gaudij voluntas earum nō recedit. Omnes igit̉ beati eſſe volunt̉Sed qꝛ caro concupiſcit aduerſus ſpūm. ⁊ ſpiritus adu̓ſus carnēvt nō faciant quod volunt. cadunt in id qd̓ valent. eoqꝫ contentiſunt. quia illud qd̓ nō valent non tantū volunt quātum ſat eſt vtvaleant. Nam beata vita eſt gaudium de veritate. hoc gaudiumom̄s volunt. malunt em̄ de veritate. qͣꝫ de falſitate gaudere. Itaqꝫmultos exꝑtus ſum. qui fallere vellent. qui aūt falli. neminē. Amātigitur omnes veritatem. nec amarent: niſi aliqua noticia eius eſſetin memoria eorum. Cur ergo nō de illa gaudent. cur nō beati ſuntquia fortius occupant̉ in alijs que potius eos miſcros faciunt. qͣꝫillud beatos quod tenuiter meminerūt. Adhuc em̄ modicum lumen eſt in hominibꝰ. ambulent. ambulent ne tenebre eos comprehendant.Ꝙ vita beata eſt gaudiuꝫ de veritate ſola..lxxxj.Mr autem veritas paritlodium. ⁊ inimicus eius factus eſt homo tuus p̄dicansvveritatem. cū ametur beata vita que nō eſt niſi gaudiūde veritate. niſi quia ſic amatur veritas. vt quicunqꝫ aliud amant.hoc quod amāt velint eſſe veritatem. ⁊ qꝛ falli nollent. nolunt conuinci ꝙ falſi ſint. Itaqꝫ ꝓpter eam rem oderunt veritatem. quā ꝓveritate amāt. amant eam lucentem. oderunt eā redarguētem. qꝛenim falli nolūt. ⁊ fallere volunt. amant eam cum ſe ipſa indicat. etoderunt eam cum ſeipſos indicat. Inde retribuit eis. vt qui ſe abea manifeſtari nolunt. ⁊ eos nolentes ipſa manifeſtet. ⁊ eis ꝓptereanon fit manifeſta. Sic animꝰ humanus languidus ⁊ cecus. turpiset indecens latere vult. ſe aūt vt lateat aliquid nō vult. econtra illiredditur. vt ⁊ ipſe nō lateat veritatem. ⁊ ipſum lateat veritas. Inetiam ſic dum miſer eſt. veris mauult gaudere qͣꝫ falſis. Beatus gͦerit. ſi nulla interpellante moleſtia. de ipſa ꝑ quam vera ſunt omīaſola veritate gaudebit. Ubi gͦ veritas te inueni. vt diſcerē te. Neqꝫ enim iam eras in memoria mea. priuſqͣꝫ te diſcerem. Ubi ergoinueni. vt diſcerem te. niſi in te ſupra me. Et nuſqͣꝫ locus et recedimus et accedimus ⁊ nuſqͣꝫ locus. Ueritas vbiqꝫ preſides omnibus conſulentibus te. ſimulqꝫ reſpondes omnibꝰ etiam diuerſaconſulentibꝰ. liquide tu reſpondes. ſed nō liquide omnes audiuntOmnes vnde volunt ꝯſulunt. ſed non ſemꝑ quod volūt audiuntOptimus miniſter tuus eſt. qui non magis intuet̉. hoc a te audirequod ip̄e voluerit. ſed potius hoc velle qḋ audierit. Sero te amaui pulcritudo tamantiqua ⁊ tamnoua. ⁊ ecce intus eras. ⁊ ego foris. ⁊ ibi te querebaꝫ. ⁊ in iſta formoſa que feciſti deformis irruebāMecum eras. ⁊ tecum nō eraꝫ. ea me tenebant longe a te. que ſi inte nō eſſent. nō eēt. Uocaſti ⁊ clamaſti. ⁊ rupiſti ſurditatē meam.Chorūſcaſti ⁊ ſplenduiſti. et fugaſti cecitatem meam. Flagraſti etduxi ſpūm ⁊ anhelo tibi. Guſtaui ⁊ eſurio ⁊ ſitio. Tetigiſti me ⁊ exarſi in pacem tuaꝫ. Cum inheſero tibi ex omni me. nuſqͣꝫ erit mihilabor ⁊ dolor. ⁊ viua erit vita mea tota plena te. Nunc aūt quē tuimples ſubleuas eum. qꝛ te plenus nō ſum oneri mihi ſum. Cōtendunt leticie mee flende cum letandis meroribus. ⁊ ex qua ꝑte ſtetvictoria neſcio.De tēptationibꝰ huiꝰ vite. ⁊ pͥmo de ꝯcupiſcētia carnis. lxxxij.Eu mihi domīe miſereremei. ecce vulnera mea nō abſcondo. Medicus es. egerIlſum. tu miſericors es. miſer ſum. Funquid nō temptatio vita eſt humana ſuꝑ terram. Quis velit moleſtias ⁊ difficultates. Tolerari iubes ea nō amari. Nemo qḋ tolerat amat. etiam ſitolerare amat. Ꝙͣuis em̄ gaudeat ſe tolerare mauult nō eſſe quodtoleret. ꝓſpera in adu̓ſis deſidero. adu̓ſa in ꝓſperis timeo. Quisint̓ hec medius locus. vbi nō ſit hūane vite temptatio. Ue ꝓſperitatibꝰ ſeculi. ſemel ⁊ iteꝝ a timore aduerſitatis. ⁊ a corruptione leticie. Ue aduerſitatibꝰ ſeculi. ſemel ⁊ iteꝝ ⁊ tercio. a deſiderio proſperitatis. Et qꝛ ipſa aduerſitas dura eſt. ⁊ ne frangat tolerantiānunquid nō temptatio eſt vita humana ſuꝑ terraꝫ ſine vllo