qͣꝫuis alijs vel nō placeāt vel diſpliceāt. nec place̓ affectāt ceteris.ſꝫ ſibi placētes. multū ſibi diſplicēt. nō tm̄ de nō bonis. qͥſi bonis. ſꝫet̄ de bonis tuis. qͣſi ſuis aut et̄ ſic̄ de tuis. ſꝫ tanqͣꝫ ex meritis ſuis.aut et̄ ſicut ex tua gratia nō tā ſocialit̓ gaudētes. ſꝫ alijs inuidēteseam. In his omnibꝰ ꝑiculis vulnera mea domine magis ſubindea te ſanari qͣꝫ mihi nō infligi ſentio.ꝯtemplatione vere lucis ⁊ bn̄ficio incarnationis. .lxxxix.Ues lux permanēs. quade omnibꝰ ꝯſulebam. an eſſent. quid eēt. quāti pendēdā eſſent. ⁊ audiebā docentē ac iubentē. Et ſepe illudfacio. hͦ me delectat ⁊ ab actionibꝰ neceſſitatis qͣntuꝫ relaxari poſſum ad illā voluptatē refugio. Nec in his omnibꝰ que ꝑcurro cōſulens te. inuenio tutū aīme mee locū niſi in te. quo colligant̉ ſparſa mea. nec a te quicqͣꝫ recedat ex me. ⁊ aliqn̄ intromittis me in affectum multū in vſitatum introrſus. atneſcio quā dulcedinem. queſi ꝑficiat̉ in me neſcio quid erit. quod vita iſta nō erit. Sed recidoin hec erūnoſis pōderibꝰ. ⁊ reſorbeor ſolitis ⁊ teneor. ⁊ multū fleoSed multū teneor tm̄ ꝯſuetudinis ſarcina digna ē. hic eſſe valeonec volo. illic volo nec valeo. miſer vtrobiqꝫ. Ideoqꝫ conſiderauilanguores peccatoꝝ meoꝝ in cupiditate triplici. ⁊ dexteram tuaminuocaui ad ſalutē meam. Uidi em̄ ſplendorem tuū corde ſaucio.⁊ reꝑcuſſus dixi. Quis illuc poteſt. ꝓiectus ſum a facie oculoruꝫtuoꝝ. Tu es veritas ſuꝑ omnia p̄ſidens. At ego ꝑ auariciaꝫ meānō amittere te volui. ſed volui tecum poſſide̓ mendaciuꝫ. ſicut nemo vult ita falſum dicere vt neſciat ipſe quid veꝝ ſit itaqꝫ amiſi tequia nō dignaris cum mēdacio poſſideri. Quem gͦ inuenireꝫ qͣrme reconciliaret tibi. Mediator int̓ te ⁊ hoīes oportuit vt aliquihaberet ſimile tibi. aliquid ſimile hominibꝰ ne in vtroqꝫ ſil̓is hominibꝰ lōge eſſet a deo. aut in vtroqꝫ ſimilis deo longe eſſet ab hominibꝰ atqꝫ ita mediator nō eēt. hic eſt quē ſecreta tua miſericordia demonſtraſti humilibꝰ. ⁊ miſiſti vt eiꝰ exemplo etiaꝫ ipſam diſcerent humilitatem. hic int̓ mortales peccatores ⁊ mortalis ⁊ iuſtus apparuit. mortalis cum homnibꝰ. ⁊ iuſtus cuꝫ deo. Ut qꝛ ſtipendium iuſticie vita eſt ⁊ pax. ꝑ iuſticiam ꝯiunctam deo euacueret mortem iuſtificatoꝝ impioꝝ. quam cū illis voluit habere ꝯmunem. Hic demōſtratus eſt antiquis ſanctis. vt ipſi ita ꝑ fidem future paſſionis eius. ſicut nos ꝑ fideꝫ p̄terite ſalui fierent. Quomōnos amaſti pater bone. qui filio tuo vnico nō peperciſti. ſed ꝓ nobis impijs tradidiſti eum. ꝓ nobis tibi factus eſt victor ⁊ victimaet ideo victor qꝛ victima ꝓ nobis tibi ſacerdos ⁊ ſacrificiuꝫ ⁊ ideoſacerdos qꝛ ſacrificium faciens tibi nos deſeruis filios de te naſcēdo. nobis ſeruiēdo. Merito mihi ſpes valida in iſto eſt. qꝛ ſanabisomnes meos languores ꝑ eum qui ſedet ad dexterā tuam ⁊ te pronobis int̓pellat alioquin deſperarem. multi em̄ ⁊ magni ſūt eidemlanguores. ſed amplior eſt tua medicina. Potuimꝰ putare quodꝟbum tuū remotum eſſet a ꝯiunctione homīs. ⁊ deſperare de nobis niſi caro fieret. ⁊ habitaret in nobis. Iſte tuus vnicus in qͦ ſuntom̄s theſauri ſapientie ⁊ ſcientie abſconditi. redemit me ſanguineſuo. Nō calumnient̉ mihi ſuꝑbi. quoniam cogito p̄cium meuꝫ. etmanduco. ⁊ bibo. ⁊ erogo. ⁊ pauper cupio ſaturari ex eo int̓ eos qͥedunt ⁊ ſaturant̉. ⁊ laudabunt dn̄m qui requirūt euꝫ.