ces ſuas efficaces ac leues etiā ꝑ ſoporē ſupplicās ad dn̄m ꝑuenire ſentiret. ac rurſus nullis exiſtentibꝰ cauſis. tanto ſubito repleremur angore. ⁊ irrōnabili qͣdā meſticia. vt etiā horreret cella ſor deret lectio. ipſa qͦꝫ inſtabil̓ ac nutabūda emittit̉ oratio ita vt ingemiſcentibꝰ ⁊ conantibꝰ nob̓ ad directioneꝫ pͥſtinā reuocari mensnr̄a non poſſit. nec deſiderio regni celoꝝ. nec metu gehenne ꝓpoſito. ab hoc letali quodā ſomno vale̓t excitari. Ita rn̄dit. Triꝑtita nobis a maioribꝰ ratio ſuꝑ hac ſterilitate mentis eſt tͣdita. Autem de negligentia. aut de impugnatione dyaboli. aut de diſpenſatione dei ⁊ probatione deſcendit. Diſpenſatōnis autē ac ꝓbationis duplex cā eſt. Prima vt pauliſꝑ a dn̄o derelicti ⁊ mētꝭ nr̄einfirmitatē humilit̓ intuētes. ſuper p̄cedente puritate cordis quenobis eſt illius viſitatōne donata nullatenus extollamur ꝓbāteſqꝫ nos ab eo derelictos intelligamus p̄teritā cordis alacritatē nōnoſtro ſtudio ſed illius nobis dignatione fuiſſe collatā. ⁊ pn̄tē deipſius rurſum gr̄a ⁊ illuminatōne eſſe poſcendā. Secūda ꝟo vtꝑſeuerātia nr̄a vl̓ mētis ꝯſtātia ⁊ deſideriū ꝯprobet̉. ⁊ or̄onuꝫ inſtantia deſerentē nos viſitationē ſpūſſancti requiramus. ac ſolicitius inuentā cuſtodire ac tenere attētius ſtudeamus. Qd̓am mōem̄ cuſtodiri negligentius ſolet quidqͥd facile credit̉ poſſe reparari. Deniqꝫ frequenter etiā odoribꝰ vltra om̄eꝫ ſuauitatē ꝯpoſitōnis hūane in hiſip̄is ſubito viſitationibꝰ adimplemur. ita vt mēshac oblectationē reſoluta in quēdā ſpūs rapiat̉ exceſſuꝫ. ſeqꝫ cōmorari obliuiſcat̉ in carne. Intātū ꝟo illā deſertionē bt̄us dauidvtilem eſſe cognouit. vt nequaqͣꝫ amoueri ſed tꝑari eā potius dep̄catus ſit dicens. Non me derelinqͣs vſqꝫ quaqꝫ. ac ſi dice̓t. Nōrogo vt nunqͣꝫ me derelinqͣs. qꝛ non expedit mihi. vt nō vl̓ mea īinfirmitatē ſentiens dicā. bonū mihi qꝛ humiliaſti me. vl̓ exercitiūvt nō habeā preliandi. qd̓ ſine dubio hr̄e nō potero ſi mihi ſemꝑ⁊ indirupte coheſerit tua diuina ꝓfectio. Suffultū nanqꝫ me tuadefenſione dyabolus temptare nō audebit. illud obijciēs ⁊ exprobrans vel mihi vl̓ tibi. Nunqͥd gratis iob colit deū. Nōne tu vallaſti eū. ac domū eius. Sed magis peto ne me vſqꝫquaqꝫ deſerasſed facias cū temptatione etiā ꝓuētū. Quā vtiqꝫ pugnā nō inuidens dn̄s quieti iſrahelis ſed ſciens eſſe vtiliſſimam reſeruauit. vtdum gentium ſuperſtitum impugnatione deprimeretur. nunqͣꝫſe ſentiret auxilio domini non egere. ⁊ ob id ſemper in eius meditatōne ⁊ inuocatōne perſiſtēs nō inerti ocio ſolueret̉. nec bellādi vſuꝫ ⁊ exercitia virtutis amitteret. Frequēter em̄ qͦs nō potuerunt aduerſa ſuꝑare. ſecuritas ⁊ ꝓſperitas deiecerūt.De pugna carnis ⁊ ſpūs et eius vtilitate.Anc pugna noſtris quoqꝫ inſertā membris. ⁊ in apl̓o ita legimꝰ. Caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄. Habemus hic pugnā inuiſceratāqd̓am mōdo corpori nr̄o diſpenſatōne dn̄i ꝓcurate. qͣ ſublata ꝓculdubio ecōtrario ꝑnitioſa pax ſuccedit. Caro luxurijs ac libidine delectat̉. ſpūs nec ipſis ꝗdem naturalibꝰ deſiderijs acꝗeſcit. Illa cupit ſatiari ſōno. repleri cibo. hic vigilijs et ieiunijs ſaginatur.Honoribꝰ illa ⁊ laudibꝰ hoīm ꝯfouet̉ hic irrogatis ſibi iniurijsac ꝑſecutōnibꝰ gl̓iat̉. Int̓ has igit̉ vtraſqꝫ ꝯcupiſcētias. aīe volūtas in meditullio quodā vituꝑabiliore ꝯſiſtēs. nec vicioꝝ flagitijsoblectat̉. nec ꝟtutū laboribꝰ acquieſcit. abſqꝫ caſtigatōne carniscaſtimoniam corporis deſiderās obtine̓. abſqꝫ vllius exaſperatione cōuitij patiētie gr̄am poſſide̓. hūilitatē xp̄i ſine honoris mundani exercere iactura religionis ſimplicitatem cū ſeculi iactura exercere. xp̄o cū hoīm laude ac feruore ſeruire. diſtrictionem veritatis ſine cuiuſpiam vl̓ tenui offenſione ꝓferre. Poſtremo ſic vultfutura ꝯſequi bona vt pn̄tia nō amittat. Que volūtas nūqͣꝫ nosad verā ꝑfectionē faceret ꝑuenire. ſed ī tēpore quodā deterrimocollocaret. niſi hūc ſtatū altrinſecus hec inſurgentia bella dirūperent. Hec igit̉ inter vtraqꝫ ꝯtentio. illā ꝑnicioſorem excludēs aīevoluntateꝫ vt qͣndam equitatis librā in ſtatera nr̄i corporis collocat. q̄ ſpūs carniſqꝫ ꝯfinia iuſto diſcernit examine. nec a dextrismentem ſpūs ardore ſuccenſaꝫ nec aleua carnē vicioꝝ aculeis p̄ponderare ꝑmittens. Tepidum nr̄e volūtatis arbitriū. hīc ſpūsferuor illinc carnis gelidiſſimus rigor. moderatiſſimo calore ꝯtemperat. Deniqꝫ d̓mōes cū ſint d̓ eminentiore āgeloꝝ ordīe deuoluti. deteſtabiliores eſſe hominibꝰ ꝯtemplamur. eo ꝙ poſſibilitate eoꝝ deſiderijs adiacente id qd̓ nequiter ſemel ꝯceperīt irreuocabili malo ꝑfice̓ nō morent̉. qꝛ ſic̄ eſt animꝰ eoꝝ velox ad cogitādū. ſic ad ꝑficiendū pernix ⁊ abſoluta ſubſtātia. ⁊ qꝛ nulla ad peccandū impugnatōne carnis extrinſecus laceſſita eſt. ob hͦ ſine venia peccatū ⁊ ſine remedio languor ē. Sic̄ ceit̉ ꝙ nō ſoluꝫ noxia nō ſit hec in nobis carnisꝯtentio verūetiā multā nob̓ꝯferat vtilitatē. Prīo ꝙ deſideas ac negligentias nr̄as ſtatim arecūdo ꝙ ꝓ caſtimonie ac puritatis integritate cū ī ſecretꝭꝯſcienꝯſtre fuerimus elati. ſuo nos rurſaꝫ qͣꝫuis qͥeto ac ſimplici viſitās ī fluxu. humiliat ac r̄tundit noſqꝫ hoīes eē ſuis ſtimu

