LiberL8
mur neceſſe eſt etiam paleas igni prepearea ꝯculcamur atoma frum̄ta miſceri. Deniqꝫ ſi vel ſathātuo deputādas int̓ eledā int̓ apl̓os. vel nicopuiſſime hereſeosint̓ archangelos. veſcam̄ electos hͦ qd̓ inſerui miꝝ nō erit.inuētorē int̓ dyacore inuidia deteſtādaCiendum ſane eſt inuidiemorbū difficiliꝰ ad medelā qͣꝫ cetera vicia ꝑuenire. Ip̄anāqꝫ ē lues de qͣ figuralit̓ dicit̉. Mittā vobis ſerpentesregulbꝰ nō ē incantatio. Sicut enī ille qͥ pͥmꝰ eiuſdē mali peſtecorruptꝰ ē. nec medelā penitētie nec fomētū vlliꝰ curatiōis admiſit.ita et hi ꝗ eiſdē ſe ꝑcutiēdos morſibꝰ tradiderunt omnē opē ſanctiincantatores excludūt. Quia cū vtiqꝫ nō culpis eoꝝ quibꝰ inuidētritate crucient̉. erubeſcētes ipſam ꝓdere ꝟitatē. extrinſeꝑ̄fluas ⁊ ineptas cauſas offenſiōis inqͥrūt. Quaalſe ſunt vana ē curatio. cū illud mortifeꝝ virꝰ nōbꝰ alibi. Si momorderit ſerpēstia inctori. Adeo incurabilis ē iſta ꝑimētis exaſperet̉. inflet̉ ob̓ſequijs. muneribꝰ irritet̉.ꝰ aliꝰ aūt hunQuāttatis ſubiectōe. aut patiētie ꝟtuaude ꝓfecerit. tāto ille maioribꝰ inuidie ſtimulist mortē eiꝰuidet ꝯcupiſcit. Cunctisioſiorē atqꝫ adidū difficiliorē eē ꝯſtat inuidiaꝫibꝰ relieunt̉ accēdit̉. Nā ꝟbigratia. qͥplet compenſatiōe curat̉. Qui de illata iniuriaītiſfactōelacatuidlo facias qͥ hoc ipſoē ac bereſentit offendit̉.lis aūt ē qͥlēti alruere. aut a ꝓſperꝭ alienari. autaūt aduerſus hominē ſed planeihil in fratre aliud niſi bonummeritūnīs culpā ſed dei tm̄ iudicia rep̄hendit. hec ēerminās amaritudinis radix. q̄ ſe erigēs ad ſuperna. in ꝯtumeliā ipſibona homī cōfert tēdit autoris. Nec quēqͣꝫſe ſerpētes īl̓os qͥ eos quoꝝ crimībꝰ offenmouea.dit̉deāt cōminat̉. Nā licet certū ſit deū inuidie autorē eſſe nōiū tn̄ et diuīovt duꝫ bona data humilibꝰpoſſe.int̉ etbis n̄in apoſtolū tradi in reprobū ſenmerētlaſi aiat et ꝯſummat inuidia. ẜm illd̓e ad emulationē irritaueriDe iohanne ſeniore cur heremitica vita relicta ad cenobialem.cij.Ex libro. ijOſt dies paucos maiorisdoctrine deſiderio ꝑtrahēte. rurſus ad beati pauli cenobiū ſumma ſpūs alacritate ꝑreximꝰ. vbi ſcꝫ pluſqͣꝫ ducēꝝ fratꝝ numerꝰ moraret̉. reꝑimus antiquiſſimū ſenē noīe iohann cuiꝰ verba parit̓ et humilitatē qͣ ſanctis oībꝰ p̄minebat neqͣqͣꝫſilēda cenſeꝯciētes eū hac maxime ꝑfectōe viguiſſe. nec ad illāſſe ꝯſcendere. qͥ nō dicā vſqꝫ ad ſenectutē. ſꝫ vixiſtinere ꝯtēti ad p̄ſumptionē noxie libervt nō patiētie fructu ediſcere ſed tp̄us adipipectare videamur. Etatē primū et gratiā viri quatus admirati demiſſo in terrā vultū p̄cari cepimꝰ. vt nobispādere dignaret̉ qͣꝫ ob cauſaꝫ relicta heremi libertate ⁊ illa ꝓfeſſioli qͥ eū pͦ ceteris eiuſdem vite viris fama celebrauerat cenogū ſubire maluiſſet. Ille velut imparē ſe anachorice diſciplīeet ſiate tāte ꝑfectiōis inoiuꝫ. ad iunioꝝ ſcolas ſe reuertiſſedicebat. Cuiꝰ rn̄ſionis htatē cū refragādo noſtre dep̄catōnisexcluderet coid extremū ita