⁊ ad beatitudinē via ſit amor ordinatus.Mnes beateviuere volūmus. beatus autem neqꝫ ille eſt. qui non habet quodamat qualecunqꝫ ſit. neqꝫ qui habet quod amat ſi noxium ſit. neqꝫ qui non amat quod amandumeſt cum ſit optimumNam ⁊ qui appetit quod adipiſci non poteſt cruciat̉. et qui adeptus eſt quod adipiſcendum nō eſſet fallit̉. ⁊ qui nō appetit quodadipiſcendum eſſet egrotat. Reſtat ergo quartuꝫ vbi beata vitainueniri queat. cū id quod eſt homīs optimum. ⁊ amat̉ ⁊ habet̉.Quid eſt gͦ hominis optimū. Tale debet eē quod nō amittat inuitus. Uirtus certe aīam facit optimā ⁊ ꝓculdubio aliquid aīmaſequit̉ vt virtutem aſſequat̉. Hoc gͦ erit aūt ipſa aīma. aut ꝟtusaut aliud quid. At ſi ſeipſam. ſtultum quid ſequit̉. ſtulta eſt enimante adeptā virtutem. ⁊ ſi ſequit̉ ſtultam. eande ſtulticiam quā vitat aſſequit̉. Si aūt virtutem. qūo ſequit̉ id quod nō eſt. aut qūoaſſequi cupit quod habꝫ. aut igit̉ virtus eſt p̄ter animam. aut aliquid aliud ſequitur anima. quo virtutis ⁊ ſapientie compos fit. hͦautem aut homo ſapiens erit. aut deus. Sed iam dictum eſt talequid eſſe debere qd̓ inuiti nequeamus amittere. Quis ꝟo dubitet hominem ſapiētem. ſi eum ſequi ſatis putauerimꝰ. auferri nobis poſſe. Deus igit̉ reſtit. quē ſi ſequimur bn̄. ſi autē aſſequimurbeate viuimus. ſed quomō ſequimur quod nō videmus. aut quovidemus qͥ inſipientes ſumus. ꝙ em̄ mens cū ſtulticie nube obtegatur. illam lucē valeat vel etiam conet̉ haurire. hactenus potuitratio ꝑduci. Verſabat̉ non em̄ veritate certior. ſed ꝯſuetudine ſicurior in rebꝰ hianis. at vbi ad diuina ꝑuentum eſt auertit ſe

nō poteſt intueri. palpitat. eſtuat. inhiat amore. reu̓berat̉ luce veritatis. ad familiaritateꝫ tenebrarū ſuaꝝ nō electione ſed fatigatōne ꝯuertit̉. qͣꝫ hic formidādum ne maiorē hinc ꝯcipiat aīma imbecillitatem niſi quietē feſſa cōquirit. Ergo refugere in tenebroſa cupientibꝰ diuina diſpenſatione nobis iſta auctoritatis opacitas ocurrat. ⁊ mirabilibꝰ reꝝ vocibuſqꝫ libroꝝ velut ſignis. temperatōnibꝰ veritatis. vmbriſqꝫ blandiat̉. Itaqꝫ vere religionis fide p̄ceptis ſeruatis. nō deſeramus viā. quā nobis deus ⁊ patriarchaꝝ ſegregatōne ⁊ legis vinculo ⁊ ꝓphetarum p̄ſagio ⁊ ſuſcepti hoſacramēto ⁊ apoſtoloꝝ teſtimonio. ⁊ ſanguine martiꝝ. etoccupatione muniuit. noſtraſqꝫ ratiūculas diuinis ſubiaffatibꝰ. Audiamus gͦ quem finem bonoꝝ nobis xp̄e p̄ſcribas. necdubium qn is fit finis. quo nos ſummo amore tende̓ iubes. Diliges inquit dn̄m deum tuum ex toto corde tuo. ⁊ ex tota aīa tua. etꝓximum tuū ⁊cͣ. Uellem vide̓ quid poſſꝫ eſſe amplius. Quid adhec paulus. Scimus inquit quia diligentibꝰ deuꝫ omnia co. in bonum. dicat etiam dilectionis modū. Quis nos inquit ſeꝑabit a caritate xp̄i tri. an̄ an. ⁊ cer. Dilectio igit̉ in deum redit. qua ſe illi homo nō compone̓ ſed ſupponere affectat. quod qͣnto fecerit inſtantius tanto erit beatior ⁊ ſublimior ⁊ illo domināte liberi erimꝰ. fietqꝫ ꝑ caritatei vt ꝯformemur deo. ⁊ circumciſi ab hoc mundo nōꝯfundamur cū his que nobis debēt eſſe ſubiecta.