. Qui in ira ꝯmotus ait. Nūquid ī manus lodoneitradetur regnū meum aut theſauri mei. Recede a me. Aurelianusait. Mandat tibi dn̄s meus rex. vt eī certiſſime remandes vbi protheſauris vxoris ſue cum exercitu ſuo tibi occurrat. Tūc burgundiones dato ꝯſilio dixerūt regi ſuo. Da nepti tue de facultate tuaquod ei ꝯtingit. qꝛ ſic iuſtum eſſe decernit̉. habeaſqꝫ fedus cum lodoneo ⁊ gente francorum. ne forte irruant in terram noſtram. quiappl̓us ille ferociſſimus eſt. ⁊ ſine deo exiſtens. Obaudiens gondobaudus. dedit ꝑ manus aureliani lodoneo. ꝑtem maximaꝫ ex theſauro ſuo ſupellectiliqꝫ neptis ſue. In diebꝰ illis dilatauit lodoneus regnum ſuū vſqꝫ ad ſecanam. ⁊ ſequēti āno vſqꝫ ad ligurem occupauit. Concepit deniqꝫ lotildis regina filium. ⁊ peꝑit. quē ⁊ baptizari voluit. Que etiam regē vt in deum celi crede̓t quotidie rogabat. ſed ille audire nolebat. Baptizatus aūt puer. in ipſis albisde hac vita tranſiuit. Unde rex ꝯtriſtatus ait. Si nomīe deorummeoꝝ dedicatus fuiſſet vtiqꝫ vixiſſet. Regina ꝟo ait. Ego ꝓ hͦ accauſa nullo dolore ꝯturbor in corde meo. ſed deogr̄as ago. qꝛ medignam duxit vt de vtero meo pͥmogenitū reciꝑe dignaret̉ in regnum ſuum. Poſt hūc gemuit alterum quē baptizatum vocauitlodomirem. Et hic cum egrotare cepiſſet: dixit rex. Non pōt alid̓niſi et de iſto ſic ſit. quomodo ⁊ de fratre eius. Sed orante reginaſanitatem a deo recepit.De mō ꝯuerſiōis ⁊ baptiſmo lodonei populiqꝫ francoꝝ. .vj.Actum eſt auteꝫ bellantefrancoꝝ exercitu cum alemānis. vt lodonei exercitꝰ niIſmis corrueret. Et aurelianus regem intuens ait. Dn̄emi rex. crede tantūmodo in deum celi quē domina mea regina p̄dicat. ⁊ p̄ſtabitur tibi victoria. Ille vero eleuatis ad celū oculis. cōmotus lacrimis ait. Hieſu xp̄e quem regina mea p̄dicat eſſe filiuꝫdei viui. qui ſubuenis in tribulatione qui das auxiliuꝫ in te ſperantibꝰ. tuū adiutoriū deuotus poſtulo. vt ſi mihi victoriam ſuꝑ hoshoſtes dederis. ⁊ exꝑtus fuero illam ꝟtutem quā de te populi p̄dicant. credā tibi ⁊ in nomine tuo baptizabor. Inuocaui em̄ deosmeos. ⁊ non auxiliant̉ mihi. Ideo eos nulla poteſtate eſſe p̄ditosqui ſibi credentibꝰ nō ſuccurunt. Te igit̉ veꝝ deum ac dominuꝫ inuoco. tibi crede̓ deſidero. tantūmō vt liberer ab aduerſarijs meis.Cunqꝫ hec orans clamaret alemāni in fugam lapſi terga verterūtCunqꝫ regem ſuum vidiſſēt interfectum. lodonei poteſtati ſe ſubdunt. ⁊ ille terram eorum ſub iugo tributario conſtituit. Facia igitur victoria reuerſus eſt in franciam ad reginam ſuam. narrauitqꝫei qualiter ꝑ inuocatiōem nominis hieſu chriſti domini victoriamobtinuit. Facta ſunt hec anno quintodecimo lodoneo regnante.Tunc regina clam vocauit ſanctum remigium. vrbis remenſis antiſtitem. dep̄cans eum vt regi