Liber

.X XI.

ſunt fugiſſe ꝯflictum.vbi reuerterent̉ iam nequaqͣꝫdomilatis. Dum ergofuerat eccleſie ſubſtantia eſaere iacerēt. factū eſt vt rexgemētes in circūitucurrere maluerūt dicēimpius ad piſcins forte cōmiſſis iſta ꝑpetes. Vt qͥd taliter aftimur. Si ad diſputatōnē ſumus coniti quare expoliamur.Quare traducimur. qͣre deferimur. ⁊ ſine eccleſijs ⁊ domībꝰ nr̄isforis ciuitatē fame ⁊ nuditate laborātes medijs ſtercoribꝰ volūtalos ille toruis oculis aſpiciens. pͥuſqͣꝫ ſuggeſtōnē eorummur.uꝑ eos cuꝫ ſeſſoribꝰ equos dimitti. vt tali violētiapoſſent non ſolum ꝯteri. verūetiam enecari. Quorum tunc multiunt. ⁊ precipue ſenes.lxxxvij.iramento ꝑ dolum ab eis exacto.Inc deinde iubentur aduendā locū qͥ dicit̉ edes mēorie. illi viri dei occurrereneſcientes fraudē ſibi aptatā. Ubi cum veniſſent. carta eis on̄dt̉ inuoluta. Dicit̉qꝫ illis ita ſubtilitate ſerpentis. Dn̄snoſter rex honoricꝰ licꝫ doleat ꝙ fueritis ꝯtēptores. vt adhuc eiꝰvolūtati obedire nō tardētis ⁊ eiꝰ efficiamini religionis cuiꝰ ē ip̄e.is bonū cogitauit. Si iuraueritis ita vt qd̓ iſta cartanūc tn̄ d̓tinet fitis. dimittet vos eccleſijs ⁊ domibꝰ veſtris. Ad qd̓ vnidicimꝰ ⁊ diximꝰ ⁊ dicturi ſumꝰ. ep̄i ſumus.uerſiī fideꝫ ⁊ vnā ⁊ verā tenemꝰ. Accelerauerūt qͦꝫxp̄iarinati. ſcripture eis ꝓpalare tenorem qͥ hmōi ẜmōibꝰilli arꝰ Sic em̄ calūnioſa ſeries ꝯtinebat. Iurate. ſi poſttis eius filiū hilherith deſideratis eſſe rege. velobitūſi nullus veſtꝝ ad regiones trāſ marinas epl̓as dirigat. Qui ſi ſacramētū huiꝰ rei dederitis. reſtituet vos eccleſijs vr̄is. Cogitauittūc multoꝝ pia ſimplicitas. etiā ꝯtra ꝓhibitōꝫ diuinā ſacramētūs impoſteꝝ diceret. ꝙ vicio ſacerdotū qͥ iurare nodare. ne delerit eccīe reſtitute. Alij quoqꝫ aſtutiores ep̄i ſentiētesneqͣqͣꝫ iurare voluerūt dicētes ꝓhibitū fuiſſe euādn̄o dicēte. Nō iurabis in toto. Quibusca auitate3. In ꝑte ſecedāt inquiūt. qͥ iurare diſponūt. Qui cūminiſtri reſecederēt. notarijs ſcribentibꝰ qͥs qͥd diceret. ⁊ ex qua ciuitate fuiſſet. Similit̓ factū eſt illis qͥ non iurauerūt. Statimqꝫ ꝑs vtraqꝫcuſtodie mancipat̉. Poſt ꝟo fraus que celabat̉ apꝑuit. Iarantibꝰ dictū ē. Quare ꝯtra p̄ceptū euāgelij iurare voluiſtis. Iuſſitrex vt ciuitates atqꝫ ecc̄īas veſtras nūqͣꝫ videatis. ſꝫ relegati colonias iter ad excolendū agꝝ accipietis. ita tn̄ vt non pſallatis neqꝫoretis aūt ad legendū codicē manibꝰ geſtetis. nō baptiſetis neqꝫordinētis. aut aliquē recōciliareumatis.nilit̓ nō iurātibusiit. Quia regnū filij dn̄i noſtri n̄ optatis. idcirco iurare noluiſtis.in iuſſi eſtis in coriſcanā inſulā religari. vt ligna ꝓfut̉ alidit itaqꝫ beſtia illa ſanguinē ſitiēs inin exilia directis. per vniuerſas africane terreē tortores crudeliſſimos deſtinare. vt nll̓a remāſcias viſiſſet domus ⁊ locꝰ. vbi nōſſet vlulatus ⁊ luctus. vt nulli etati.irceret̉ ſerui. niſi illis qͥ eoꝝ ſuccūberent voluntati. hos fuſtibꝰ. i1dio. aliosſibꝰ ꝯcremabāt. mulieres etiā