LiberL.
ꝝ ⁊ cauſe manifeſtiꝰ panderent̉ ita exdiſputaret. quibꝰlia vicia q̄ humanū infeſtāt genꝰ. Hoorſus eſt. Acto ſunttem̄ naturalia ſunt. vt caſtrimargia. autrū igit̉ genera ſunt duoria. Efficiētia ꝟo quadripartita ē. Quedaꝫextra naturā vt fiummari non poſſunt. vt eſt caſtrimagia etem̄ ſine actiōe cafornicatio. Quedā ꝟo ſine vlla cōactiōe cōplent̉. vt eſt ſuhia ⁊ cenodoxia. Nōnulla cōmotiōis ſue cauſas extrinſecꝰ acciIiūt. vt ē filargiria ⁊ ira. Alia ꝟo īteſtinis mōtibꝰ excitant̉. vt ē acuritati ſtudentibꝰ plurimū ꝯfert. vt carnaliūcidiatrionū ip̄as materias ſibi pͥmitꝰ ſubtrahant. quibꝰ pōt vel occadatio earūdennū egrotāti adhuc aīe generari.ſio vel r̄Heceſſe eſt em̄ vt morbo duplici duplex ahibeatur curatio. Naꝫcorꝑine cōcupiſcētia in effectū tēptet ꝓrumꝑe neceſſario effigies⁊ materia illiciēs ſubtrahēda eſt. ⁊ anime nihilominꝰ ne eam vel cōgitatiōe ꝯcipiat. attentior meditatio ſcripturaꝝ ⁊ ſollicitudo ꝑuigil ac remotio ſolitudinis vtiliter apponēda eſt. In ceterꝭ aūt vicijsortia obſunt. qͥnīmo etiā plurimū ꝯferūt. his qͥ canihil hūana qrere eis in veritate deſiderāt. quia frequētia hominū magis arguūceſſita crebriꝰ manifeſtant̉ celeri medicina ꝑueniūt adtur. ⁊utē extra naturā ſit filargiria liquet̉. Nihil em̄ ad vſumſalutē. ſac neceſſitatē nature cōmunis p̄ter eſcā quotidianā ac potū certuꝫuenire. Ideoqꝫ hoc vicium nō niſi tepidos ac male fundatosmonachue aūt naturalia ſunt etiā ꝓbatiſſimos in ſotes attēptare nō deſinūt. Et intātuꝫ hoc veriſſimūt̓. vt etiā nonnullas gētes ab hac̓ paſſiōe. id eſt filargirielibertasodis agnoſcamCuiꝰ rei teſtes ml̓ta hoīm milia poſſumꝰ īīībꝰ ſubſtātijs ſuis ita eradicauerunthanc paſſionē vt ne tenuiter quidē ab ea pulſent̉ vlteriꝰ. nihilomiontra caſtrimargiā pugnātes.ratiōe eoꝝ mutua ſiue cōcathenatiōe.Ec igit octo viciā licet diuerſos ortꝰ ac diſſimiles efficiētias habeāt ſex tn̄ qͣdaꝫinter ſe cognatiōe vt ita dixerim cōcathenatiōe cōnexaſunt. ita vt pͥoris exuberantia ſequētis efficiat̉ exordiū. Nā de abūtia caſtrimargie fornicationē. de fornicatiōe filargiriā. de filararia irā. de ira triſticiā. de triſticia accidiā. neceſſe ē pullulare. Iōqꝫmnili cōtra hec modo atqꝫ eadē rōne pugnandū eſt. ⁊ a p̄cedētibꝰaduerſus ſequētes oportet nos inire certamina. Faciliꝰ em̄ culibet.ris noxia latitudo ac ꝓceritas exareſcit ſi antea radices eiꝰ quibꝰ īnitit̉. vel nudate fuerit vel ſucciſe. Et infeſtātes hūores aquaꝝ ꝯtinuo ſiccabūtur. cū generator eoꝝ fons ac ꝓfluentesvene ſolerti induſtria fuerīt obturate. Ꝙͣobrem vt accidia vincat̉.ante ſuꝑanda triſticia eſt. vt triſticia ꝓpellat̉ ira pͥus eſt extirpāda⁊cͣ. Reſidua ꝟo duo ſibi quideꝫ ſimili rōne iūgunt̉ cenodoxie em̄exuberātia ſbie fomitemit. ſed ab illis. .vij. pribꝰ vicijs penitdiſſidēt. nec ſimili cū eis ſote federant̉. Siquidē nō ſolū nullāex ilꝰ58ijis accipiūt. ſed etiā cōtrario mō atqꝫilſis hec vehemētiꝰ fructificāt ⁊ illorūmorte viuaciullulāt atqꝫ ſuccreſcūt. Ualde etiā diuerſo modoab hisy vicijsī vnūqd̓qꝫ em̄ illoꝝ. vij. vicioꝝa p̄cedentibꝰ eorū fuerimꝰ eliſi. In hec ꝟo duooresmaxīe poſt triūphos ꝑiclitamur īcurrere. Et licet hecocto vicia inuicem ſibi ꝯnexa atqꝫ ꝑmixta ſint. ſpecialibꝰ tn̄ in quatuor:gatiōes ⁊ copulas diuidunaſtrimargie nāqꝫ fornicaōſortio federat̉. filargirieīcidia. cenodoa familiariter coniula ⁊ luxuria ⁊ ira ⁊ triſticia.TT vt ſigillatī nunc de vniſcuiuſqꝫ vicij generibꝰ diſputemꝰ. Caſtrimargie geera ſunt tria. Primū quod ad refectionē ꝑurgēt monacinte horā ſtatutā vel legitimā feſtinare. ẜm ꝙ expletiōe vēet eſcaꝝ voracitate letat̉. terciū ꝙ accuratiores delis. Exstribꝰ cauſis diu̓ſe ac peſſime vaē ꝓcreant̉. Nā de pͥma monaſterij odiū gignit̉. deac libidinis aculei ſuſcitant̉. tercia etiā inextricabilos nectit ceruicibꝰ captiuorū. Cuius nobisep̄hendimꝰ. cū forte ad refectionē detētiabnti non ſumus eo ſapore cibos ſumere qͦ abt. ſed quidā ſuꝑfundi eis vl̓ adijci importunaoſcimꝰ libertateuod fieri penitꝰ nō oportet tribꝰa mens monachi ſemꝑ debet in omni tolerātia ace verſari. ⁊ ẜm apl̓m diſcere in quibꝰ eſt ſufficiēsin poterit vel occulta vel maiora corꝑis deſideriazuſtatiōe modice inſuauitatis offenſus. ne adnaluerit caſtigare. Secūdopecies q̄ poſtulat̉ a nobisliā nectati ſuſcipiētis incutimꝰ publicā-
tes. ſcꝫ pauꝑtatē eius. quā ſoli deo cognatā eſſe maluerat. Tercioqd̓ interdū ſolet ſapor ille quē nos adijciſcimꝰ alijs diſplicere. ⁊inuenimur iniuriā multis dū noſtre gule ac deſiderio ſatiſfacere cupimꝰ irrogare. ꝓpter qḋ oīmodis in nobis eſt hꝰ mōi caſtigāda libertas. Fornicatiōis genera ſunt tria. Primū qd̓ ꝑmixtiōe ſexusvtriuficitur. Secūdū qḋ abſqꝫ femineo tactu ꝓ quo her patriarche iude filius a dn̄o ꝑcuſſus legit̉. qd̓ in ſcripturis ſanctis immūdicia nūcupat̉. Terciū quod animo ⁊ mente cōcipit̉. de quo dominꝰ ait. qui viderit muliere ad cōcupiſcendū eam. iam mechatuseſt eam in corde ſuo. Filargire genera ſunt tria. Primū qḋ renūciantes diuitijs ac facultatibꝰ ſuis ſpoliari nō ſinit. Secūdum quodea que a nobis diſpenſata ſunt vel indigentibꝰ diſtributa reſumere nos maiori cupiditate ꝑſuadet̉. Terciū qḋ ea que ne antea quidem poſſedimꝰ deſiderare acquiriqꝫ cōpellit. Ire quoqꝫ genera ſt̓tria. Unū qḋ exardeſcit intrinſecꝰ. aliud qd̓ in verbū opuſqꝫ prorūpit. terciū qd̓ ꝑ temꝑa reſeruat̉. Triſticie genera ſūt duo. Unūquod vel iracūdia deſinente. vel de illato damno ac deſiderio p̄pedito caſſatoqꝫ generat̉ aliud qd̓ de irrōnabili mentis anxiętate ſeudeſperatiōe deſcendit. Accidie genera ſunt duo. Unū qḋ ad ſomnū p̄cipitat eſtuantes. aliud qd̓ cellā deſerere ac fugere cohortat̉.De inani gloria et ſuperbia..lv.¶ Enodoxie quoqꝫ generaduo ſunt. Prmū quod ꝓ carnalibꝰ ac manifeſtꝭ extollimur rebꝰ. Secūdū qḋ ſpūalibꝰ rebꝰ ⁊ occultꝭ deſideriovane laudis inflamamur. Una re tn̄ cenodoxia vtiliter ab incipiētibꝰ aſſumit̉. ⁊ ab his dūtaxat qui adhuc vicijs carnalibꝰ inſtigant̉Uerbi gratia. Si illo tēpore quo fornicatiōis ſpū ꝑurgent̉ menteꝯceperint. vl̓ ſacerdotalis officij dignitatē. vel opinionē cūctorū qͣſancti ⁊ īmaculati eſſe credant̉. ⁊ ita īmūdos cōcupiſcētie ſtimulosquaſi