LiberLL.

or ſanctorū fratrum cōfluet multitudo.effecerit. tanto ad vontē poſita. qꝛ diligentesīdi ſNon em̄ poteſt cirUebetis hanc eſſe ſubtine inqͥt dn̄ſerabiles ⁊ incautos quoſqꝫ p̄cipitatliſſimā inneceſſariani fructus emolimētavt dū maiora etſurripiat. obſtruſis .ſ. ac vaſtiores ſolitudines expeti debere perſuadēs. eaſqꝫ velut miris ambꝰ cōſitas in eorū corde pingēstenꝰ r̄iſteritate interdumaxanda.cxxvijLla quoqꝫ remiſſiōis atꝫhūanitatis ītercapedo gratiſſima. q̄ nōnūqͣꝫ ꝓ aduētufratrū int̓uenire ꝯſueuit. licet moleſta vob̓ ac fūgiēda videat̉ tn̄ qͣꝫ ſit vtil̓ ac ſalubris tā corꝑi qͣꝫ ſpūi vr̄o. paucꝭ patiēt̓ attēdite. Depe accidit nō dicā nouicijs ⁊ īfirmis ſꝫ etiā exꝑimētiſſimisꝑfectꝭ. vt niſi mētis eoꝝ directio atqꝫ cēſura qͥbuſdā mollita futviciſſitudinū laxamētis. aut in tēporem ſpiritus aut certe in ꝑnicioſam corporis valitudinē collabat̉. Et idcirco a prudētibꝰ atꝫꝑfectis cū interteſſerit fratrū crebra etiā viſitatio. non ſolū toleranda patiēter. ſed etiaꝫ gratāter eſt amplectēda. Primū qd̓ ꝓuocatꝑſolitudinis deſiderare ſecreta. naꝫ quodāmodonterpolare credit̉ infatigabilem iugemqꝫ ꝯſercurꝭīterdum tardaret̉. vſqꝫ ad finem contendereon poſſet. Deinde cum neceſſitatem reficictu hūanitatis indulget. maiora nobis ꝯfertcorporis laxamēto. qͣꝫ illa ſint que ꝑ abſtinētiorāt acquirendafatiiare aptiſſimā cōꝑationeꝫatā breuitobis indicabo. fert̉ beatiſſimꝰcemiibꝰ molliter demulceret. quēad ſe habitu.venientē ſubito cōſpexiſſe. Qui miravir tante opinionis ac fame ad tā parua ⁊ humilia ſe oblectamētaret. tu ne es inqͥt ille iohānes. cuiꝰ fama inſignis atꝫcelebeoqꝫ ſummo deſiderio tue agnitionis illexit. Curgo oblectamētis tam vilibꝰ occuparis. Cui beatus ioh̓es. Quideſt qd̓ manu geſtas. At ille. Arcus ait. Et cur eū nō inquit tenſumſemꝑ circūfers. Cui reſpōdit. Nō oportet ne iugi curuamīe rigoris foo laxata molleſcat atqꝫ depereat. ⁊ cū oportuerit vt forīferā ſpecula dient̉. rigore ꝑ nimietatem continintictus nō poſſit emitti. Nec noſtri inqͥts animi te offendat o iuuenis tā parua hec breuiſqꝫlaxatioui niſi remiſſiōe quadā rigorem intenſiōis ſue interdū releuet ac relaxet. irremiſſo rigore lenteſcēs virtuti ſpūs cum neceſſidare non poterit.iſti ⁊ eius exaſperatione. .cxxviij.Uoniā nobis illuſionumcūctarū remedia cōtuliſti. ⁊ dyabolice quibꝰ quatiebamur inſidie ꝑ doctrinā tuā domino donāte detecte ſuntꝫnobis p̄camur ediſſeri qḋ in euāgelio dicit̉. Iugū meūnus meū leue.ppe cū apl̓us dicat. omnes qui voere in xp̄o ꝑſecutione patiētur. ¶ Abrahā. Ueriſſimāieſſe ſententiā exꝑientie ip̄ius facile ꝓbabimus documēto. ſi ꝑōis viāe fuerimꝰ aggreſſi. Quid em̄ graue poterit eſſevera humilitate fundatꝰ. in omībꝰ q̄ fuerint ſibi irrogate leijs: dicēs. cōplaceo mihi in infirmitatibꝰ. Quo familiaris rei cruciabit̉ damno. qui ꝑfecta nuditate glorioſus. mūdfacultates omneſqꝫ cōcupiſcētias arbitrat̉ vt ſtercora. qui omniaque ab alijs auferri poſſunt ſua nō eſſe cognoſcit. Cuiꝰ inopie neii cū aroriat̉ in ieiunijs multis in fame ⁊ ſiuis labor qd̓ue tā arduū ſenioris p̄ceptūꝑturbare. qui omībꝰ que ſibi fuēter ſed etiaꝫ gratāter occurrit. dicensdſicut tu. Vt aūt nobis ecōtrario iugūlaue videat̉ cōtumacie noſtre eſt aſcribendū.Alatqꝫ incredulitate deiecti cōtra illius cōſilium qͥ aitvade. vende oīa tua ⁊ ſeque̓ me. inepta ꝑuerſitaenarū .ſ. facultatū materias retentātes. Quaꝝ cūnoſtrū dyabolus teneat illigatū qͥd ſuꝑeſt niſi vt cuꝫvoluerjs ſeꝑare. earudem īminutiōe ac priuararū ſris ſemꝑ excruciet. ex nobiſmetis quop̄e em̄ nobis tormēto ſunt quibus.nēta huiꝰ carnis atqꝫ delicie carnificū viceNos inquā nō eſſe manifeſtū ēs ac duris deſiderioꝝ cantibꝰheticis ſilicibꝰ cōmunitā ſanōplanatā amentiſſime deiur. ⁊ p̄ſentiū oblectationūtoſqꝫ vicioꝝ anfractus lacete remus non mō acutiſſi

mis veprium aculeis cōfringēdi. ſed etiā virulentorū ſerpentiū velſcorpionū illic latitantiuꝫ ictibus vulnerandi. Oblitus eſt inqͥt mepopulus meus. fruſtra libantes ⁊ īpingentes in vijs ſuis in ſemitisſeculi vt ambularēt ꝑ eas itinere nō trito. vie eorum ẜm ſententiaꝫſalomonis ſunt ſtrate ſpinis. ⁊ eccleſiaſtes hͦ exprimēs labor inquitſtultoꝝ affligit eos. Et reuera ſi cōꝑare volueris ſplēdentē virgintatis florē ⁊ ſuaue olentē caſtimonie puritatē. tetris ac fetidis libidinum volūtabris quietem ſecuritatēqꝫ monachoꝝ. ꝑiculis ⁊ erūnisquibꝰ mūdi huiꝰ homīes implicant̉. pauꝑtatis noſtre requiē. edacibus diuitū triſticijs. ac ꝑuigilibꝰ curis in quibꝰ non abſqꝫ ſummvite ꝑiculo diebꝰ ac noctibꝰ cōſumūtur. ſinū iugum chriſti.onuſqꝫ leuiſſimū facilime cōprobabis..cxxix.De centuplo perfectoꝝ in hac vita.Roinde etiā illa retributio p̄miorū qua ꝑfecte renūciantibꝰ in hac vita cētuplūdominꝰ repromiſit. veriſſime eodē ſcnſu ſuſcipit̉. Multo credibilius eſt. eum .ſ. qui aliqͥd ſeculariū vel affectuū vel bonoꝝchriſto ſuadēte ꝯtēpſerit. a fratribꝰ atqꝫ cōſortibꝰ ꝓpoſiti ſui qui eiſpūali glutino colligant̉ centuplo gratiorē etiaꝫ in hac vita reciꝑecharitatē. Hanc ſiquidē quā ſocietas copule ſeu cōſanguinitatisneceſſitudo ꝯiūgit. ſatis breuē eſſe ꝯſtat ac fragilem. Monachi ſoli ꝑpetuam cōiunctiōis retinent vnitatē. atqꝫ indiſcrete poſſidentvniuerſa qui omnia ſua eſſe q̄ fratrū. omnia fratrū credūt eſſe q̄ ſuaſunt. Ergo iſtam centupli retributionē in magnitudine meriti et indiſcretione tam incōparabilis charitatis noueritis exp̄ſſam. Si atꝓ ire turbatiōe iugem patiētie lenitatem ꝓ labore ſolitudinis ſecuritatis quietem ꝓ infructuoſa ſeculi huiꝰ penaliqꝫ triſticia ſalutaris triſticie fructu. ꝓ vanitate leticie temporalis gaudij ſpūalis appenderis vbertatē. retributionē in hoꝝ affectuū cōmutatiōe centuplā ꝑuidebis. Et ſi vniuſcuiuſqꝫ vicij breui ac lubrice voluptatiꝯtrariarū virtutū merita