Arentum viciniam quaꝫnec vos nimiū reſpuiſtis cur tāto opere a nobis debeateuitari. non ſatis claret. ¶ Abrahā. Nōnunqͣꝫ mala exbonis rebꝰ ſumi vidēt̉ exempla. nā ſiqͥs eadē agere nō eodē affectuatqꝫ ꝓpoſito aūt diſſimili ꝟtute p̄ſumpſerit ꝓfecto exinde laqueūdeceptiōis ac mortꝭ incurrit. vn̄ alijs eterne vite fructꝰ acqͥrit̉. Qd̓puer dauid gigāti illi in certamīe comꝑatꝰ haud dubie ꝑtuliſſet. ſifortiſſimis ſaulis armis fuiſſet indutꝰ. ⁊ nō tā prudēti diſcretōe cōgrua adoleſcētie ſue armoꝝ genera delegiſſet. Quā menſurā viriūſuaꝝ ꝯſiderare ꝯuenit vnūquēqꝫ noſtꝝ. Nō .n. qꝛ bona ē anachoreſis. vniuerẜ eā ꝯgruā cōprobamꝰ. Nec qꝛ inſtitutiōeꝫ cenobioꝝvel curā fratꝝ ſanctā atqꝫ laudabilē merito ꝓfitem̄. idcirco ab vniuerſis eā expetēdā eē cēſemꝰ. Proinde pͥmū regiōis veſtre atꝫ hꝰint̓ ſe pēſanda ſunt inſtituta. deinde vires hoīm iugi vel ꝟtutū velvicioꝝ aſſiduitate collecte diuerſa inuicē lāce trutināde. Fieri etenīpōt vt qd̓ alteriꝰ gentꝭ hoī arduū atqꝫ impoſſibile eſt. hͦ alijs inſitaꝯſuetudo quodāmodo ꝟtit ī naturā. Itaqꝫ diligēt̓ expēdite vtrūin illis torpidis vt fama ē regiōibꝰ. ⁊ velut frigore nimie infidelitatꝭobſtrictꝭ. hāc nuditatē ſuſtētare poſſitꝭ. Noſtris .n. iſtā ꝓpoſiti fortitudinē naturalit̓ quodāmodo indidit ſancte ꝯuerſiōis antiqͥtas.Quoꝝ ſi ꝯſtātie atqꝫ ꝟtuti pares vos eē cernitꝭ. viciniā patꝝ fratrumqꝫ veſtroꝝ ſimilit̓ fugere nō debetꝭ. Rimamini itaqꝫ nūc archana pectoris veſtri. prudēterqꝫ ꝯijcite. an̄ talē etiā vos iuxta parentes veſtros diſtrictionē mētis iugit̓ retētare poſſitis. Cūqꝫ vosin hac animi mortificatiōe ꝯſil̓es eidē ſenſeritꝭ. tūc ſcitote parentuꝫfratrūqꝫ viciniā. vob̓ quoqꝫ ſil̓r noxiā nō futurā. vt ſcꝫ eis qͣꝫuis inꝓximo ꝯſtitutis velut mortuos vos eē credatis. ita vt nec illos veſtris fouere ſolatijs. nec vos illoꝝ ſinatis obſequio relaxari.¶ Ꝙ perfectionem appetenti fugienda ſint parentum ⁊ amicorumblandimenta..cxxiij.Ane quid propoſito nr̄ooberit. ſi illis ſumminiſtrātibꝰ. vniuerſa nos ſollicitudīeparādi victꝰ penitꝰ abſoluti lectiōi tm̄ ⁊ orationū operādederimꝰ. ¶ Abrahā. Nō meā ꝯtra hͦ vob̓ ſꝫ beati anthonij ſnīaꝫꝓferā. Nā cū ad illū quidā veniēs. anachoreticā diſciplinā minimediceret admirandā. maioris ꝓnūcians eē ꝟtutis ſi ea q̄ ꝑfectionisſunt int̓ hoīes quiſpiā qͣꝫ ī heremo poſitꝰ exerceret. beatꝰ anthoniꝰvbi nā ipſe ꝯſiſteret ꝑcunctat̉. Cūqꝫ ille ſe iuxta parētes ſuos habitare