viam ſalutis p̄dicaret. Conueniensautem rex cum populo. cepit cohortari eos ad fidem chriſti. Acclamauerunt autem omnes populi francoꝝ dicentes. Mortalesdeos derelinq̄re gloriſe rex. ⁊ deum verum īmortalem credere quēremigius p̄dicat ꝑati ſumus. Nunciant̉ itaqꝫ hec ſancto remigioIlle quoqꝫ magno gaudio repletus. iuſſit baptiſmum lauacri parari. Uelis diuinitus depictis adumbrant̉ platee. fabricantur eccleſie. componitur baptiſteriū. Uenit nouus conſtantinus ad baptiſmuꝫ. abnegatis omnibus dyaboli pompis. Quo ingreſſo adbaptiſmum. ſanctus dei remigius ſic ait. Ore facundo mitis depone colla ſic ambro. Adora quod intendiſti. ⁊ intende qd̓ hactenusadoraſti. ¶ Ex geſtis ſancti remigij. Cunqꝫ nō adeſſet qui criſma

afferre debuerat. ecce ſubito columba celitus clapſa. ampullā cumcriſmate roſtro detulit. de quo pontifex regem in baptiſmo liniuitHec ampulla ī remenſi eccleſia hodie quoqꝫ ſeruatur. ⁊ etiam inde reges francorum inūguntur. ¶ Gregorius thuronenſis. Igit̉lodoneus in nomine ſancte trinitatis baptizatus eſt. ⁊ de exercitreius pluſqͣꝫ tria milia virorum baptizantur. ⁊ ſorores eius ipſo dieet poſtea cūctus ppl̓us francoꝝ cum gloria.De ſancto genebando laudunenſi ⁊ eius lapſu ac pnīa. .vij.Sigibertus.Ollatis autem a lodoneorege multis p̄dijs eccleſie remenſi. ſanctus remigiꝰ mulIta eorum ꝑte data eccl̓ie laudunenſi. ſedem epiſcopatus ibi eē conſtituit. pͥmumqꝫ illuc ep̄m genebandum conſtituit.¶ Ex geſtis ſancti remigij. Hic relicta vxore. nepte ſcꝫ beati remigij. cum ipſo iam viuereceperat. Qui genebandus parum attendens ꝟtutem hominis contra peccatum. vxorem ſuam clam cauſa inſtruendi frequent̓ ad ſe venire permiſit. Tandem ſicut guttacauat lapidem. crebre frequentationes ⁊ blanda colloquia animūepiſcopi ad peccatum traxerunt. Concipiens ergo mulier mandauit ei ſecreto dicens. quia filium maſculum genuiſti. Qui ꝯfuſusremandauit dicens. Puer generatus eſt in latrocinio volo vt latro vocetur. At ne ſuſpicio inde ꝓcederet. vxorem ſuam ſicut prius ad ſe venire ꝑmiſit. Qui tamen iterum poſt fletum illius peccati ad peccatum redijt. concepitqꝫ mulier et vt pͥus mandauit ꝙfiliam genuerat. At ille eam vulpeculam nomīauit. Tandem in ſereuerſus epiſcopus. miſit ad ſanctum remigium vt laudunum veniret. qꝛ talis cauſa emerſerat quā ipſe ꝑ ſe emendare nō poterat.Ueniens ⁊ deuote ſuſceptus epiſcopum interrogauit cur euꝫ vocauerat. Tunc genebandus cuꝫ maximo fletū ⁊ eiulatu. volēs tollere ſtolam ſuam de collo ſuo. ⁊ procidere ad pedes ſancti remcum magna virtute ab eo retētus eſt. ne ſtolam depone̓t. Et poſtqͣꝫ diu ambo fleuerunt. intellexit enim remigius epiſcopum aliqd̓peccatum incurriſſe ꝓpter quod ſtolam vellet deponere. vix poterat ei