occulte carthagini relationem aduerſus eos direxit. Que cū regiinnotuiſſet. comitem quendā cum iracūdia dirigens. p̄cepit vt inmedio foro ꝯgregata illuc oī ꝓuincia linguas eis ⁊ manꝰ dextrasradicitus abſcinderet. Et ſpūſancto preſtante ita locuti ſunt ⁊ loquūtur. quomō antea loquebant̉. Sed ſi ꝗs incredulus volueriteſſe. ꝑgat nunc ꝯſtantinopolim. ⁊ ibi reꝑiet vnū de illis ſubdiaconum reꝑatum. ob quaꝫ cām venerabilis nimiū in palatio zenonisimꝑatoris habet̉. ⁊ p̄cipue regina mira eum reuerentia venerat̉.Sed qͥs ꝯgruo ſermone poſſit aſſequi. aut coaceruare diuerſitates penaꝝ. quas ex iuſſu regis ſui etiam ipſi oādali in ſuos hoīesexercuerunt.De ꝑſecutione que facta eſt in carthagine..xcij.N ipſa quoqꝫ que geſtaſunt carthagine ſi nitatur ſcriptor ſigillatim aſtruere.etiā ſine ornatu ſermonis nec ipſa nomina tormentoꝝpoterit dicere. Que res hodie poſita in ꝓmptu demōſtrat aliosſine manibꝰ. alios ſine oculis. alios abſꝫ pedibꝰ. alios trūcatos auribus. alioſqꝫ nimio ſuſpendio ſcapulis euulſis caput eorū quodeminere ſolebat in medio ſcapulaꝝ fuiſſe demerſum dum iugiterin altis edibꝰ ſuſpendio cruciantes. impulſione manuū funibꝰ agitatis. ꝑ vacuū aerem hūc atqꝫ illuc faciebāt. vagare pendentes. qͥnōnūqꝫ diruptis funibꝰ de illa altitudine ſuſpenſiōis ictu validocorruentes. plurimi arcem cerebri cū oculis amiſerūt. alij ꝯfractisoſſibꝰ ſpm̄ ꝯtinuo reddiderunt. alij poſt paululū exalauerūt. Sꝫqui hoc fabuloſum putat aniū zenonis legatum interroget cuiuspreſentia p̄cipue geſta ſunt. illa ſcilꝫ cauſa. qꝛ veniēs carthaginēſeſe ꝓ defenſione eccleſiaꝝ catholicaꝝ veniſſe iactabat. ⁊ vt illi on̄deret. tyrānꝰ ſe neminē formidare illis plateis vel vicis plures tortores ⁊ crudeliores ſtatuit in qͥbꝰ legatis moris eſt aſcendendo adpalatiū ⁊ deſcendendo trāſire. ad obprobriū videlꝫ ipſius reipublice. ⁊ noſtri ia deficientis tꝑis fecem. Tunc igit̉ ⁊ quedam vxorcuiuſdā celarite regis noīe dagili qͥ tꝑibꝰ genſerici multotiēs iamcōfeſſor extiterat. matrona nobilis ac delicata flagellis ⁊ fuſtibusoīno debilitata exilio arido ⁊ niueo relegat̉ vbi nullus hoīm forteꝯſolatōnis gratia veniendi haberet acceſſuꝫ relinquēs cū gaudiodomū maritū ſil̓ ⁊ filium. Cui poſtea oblatum eſſe dicit̉ vt in mitiori heremo trāſlata frueret̉ ſi vellet ſolatio ſocioꝝ. Illa ꝟo ingēsſibi adeſſe. gaudiū vbi nullus hūanus eſſet ꝯſolationis affectꝰ. nefieret ſupplicauit. Tunc etiā eugenio paſtore iaꝫ in exilio ꝯſtituto⁊ vniuerſus clerus eccleſie carthaginis cede inediaqꝫ maceratus.fere qͥngenti vel amplius inter quos qͣꝫplurimi erant lectores infantuli. gaudentes in dn̄o ꝓcul exilio crudeli tradunt̉.De ſancto murita dyacono ⁊ increpatōe elpidofori. xciij.Ed tunc duꝫ ī media vrIbe cederent̉. muritā dyaconū ceteris liberioreꝫ tacerenon debeo. Fuit qͥdaꝫ elpidoforus noīe nimiū crudel̓⁊ ferus. cui fuerat delegatū mēbra ꝯfeſſoꝝ xp̄i ſupplicijs graſſantibus laniare. Hic em̄ fuerat apud nos dudū in eccleſia fauſti baptiſatus. quem venerabilis murita dyaconus de alueo fontis ſuſceperat generatū. Poſt ꝟo dum apoſtotaret. tante extitit feritatꝭaduerſus eccleſiā dei vt ſuꝑior omnibꝰ executor ꝑſecutiōis fuiſſetinuentus. Quid