turpes ⁊ indignos vel extimationi ſue vel illi ordini iudicāteshac ſaltē cōtemplatiōe declinent. minori malo id qd̓ maiꝰ eſt retūdentes. Satius eſt em̄ cenodoxie vicio quēcunqꝫ pulſari. qͣꝫ incide̓fornicatiōis ardorem. vnde reꝑari. aut non valeat. aut vix valeatpoſt ruinā. Nam laude inquit mea infrenabo te. ne intereas. id eſt.vt dum cenodoxie laudibus compediris. nequaqͣꝫ ad inferni profunda proruas ⁊ irreuocabiliter mortaliū peccatoꝝ cōſummatiōemergaris. Nec mirū tanti paſſioni huic ineſſe virtutem. vt irruentem quēpiam in fornicatiōis labem valeat refrenare. cū ita eū quēſemel veneni ſue peſte corruperit infatigabileꝫ reddat vt faciat abeo ne biduana quidem ieiunia vel triduana ſentiri. Quod em̄ nonnullos in hac heremo frequēter nouimꝰ fuiſſe confeſſos. ſeqꝫ in cenobijs ſyrie cōſtitutos quinis diebꝰ refectionē cibi ſine labore toleraſſe. nunc aūt tanta ſe fame etiā ab hora tercia ꝑurgeri vt vſqꝫ adnonam vix queant differre quotidiana ieiunia. Suꝑ qua re pulcre abbas macharius cuidam ꝑcūctanti. cur fame ab hora tercia īheremo pulſaretur. qui in cenobio ebdomadibꝰ integris. refectiōꝫcōtemnes nō ſenſiſſet eſuriē. Reſpondit Quia hic nullꝰ eſt ieiunijtui teſtis. qui te ſuis laudibꝰ nutriat atqꝫ ſuſtentet. ibi aūt te digitꝰhoīm ⁊ cenodoxie refectio ſaginabat. Populū iſrahelē a nechaorege egipti captiuatū aſcēdens nabuchodonoſor rex aſſirioꝝ de finibꝰ egipti ad ſuā trāſtulit regionē. nō vt eos libertati reſtitueret.ſꝫ vt ad ſuas abduceret terras longiꝰ qͣꝫ fuerāt in terra egipti. licetem̄ tolerabiliꝰ ſit cenodoxie qͣꝫ fornicatiōis vicio deſeruire. difficilius tn̄ a cenodoxie dn̄atiōe diſcedit̉. Superbie genera ſunt duo.carnale. ſecūdū ſpūale qd̓ etiā ꝑnitioſiꝰ eſt.conflictu cum vicijs p̄dictis..lvj.Gitur vnuſquiſqꝫ viciuꝫIlqͦ maxīe infeſtat̉ explorās. aduerſus illud arripiat pͥncipale certamē. indeſinētes. quoqꝫ orationū fletꝰ ad deūfundēs. Impoſſibile ē em̄ de qͣlibet paſſiōe triumphū quēpiā ꝓmereri/ pͥuſqͣꝫ intellexerit induſtria vel labore ꝓprio victoriā certamīsſemet obtinere nō poſſe. cū tn̄ vt valeat emudari neceſſe ſit die noctūqꝫ eū in omni cura ⁊ ſollicitudine ꝑmanere. Cūqꝫ ſe ab ea ſenſerit abſolutum. rurſus latebras ſui cordis pluſtraret. ⁊ excipiat ſibiquā int̓ reliquas inuenerit diriorē. atqꝫ aduerſus eā ſpecialiꝰ omīaſpūs arma ꝯmoueat. ⁊ ita ſemꝑ validioribꝰ ſuꝑatis celerē de reſiduis habebit facilēqꝫ victoriā. qꝛ ⁊ mēs triūphoꝝ ꝓceſſu redditurfortior. ⁊ infirmoꝝ pugna ſuccēdens ꝓmptiorē ei faciet ꝓuentū p̄liorū. Nec tn̄ putandū eſt. ꝙ pͥncipalit̓ qͣs ꝯtra vnū dimicās viciū⁊ velut incautiꝰ alioꝝ tela ꝓſpiciēs. inopinato ictu facilius valeaſautiari. Impoſſibile nāqꝫ eſt eū qui ꝓ cordis ſui mūdatiōe ſollicitus erga impugnatiōꝫ vicij cuiuſlibet intētionē ſue mētis armauerit. aduerſus cet̓a quoqꝫ vicia generalē quēdā horrorē ⁊ cuſtodiaꝫſimilē nō hr̄e. Quo em̄ mō vel de illa qͣ abſolui deſiderat paſſionemerebit̉ obtinere victoriā quē indignū purgatiōis pͥmio alioꝝ facit cōtagio vicioꝝ. Deniqꝫ. vij. inqͥt gentes multo maioris numeri