exorſus ē. Anachoriticā diſciplinā qͣꝫ meē miramini nō ſolū nō reſpūo nec refuto. ſed totapotiꝰ veneratiōe cōplector atqꝫ ſuſcipio. in qͣ poſt. xxx. annos quosin ceneōe tranſegerā annꝰ. xx. expleſſe me gaudeo. Sꝫritas ſollicitudine interdū carnaliū reꝝ interpolatarecurrere ad cenobiū cōmodius viſum ē. vt ꝓmptioroſitiueret̉. ⁊ minꝰ d̓ p̄ſumptaeliꝰ ē enī deuotū ī miꝙ inueniri. Et idcirco ſino liberiortaſiq̄ſo vt non iactātie vicio ſedꝯſtre ſtudenſeatis de ꝓmptum.ndatione vtriuſqꝫ vite..ciij.Emini me īhuiuſmōi raptum frequent̓ exceſſum. vt obliuiſcerer me ſarcina corporee fragilitatis indutū. mentemqꝫ meā. ita exterioresſes ſenſos ſubito reſpuiſſe. et a cūctis materialibꝰ rebꝰ oīmodisIſſe. vt neqꝫ oculi neqꝫ aures mee ꝓprio fungerent̉ officio. ⁊ itaditationibꝰ ac ſpūalibꝰ theorijs animꝰ replebat̉. vt ſepead veſperā cibū me ꝑcepiſſe neſcirē. ac ſequēti die de heſterna abſo
lutione ieiunij penitus dubitarem. Tandiu igitur raritas eoꝝ quiin heremo tūc tꝑis morabāt̉ liberiis largiēdo diffuſiori ſolitudinis vaſtitate blādita ē.emoti ſecretis frequētiſſime ad celeſtes illos rapiebamur exceſſus. ſolitudinis plane tranquilla ſecreta et illā ꝯuerſationē angelicēnimi ardore ſectatꝰſum. Sed cū maior numerꝰ fratꝝ habitationē illiꝰ ſolitudinis cepiſſet repetere. ⁊ coanguſtata vaſtioris heremi libertate. non mō ignēillū diuine ꝯtemplatiōis frigere feciſſet. ſed etiā multi modis mentēcarnaliū reꝝ vinculis impediret. elegi huiꝰ diſcipline vtcūqꝫ imple̓ꝓpoſitū qͣꝫ in illa tam ſublimi ꝓfeſſione carnaliū neceſſitatū ꝓuiſiōetorpere. vt abiecta craſtine diei ſollicitudīe etiam id qd̓ mihi de illatheorica ſublimitate ſubtrahit̉. hac obediētie ſubiectōe compēſetMiſeꝝ nāqꝫ ē cuiuſlibet artis ac ſtudij diſciplinā quenpiā ꝓfiteri.⁊ ad ꝑfectionē ei minime ꝑuenire. In hac gͦ ꝯuerſatōe venditionisvel cōemptiōis nulla ē diſtenſio. non ſollicitudo corꝑaliū reꝝ nulloarrogātia laudis humane. q̄ immūdior his omnibꝰ in ꝯſpectu deietiā magnos heremi labores frequēter euacuat. vt illa p̄teriā quibus attōnita aīa ac ſpūalibꝰ thēorijs ſemꝑ intēta ſpecialiꝰ ingrauatur ꝯcurſus. ſcꝫ fratꝝ ſuſceptiōis quoqꝫ ac deductiōis officia. mutuas viſitatiōes. diuerſarūqꝫ fabulationū atqꝫ occupationū interminabilē curā. quarū etiā illo temꝑe quo hec vident̉ impedimentaceſſare tn̄ animū ꝯſuetudinarie inqͥetudinis aſſiduitate ſuſpenſumexpectatio ipſa diſtēdit. atqꝫ ita fit vt anachoreſeos illa liberta huiuſcemodi nexibꝰ impeditas ad illā cordis ineffabilē alacritatē prepedito nō ꝑueniat aſcenſu. ac fructū heremitice ꝓfeſſionis amittat.Qui ſi mihi nūc ī ꝯgregatiōe atqꝫ in turbis ſito fuerit denegatus.