mens iugit̓ p̄pedita errabūda ſemꝑ ⁊ velut ebria ꝑ diuerrſa iactetur. ⁊ ne illud quidē quod caſu potius qͣꝫ induſtria ſibimet occurrerit ſpūale diu ac firmiter teneat. dum adhuc ſemꝑ ex alio aliud recipiens. ſicut introitus eorū atqꝫ principia. ita etiam finem diſceſſumqꝫ non ſentiat.De formula orationis a ſancto yſaacͣ tradita. .lxxij.Yſaac.Qquiſitio veſtra tāſubtilis ꝓxime puritatꝭ p̄ſignat indiciū. Proximꝰ em̄ cognitiōi eſt. qui quid inqͣrere debeat prudēter agnoſcit. neca ſcientia longe eſt qui cepit intelligere qͥd ignoret. Hec igit̉ vobishuiꝰ quā queritis diſcipline atqꝫ or̄onis formula ꝓponet̉. quā vnꝰquiſqꝫ monachꝰ ad iugē dei memoriā tendēs inceſſabili cordis volutatōne meditari expulſa omniū cogitationū varietate aſſueſcat.Deus in adiutoriū meum intende. dn̄e ad adiuuandū me feſtina.Hic nāqꝫ ꝟſiculꝰ habet aduerſus vniuerſa diſcrimina inuocatōꝫdei. habet hūilitatē pie deuotiōis. ⁊ ꝯfeſſiōis. habꝫ ſollicitudinis actimoris ꝑpetui vigilantiā. habet cōſiderationē fragilitatis ſue exauditionis fiduciā. cōfidentiā p̄ſentis ſemꝑ aſtantiſqꝫ p̄ſidij. Hūcverſiculū meditāti tibi ſomnus irreꝑat donec inceſſabili eius exercitatiōe formatꝰ etiā ꝑ ſoporē eū decātare cōſueſcas. Hic tibi ex ꝑteexꝑgefacto pͥmus occurrat. iſte vigilātis cogitatiōes anticipet vniuerſas. hic te omni tꝑe ꝓſequat̉. donec vſu eius inceſſabili et iugimeditatiōe firmata cuctaꝝ cogitationū diuitias mens refutet. atqꝫita ꝟſiculi huiꝰ pauꝑtate ꝯſtricta ꝓpheti cū implebit eloquiū. pauper ⁊ inops laudabit nomē dn̄i. Omnes nāqꝫ affectꝰ ī pſalmis inuenimꝰ exp̄ſſos. vt ea que incurrerint velut in ſpeculo puriſſimo p̄uidētes. eoꝝ ſenſus nō textu lectiōis. ſed exꝑientia p̄cedente penetremꝰ atqꝫ ad illam oratiōis incorruptiōeꝫ mens noſtra ꝑueniat. q̄nō ſolū nulliꝰ imaginis occupat̉ intuitu ſed etiā nulla ꝟboꝝ ꝓſecutiōe diſtinguit̉. ignita ꝟo mentis intentiōe ꝑ ineffabilē cordis exceſſum inexplebili ſpūs alacritate ꝓfert̉. qͣꝫqꝫ mens extra oēs ſenſꝰac viſibiles effecta materias. gemitibꝰ inenarrabilibꝰ atqꝫ ſuſpirijsemittit ad dominum.Qualiter mens in oratione vaga poſſit ſtabiliri. .lxxiij.Germanus.XXpone quēadmodū hūcverſiculū quē nobis vice formule tradidiſti ſtabiliter retinere poſſimꝰ. Cū em̄ capitulū cuiuſlibet pſalmi mensnoſtra cōceꝑit inſenſibiliter eo ſubtracto ad alteriꝰ ſcripture textūneſciēs ſtupenſqꝫ deuoluit̉. De hoc quoqꝫ ad alterum ſubintrātealia meditatiōe tranſfert̉. ⁊ ita animꝰ ſemꝑ rotatꝰ ꝑ omne ſcripturarū corpꝰ inſtabilis vaguſqꝫ iactat̉. nihil ꝓ arbitrio ſuo p̄ualens.vel abijcere vel tenere. nec pleno quicqͣꝫ iudicio ⁊ examinatiōe finire. palpator tm̄ ſpiritualiū ſenſuum ac deguſtator non generatornec poſſeſſor effectus. atqꝫ ita mens mobilis ſemꝑ ac vaga in tēpore quoqꝫ ſinaxeos velut ebria ꝑ diuerſa diſtrahit̉ nullū officiū cōpetēter exoluēs. Uerbi gratia. Cuꝫ orat pſalmū aūt aliquā recolitlectionē. cū decātat aliud qͥd vel meditat̉. nihil diſciplinate. nec opportune recipiēs vel emittēs. Yſaac. Tria ſunt q̄ vagā mentemſtabilē faciūt. vigilie. meditatio. ⁊ oratio. quaꝝ aſſiduitas ⁊ iugis ītentio cōferūt anime ſtabilem firmitatē. que tamē al̓s non poteritapprehēdi. niſi ꝑ oꝑis nō filargirie ſed ſacris cenobij vſibꝰ dedicatiinfatigabilē iugitatē omnes oīno ſollicitudines ⁊ cure vite p̄ſentispͥus fuerint abdicate. ⁊ in hanc ſolā obſeruāt iam defixa fuerit tota mētis intentio. vt ita illud apl̓icū mandatū ſine intermiſſiōe orate. poſſimꝰ implere. ꝑparū nāqꝫ orat quiſqͥs illo tm̄ tēpore quo genua flectunt̉ orare ꝯſueuit. nunqͣꝫ ꝟo orat quiſqͥs etiā fleris genibus euagatiōe cordis qualicūqꝫ diſtrahit̉. Et idcirco quales orātes volumꝰ inueniri tales nos eſſe oportet ante tempus orationis.Neceſſe eſt em̄ mentē in tēpore ſupplicatiōis ſue de ſtatu p̄cedētiformari. illiſqꝫ eam cogitatiōibꝰ orantē vel ad celeſtia ſublimimarivel ad terrena demergi quibꝰ ante orationeꝫ fuerit īmorata. Hucuſqꝫ abbas yſaac. Cuiꝰ doctrinā ſuꝑ p̄dicti ꝟſiculi meditatiōe excolere tenaciſſime cupiētes. vtpote quā ꝯpendioſam ac facilē credebamꝰ. difficiliorē ſatis ad obſeruandū exꝑti ſumus. qͣꝫ illud ſtudiū noſtrū qͦ ſolebamꝰ antea ꝑ omne ſcripturaꝝ corpꝰ abſqꝫ vlliusobſeruātie vinculo varia paſſim meditatiōe diſcurrere. Cōſtat igtur neminē prorſus ob imꝑitiam literaꝝ a ꝑfectiōe cordis excludinec ruſticitatē obeſſe ad capeſcēdā anime puritatē. q̄ cōpendioſiſſime adiacet cūctis. ſi modo ſanā ⁊ integram mētis intētionē iugi addeū verſiculi huiꝰ meditatiōe ſeruauerint.¶ De ſanctis archebeo epiſcopo ⁊ cheremon.lxxiiiEx libro ſeptē collatōnū ad honoratū ⁊ eūcheriū ex collatōe pͥmoN cenobio ſyrie ꝯſiſtētesIiſpoſt prima fidei rudimēta ſtatuimꝰ eꝫim petere. ac