lis ammonet. Quodāmodo em̄ cū in ceteris generibꝰ vicioꝝ ⁊ ꝗdem grauioribꝰ magiſqꝫ noxijs indifferentius ſoleamus incurrre. nec tamē facile in eoꝝ ꝯpūgamur admiſſu. in hͦ peculiarius humiliat̉ ꝯſcīa noſtra. per qͥ hanc illuſionē neglectaꝝ quoqꝫ paſſionum recordationem mordet̉. euidenter intelligens īmūdaꝫ ſe factam naturalibꝰ incentiuis. que cum eſſet immundior ſpūalibꝰ vicijs ignorabat. Eſſemus ita penitus ſine remedio tepidi vtpote r̄habentes iudicem negligentie nr̄e. vl̓ ī corꝑe nr̄o. vl̓ in ꝯſcienr̄is inſidentē. nec ſtuderemus vnqͣꝫ ad perfectōnis peruenire feruorem ſed nec frugalitatis quidem diſtrictionem vl̓ continentiteneremus. niſi nos hec titillatio carnis increſcens humiliaret atꝫretunderet. ⁊ aduerſus quoqꝫ ſpiritualium viciorum purgatiōeꝫſolitos redderet et intentos. Deniqꝫ in his qui ſpādones ſūt corpore. idcirco hunc animi tēporem plerūqꝫ ineſſe deprehendimiquia velut abſoluti ab hac neceſſitate carnali. nec labore continētie corporalis. nec contritione cordis ſe eſtimant indigere. ⁊ hac ſecuritate reſoluti. nunqͣꝫ perfectōeꝫ cordis. ſꝫ nec ſpūaliū quidē viciorum purgationem querere feſtinant.iDe pernicioſa ſecuritate ⁊ tēpore ac ſuperbia.libro primo.Ic ſtatus a carnali qualitate deſcendēs efficit̉ aīalis. qui eſt ꝓculdubio deteriIlgradus. Ip̄e em̄ eſt qui de frigido ad tepidum trāſiens. deteſtabilior voce dn̄i ſignatur. Quidquid em̄ frigidum ēetiam ore noſtro ſuſceptum vertitur in calorem. ac ſalutifera ſuauitate percipitur. Quod autē vicio ſemel ꝑnicioſo tēporis abiectum eſt. nō dicam labijs admouere ſed etiaꝫ eminus intueri ſiningēti horrore nō poſſumꝰ. Rectiſſime gͦ ꝓnūciat̉ eē deterior. qꝛfacilius ad ſalutareꝫ ꝯuerſionē ac perfectionis faſtigiū carnal̓ qͥsid eſt ſecularis vel gentil̓ accedit. qͣꝫ is qui ꝓfeſſus monachum abillo ſemel ſpiritualis feruoris igne diſceſſit. Ille nanqꝫ ſaltē vicijscorporalibus humiliatꝰ ac ſpūs ardore ſuccenſus ad perfectōemfacilius ꝯuolabit. Nam qui ſemel vt diximus tepido exorſus initio. monachi ceperit abuti vocabulo. qd̓ammō reſolutꝰ. nec ex ſevlterius ꝑfecta ſaꝑe nec alterius poterit monitis erudiri. dic̄ eniꝫqꝛ diues ſum ⁊ locuples ⁊ nullius egeo ⁊cͣ. in eo factus etiam ſecūlari deterior. ꝙ nec miſerum ſe. nec cecum aut nudum. vel ege̓ mōnitis