LiberX.
tim om̄i mundana facultate nudatus adſeꝑabis a chriſto. Coſanctitatis ⁊ humilitatis emimonaſteriū p̄uolauit.anda ꝯiugioꝝ diuorciacuit. Nemo aūt exiſille vir deo dicatus ētexuiſſe. ſed vt lectoria ſunt ſigna ꝟtutū.lelit̓ panderemꝰ. cuiahuiuſmloco et tapore ſeruanda ſunt et¶ Ꝙlia ⁊eranda..cxGit̉ theonas cum diebusageſime noſtrā cellulā viſitaſſet. humi paululuꝫꝯſedentes cepimꝰ ꝑcunctari. cur apud eos tanta obſeruantia caueret̉. ne qͥs tꝑtis diebꝰ. l. vſqꝫ ad horā nonā ieiunare ꝑſumeret. Ad hec ille. Oportet quidē nos ꝯſuetudinē maiorū cuſtodire. etiā nō ꝑcepta rōe. Uerūtamē qm̄ cauſas huiꝰ rei vultꝭ agnoſcere. tp̄us eſt omī rei ſub celo tp̄us plorādi. ⁊ tp̄s ridēdi ⁊cͣ. Principali aūt bono ita nullū oportet eē vacuū tpus vt ſine eo cuiqꝫ eſſenō liceat. Itaqꝫ ſiqͥs in fratris aduētu in qͦ chriſtū debet humanitate reficere. vl̓ cū defectio ⁊ imbecillitas carnis reꝑationē viriū eſce ꝑceptione depoſcit. vel cū tp̄us feſtiuitatis eſcaꝝ ꝯgruū votū indulidā oitiā indirupte voluerit retinere. neceſſeioſus qͣꝫ inceqͣꝫ irrōnabilis habeat̉. Nonquibꝰ vtiqꝫ bonū ē prīcipale ꝓpt̓ ieiunia ſuntlia ꝓpter illa. Talē gͦ definitionē ſuꝑ ieiuni qͣſtittit̓ retinētes ita id nobis ꝯgruū nouerimꝰ. ſi in eo tempoꝝratio .ſtas ſi mēſura ſeruet̉. nec ita vt in ipſo ſpei noſtre terminūdefigamꝰ. ſed vt ꝑ ipſum ad puritatē cordis ⁊ apoſtolicā charitatem ꝑuenire poſſimꝰ. Nunquid aūt ait pn̄t filij ſpōſi lugere qͣꝫdiuus ⁊cͣ.Dec ꝟba ꝓprie tp̄us oſtendūt in qͦ poſt reſurcū illilis epulāte. ieiunare illos quotidias aūt ieiunioꝝ victimas quasta viſcerione incōſiderate extorquētes dominoos creille qui diligit miſericordiā ⁊ iudiciū execēs. Ego dn̄s diis. ⁊ odio hn̄s rapinam in olocauſto..cxj.De primicijs et decimis ſpūalit̓ offerēdis.Llos etiā qui oblationuꝫ.id eſt officioꝝ atꝫ actuū ſuoꝝ p̄cipua ad votū carnis acvſus ꝓprios p̄ſumentes. reliqͥas eoꝝ dn̄o ac minimā deferunt portionē. velut oꝑarios fraudulētos ſermo diuinꝰ ita ꝯdemnat. Malqͥ facit oꝑa dn̄i fraudulent̓ ⁊cͣ. Itaqꝫ qui ſubſtantiaꝝ noſtraꝝ omniūqꝫ fructuū decimas offerre p̄cipim̄. multomagis neceſſe ē vt ipſiꝰ quoqꝫ ꝯuerſatiōis noſtre et humane vſus operumqꝫ noſtroꝝ decimas offeramꝰ q̄ ꝓfecto in ſupputatōe quadraeſime euident̓ implent̉. Omniū enī dieꝝ numerꝰ. quibꝰ reuolutꝰ īorbē annꝰ includit̉. xxxvj. ſemis dieꝝ numero decimat̉. Quid ꝟojs dicā. qͣs ab om̄ibꝰ qͥ chriſto fidelit̓ famulant̉ qͦtidie certum ē exhiberi. Nā cum exꝑgefacti a ſomno. ⁊ qͣſi rediuiua poſt ſoacritate ſurgētes. priuſqͣꝫ motū ſenſus vlliꝰ corde ꝯcipiant.moriā aut curā rei familiaris admittāt. cogitationū ſuaꝝ orpia diuīs ꝯſecrant olocauſtis. qͥd niſi primicias vereꝑ ſummū ſacerdotē hieſum chriſtū ꝓ vſu vite huiꝰ eturrectiōis exoluūt. Quiqꝫ etiā a ſomno excitais ſue deo ſimilit̓ offerentes. prīo lingue ſue motuātes immolāt deo ſui oris officia. Cui etiā pari deferūtanuū ſuaꝝ greſſuūqꝫ libamīa. cū ē cubilibꝰ ꝯſurgenſiſtūt. ⁊ priuſin ꝓprijs cauſis mēbroꝝ ſuorū funhil ſibi de mīſterio ēan̄ decerpūt. ſed ad ipſiꝰ houēt greſi. atqꝫ in eiꝰ laudationē defigūt incuruatiōꝫnuū ⁊ totius corꝑis ꝓſtrationē perſoluūt. Illud enī al̓s implereueni in maturitate ⁊ clamaui ⁊cͣ. niſi vt poſt quietemlucē velut e tenebris reuocati. de vniuerſis officijs metis et qͥhil oīno in noſtris p̄ſumere neceſſitatibꝰ audeamus.