p̄cipueꝯtra iura nature nudas oīno in facie publica cruciabantꝗbꝰ vnā ītrā dyoniſiā. curſim ac breuit̓ nominabo.io ſancte d̓oniſie ⁊.lxxxviiUm viderent eā nō ſolūdacem eē ſꝫ etiā matronis ceteris pulcriorem ipſampͥmo niſi ſunt fuſtibꝰ expoliatā aptare. Que cū pateſetur. diceretqꝫ de deo ſum ſecura. qualit̓ libet cruciate verecūdatn mēbra nolite nudare. ampliꝰ illi magis furētes celſiori loco veſtimentis exutā ꝯſiſtūt. ſpectaculū eā omnibꝰ facientes. Que int̓ictus virgaꝝ. dum riuuli ſanguīs toto iam corꝑe fluitarēt. liberavoceliſtri dyaboli qḋ ad obprobriū meū facere cōputatea eſt. Eſet ſcripturaꝝ diuinaꝝ ſcientiaplenitata penis. ⁊ ita iam martir. alios ad martiriū cōQue ſuo ſancto exēplo pene vniuerſam ſuam patriamliberim filiū ſuū vnicū admodū adhuc tenereore penaꝝ formidoloſum ꝯſpiins ereꝑans auctoritate mat̓naita ꝯptior redderetur. Memēto fili miauit vt matꝙ in noīe īlica baptiſati ſumꝰ. Nō ꝑdamꝰitatis ī matre canoſtre ſalutis n̄itator veſteꝫ nō inueniatnuptialeꝫin tenebras exteriores. vbi eritfletusimenda eſt que nūqͣꝫ finitur .i.alibꝰqꝫ ſolidās filium vexarquātūaudiū ſpei future. īſuas trinitati pretesideret. Quanti ergo ꝑ

eam in illa ciuitate vt fati ſumus acquiſiti ſunt deo. longū eſt enarrare. Nam ⁊ eius germana nomīe datina. atqꝫ leoncia filia ſanctigermani ep̄i. cognatuſqꝫ datine venerabilis emelius medicus velſibidenſis bonefaciꝰ quāta ꝑtulerint qualibuſqꝫ cruciatibꝰ euiſcerati ſunt. qui valet ex ordine dicat.Paſſio ſancti maiori ⁊ ſancte victorie.lxxxix.Eruus quoqꝫ tuburtaneciuitatis maiorus. generoſi ⁊ nobilis viri ꝓ chriſto qͣsꝑtulerit qͥs explicet penas. Qui poſt cedes īnumerabilium fuſtiū trocleis frequētibꝰ eleuatꝰ. dum totā ꝑ vrbem penderet. nūc ī ſublime ſublatus ⁊ ictu celeri demiſſus iteꝝ cānabinisſuꝑ ſilices plateaꝝ pondere corꝑis veniēs. vt lapis ſuper lapidescorruebat. Sed ⁊ ſepius tractū ⁊ lapidibꝰ acutiſſimis defricatū ē.vt cutibꝰ ſeꝑatis pelles corꝑis lateribuſqꝫ videres ⁊ vētri pēdereIſte iam tꝑibꝰ genſerici nō valde diſſimilia ꝑtulerat. ne amici cuiuſdaꝫ ſui ſecreta nudaret. In ciuitate ꝟo culuſitana nō valeo q̄geſta ſunt nūciare. qꝛ ⁊ ipſam quātitatē martirū vel etiā cōfeſſorūhomini impoſſibile eſt ſupputare. Ubi quedaꝫ matrona auctrixſui noīs victoria dum in ꝯſpectu vulgi ꝯtinuato ſuſpēdio cōcremaret̉ a marito iam ꝑdito filijs pn̄tibꝰ taliter rogabat̉. Quid pateris cōiunx. Si me deſpicis vel hoꝝ quos genuiſti miſerere. Inpia ꝑuuloꝝ quare obliuiſceris vteri tui. ⁊ ꝓ nihilo ducis quos cūgemitu peꝑiſti. vbi ſunt federa ꝯiugalis amoris. vbi ſocietatꝭ vincula que inter nos dudū honeſtatis iure tabule ꝯſcripte fuerunt.Reſpice queſo filios ac maritū ⁊ regie iuſſionis implere feſtina p̄ceptū. vt īminentia adhuc tormenta lucreris. ſimul ⁊ mihi donerꝭ⁊ liberis noſtris. Sed illa nec filioꝝ fletꝰ nec ſerpētis audiēs blandimenta. affectū oculoꝝ altius eleuās a terra. mūdū cum ſuis deſiderijs ꝯtēnebat. Quā