dixiſſet. ⁊ eoꝝ p̄bitiōe ab om̄i cura ⁊ ſollicitudine diurni operis abſolutū lectiōi tm̄ ⁊ oratiōi inſiſtere. Rurſus anthoniꝰ. Dic inquit fili. vtrū in eoꝝ dānis vel aduerẜ caſibꝰ ꝯtriſteris pariqꝫ etiammodo ſuꝑ eoꝝ ꝓſperitate ꝯgaudeas. Ille vtriuſqꝫ rei ſe ꝑticipē eēꝯfeſſus eſt. Cui ſenex. Noueris te etiā inqͥt in futuro ſcl̓o in eorumſorte cenſendū cū quibꝰ in hac vita in lucri detrimentiue ꝯſortio vl̓zaudeo vel merore ꝯcuteris. Hec ꝯuerſatio atqꝫ hic tepidiſſimusſtatꝰ nō hͦ ſolo qͦ dixi te feriūt detrimēto. Licet id nūc ipſe nō ſentias dicēs quodāmodo. ferierūt me ſꝫ nō dolui ⁊cͣ. ꝙ ſcꝫ diebꝰ ſingul̓mentē tuā ꝓ caſuū varietate mutātes indeſinēt̓ ad terrena demergunt. verūētiā ꝙ fructu manuū tuaꝝ ⁊ iuſta ꝓprij laboris mercēdedefraudāt. nō ꝑmittētes te hoꝝ p̄bitiōe ſuffultū ẜm beati apl̓i regulā quotidianū tibi victū manibꝰ p̄parare. Ideo cū etiā nobis parentū p̄ſidia nō deeſſent. tn̄ hāc cūctis oꝑbꝰ p̄tulimꝰ nuditatē ⁊ qͦtidiana corꝑis alimēta noſtris maluimꝰ ſudoribꝰ p̄parare qͣꝫ ſecuraparentū p̄bitione fulciri. laborioſiſſime huic penurie illā quaꝫ p̄dicas ocioſam ſcripturaꝝ meditationem. atqꝫ infructuoſam lectiōisinſtantiā poſtponētes. Noueris aūt te etiā ex hͦ nō leuiꝰ qͣꝫ illo qḋſupra diximꝰ feriri detrimento. qꝛ cū ſis ſani corꝑis ac robuſti. ſtipeſuſtētaris aliena. q̄ iuſte ſolis ē debilibꝰ attributa. ẜm apl̓m qͥ ocioẜpenitꝰ interdicēs opē largitatꝭ aliene. qͥ nō oꝑat̉ inqͥt nec māducetHis beatꝰ anthoniꝰ aduerſus quēdā vſus ꝟbis. etiā nos magiſterij ſui inforauit exēplo vt ꝑentū ꝑnicioſiſſima blandimēta. ⁊ oīm qͥvictui neceſſariā ſumminiſtrat agapē. inſuꝑ etiā oēm amene habitationis gratiā deuitemus.¶ Ꝙ meliꝰ ſit pauca merita cū ſecuritate acqͥrere qͣꝫ ad maiora lucra cū periculo aſpirare..cxxiiij.Am ꝙ alios quoqꝫ ſaluare vos poſſe ꝯfiditis. ⁊ ſpe maioris lucri ad reuiſendampatriā feſtinatis. audite etiā ſuꝑ hͦ quandā abbatꝭ macharij fabulā iocūdiſſime atqꝫ aptiſſime figuratā. quā ⁊ ille cuidamſimilibꝰ deſiderijs eſtuanti ingeſſerit. Erat inqͥt in ciuitate quadaꝫperitiſſimꝰ tonſor qͥ denarijs trinis vnūquenqꝫ detondēs. neceſſaria victui quotidie comꝑabat. centūqꝫ denarios expleta om̄i corporis cura marſupio ſuo diebꝰ ſingl̓is inferebat. Sed audiuit in quadam longe poſita ciuitatē. ſinguloꝝ ſolidoꝝ ſingulos homīes tonſori prebere mercedē. Itaqꝫ ſumens artis ſue ꝓtinus inſtrumenta.