¶ Ꝙ perfectis non eſt lex impoſita quia cōmunia ſupergrediūturOrro quadrageſime legeuſtꝰ atqꝫ ꝑfectus ē nō tenet̉. nec exigui huiꝰ canoniſubiectōe ꝯtentus eſt. quē ꝓfecto illis qͥ ꝑ totū anni ſpaelicijs vel negocijs ſecularibꝰ implicant̉. eccleſiarū principesuerūt. vt vel hac legali. quodāmodo neceſſitate ꝯſtricti his ſaltem diebꝰ dn̄o vacare cogerent̉. ac dieꝝ vite ſue qͦs totos qͣſi fruoida fuerāt voraturi vel decimas dn̄o dedicarēt. Ceterumlibꝰ lex nō ē poſita. quiqꝫ ſpūalibꝰ officijs nō exiguā illam. ideſt decimā partē ſed totū vite ſue tp̄us impēdūt. qꝛ liberi ſunt a decimIliū functōe. idcirco ſi eos ſuꝑueniēs honeſta ⁊ ſancta neuerit. audēt ſtationē ieiunij abſqꝫ vlla diſceptiōe lateſe. No enī ab eis decimaꝝ exiguitas mutilat̉ qui oīa ſua dn̄o ſe-
tum pariter obtulerūt.Ffecto alqꝫ ſummo fraudis reatu facere ille nō poterit. qͥ nihil̓ volūtarie offerēs deo inexcuſabilit̓ ſoldecimas ſuas legis necido comprobat̉ ꝑfectū eſſe nōꝓhibent̉cauet. vel illa q̄ p̄cit̓ exere eſſe ꝑfectos qͥ etiamhis q̄ a lege ꝯceſſa ſunt nō vtqꝫ ꝟo ꝑfectionis euangeliceenitudini ſubiectꝰ eē noluerit. nōoret ſe qͣꝫuis baptizatusſibi videat̉ aut monachꝰ. nō ſub gratia. ſed ſublzis vinculis p̄peditum peccati pondere p̄grauari.De diuerſis cauſis ſtimuloꝝ carnis..cxiij.4Ex quinto libro.Eſter ardor meus profeIſctus ē. nā vtiqꝫ ⁊ ipſe nūc mēte torperē niſi me veſter ferCuor ad recordationē reꝝ ſpūalium ſuſcitaret quodāmodo dormitātē. Hoc enī ni fallor inq̇ſitio veſtra cōplexa ē. cur interdū diſtrictiꝰ abſtinētes afflicto exhauſtoqꝫ corꝑe. incētiuis acrioribus vrgeam̄. ita vt exꝑrecti reperiamꝰ nos humoꝝ naturaliū egeſtione reſperſos. Huiꝰ gͦ infaſtatōis triplicē cām nr̄i ꝓdidere maiores. Aut enī eſcaꝝ ſuꝑflua nimietate ꝯgerit̉. aut ꝑ incuriaꝫ mentiselabit̉. aut inimici illudētis inſidijs ꝓuocat̉. Primū igit̉ gule viciūhāc redūdantiā obſceni hūoris extrudit. nā ⁊ cū diſtrictioris abſtinentie temꝑe ſtatū polluit puritatis nō d̓ pn̄ti vt putatis inedia ſꝫde nimietate p̨̄terite ſaturitatis effundit̉.d̓ enī ꝑ voracitatis ingluuiē ꝯcretū ē in medullis. neceſſe ē vt ꝑ pruritū. vel certe ꝑ ignorantiā qͣꝫuis magno ieiunio tabefacti corꝑis egerat̉. Ꝙͣobre nō ſolum lautioribꝰ ē epulis abſtinendū. ſed etiā a vilioribꝰ cibis equali ēabſtinētia temꝑandū. īmo etiā ipſiꝰ panis ⁊ aq̄ ſatietas ē cauēda vtpoſſit diu in nobis acqͥſita corꝑis puritas ꝑmanere. atqꝫ imitari qͦdammodo intemeratā ſpūs caſtitatē. licet nos neceſſe ſit ꝯfiteri. interdū etiā abſqꝫ vlla mētis induſtria. vel temꝑie corporū. vel etatisp̄terite maturitatē. quoſdā rariꝰ ſordidari vel certe