Liber

.XIX.

tius ſentio moueri aīros in flamā pietatis cum ita cātantur. qͣꝫ ſi nō ita cantarentur. ⁊ om̄s affectus ſpiritus noſtri ꝓ ſuauinodos in voce ⁊ cantu. quorum neſciodiuerſitate habere ꝓqua familiaritate occulta excitaturſꝫ delectatio carnis mee cuimentē eneruādam dari nō oportet ſepe me fallit. dum rationi ſenſus nō ita comitatur. vt patienter ſit poſterior. ſed tm̄ quia ꝓpterilaꝫ meruit admitti. etiam p̄currere ac ducere conatur. Ita in hispecco nō ſentiens. ⁊ poſtea ſentio. aliqn̄ autem hanc fallaciaꝫ immoderatius cauens. erronimia ſeueritate vt melos om̄e cantilenaibꝰ dauiticum pſalteriū frequentat̉. ab auribꝰ meisrum ſuauiīpelim remoueri. ⁊ ipſiꝰ eccl̓ie. tutiuſqꝫ videt̉ mihi qḋ̓ de alexādriaſionihi dictū eſt. qͥ taꝫ modico fluxū vonare lectore pſalmi. vt ꝓnūcianti vicinior eſſet qͣꝫ cacis facinenti. Ita fluctuo int̓ ꝑiculum voluptatis ⁊ exꝑimentum ſalubritatis. miſqꝫ adducor canendi ꝯſuetudinem approbare in eccl̓iaſenta auriū aīmus infirmus in affectū pietatis aſſurclomnen cū mihi accidit vt me amplius cātus qͣꝫ res que cantatur moueat. penalit̓ me peccare confiteor. ⁊ tunc mallem nō auntē. Ecce vbi ſum. flete mecuꝫ. ⁊ ꝓ me flete. qui aliquiddire caboni vobiſciintus agitis. vn̄ facta ꝓcedunt. Nam qui nō agin vos hec mouent. Tu aūt dn̄e miſerere. ⁊ ſana me. in cuiuseſtio factus ſum. ⁊ ipſe eſt languor meus.mihi.lxxxv.Eſtat voluptas oculoruꝫnis. Pulcras formas ⁊ varias. virides ⁊ amēos cōlores amant oculi. Nec teneāt hec aīam meam. teneatmeus. qͥ hec fecit bona valde. Sꝫ ipſe eſt bonū meū nōhec.tina coloꝝ lux illa omnia ꝑfundens. inſinuat ſe ita vevt ſi repente ſubtrahat̉ cum deſiderio requirat̉. et ſi diumuꝫ. Alux quā videbat tobias cū clauſis oculislum viā vite. Una eſt. ⁊ alia nō eſt. ⁊ vnū omnes qͥint̓ eam. At iſta corꝑalis. illecebroſa ⁊ ꝑiculoſa dulcedinevitā cecis amatoribꝰ. Qui aūt ⁊ de ip̄a laudare te volunt deator oīm aſſumunt eā in himmo tuo nō abſumanturab eatno ſuo. Sic eſſe cupio reſiſto ſeductionibꝰ oculoꝝ. needes mei quibꝰ ingredior viam tuā. ⁊ erigo ad te inuis. vt euellas de laqueo pedes meos. Tu ſubinde euellis eoillaqueant̉. Tu nō ceſſas euelle̓. ego aūt crebro inheparſis inſidijmies neqꝫ dormitabis qͥ cua. varijs artibꝰ et opificijs in vevaſis ⁊ hnodi fabricationibꝰ. picturis etiātqꝫ his vſuꝫ neceſſariū atqꝫ moderatū ⁊ piamedierliderūt homines ad illeze traoras ſequētes qd̓ faciunt intus relinq̄ntes a quo⁊ ext̓minantes qd̓ facti ſunt. At ego dn̄e deus meꝰ ⁊ decus meū. etiam hinc dico tibi hymnū. ⁊ ſacrifico laudem ſanctificatori meī pulcra traiecta ꝑ animas in manꝰ artificioſas ab illapulcritme veniūt. que eſt ſuꝑ aīmas cui ſuſpirat aīma mea dieac nocte. Sꝫ pulcritudinum exterioꝝ oꝑatores ⁊ ſectatores indetrahunt approbandi modum. non auteꝫ inde trahunt vtendi modum ⁊ ibi eſt. ⁊ non vident eum vt non eant longius et fortitudinem ſuam ad te cuſtodiant. nec eam ſpargant in delicioſas laſſitudines. Egutem hec loſens ⁊ diſcernens