expenſis in ſumptū omnibꝰ que hic multo tempore collecta ſeruauerat. ad vrbem illā queſtuoſiſſimā cū ſummo labore ꝑuenit. Ubicum ea qua ingreſſus eſt die. ẜm hoc qd̓ comꝑerat ab vno qͦꝫ mercedem ſui oꝑis recepiſſet ad veſpeꝝ vidēs ſe grandē ſolidoꝝ numerum ꝯquiſiſſe. ad macellū letus intēdit. eſcas empturꝰ. Quas cumcepiſſet magno ſolidoꝝ p̄cio cōꝑare. expenſis in ꝑexiguo victu vniuerẜ qͦs acqͣſierat ſolidis. nec vnius qͥdē denarij intulit lucrū. Cūqꝫitaqꝫ acquiſitionē ſuā ſingulis diebꝰ vidiſſet inſummi apud ſe recōgitans. reuertar inquit ad ciuitatē meā. illumqꝫ repetā tenuiſſimuꝫqueſtū. Queſtuoſior fuit mihi ille nummoꝝ. qͣꝫ iſte ſolidoꝝ imaginarius queſtꝰ. ex quo nō ſolū nihil exuperat qḋ recondā. ſed etiamvix ipſa quotidiani victus neceſſitas ſuſtētat̉. Idcirco nobis eſt rectius hunc ſolitudinis huius tenuiſſimū fructū indirupta iugitateſectari. quem nulle ſeculares cure nulle mūdane diſtenſiones. nullacenodoxie ac vanitatꝭ abrodat elatio. nulle diurne ſollicitudinis neceſſitates imminuant. Melius eſt enī modicū iuſto qͣꝫ affectare illalucra maiora. que etiā ſi ꝑta fuerint queſtuoſiſſima ꝯuerſione multoꝝ neceſſitate tamen mundane ꝯuerſationis ⁊ quotidiane diſtenſionis diminutionibꝰ abſumunt̉. Melior nanqꝫ eſt pugillus vnuscum requie. qͣꝫ duo pugilli cum labore ⁊ preſumptiōe ſpiritꝰ. Quibus illuſionibꝰ atqꝫ diſpendijs omnes admodum infirmos neceſſeeſt implicari. qui cum etiā de ſalute ſua ſint dubij. ipſiqꝫ adhuc magiſterio atqꝫ inſtitutione egeant aliena. ad conuertēdos alios ac regendos dyabolicis illuſionibꝰ inſtigant̉. quiqꝫ etiā ſi potuerint lucri aliquid ex quorundam conuerſione conquirere. impatientia ſuaatqꝫ inconditꝭ moribꝰ quicquid acquiſierint ꝓfligabunt. Illud qͦꝫeis eueniet. Qui mercedes congregat miſit eas in ſacculum pertuſum. Et melior eſt vir ignobilitate ſeruiens ſibi. qͣꝫ qui dignitatē ſibi acquirit ⁊ indiget pane.De radicibꝰ vicioꝝ in anima..cxxv.Germanus.Atis ꝯgrue nobis his cōparatiōibꝰ diſputatio tua illuſionū noſtraꝝ manifeſtaFuit errores. qͦꝝ cauſas ⁊ curatōes ſil̓r optamꝰ agnoſcere⁊ vn̄ acciderit nob̓ iſta deceptio. ¶ Abrahā. Omniū vicioꝝ vnusfons atqꝫ pͥncipiū ē. ẜm qͣlitatē ꝟo mēbri qḋ in aīa fuerit viciaturdiuerſa vocabula paſſionū corruptionūqꝫ ſortit̉. Qd̓ nōnūqͣꝫ etiāmorboꝝ corꝑaliū ꝓbat̉ exemplo. Etenī cū arcē corꝑis. id eſt caputvis noxijs humoris obſiderit. cephalargie ꝓcreat paſſionē. Cumꝟo aures