fluxꝰ iſtiꝰ egeſtion nō pollui. Sꝫ alteriꝰ meriti ē qͥ pacē inerti facilitate ꝯſequit̉. alterius q̇ triumphū glorioſis ꝟtutibꝰ ꝓmeret̉. Scd̓a impuri illiusꝓfluuij cā ē. ſi mens ſpūalibꝰ ſtudijs atqꝫ exercitijs vacuata. quendā ſibi ſegnicie ſitū ꝑ ꝯſuetudinē ꝯtinui tēporis adduxerit. aut cuꝫſordidarū cogitationū minucias nō cauēs ita illā puritatē ſegniterꝯcupiſcit. vt omnē ꝑfectiōis ⁊ caſtimonie ſummā in ſola credat exterioris hoīs caſtigatōe ꝯſiſtere. Cuiꝰ erroris atqꝫ ſecordie vicio cōſequent̓ eueniet vt nō ſolū multimoda cogitationū ꝑuagatio in verecūde atqꝫ ꝓcacit̓ ſecretū irrūpat mētis. Sꝫ etiā priſtinaꝝ omniūpaſſionū intra eā ſemina ꝑſeuerēt. Que qͣꝫdiu in eiꝰ abditis deliteſcunt qͣꝫuis rigido corꝑis ieiunio caſtiget̉. tn̄ nihilominꝰ dormientēillecebroẜ fantaſmatibꝰ inqͥetāt. Quaꝝ inqͥetatōe an̄ legitimi tꝑiscurſum nō iā ex naͣe necc̄itate ſꝫ nec adhuc ex fraude neqͣtie ſpirital̓obſceni eliciūt̉ humores. Ideoqꝫ in pͥmis diſcurſus ſt̓ ſenſuū coercendi. ne mens iſtis exceſſibſſuefacta ad fediora incitamēta luxurie ſomniās ꝑtrahat̉. Tercia cauſa ē. cū ꝯtritiōe cordis ⁊ corꝑis ꝑpetuā caſtimonie puritatē optamꝰ acqͥrere. ſed nos fraudulētiſſimihoſtis impugnat inuidia dū illis p̄cipue diebꝰ ꝗbꝰ maiore integritatis merito deſideramꝰ diuīo placere ꝯſpectui ſimplicis fluxꝰ illiꝰegeſtiōe nos polluit. vt a ſacroſancta cōmunione nos deterreat licꝫin quoſdā incipientiū ob hoc dyabolica factōe hec euenire credat̉illuſio. vt cū eos intēſioribꝰ ieiunijs ſtudere cognouerit. oēs eoꝝ cōnatꝰ hac arte ſubuertat. vt dū ſe nō ſolū nihil ad puritatē corporisdiſtrictiore ieiunio ꝓfeciſſe verūetiā grauiꝰ ſentiunt fuiſſe pulſatōrmagiſtrā incorruptiōis ac puritatis aletricē. abſtinētie diſtrictionētanqͣꝫ emulā ꝑhorreſcant.Ꝙ non ſemper pro carnis pollutione ſit abſtinendū a ſacra communion.cxii.Mni quidē induſtria quātum ī nobis ē ſtudere debemꝰ. vt caſtimonie puritatemillo vel maxime temꝑe teneamꝰ quo venerādis aſſiſtereoptamꝰ altaribꝰ. Ueꝝ ſi hoſtꝭ ille nequiſſimꝰ vt nobis celeſtis remedij ſubtrahat medicinā cuſtodiā ſopite mētis illuſerit. ita dūtaxat.vt nullo rep̄henſibili interueniēte pruritu. nullo oblectationis contaminemur aſſenſu. ſed egeſtōe aut naturali neceſſitate ꝓpulſa. autcerte dyabolica impugnatiōe abſqꝫ ſenſu voluptatis elicita ad impedimentū noſtre ſanctificationis obtēderit. poſſumus et debemꝰad gratiā ſalutaris cibi ꝯfident̓ accedere. Si vero noſtro vicio hecfuerit egeſta ꝯcretio. illud apoſtolicū formidemus. Qui māducauerit panem ⁊ bibit calicē domini indigne ⁊cͣ. Nouimus fratrē quicum caſtimoniā cordis ⁊ corporis ſumma circūſpectione atqꝫ humilitate ꝓmeritā iugiter poſſideret ac nequaqͣꝫ nocturnis ludificationibꝰ temptaret̉. quotienſcūqꝫ ſe tamen ad percipiendā cōmunionem dominicā p̄paraſſet. immūdo fluxū dormiens fedabat̉. Quicum multo ſe temꝑe a ſacroſanctis myſterijs trepidus abſtineret.tandē hanc ad ſeniores detulit queſtionē. remediū impugnationū