Liber.2.
tate p̄uentus nihil qd̓ dimitteres habuiſti. multomagis acquirere nō debes qḋ antea nō poſſediſti. Ob id em̄ ita dn̄i. beneficō p̄paratus es vt expeditior ad eū nullis pecuniarū laqueis impeditus accurreres.De ira ꝑnitioſa et ſalubri ex libro octauo..xxxj.Uartum certamen ē ireOm̄is inqͥt ira et indignatio et clamor et blaſphemiatollat̉ a vobis. Cū dic oīs ira. nullā peītꝰ velut neceſſadam et vtilē nobis excipit. Delinquētēqꝫ fratrē ſi neceſſe ē. ita qͥſqꝫ curare feſtinet. vt dum medelā leuiori forſitan febricula laboranti procurat inferre. nō ſemetip̄m iratus deteriori morbo cecitatis inuoluat. Oportet nanqꝫ aliqn̄ qui alterius vulneri medericupit. om̄i languoris morbo alienū ſubſiſtere. Qualibet ex cauſadie motus efferuēs excecat oculos cordis. et acumī viſuumexitiioris morbi ingerēs trabem. ſolē iuſticie nō ſinit intuerinus ſane ire miniſteriū ſatis cōmode nobis inſertuꝫeam reciꝑe vtile nobis ē ac ſalubre. cū cōtra laſciuiētus indignātes infremimꝰ. et ea que agere cōoram homībꝰ vel proloqui. ī latebras aſcendiſſe noſtriamur. angelorū ſcꝫ ac dei ip̄ius pn̄tiam vbiqꝫ trecerte cū cōtra hanc ip̄am iram. cur a nobis aduerſusmētesſerit cōmouemur. et irati letales inſtigatōnes eius exfratrē irrCaliter iraſci docet nos ꝓpheta. Iraſcimī inqͥt et nolite peccare. Ille etem̄ cum aquā de ciſterna bethleem concupiſſeeamqꝫ a viris fortibꝰ ꝑ medias hoſtiū cateruas ſuſcepiſſet allatā.t in terrā et ita voluptuoſam cōcupiſcētie paſſionēiratus.iēs. libauit eam dn̄o. et cupiditatis ſue deſideriū nōropitius ſit mihi deus ne faciam hoc. Nā ſangu īenecti ſunt et aīmaripericulū nō bibam. Ueln velletalis vltionē trūcatione capitis explegnatōne pia cōmotus. huīlitatis modū et patientiealenitate ſeruauit dicēs. Quid mihi et tibi ⁊cͣ. Iuraſcillubriter. ſꝫ nobiſmetipis ac ſuggeſtioībꝰ prauis.quos cōmoti fuerint rancorem animi reſeruantes .n̄uidā ſe verbis iraſci. ſed re ip̄a et opere indignarit̉. Nam neqꝫ cōgruo ſermōe eos cōpellāt. nec affabilita collolitate etuūtur. Et eo ſe mīme delinqͣre putāt. quo vīdictam ſueūt. Quā tn̄ qꝛ proferre palam ⁊exercere aūt nō aucnt. in ſuā ꝑniciem virusiracūdie retorquētes. cōeam in corde. taciti ac ſilentes ī ſemetip̄isſumūt.triſticie nō virtꝰ. e aīmi ꝓtinꝰ expelrū. et vtrūqꝫ ꝓ temꝑe mitiganī ſit iracūdia moderāda. et nōpotius anda. et tenebris illiꝰ obſcuramē admittere. ſꝫ nec templū ſpirquā. valeamꝰ exiſtere. Cohibiē homīes nō offendit.atꝰ excludit. Aut quēadmoꝫretentari. qui nec ſacrificia quiiittit offerri. ſi vel aliū cōtra noson em̄ ita nr̄is abſequijs cōisoīmꝑ̄dat in altero. dn̄ante triſticiavnū patitur detrimentū. quiilutē deſiderat et expectat. et ids fratre. inefficax erit oratō noſtranatōem reſeruemꝰ. Sꝫ quid diutiusapl̓icisramur. cū etiam vera lex queiis hr̄e videt̉ hec eadem p̄cauet dicēs. Ne oderisitrē in corde tuo. Et iterū. Non eris memor iniurie. Nō ſoluminiurie r̄o. ſed etiā ip̄a memoria radicitꝰ iubetur euelli.De illis qͥ p̄ ſuꝑbia vel impatiētia ſolitudīem reqͥrūt. .xxxij.Nterdum ſuperbia velpatiētia ſuꝑati. cū incōditos mores nr̄os nolumusemēdare. ſollicitudīem nos deſiderare cōq̄rimur. tāqͣꝫs cōcitātibꝰ. ilico virtutē patiētie reꝑturi. excuſantesam. cauſamqꝫ cōmotōis. nō nr̄a dicētes impatiētiavicio generari. Dumqꝫ ī alios erroris nr̄i vergimꝰ cauſꝫ ad patiētie ac ꝑfectōis calcē valebimꝰ ꝑuenire. Sūmaigit̉ emēdatōis ac trācnō eſt in alteriꝰ arbitrio collocandati. qꝛ vt nō iraſcamur nō debetvirtute deſcendere. que nō alienatate cōquirit̉. Porro heremū. ꝑfetet expetere. et excoctis ad purums. nō puſilanimitatis ꝑfugio. ſed dīnee que nō niſi in ſolitudine a ꝑfectisꝯterituecunqꝫ em̄ vicia incurata in here
mum detulerimus: operta in nobis et nō abolita ſentient̓. Solitudo nanqꝫ ſicut nouit emendatis moribꝰ cōtemplatōeꝫ puriſſimāreſerare. ita eoꝝ qui minus ēēdati ſunt vicia non ſolum ſeruareverūtiā exaggerare cōſueuit. Tamdiuqꝫ ſibi patiens quis videtur et humilis. donec nullius hoīm cōmiſcet̉ cōſortio ad naturapriſtinam mox reuerſurus cum interpellauerit cuiuſlibet cōmotionis occaſio. Emergūt quippe ex eo cōfeſtim vicia que latebāt. etvelut equi infrenes certatim e ſuis reꝑagulis ocio lōgiore nutriti.acrius ad ꝑniciem aurige ꝓprij ferociuſqꝫ prorumpūt. Magis eīexercitio vſuqꝫ hūano ceſſāte. efferūtur vicia ī nobis. niſi fuerit antea purgata ip̄amqꝫ vmbrā patiētie quā poſſidere imaginarie ꝑmixti fratribꝰ ſaltem ꝓ eoꝝ reuerētia et nota publica videbamurdeſidia ſecuritatis amittimꝰ. Quaſi ꝟo vniuerſa virulenta ſerpētium genera vel ferarum cū ſuis in cubilibꝰ immorantur pronunciari poſſint innoxia qꝛ nulli nocent. hoc em̄ eis nō affectus bonitatis ſed neceſſitas ſolitudinis cōfert.Ꝙ nec etiā cōtra inſenſibiles creaturas iraſci liceat. xxxiijDeoqꝫ perfectionē querentibꝰ nō ſufficit cōtra hoīem nō iraſci. Meminem̄ in ſolitudine cōmorantibus nobis contra calamūcum aut craſſitudo eius aut exilitas diſpliceret. cōtraue ſcalpellūcum incendia hebeti acie ſegniter execaret. ita indignatōnis irrepſiſſe motum. vt nō al̓s ꝑturbatōem mentis qͣꝫ vel cōtra inſenſibiles materias. vl̓ certe aduerſus dyabolum maledictōe prolatadigerere atꝫ euaporare poſſemus. Ꝙͣobrem ad ꝑfectōnis rōnemnō ſatis proderit abeſſe homīes. in quos ira moueamur. cū etiamergares mutas exerceri poſſit. niſi forte in eo putemus cōmotionibꝰ nr̄is aliqd̓ remediū cōparari. ꝙ maledictōibꝰ vel iracūdie nr̄eminime res inaīate reſpondeant. et intemꝑantia cordis noſtri admaiorem nequaqͣꝫ ꝓuocent inſaniā. Quapropter ſi illā ſummādiuini premij cupimus adipiſci de qua dicit̉. beati mundo cordeqm̄ ipſi deum videbunt. nō ſolum e noſtris actionibꝰ hec amputanda ē. ſed et̄ de internis aīme actibus radicitus extirpāda. Radices