genebandus quod fecerat p̄ lacrimis enarrare. Quod ſanctus remigius videns. contritum ⁊ pene deſperatum. blande confortauit eum dicēs. ꝙ peccaret magis eo ꝙ deſperabat. qͣꝫ de hocquod fecerat. Recluſit itaqꝫ eum in parua cellula. vij. annis. ⁊ ipſeinterim eius eccleſiam gubernauit. Septimo autem anno cū ideꝫgenebandus cene domini in vigilia pernoctaret in oratione. ⁊ ſe lacrimis afficeret. de hoc ꝙ ipſe qui alios penitētes feria quinta domino reconciliare ſolebat. nec inter penitentes in eccleſia eſſe merebatur. Ecce angelus domini media nocte apparuit ei. dicēs peccatum eius eſſe dimiſſum. precepitqꝫ ei vt exiret. ⁊ ſicut debet epiſcopus. penitentes in craſtino reconciliaret. Qui cum p̄ nimio terrore reſpondere vix poſſet: ait. Non poſſum hinc egredi quia dominus meus ſanctus remigius clauem huius oſtij ſecum habet. qd̓et ſigillo ſuo ſignauit. Cui angelus. Vt ſcias me tibi a deo miſſiſicut celum tibi apertum eſt. ita ⁊ oſtium patebit tibi. Et ſtatim ſal̓uo ſigillo ⁊ cera aꝑtum eſt. Tūc gene baudus iactans ſe in mediooſtij in modum crucis ait. Et ſi hieſus chriſtus modo veniret adme non hinc egrediar niſi ſanctus remigius hūc venerit qui hic merecluſit. Et ſtatim angelus recedens apparuit ſancto remigio. qͣin oratione vigilabat in quadaꝫ cripta beate marie. ⁊ quaſi obdormiente rei ordinem intimauit. Et iuſſit vt cito iret laudunū. et genebandum ſicut prius reſtitueret in locum ſuuꝫ. Sicqꝫ fecit. ⁊ illin ſanctitate vſqꝫ ad obitum ꝑdurauit. Cui filius eiꝰ latro ſucceſſit. qui ⁊ ſanctus fuit.De demoniaco curato a ſct̄o remigio ⁊ de trāſitu eiuſdē. viij.Eatus autem remigius.xxij. annos in clericali ordine egit. in epiſcopatu. lxxiiij.Quendam demoniacum curauit. quē beatus berctus curare non potuit. cum multum pro eo orando ⁊ ieiunandolaboraſſet. confitente demone per os obſeſſi. ꝙ niſi a remigio expellendus non eſſet. Unde gaudēs beatus benedictus. miſit ad ſanctum remigium humillimam epiſtolam. rogans eum pro infirmvt in eo perficeret quod ipſe n̄ potuerat. Tandem defunctus beatus remigius cum deferretur ad ſepulturam verſus eccleſiam ſanctoruꝫ thimothei ⁊ appollinaris. ſecus eccl̓iam beati chriſtoferi itaferetrum grauari cepit. ꝙ nll̓o modo moueri potuit. Stupēteſqͣꝫnimis cū vellēt eū ferre ad eccl̓iam p̄dictoꝝ martiruꝫ. feretꝝ mouenll̓atenꝰ potuerūt. Tādeꝫ coacti dn̄m orauerūt. vt on̄de̓t eis vtrūvellet ſepeliri in illa eccl̓iola ſct̄i xp̄oferi. q̄ erat in cimiterio remēſi.vbi mille ſanctoꝝ reliquie quieſcebāt. Statimqꝫ feretrū leuiſſimeſuſtulerūt. ⁊ ibi corpus ſancti remigij honorifice poſuerunt. Ubicū multa miracula quotidie fierent. ampliauerūt eccl̓iaꝫ. Et factacripta retro altare. cum effoſſuꝫ corpus vellent ibi reponere moue