multa. Dum pͥmo p̄ſb̓ri in ſupplicijs macerandiordine citaret̉. poſt archidyaconē ſalutarem aptat̉ penis memoratus murita. fuit em̄ ſecūdus in officio miniſtroꝝ Qui cū elpidoforo ſedente ⁊ fremente. honorabilis ſenior cepiſſet extēdi. pͥuſqͣꝫexueret̉ clā forte neſcientibꝰ cūctis illa qͥbꝰ eum ſuſcipiēs de fontedudū texerat ſabana baiulabat. Quibꝰ vētilatis ſimulqꝫ in oſtēſionem cūctoꝝ extentis. in his verbis totū ad fletum ⁊ lachrymascōmouiſſe dr̄ ciuitatem. Hec ſunt lintheamina elpidofore mīſtererroris. que te accuſabūt dum maieſtas venerit iudicātis. cū ſtodientur diligentia mea ad teſtimoniū tue ꝑditōis. ad demergēdumte in abyſſuꝫ putei ſulphurantis. hec te immaculatū cinxerūt defonte ſurgentē. hec ⁊ acrius ꝑſequent̉ flamantē gehennā cum ceperis poſſidere. qꝛ induiſti te maledictiōꝫ ſicut veſtimētū. ſcindēsatqꝫ amittens veri baptiſmatis ⁊ fidei ſacramētū. Quid facturꝰes miſer. cuꝫ ſerui patriſ familias ad cenā regiā ꝯgregare ceperintinuitatos. Cunc te aliqn̄ vocatū terribiliter indignatus exutū ſtolam rex ꝯſpiciens nuptialē. dicet tibi. amice quō hūc veniſti veſtēnon habēs nuptialē. Non video qd̓ ꝯtuli. non cognoſco qd̓ dediꝑdidiſti militie clamidem. quā in tela virgineoꝝ membroꝝ geſto.decem menſibꝰ texi. et tendicule crucis extendēs aqua mūdaui. etpurpura mei ſanguinis decoraui. ſi ꝯſpicio vultū ſignaculi mei caracterem non video trinitatis. Talis intereſſe non poterit epulismeis. ligate eum manibꝰ ⁊ pedibꝰ ſuis funiculis. qͥ ſeip̄m volūtarieſeꝑari voluit a catholicis fratribꝰ ſuis. Ipſe funes extendit ꝯtinuatos in laqueū. ꝗbꝰ ⁊ ſemetip̄m vincit. ⁊ alios ne ad iſtud venirētcōuiuiū impediuit. Iuxta ſemitā multis ſcandalū poſuit. quē nūc

cum rubore ꝑpetuo ⁊ dedecore ſempiterno de ꝯuiuio meo ꝓieciHec ⁊ alia murita dicente igne ꝯſcientie ante igneꝫ eternū obmuteſcens elpidoforus terrebat̉.De tormentꝭ exulātiū ⁊. xij. infantiū a grege ſeꝑatoꝝ. xciiij.Arentes vniuerſi igiturdorſa ſua verberibꝰ. alacres ad exiliū ꝑgūt. qͥbꝰ adhucin itinere longioris vie cōſtitutis. deſtinant̉ ep̄is arrianoꝝ ſuggerentibꝰ hoīes īmiſericordes ac violenti. vt illud qd̓ eisforte miſeratio chriſtiana victui ꝯtulerat ꝓfutuꝝ crudelit̓ auferret̉. qn̄ vnuſqͥſqꝫ eoꝝ libentius forte cantabat. Audꝰ exiui de vtero matris mee. nudum etiam me oportet ad exilium pergere. qꝛdominus nouit eſurientibus cibum porrigere. ⁊ in deſerto veſtire.Nam ⁊ ppandali duo ſub genſerico fidei confeſſores. comitantematre. contemptis omnibus diuitijs ſuis. cum eiſdem clericis adexiliū ꝑrexerūt. De ml̓titudine aūt ꝑgentiū ꝯfeſſoꝝ .i. eccleſie carthaginis clericoꝝ. ſuggerente quodā ex lectore theucario ꝑdito.quos ille nouerat vocales ſtrēnuos atqꝫ aptos modulis cātilene.deſignatōne ſua debere dicit. xij. infantulos ſeꝑari. quos ille duꝫcatholicus eēt tūc diſcipulos habuit. Itatim illo ſuggerente ſubfeſtinatōne dimittunt̉. ⁊ vi barbarici furoris biſſenus numerꝰ puexoꝝ de itinere vocat̉. Segregant̉ corꝑe nō ſpū a grege ſanctoꝝ.Qui timentes p̄cipitiū cum ſuſiprijs lachrymaꝝ. ne diuellerēturꝯſtringebāt māibꝰ genua ſocioꝝ. Quos violētia tn̄ heretica minacibꝰ ſeꝑans gladijs. carthagini reuocauit. Sed dum cū eis qͣſicū