ocl̓os ve ꝑuaſerit in otalgicū ſiue obtalmicū ꝟtit̉ morbuCū ſe ad articulos qͦſqꝫ ⁊ ad manuū ſumma trāſfuderit. articularꝭatqꝫ cirogrica dr̄ valitudo. Cū autē ad pedū ima defluxerit. pōdogra nuncupat̉. Totqꝫ vocabulis vna atqꝫ eadē noxij humoris origo diſtinguit̉. qͦt mēbroꝝ ceꝑit portōes. Eodēqꝫ modo aīe noſtreꝑtibꝰ vniuſcuiuſqꝫ vicij meſſe credamꝰ. Nā ſi rōnabilē eiꝰ ꝑtem vicioꝝ peſtis in fecerit. cenodoxie. elatiōis. inuidie. ſuꝑbie. p̄ſumptionis. ꝯtentioris. hereſeos vicia ꝓcreabit. Si iraſcibilē vulnerauit. furorem. impatiētiā. triſticiā. accidiā. puſillanimitatē. crudelitatemqꝫꝑturiet. Si ꝯcupiſcibilē vulnerauit. caſtrimargiā. fornicationem. filargiriam. ⁊ deſideria noxia terrenaqꝫ generabit. Et idcirco ſi fontēvicij huiꝰ vultis agnoſcere rationabilē mētis veſtre portionē noueritis eē corruptā. ex qua p̄ſumptionū vel cenodoxie ſolēt vicia pullulare. dū non ſolum ad ꝑfectionis iam ꝑueniſſe faſtigia. ſed etiā alios docere poſſe vos credetis. ⁊ per elationem cenodoxie ac peruagationū vanitate raptamī. Quas amputare abſqꝫ difficultate poteritis. ſiqͣꝫ difficile ſit vnicuiqꝫ veſtꝝ ſaluare animā ſuā mentis veſtre ꝯtritiōe diſcatꝭ. et intimo cordis affectu nō modo lōge vos abilla docendi p̄ſumptōe ſum motos. verūetiā adhuc egere doctorisagnoſcatꝭ auxilio. Adhibite gͦ huic mēbro vel ꝑti aīe veſtre quamſpecialit̓ diximꝰ vulneratā. vere humilitatis medelam..cxxvj.Ꝙ nō ſit fugiēda penitꝰ hominum frequētia.Germanus.Nter cetera illuſionū errorumqꝫ noſtroꝝ genera. q̄ nos ad deſideriū patrie nr̄eAflamauerāt etiā hͨ vel maxīa extitit cauſa. ꝙ interdum afratribꝰ frequētati iugi ſecreto ac diuturno ſilētio ẜm deſideriū noſtrū neqͣqͣꝫ poſſumꝰ inherere ꝑ qd̓ neceſſe ē intercidi mēſurā qͦtidiane ꝯtinentie quā ꝑ caſtigationē corꝑis indiruptā ꝑpetuo cupimꝰretētare. Qd̓ nullatenꝰ in nr̄a ꝓuincia credimꝰ euetuꝝ. in qua autlū aūt certe rariſſimū ꝓfeſſiōis huius virū inuenire poſſibile eſt.¶ Abrahā. Irrōnabilis atqꝫ incōſiderate diſtrictiōis. īmo potiusimmi tēporis indiciū. nequaqͣꝫ ab hominibꝰ frequentari. Qui enīin hac quam arripuit via nimiū tardis paſſibꝰ graditur. equum eſtad eum non dicam ſanctoꝝ ſed nec hominū quidem vllus adueniat. Uos autem ſi deū qui vtiqꝫ charitas eſt pleno ſpiritus feruoreſectamini ad q̄libet loca inacceſſibilia fugeritꝭ. neceſſe eſt ea ab hominibꝰ frequētari. quātoqꝫ vos ꝓpriores deo amoris diuini ardor