etiam in illis pulcrisum in necto. ſed tu euellis dn̄e.niā miſericordia tua anteeos eſt. Nam ego capior miſerabilit̓. ⁊ tu euellis miſecorliētem. qꝛ ſenſus incideram aliquando cum.lxxxvj.Uc accedit alia forma teptationis multiplicit̓ periculoſa. Preter carnis ꝯcupentiam que ē in delectatione oīm ſenſuum. ineſt aīmeꝑis ſenſus q̄dam ſe nō oblectandi in carne. ſed exꝑiem̄ vana ⁊ curioſa cupiditas. noīe cognitionis ⁊ ſciētiepallia(qꝛ in appetitu noſcendi eſt. oculi aūt ſunt ad noſcēdūꝯcupiſcentia oculoꝝ eloquio dominico appellatur. 1dentiꝰ diſcernit̉ quid voluptatis quid curioſi. ꝙ voluptas pulcra. canora. ſuauia. ſapida etrioſitas aūt etiam his ꝯtraria cauſa temptādi nōnoleſtiā. ſed exꝑiendi nocendiqꝫ libidine. Quids habꝫ vide̓ in laniato cadauere. qd̓ exhorreas. ⁊ tn̄occurrūt vt ꝯtriſtent̉ vt palleant. Timent etiam ne invideāt. quaſi quiſqͣꝫ eos vigilantes vide̓ coegerit. autuaſerit. Ita ⁊ in ceteris ſenſibꝰ que ꝑſegū eſtpo cupiditatis in ſpectaculis exhibenturmiracula. Hiid ꝑſcrutāda occulta nature que p̄ter nosa ꝓceē nihil ꝓdeſt. ⁊ nihil aliud qͣꝫ ſcire hoīesin ſi quid eodem ꝑuerſe ſcīe fine ꝑ magicas ar-

res querit̉. hinc etiā in ipſa relitat̉. cum ſigna ⁊ ꝓdeus todigia multa flagitant̉. nō ad aliquā ſalutem. ſed ad ſolam exꝑientiam deſiderata. Sane me iam theatra nō rapiunt. nec curo noſſetranſitus ſideꝝ. Ueruntn̄ in quaꝫ multis minutis rebꝰ curioſitasnoſtra quotidie labat̉. quis enumeret. Quotiēs narrantes inaniapͥmo qͣſi toleramus. ne offendamꝰ infirmos. deinde paulatiꝫ libenter adutimus. canem currentē poſt leporē iam non ſpecto cum incirco fit. at vero in agro ſi caſu tranſeam. auertit me fortaſſis ab aliqua magna cogitatione atꝫ ad ſe ꝯuertit illa venatio non deuiarecogens corꝑe iumenti. ſed cordis inclinatione. ⁊ niſi iam mihi demonſtrata infirmitate mea cito āmoneas. aut ex ipſa viſione ꝑ aliquā ꝯſideratiōem in te aſſurgere. aut totum ꝯtemne̓ aut tranſire.vanus hebeſco. Quid cū me domi ſedēteꝫ ſtellio muſcas captāsvel aranena retibꝰ ſuis irruētes implicās. ſepe intētuꝫ facit. Numquia ꝑua ſunt aīmalia. ideo nō res eadē agit̉. Pergo inde ad laudandū te creatorē mirificū. atꝫ ordinatore oīm reꝝ. ſed nō inde intentꝰ eſſe incipio. Aliud eſt cito ſurge̓. aliud nō cade̓. Cunqꝫ hmōireꝝ ꝯceptacl̓m ſit cor noſtꝝ. ⁊ portet copioſe vanitatꝭ cat̓uas. hīc⁊ or̄ones nr̄e ſepe int̓rumpūt̉ atqꝫ turbant̉ ⁊ an̄ ꝯſpectū tuuꝫ dūad aures tuas voce cordis intēdimus. neſcio vn̄ irruentibꝰ nugatorijs cogitationibꝰ res tanta p̄cidit̉.De vano appetitu fauoris ⁊ laudis..lxxxvij.Unquid dn̄e qui ſolus ſine typo dn̄aris. qꝛ tu ſolus verus dn̄s es qui nō habesdn̄m. nunquid hoc temptatiōis genus ceſſabit a me inhac vita timeri ⁊ amari velle a hominibꝰ. nō ꝓpter aliud ſꝫ vt indeſit gaudiū qd̓ nō eſt gaudium. miſera vita eſt. ⁊ feda iactātia. hincfit vel maxīe nō amare te. nec caſte timere te. ideoqꝫ ſuꝑbis reſiſtishumilibus aūt das gratiam nobis quia propter quedam humane ſocietatis officia