tali etate nō blandicijs ageret̉. ſuꝑiores ſuis inuenti ſunt ānisEt ne obdormirēt in mortē. lucernā ſibi euangelici lumīs accēderunt. Indignant̉ ad hoc grauit̓ arriani. ⁊ ſe ſuꝑatos a pueris erubeſcunt. Un̄ accenſi. ſubdi iteꝝ fuſtibꝰ iubent. quos iam an̄ pauciſſimos dies varijs verberibꝰ diſſiparāt. Impͥmunt̉ vulneribusvulnera. ⁊ rurſum pena reſtaurata crudeſcit. Factū eſt dn̄o ꝯfotante vt nec etas iunior deficeret in dolore ⁊ magꝭ animꝰ creſceretroboratꝰ in fide. Quos nūc carthago miro colit affectu. ⁊ qͣſi. xij.apl̓oꝝ choꝝ ꝯſpicit pueroꝝ. Una degunt. ſimul veſcunt̉. pariterpſallunt. ſimul in dn̄o gloriāt̉. Illis diebꝰ ⁊ duo negociatores frumentius ⁊ aliꝰ frumentiꝰ ipſi eiuſdem vrbis egregio martirio cōronati ſunt. Tunc ⁊. iiij. fratres nō natura ſꝫ gratia in monaſteriocōmanentes. ꝯfeſſionis certamine expleto īmarceſſibilē ꝑuenerūtad coronā .i. liberatus abbas bonifacius dyaconꝰ rogatꝰ mōachꝰ⁊ maximus monachus.De paſſione ſancti eugenij carthaginen̄. ep̄i.Am illo tempore crudelius arrianoꝝ ep̄i. p̄ſb̓ri. clerici. qͣꝫ rex ⁊ ꝑpandali ſeuibant. Nam ad ꝑſequendū ipſi cum ſuis clericis vbigladijs accincti currebāt. ſicut ꝗ̄dam ep̄s inter illos ceteris crudelior anthonius noīe qͥ tam nefaria ⁊ incredibilia ī noſtris exercuivt narrari nō queant. Fuit iſte in quadā ciuitate ꝓxima heremoque tripolitane ꝓuincie vicinat̉. qui vt beſtia inſatiabilis catholicoꝝ ſitiens ſanguinē. huc illucqꝫ ad rapiēdū rugiens excurrebat.Nam impius honoricꝰ ſciēs ferocitatē anthonij. in ipſis heremiꝑtibꝰ voluit ſanctū eugeniū relegare. Quem dum cuſtodienduꝫanthonius accepiſſet. ita eum artiori cuſtodia cinxit vt nulluꝫ adeū introire ꝑmitteret. inſuꝑ varijs inſidiaꝝ atqꝫ penaꝝ ſupplicijsextinguere cogitaret. Sed eugenius ſanctꝰ duꝫ noſtre ꝑſecutōisdefleret incōmoda. ⁊ aſꝑitate cilicij ſenile attereret corpꝰ. nudāſuꝑ humū cubitās ſtratu ſacci irrigaret imbribꝰ lachrymaꝝ. aliſenſit infeſtū ꝑaliſis morbū. quo nūcio in gaudiū ꝯuerſus. arrianꝰꝑgit feſtinus ad cubile exilij hoīs dei. Et cū videret arcente paſſne veꝝ pontificem balbutientia verba ꝓducere cogitauit ſimuextinguere quem ſuꝑeſſe nolebat. Precepit igit̉ vt acetū aſperūnimiſqꝫ ⁊ acerrimū quereret̉. Quod cum fuiſſet allatū venerabiliſeni recuſantibꝰ ⁊ nolentibꝰ faucibꝰ ingerebat. Nā ſicut cōis dn̄squi ad hoc venerat vt potaret cum guſtaſſet noluit bibere. quātomagis iſte ſeruus ⁊ ꝯfeſſor fidelis oīno nollet niſi heretica feritasingeſſiſſet. Exquo accepto p̄ſertim illi paſſioni noxio. morbꝰ accepit augmentū. Cui pietas chriſti miſericodit̉ ſubueniens. poſteaſalutem exhibuit.De paſſione ſancti abdiner ep̄i ⁊ ceteroꝝ..xcvj.Lio autē epiſcopo noſtroabdiner ſimiliter relegato adlunenſis ciuitatis in qͣanthonius fuerat. quātū potuit infeſtari res ipſa demonſtrat. Nam cū diuerſis eū ꝑſecutionibꝰ affligeret. nec poſſetfacere arrianū videretqꝫ chriſti militem ſꝑ in ꝯfeſſiōe ꝯſtante pedibꝰ manibuſqꝫ ligatꝭ vincul̓ ingentibꝰ oreqꝫ obturato ne linguaclamaret. aquā corꝑi vt putabat rebaptiſatiōis ſꝑgit. qͣſi valeretꝯſcīaꝫ ligare cū corꝑe aūt nō adeſſet qͥ audit gemitus cōpeditoꝝ⁊ cordis ſecreta rimat̉. vel ſuꝑare poſſet aqua mendat tante volū