ſaltē ero ſoliꝰ euangelice p̄cepti compenſatōe ꝯtentꝰ. qd̓ certum eſtoībꝰ heremi fructibꝰ nō poſſe poſtponi. vt ſcꝫ de craſtino nihil cogitem. et vſqꝫ in finē ſubiectꝰ abbati illū aliquatenꝰ videar emulari. d̓qͦ dicit̉. Humiliauit ſemetipſum ⁊cͣ. Et nō veni face̓ volūtatē ⁊cͣ.De vtriuſqꝫ ꝓfeſſione ⁊ imꝑfectione..ciiijꝘ vtraqꝫ profeſſiōe magnum quidē ē ꝯſummatū quenpiā reꝑiri. quāto magisad plenā vtrāqꝫ ꝑficere arduuꝫ Finis quidē cenobite ēoēs ſuas mortificare ⁊ crucifigere volūtates. et ẜm euāgelice ꝑfectionis ſalutare mandatū nihil de craſtino cogitare. Quā ꝑfectiōemprſus a nemine niſi a cenobita impleri poſſe certiſſimū ē. Heremiteꝟo ꝑfectio ē exutā mentē a cūctis habere terrenis. eamqꝫ qͣꝫtū humana imbecillitas ſinit vnire cū chriſto. Rara ē gͦ ⁊ pauciſſimis donō dei ꝯceſſa ꝑfectio. Is enī vere ⁊ nō ex ꝑte ꝑfectus ē. qͥ ⁊ in heremo ſqualorē ſolitudinis ⁊ in cenobio infirmitates fratꝝ equali magnanimitate ſuſtētat. Licet vtrūqꝫ ꝑfecte abbatē moyſen atqꝫ pafunciū duoſqꝫ macharios nouerim poſſediſſe. qͥ cū vltra oēs heremi accolas ſecedētes inſatiabilit̓ ſecreto ſolitudinis paſcerēt̉. tn̄ itafrequētiā ac fragilitates ad ſe ꝯcurrentiū ſuſtinebant. vt cū ad eosviſitatiōis vel ꝓfectꝰ gr̄a innumera faratꝝ multitudo ꝯfluere. tamiugē pene ſuſceptōis inqͥetudinē immobili patiētia tolerātes. nihilaliud vel didiciſſe vel exercuiſſe om̄i vite ſue tꝑe crederēt̉ qͣꝫ vt cōmunibꝰ tm̄ aduenientiū officijs deſeruirent. Solēt aūt nōnulli itadiuturno ſilētio ſolitudinis efferari vt ꝓrſus hominū ꝯſortia perhorreſcāt et cū paululū a ſecreti ſue ꝯſuetudine interueniēte fratrūviſitatio ne diſceſſerint. notabili mētis angore ⁊ euidētibꝰ puſillarimitatis indicijs eſtuare. Qd̓ vel maxime his euenire ꝯſueuit. qͥ nōꝑfecte in cenobijs inſtituti nec excoctis pͥoribꝰ vicijs ad ſolitariā ſevitā immaturo deſiderio trāſtulerunt. Qui in vtraqꝫ ꝑte imꝑfectiſemꝑ ac fragiles. quocūqꝫ aura cōmotiōis impulerit inclināt̉. Nāquēadmodū ꝯſortio vel interpellatōe fratꝝ impatiēt̓ exeſtuāt. ita īſolitudīe ꝯſiſtētes eiꝰ ipſiꝰ qḋ expetūt ſilētij nō ferūt vaſtitatē. qͥppeqͥ nec ipſaꝫ qͥdē rationē norūt. cuiꝰ cauſa deſiderari vel expeti debeat ſolitudo. ſꝫ hāc eē ꝟtutis ac ꝓfeſſiōis eiꝰ exiſtimant ſuam vt fratrum ꝯſortia declinātes. humanos tm̄ modo refugiant ac deteſtentur aſpectus.Ꝙ in ſolitudine non extinguunt̉ vicioꝝ affectus ſed reprimunteffectus..cv.Germanus.Uo ergo nobis remediopoterit ſubueniri. qͥ cenobialibꝰ diſciplinis tenuit̓ inſtituti. an̄ expulſionē omniū vicioꝝ habitationē ſolitudīscepimꝰ affectare. Qual̓r nūc ꝑfectionē lōganimitatꝭ ac patiētie cōſequemur. vel quēadmodū has ſibi ineſſe vel deeſſe ꝟtutes exploratrix internoꝝ motuū ꝯſciētia dep̄hendet. ne forte qꝛ ab hominūꝯſortio ſegregati nullis eoꝝ irritatiōibꝰ ꝓuocamur. falſa eſtimatōecepti traquillitatē nr̄e mētis immobilē nos poſſidere credamusIohānes. Remedia curationum ab illo veriſſimo aīaꝝ medicodeeſſe nō pn̄t. his qͥ valitudines ſuas nō deſperādo vl̓ negligendoꝯtempſerint. ſed ꝓ languoribꝰlorantialerrore vel neceſſitateꝯtractis. huili tandē ac cauta ad celeſtē medicū mente ꝯfugerint