cū iam ꝯtinuato ſuſpēdio auulſis humerꝭetiā qͥ cruciabāt ꝯſpicerent mortuā depoſuerūt ꝓrſus oī ꝑte graminatā. Que poſtea retulit quandā ſibi virginē aſtitiſſe atqꝫ tētitiſſe mēbra ſingula. ⁊ ilico fuiſſe ſaluatam.aſſio ſancti victoriani ꝓconſulis ⁊ duoꝝ germanoꝝ. .xc.Ualiter at̄ adrumitaneciuitatis ciuem victorianū tūc ꝓcōſulem carthaginispreditē (neſcio deficientibꝰ verbis) quo in africe ꝑtibꝰnullus ditior fuit. Qui etiā apud impiū regem ꝓ rebꝰ ſibi cōmiſſis fideliſſimus habebat̉. mandat̉ ei a rege familiariter dicit̉ qͣꝫ ꝙeum habiturus eſſet p̄ omnibꝰ ſi eius precepto facilē cōmodaſſetaſſenſum. Sed ille vir dei miſſis ad ſe tale dedit cū fiducia magnarn̄ſum. Securus ſum de chriſto deo ⁊ dn̄o meo ⁊ hec regi dicatꝭ.Surrigat ignibꝰ. adigat beſtijs. excruciet oīm tormentoꝝ genereſi ꝯſenſero fruſtra ſum in eccīa baptiſatus. Nam ſi hec pn̄s ſolavita fuiſſet. ⁊ aliam que vere eſt non ſperaremꝰ eternam. nec ita feciſſem ad modicuꝫ temporaliter gloriari. ⁊ ingratus exiſterē (quiſuā mihi fideꝫ ꝯtulit) creatori. Ad quod tyrānus excitatus. quātoꝝ tormentoꝝ ⁊ quātis eum afflixerit penis humanus ſermo nōpoterit explicare. Qui tripudians feliciterqꝫ ꝯſūmans martirialemqꝫ coronā accepit. Apud tambadenſem quoqꝫ ciuitatē geſtaquis queat ⁊ certamina martiꝝ explicāe. vbi duo germani aquiſregienſis ciuitatis ſibi ſecuri de domino inuicem iurauerunt vt rogarent tortores vt vna pena pariqꝫ ſupplicio torquerent̉. Et dūprimo ſuſpendio molibꝰ lapidum pedibꝰ alligatis tota die pēderent. vnus illoꝝ petiuit ſe deponi ⁊ ſibi inducias dari. Cuiꝰ frateralius metuens ne fidem negaret. de ſuſpendio clamabat. Noli noli frater. non ita iurauimus chriſto. accuſabo te cum ante thronuꝫeius terribilem venerimus. quia ſuper corpus ⁊ ſanguinem eiꝰ iurauimus vt pro eo inuicem patiamur. Iſta dicens ⁊ alia. confortauit germanū ad prelium paſſionis. Qui clamans ingenti vocedicebat. Adijcite ſupplicijs quēcūqꝫ vultis ⁊ pēis chriſtianos artate crudelibꝰ. qd̓ frater meus facturus eſt hoc etiā ⁊ ego. Quartis iam laminis aduſti ſunt ignitis. qualibus ſtimulis exarati. ꝗbꝰcruciatibus torti. ipſa res docet ꝙ eos ip̄i tortores a ſua facie ꝓiecerunt dicentes. Iſtos imitat̉ vniuerſus populus vt nullꝰ ad noſtram religionē penitus ꝯuertat̉. Et p̄cipue qꝛ nulli liuores nullapenaꝝ veſtigia. in eis penitus videbant̉..xcj.De illis qui linguis abſciſſis loquebant̉.Ntiacenſi vero quod geſtū eſt mauritanie maioris ciuitate ad laudē dei dicerefeſtinē. Duꝫ ſue ciuitati arrianū ep̄m ex notario cirillead perdendas animas ordinatū vidiſſent. oīs ſil̓ ciuitas euectōnevalida ꝓxīo ad hiſpaniā ꝯfugit. relictis pauciſſimis qͥ aditum nōinuenerāt nauigādi. Quos arrianoꝝ ep̄s pͥmo blādimētꝭ poſteaminis cōpellere cepit. vt eos faceret arrianos. Sed fortes in dn̄onon ſolum ſuadentis inſaniā irriſerunt. verūetiā publice myſteriadīna ī domo vna ꝯgregati celebrare ceperūt. Qd̓ ille cognoſcēs