cōferant̉. centuplo hec eſſe meliora multiplicata iocūditas approbabit. Cētuplā nāqꝫ fratrū parentūue recipiet quātitatē. quiſqͥs patris vnius vl̓ matris ſeu filij ꝓ xp̄i nomīecharitate cōtempta. in omniū qui chriſto deſeruiūt dilectionē ſinceriſſimā tranſit. Multiplicata etiam domorū atqꝫ agroꝝ poſſeſſion ditabitur. quiſqͥs vna domo ꝓ chriſti dilectiōe reiecta. īnumera monaſterioꝝ habitacula tanqͣꝫ ꝓpria poſſidebit. in quacūqꝫ orbis parte velut in ſue domus iure ſuccedēs. Qūo em̄ nō centuplūſed pluſqͣꝫ centuplū. recipit qui. x. vel. xx. ſeruorū miniſteria inuitavel coacticia derelinquēs. tot ingenuoꝝ ac nobiliū ſpontaneo fuleitur obſequio. Sed hoc ſancto miniſterio merito ac fiducialiter perfruūtur. qui pͥus in ſeruitutē fraternitatis ſeip̄os ſuaqꝫ oīa volūtaria deuotiōe ſubdiderint. Quiſqͥs autē hec hūilitate ſincera cōſortibꝰ ſuis ante nō detulerit. quomō deferri ſibi ab alijs patiēter admittit. cū grauari ſe eoꝝ obſequijs intelligat potius qͣꝫ foueri.De ꝑſecutionibꝰ ad.cxxx.inctis ⁊ de fine ſermonis.Ec tamē omnia non cumremiſſa ſecuritate. nec cū inerti oblectatōne ꝑcipiet. ſedẜm verbum domini cum ꝑſecutionibꝰ. id eſt cum p̄ſſuris ſeculi huius ac ſummis angoribus paſſionum. Regnum enimcelorum non deſides. non remiſſi. non delicati. non teneri. ſed violēti diripiunt. qui non alijs ſed voluntatibus ſuis p̄claram inferuntviolentiaꝫ. Qui direptione laudabili omni ſe p̄ſentium rerum voluptate fraudantes. per huiuſcemodi rapinam regnum celorumviolenter inuadunt. Et idcirco ſaluator vt nobis amputandarumvolūtatum noſtrarum formam traderet. nō veni inquit facere voluntatem meā ſed volūtatem eius qui miſit me. Quam virtutē illiſpecialiter exercent. qui in cenobijs cōmorantes ſenioris regunturimperio qui nihil omnino arbitrio ſuo agunt. ſed voluntas eorumex voluntate pendet abbatis. Poſtremo vt iam diſputatōnis huius ſermo claudat̉. nonne obſecro in hoc centuplam gratiam euidentiſſime qui fideliter chriſto deſeruiūt cōſequūtur. dum pro nomine eius a ſummis principibꝰ honorant̉. ac licet ip̄i humanā gloriam non requirant. venerabiles tamen etiam in pſecutionum anguſtijs iudicibus cūctis ac poteſtatibus fiunt. quorum vilitas etiāmediocribus forſitan deſpicabilis eſſe potuiſſet vel pro obſcuritate natalium. vel pro cōditione ſeruili ſi in ſeculari cōuerſatiōe manſiſſent. Pro chriſti auteꝫ militia nobilitatis nemo ſtatus calūniamcōmouere. nemo obſcuritatem generis audebit opponere. Quinpotius illiſip̄is viliſſime cōditionis obprobrijs quibus confundi etdehoneſtari ſolēt ceteri. ip̄i famuli glorioſiꝰ nobilitāt̉. Tali beatusabrahā ſermōe de illuſiōis nr̄e vl̓ origīe l̓ medela diſſeruit. atꝫ oculis qͦdāmō nr̄is cogitationū qͣs dyabolꝰ autor ingeſſerat ꝓpalauitinſidias. noſqꝫ adre mortificatiōis accedit. qͦ etiā ml̓tosos.licet incompto hec oīa ſermone digeſta ſint crec