em̄ viciorum potius excidi precipiātur. qͣꝫ fructus a domīoqui nō ſolum pro oꝑationis effectu ſed etiā ꝓ voluntatis deſiderio vnicuiqꝫ aut premiū reddit aut penā. ẜm illud. Ego aūt opera eorum et cogitatōnes venio vt cōgregem. In eo aūt quod inquibuſdā exemplaribus inuenitur. qui iraſcitur fratri ſuo ſine cāreus erit iudicio. ſuperfluum eſt ab his adiectum qui amputandam iram pro iuſtis cauſis minime putauerunt. qui propoſitū nōintellexerūt ſcripture volentis fomitē iracūdie omnimodis amputare. finis eī patiētie nō iraſcēdo iuſte ſꝫ penitꝰ nō iraſcēdo ꝯſiſtit.Cuiꝰ morbi hec erit medicīa ꝑfecta. vt primitus credāꝰ nullo mōſiue iuſtis ſiue īiuſtis ex cauſis nobis lice̓ iraſci. ſciētes nos diſcretōis lumē et iuſticie moderamīa ꝓtinꝰ amiſſuros ſi prīcipale cordis nr̄i eiꝰ fuerit tenebris obſcuratū. tū deinde puritatē mētis nr̄emox ꝑturbādā tēplūqꝫ eā ſpūſ ſct̄i effici oīno nō poſſe. iracūdie innobis ſpū ꝯmorāte. Poſtremo vt cogitēꝰ nequaqͣꝫ lice̓ nob̓ orare nec iratos funde̓ p̄ces ad deū. Et p̄ oībꝰ incertū ſtatū ꝯditōnishūane p̄ ocul̓ hn̄tes. qͦtidie nos credāꝰ ē corꝑe migraturos.De triſticia ꝑnitioſa ⁊ ſalubri. Ex libro nono. .xxxiiij.Uinto nobis certamineedactis triſticie ſtimuli retūdendi ſūt. q̄ ſi paſſim ꝑ ſingl̓os īcurſꝰ. ⁊ īcertos ac varios caſꝰ. obtinēdū aīm nr̄ꝫhūerit facultatē. ab oī nos ſeꝑat dīne ꝯtēplatōis intuitu. n̄ or̄oesexplere cū ſolita cordis alacritate ꝑmittit. nō ſacraꝝ lectionū ſinitremedijs īcubare. tͣnꝗllū qͦꝫ ac mitē cū fratribꝰ eſſe nō patit̉ et adcūcta oꝑationū vel religiōis officia impatienteꝫ et aſperū reddit.Sic̄ em̄ tinea veſtimēco ⁊ vermis ligno. ita triſticia viri nocꝫ cordiNōnūqͣꝫ ire p̄cedētis vicio ſb̓ſeqͥ ſeu ꝯcupīe lucriue cuiuſdā mīꝰadepti generari ſolet. cū ſe haꝝ rerū ſed mēte cōcepta qͥs videritexcidiſſe. Interdū ꝟo etiā nullis exiſtētibꝰ cauſis. inimici ſubtilisinſtinctu tāto repēte merore dep̄mimur. vt ne caroꝝ qͥdē ac neceſſarioꝝ nr̄oꝝ aduentū ſolita ſuſciꝑe. affabilitate poſſimꝰ. vel quicquid ab eis cōpetenti fuerit cōfabulatione ꝓlatū. importunū nobis ac ſuꝑfluū iudicet̉. nullaqꝫ a nobis reddat̉ eis gͣta reſponſio.vniuerſos cordis nr̄i receſſus felle amaritudīs occupāte. Un̄ manifeſtiſſime cōprobat̉ nō ſemꝑ nobis alioꝝ vicio cōmotōnū ſtimlos excitari. ſꝫ potius nr̄o. qͥ recōditas ī nobiſmetip̄is habemꝰ offēſionū cauſas. ac ſemīaria vicioꝝ. que cū mentē nr̄am temptationum imber aluerit in germina ꝯfeſtim fructuſqꝫ prorūpūt. Nūqͣꝫt̉. ſi repoſitā materiamem̄ qͥs alteriꝰ vicio laceſſitꝰ peccare cōpdelictoꝝ in ſuo corde nō habeat. Nec tūc ſubito quiſpiā deceptꝰeſſe credendꝰ ē. cū inſpecta mulieris forma in baratrū cōcupīe turpis inciderit. ſed potius occultos ac latētes medullitꝰ morbos occaſiōe viſꝰ in ſuꝑficiē tūc fuiſſfectōordis nontam ſeꝑatōne hoīm qͣꝫ patientie virtute quirit̉. q̄ firme poſſeſſa