ſanctoꝝ plurimos quorū ſe fama diffuderat. ſi nō emulādi ſaltē cognoſcēdi ſtudio inuiſere. Igit̉ ad oppidū egipti cui chēneſus nomē eſt emerſa nauigatiōe ꝑuenimꝰ. Cuiꝰ accole ita vel mari vl̓ ſtagnis ſalſis vndeqꝫ circūluūtur. vt ſolis qꝛ terra deeſt negociatiōibꝰdediti opes atqꝫ ſubſtantiā nauali ꝯmertio parēt. ita ⁊ vt edificuscū voluerint extruēdis terra nō ſuppetat. niſi de lōginquo nauigijapportet̉. Ubi cū adueniētibꝰ nobis fauēs deſiderijs noſtris diuinitas. beatiſſimi viri archebij ep̄i p̄ſtitiſſet aduentū. qͥ raptꝰ de anachoritaꝝ cetu ⁊ ep̄us panepheſi oppido datꝰ. tāta diſtrictiōe omeuo ſuo ꝓpoſitū ſolitudinis cuſtodiuit. vt nihil de p̄terite hūilitatꝭtenore laxauerit. aut de adiecto ſibi honore blanditꝰ ſit. Agnito deſiderio noſtro venite inqͥt ⁊ videte ſenes. quoꝝ ſola cōtēplatio magnā poſſit cōferre doctrinā. Sumpto itaqꝫ baculo ⁊ pera ad ciuitatem nos ſuā ꝑduxit. cuiꝰ terras repētino terremotū excuſſuꝫ mare trāgreſſis limitibꝰ occupauit. atqꝫ ita collapſis ferme omībꝰ viciopimas olim terras ſalſis paludibꝰ ſuꝑtexit. Multa in hūc modioppida fugatis hītatoribꝰ eluuies illa velut inſulas fecit. q̄ deſideratā ſecedētibꝰ ſanctꝭ ſolitudinē p̄berent. in quibꝰ tres ſenes. id eſtcheremō. neſteros. ⁊ ioſeph. anachorite antiquiſſimi conſiſtebāt.Itaqꝫ pͥmū nos ꝑduxit ad cheremonē qui ⁊ monaſterio eius propior erat. ⁊ cū centenariū vite annū ſpū tm̄ alacer exceſſiſſꝫ. ita dorſum eius tꝑis fuerat vetuſtate ⁊ orationū iugitate curuatū vt quaſi in pͥmeua redactꝰ infantiā ſummiſſis ac ꝓtentis terratenꝰ manibus ꝓgrederet̉. Huiꝰ igit̉ ⁊ vultū mirabilē ⁊ inceſſum parit̓ intuentes cū ſermonē ſupplicit̓ poſceremꝰ grauiter ille ſuſpirās. qͥd vobis ait poſſuꝫ conferre doctrine. cui imbecillitas ſenectutis aderrigorē priſtinū. relaxauit ita loquēdi quoqꝫ et fiduciā. Quēadmodū em̄ docere p̄ſumā. qd̓ me iam vl̓ minꝰ vl̓ tepidiꝰ exercere cognoſco. Ob quā rem nullū iunioꝝ mihi in hac vſqꝫ etate cohabitare ꝑmiſi ne exemplo meo alteriꝰ diſtrictio laxaret̉. Nunqͣꝫ em̄ erit efficax inſtituētis autoritas. niſi eam effectꝰ oꝑis ſui cordi affixerit audientis. Ad hec nos nō mediocri ꝯfuſiōe ꝯpūcti reſpōdimꝰ. Licetſufficere nobis ad omnē inſtructionē debet. vel loci iſtiꝰ difficultasvel ip̄a etiā ſolitaria adhuc vita qͣꝫ iuuentꝰ quoqꝫ robuſta. vixtolerat. ſi etiaꝫ reuelatus tibi tēpor noſter impetrare qd̓. petimꝰ nonmeret̉. debet hoc ſaltem labor tanti itineris obtinere quo huc debetheemitici cenobij rudimētis inſtitutiōis noſtre deſiderio ⁊ profectus noſtri amore ꝓperauimus.Collatio cheremonis de cauſis vitandi peccatū. .lxxv.Unc beatus cheremon.Tria ſunt inquit q̄ faciūt homīes a vicijs temꝑare. id