neceſſarium eſt amari ⁊ timeri ab hominibusinſtat adu̓ſarius vere beatitudinis noſtre. vbiqꝫ ſpargēs ī laqueiseuge euge. vt dū auide colligimꝰ. incaute capiamur. ⁊ a ꝟitate tuagaudiuꝫ noſtꝝ deponētes in hoīm fallacia ponamus. ⁊ libeat nosamari ⁊ timeri. nō ꝓpt̓ te. ſed ꝓ te. ꝑuerſa viā atqꝫ diſtorta imitarte. Ceteꝝ qui laudari vult ab hominibꝰ vituꝑante te nō defendet̉ab homībꝰ iudicāte te. nec eripiet̉ damnāte te. Cū aūt non laudatur peccator in deſiderijs anime ſue. laudat̉ homo ꝓpter aliquoddonum quod dediſti ei. At ille plus gaudet ſibi laudari ſe. qͣꝫ ip̄mdonū vnde laudat̉ habere. etiā iſte te vituꝑante laudat̉. et melioriam ille qui laudauit. qͣꝫ ille qui laudatꝰ eſt. illi em̄ placuit in homīedonuꝫ dei. huic aūt magis placuit donū hominis qͣꝫ dei. Temptamur ſic domine quotidie. Quotidiana fornax noſtra eſt humanalingua. Eſt em̄ qualiſcunqꝫ in alijs temptationū generibꝰ mihi facultas explorandi me. in hoc pene nulla eſt. Nam ⁊ a voluptatibꝰcarnis ⁊ a curioſitate ſuꝑuacua cognoſcendi. video quātū aſſecutus ſim poſſe refrenare animū meum cū eis rebꝰ careo. vel voluntate. vel cum abſunt. Tunc enim me interrogo qͣꝫ magis minuſuemihi moleſtum ſit non habere. laude vero vt careamus. atqꝫ in eoexperiamur quid poſſumus. nunquid male viuendum eſt. et tamperdite atqꝫ immaniter. vt nemo nos nouerit qui nō deteſtet̉. quemaior dementia dici poteſt. At ſi bone vite ⁊ bonorum operuꝫ cōmes ⁊ ſolet ⁊ debet eſſe laudatio. tam comitatum eius qͣꝫ ipſaꝫ bonam vitā deſeri nō oportꝫ. nō aūt ſentio ſine quo eē. aut equo animo aut egre poſſim. niſi cū abfuerit..lxxxviij.Adhuc de appetitu laudis.Cce in te veritas videon̄me laudibus meis ꝓpter me. ſed ꝓpter ꝓximi vtilitatēmoueri oportere. ⁊ vtruꝫ ita ſit neſcio. obſecro te deusmeꝰ. ⁊ meipſuꝫ mihi indica. vt ꝯfitear oraturis ꝓ me fratribꝰ meisquod in me ſaucium reperero. Interim me diligentius int̓rogemſi vtilitate ꝓximi moueor in laudibus meis. cur minus moueor. ſiquiſqͣꝫ alius iniuſte vituperetur qͣꝫ ſi ego. cum vtraqꝫ contumeliaeadem iniquitate coram me iaciatur. An ⁊ hoc neſcio. etiam ne idreſtat. vt nō faciā veritatem corā te in corde meo ⁊ in lingua mea ⁊ſeducam meipſum. inſaniam hanc domine longe fac̄a me. ne oleūpeccatoris mihi ſit os meum. ad impinguandum caput meū. Egenus et pauper ego ſum. et melior in occulto gemitu diſplicens.et querens miſericordiam tuam donec reficatur defectus meus.et perficiatur vſqꝫ in paceꝫ quam neſcit arrogantis oculus. Sermo autem ore procedens. et facta que innoteſcunt hominibushabent temptationem periculoſiſſimam ab amore laudis. qui adpriuatam quandam excellentiam contrahit emendicata ſuffragia. temptat etiam cum a me in me arguitur. eo ipſo quo arguiturEt ſepe homo de ipſo vane glorie contemptu vanius gloriatur.Ideo nō iam de ipſo contemptu vane glorie gloriatur. non enimeam contemnit cum gloriatur intus. Etiam intus eſt aliud in eodem genere temptatōis malū quo inaneſcunt qui ſibi placēt de ſe