Ꝙ virtus nihil aliud ſit qͣꝫ amor dei ſummus. .xcj.Eniqꝫ ſi virtus ad beatāvitam nos ducit. nihil ꝟtutem eē affirmauerī. niſi ſuimum amorē dei. Nam ⁊ illud ꝙ ꝟtus quadriꝑtita d̓rex ipſius amore vario quodā effectu d̓r. Eſt em̄ temꝑantia amorintegrum ſe p̄bens ei quod amat̉. fortitudo eſt amor facile tolerans omnia ꝓpter id quod amat̉. iuſticia amor ſoli amato ſeruiēset ideo recte dominās. prudentia amor ea quibꝰ adiuuat̉ ab eis qͥbus impedit̉ ſagaciter eligens. Sed hūc amorem non cuiuſlibetſed dei eſſe diximus. id eſt ſummi boni. ſūme ſapientie. ſumme concordie. Eſt em̄ caritas ſimplex ⁊ pura. que ſpūſancto inſpirata ꝑducit ad filium. per quem pater cognoſcitur. Omne igitur officium temperantie eſt exuere veterem hominem ⁊ ī deo reuocari. ideſt cōtemere illecebras om̄s corporeas. laudemqꝫ populareꝫ. totumqꝫ amorem ad diuina cōferre ne ſubijciat ſe homo per peccata his rebus. q̄ ſibi per recte facta diuina lege ſubiecta ſūt. Quieſt enim aliud falſis bonis illudi atqꝫ decipi. qͣꝫ teipſo inferiora miranda ⁊ appetanda arbitrari. Habet igit vir temperans in his rebus mortalibus vite regulam vtroqꝫ teſtamento firmatam. vt eorum nihil diligat. nihil per ſe appetendum putet. ſed ad vite huiꝰatqꝫ officiorum neceſſitatem qͣntum ſatis eſt vſurpet. vtentis modeſtia. nō amantis affectu. De fortitudine auteꝫ nō multa dicenda ſunt. amor nanqꝫ ille de quo loquimur. queꝫ tota ſanctitate inflamatum oportet eſſe in deum in nō appetendis iſtis temperansin amittendis fortis vocat̉. Sed inter hec omnia que in hac vitapoſſident̉. corpus grauiſſimum vinculū eſt iuſtiſſimis dei legibusꝓpter antiquum peccatum. quo nihil eſt ad p̄dicanduꝫ notius. nihil ad intelligendum ſecretius. hoc ergo vinculuꝫ ne concutiaturatqꝫ vexetur laboris et doloris. ne autem auferat̉ atqꝫ perimaturmortis terrore animaꝫ quatit. Amat enim illud vi conſuetudinisnō intelligens ſi eo bene atqꝫ ſcienter vtatur. reſurrectōnem refomationēqꝫ eius opere ⁊ lege diuina. ſine vlla moleſtia iuri ſuo ſubditam fore. Sed cum hoc amore totum in deum conuerterit. hisꝯgnitis non ſolum mortē contēnet. ſed etiam deſiderabit. ſed reſtat cum dolore magno conflictō. nihil tamen eſt tamdurum atqꝫferreum quod nō amoris igne vincat̉. quo cum ſe anima rapiet indeum. ſuꝑ omnem carnificinam libera ⁊ admirāda volitabat pennis pulcerrimis ⁊ integerrimis. quibꝰ ad dei amplexum amor caſtus innititur. Ad exemplum autem nobis conſiderandū eſt amatores auri vel laudis vel feminarum qͣꝫ fortes ſunt in ꝓferendo ꝓeo quod diligunt. cum ille non amor ſed congruentius cupidita:vocetur in quibus apparet quātus ſit impetus animi ad ea que diligit curſu flexo ꝑ inania queqꝫ tendentis. Argumētoqꝫ nobis eſtqꝫ ſint omnia ꝑferenda ne deſeramus deum. ſi tanta illi ne deſeratamata ꝑferant. Merito cōmemorandus eſt ſanctus iob in culusvocibus ſatis elucet. quāti pendenda ſunt iſta que cuꝫ volunt homines per dominationeꝫ tenere. ⁊ ab his potius per cupiditatemtenētur et reꝝ mortaliū ſerui fiunt duꝫ imperite dn̄i eſſe deſideratAmiſſis em̄ ille omnibꝰ reꝑente diuitijs taminconcuſſum animuꝫtenuit ⁊ infixum deo. vt ſatis nō illas ſibi magnas fuiſſe oſtederetſed ſe illis. ſibi autem deum. quo aīmo ſi eſſe poſſent noſtri temporis homīes. nō magnopere in.n. t. ab illorum poſſeſſione ꝓhiberemur vt ꝑfecti eſſemꝰ. Multo em̄ mirabiliꝰ eſt nō inhere̓ iſtis qͣꝫ ulēpoſſideas. qͣꝫ ea oīno nō poſſide̓.uſticie ꝟo ꝯgruit vt deo queꝫ