ēaut metꝰ gehenne ſiue p̄ſentiū legū. aūt ſpes atqꝫ deſideriū regni celoꝝ. aut affectus boni ip̄iꝰ amorqꝫ virtutū. Idcircoapl̓us ſalutis ſummā triū virtutū ꝯſummatiōe ꝯcludēs nunc inmanēt fides. ſpes. charitas tria hec. Fides namqꝫ futuri iudicij acſupplicioꝝ metꝰ vicioꝝ facit cōtagia declinari. Spes mentē de p̄ſentibꝰ auocās. corꝑis voluptates celeſtiū p̄mioꝝ expectatiōe contēnit. Charitas ad amorē xp̄i ⁊ virtutū fructū ſuccedēs. quicqͥd illis cōtrariū eſt facit deteſtari. Si quis igit̉ ad ꝑfectioneꝫ tendit. deillo pͥmo timoris gradu quē diximꝰ ſeruilē. ad altiorē ſpei tramitēgradu ꝓficiente cōſcēdet. qꝛ iaꝫ nō ſeruo ſed mercenario cōparat̉.Feſtinandū ꝓinde etiā eſt ad terciū filioꝝ gradū. qͥ oīa q̄ patris ſt̓ſua eſſe credūt ꝑ indiſſolubilē charitatꝭ gr̄aꝫ. Diligamꝰ deū qꝛ deꝰpͥor dilexit nos. nō alit̓ ad illā verā ꝑfectionē ꝯſcēdere poterimꝰ niſi quēadmodū nulliꝰ alteriꝰ rei niſi nr̄e ſalutis gr̄a pͥor nos ip̄e dilxit. ita eū nos quoqꝫ nulliꝰ alteriꝰ rei niſi ſui tm̄ amoris dilexerimꝰobtētu. Aliud nāqꝫ eſt p̄ſenti bono quēpiā delectatū odio haberevicioꝝ aīe carniſue cōtagia. aliud future remuneratiōis intuitu cōcupiſcētias refrenare. ⁊ aliud ē pn̄s metuere detrimētū. ⁊ aliud formidare futurū ſuppliciū. Poſtremo multo maiꝰ ē ꝓpt̓ bonū ip̄m abono nolle diſcēde̓ qͣꝫ ꝓpter mētū mali malis nō p̄bere ꝯſenſū. Inillo em̄ volūtariū bonū eſt. in iſto ꝟo velut coactum. ⁊ tanqͣꝫ nolētiviolēter extortū vel metu ſupplicij vel cupiditate p̄mioꝝ. Cū gͦ qͥsꝑ hāc charitatē ad imaginē dei ſil̓itudinēqꝫ ꝑuenerit. bono iā ꝓpt̓boni ip̄iꝰ delectabit̉ volūtatē ac ſimilē quodāmō poſſidēs patientie ac lenitatꝭ affectū. nullis deīceps peccātiū vicijs iraſcet̉. ſꝫ veniāpotiꝰ infirmitatibꝰ eoꝝ ꝯdolēs atqꝫ ꝯpatiēs īplorabit. ſeqꝫ remiſcēs tādiu ſimiliū paſſionū ſtimulis īpugnatū. nec ſuo ſtudio ſꝫ deiatū nō iracūdiā ſꝫ miſericordiā errātibꝰ intelligit impꝓtectiōdendā. Et in hac mētis hūilitatē cōſiſtēs poterit etiā illud ꝑfectionis exple̓ mādatū. Diligite inimicos. v. ⁊cͣ. Quē affectū beatꝰ iōhānes aſſecutū ſe eſſe cognoſcēs ait. vt fiduciā habeamꝰ in die iudicij. quia ſicut ille eſt ⁊ nos ſumꝰ ī hoc mūdo. in quo enim infirma⁊ fragilis humana natura eſſe ſicut ille eſt poteſt. niſi in bonos etmalos iuſtos ⁊ iniuſtos ad imitationē dei placidam ſemper ſui cordis extenderit charitatem. ⁊ vt bonum ꝓpter boni ipſiꝰ operet affectum. Cum ergo quis hūc bonitatis affectū ⁊ imitationē dei fu-