alicuius. aut inſtitutione ꝯgnoſcit: Deniqꝫ qd̓ pudet dicereita pleroſqꝫ abrenūciaſſe ꝯſpicimus vt nihil amplius immutaſſe.de anterioribus vicijs ac moribꝰ ꝯprobentur. niſi ordinem tantumodo atqꝫ habitum ſecularem. Nam ⁊ acquirere pecunias geſtiunt quas nec antea poſſederunt. vel certe quas habuerant̉ retinere non deſinunt. aut qd̓ eſt lugubrius etiam amplificare deſiderant. ſub hoc p̄textu ꝙ famulos ſuos exinde ſꝑ vl̓ fratres alereſe debere iuſtum eſſe ꝯtendant. vl̓ certe ſub obtētu ꝯgregandi cetus reſeruant. quos velut abbates inſtituere ſe poſſe preſumant.Ꝙ ſi in veritate viam perfectionis inquirerēt. ſemetipſos ſingulares ac nudos ita ſub ſeniorum imperio collocarent. vt curam nonmodo aliorum nullam ſed ne ſui quidem gererent. Ecōtrario autem euenit. vt dū fratribꝰ p̄eſſe feſtinant. nunqͣꝫ ſenioribꝰ ip̄i ſubiciant̉. ⁊ a ſuꝑbia inchoantes. dū alios inſtruere cupiūt. nec diſcere ipſi nec agere ea que ſunt docenda mereant̉. Cuius ſuꝑbie duplux eſt ſpecies. vna que ſerietatem gͣuitatēqꝫ iugiter imitat̉. aliaque effrenata libertate in cachinnos riſuſqꝫ fatuos diſſoluit̉. Etille quideꝫ taciturnitate ꝯgaudet. hec ꝟo dedignat̉ ſilentio coartari. nec ꝯfundit̉ paſſim ꝓloqui res incōgruas ⁊ ineptas. dū erubeſcit vl̓ inferior ceteris vl̓ indoctior iudicari. Nec aliꝰ ſuꝑbie fomes ē. ꝓ ieiunio fr̄em qͣꝫ ꝓ refectōe negligētie cōtemne̓. niſi ꝙ ꝑnitioſiora ⁊ a remedijs lōginqͥora ſunt vicia. q̄ ſub ſpecie ꝟtutuꝫ⁊ imagīe ſpūaliū rerū vident̉ emerge̓ qͣꝫ illa q̄ ex aꝑto ꝓ carnalvoluptate gignunt̉. Hec em̄ velut palam expoſiti ⁊ maīfeſti ſaguores. ⁊ arguuntur ꝯminus ⁊ ſanantur. Illa ꝟo dum ſub pretextu virtutū gerunt̉. incurata ꝑdurant. ⁊ deceptos quoſqꝫ ꝑiculoſius faciūt ac deſꝑatius egrotare. Nā illud ridiculū qual̓r expͥmatur. ꝙ nōnullus tāto cernimꝰ ſtudio in his que penitus abſcidi ſpoſſunt. ⁊ que nequeūt in hoc ordine nō haberi. qͣꝫuis ꝑua vilieqꝫ ſint eē deuīctos. vt hoꝝ cura pͥſtinaꝝ oīm facultatū ſuꝑet paſſionē. Quibꝰ ꝓfecto nō magno ꝓderit maioris opes ac ſubſtantias ꝯtēpſiſſe. qꝛ affectus earū ob qͦs ille ꝯtēpte ſt̓ ī res ꝑuas atqꝫexiguas trāſtulerūt. Quid eī differt. vtꝝ qͥs ꝑturbatōeꝫ cupiditatis erga opes amplas atqꝫ magnificas an erga viliores exerceilior iudicādꝰ ē. ꝙ qui maxīa ſpreat ſpēs. Niſi ꝙ in eo rep̄henſue̓itip̄iōis d̓ octolibꝰ viciN illo cetu ſenuꝫ fuit virnomine ſerapion aꝑleua etate gr̄a diſcretionisnatꝰ. Ambiētibꝰ at̄ nobis vt d̓ impugͣtiōe vitioꝝ aliqͦ