interſtitio. Et tota ſpes mea. n̄ niſi in magna miſericordia tua. Da qd̓iubes. ⁊ iube qd̓ vis. Imꝑas nobis ꝯtinentiam. ⁊ cum ſcirē ait qͥdam. quia nemo poteſt eſſe ꝯtinens. niſi deus det. ⁊ hocipſuꝫ eratſapientie ſcire cuius eſſet hoc donum. Per ꝯtinentiam quippe colligimur ⁊ redigimur in vnum. a quo in multa defluximus. Minusem̄ te amat qui tecum aliquid amat qd̓ nō ꝓpter te amat. O amorqui ſemper ardes. et nunqͣꝫ extingueris. charitas deus meus accende me. Iubes certe vt contineam a concupiſcentia carnis. aconcupiſcentia oculorum. et ambitione ſeculi. Iuſſiſti a cōcubituet qꝛ dediſti factum eſt. Sed adhuc viuunt in memoria mea taliūreꝝ ymagines. quas ibi ꝯſuetudo mea fixit. ⁊ occurſant̉ mihi vigilanti quidem carētes viribꝰ. In ſomnis aūt non ſoluꝫ vſqꝫ ad delec̓tationem. ſed etiam vſqꝫ ad ꝯſenſioneꝫ. factumqꝫ ſimillimū falſaviſa ꝑſuadent. qd̓ vera vigilanti nō poſſunt ſimillimuꝫ. Et vbi eſttunc ratio. qua talibꝰ ſiteſtionibꝰ reſiſto vigilans. Sepe etiaꝫ in

ſomnis reſiſtimus noſtriqꝫ ꝓpoſiti memores. atqꝫ ī eo caſtiſſime dmanētes. nullū talibꝰ illecebris adhibemus aſſenſum. Et tn̄ tātiin tereſt. vt cum aliter accidit. euigilantes ad ꝯſcientie reqͥem redeamus ipſaqꝫ diſtantia reꝑiamus nos nō feciſſe. qd̓ tamen in nobisquoquomodo factū eſſe doleamus. Augebis dn̄e magis magiqꝫin me munera tua. vt aīma mea ſequat̉ me ad te ꝯcupiſcētie viſcoexpedita. vt nō ſit rebellis ſibi. atqꝫ in ſomnis nō ſolum ꝑpetret tales corrupteles ꝑ ymagines animales vſqꝫ ad carnis fluxum. ſedne conſentiat quidē. Exulto igit̉ cum tremore in eo quod donaſtimihi. lugens in eo ꝙ incōſummatus ſum. ſperans ꝑfecturum te inme miſericordias tuas vſqꝫ ad pacem plenariā. quam tecū habebunt interiora ⁊ exteriora mea. cū abſorpta fuerit mors.De gule voluptatibꝰ.SSt et alia malicia diei qvtinam ſufficiat ei. Reficimus em̄ quotidianus ruinacorꝑis edendo ⁊ bibendo. priuſqͣꝫ eſcas ⁊ ventrē deſtruas. cum occideris indigentiaꝫ ſaturitate mirifica. ⁊ corruptibile hͦindueris incorruptōne ſempit̓na. Hoc aūt me docuiſti. vt quē admodū medicamenta ſic alimenta ſumpturus accedam. Sed duꝫad quietem ſatietatis ex indigentie moleſtia tranſeo. in ipſo tranſitu mihi inſidiatur laqueus concupiſcentie. Ipſe enim trāſitus voluptas eſt. ⁊ non eſt alius qua trāſeatur. quo tranſire cogit neceſſitas. Et cum ſalus ſit cauſa edendi ⁊ bibendi. adiungit ſe tanqͣꝫ pediſſequa periculoſa iocunditas. ⁊ plerunqꝫ preire conatur. vt eiuscauſa fiat quod cauſa ſalutis me facere vel dico vel volo. Nec idēmodus vtriuſqꝫ eſt. Nam quod ſaluti ſatis eſt delectationi parūeſt. Et ſepe incertum fit vtrum adhuc neceſſaria corporis cura ſb̓ſidium petat. an voluptaria cupiditatis fallacia miniſterium ſuppetat. Ad hoc incertum infelix hilareſcit anima. ⁊ in eo p̄parat exculationis patrocinium. gaudens nō appetere. quod ſatis ſit moderationi valitudinis. vt obtentu ſalutis obrumpet negocium voluptatis. His temptationibus quotidie conor reſiſtere ⁊ ad te refero eſtus meos. quia ꝯſilium mihi de hac re nō dum ſtat. Audiāvocem iubentis domini mei. non grauent̉ corda veſtra in crapulaet ebrietate. Ebrietas longe eſt a me. miſereberis ne appropīquet̉mihi. Crapula nonnunqͣꝫ ſurrepit ſeruo tuo. miſereberis vt longefiat a me. Nemo em̄ poteſt eſſe continens. niſi tu des. Audiui apoſtolum dicentem. Omnia poſſum in eo qui me confortat. Confota me domine vt poſſim. da quod iubes. iube quod vis. Iſte ſe accepiſſe confitetur. ⁊ ꝙ gloriatur in domino gloriatur. Audiui aliūrogantem vt accipiat. Aufer a me inquit ventris concupiſcentiasUnde apparet ſancte deus meus te dare. cuꝫ fit quod imperas fieri. Docuiſti me pater bone. omnia munda mundis. ſed malū eſſehomini qui ꝑ offenſionem manducat. et omnem creaturam tuambonam eſſe. nihilqꝫ abijciendum quod cum gratiarumactione ꝑcipitur. ⁊ qui manducat nō manducantem nō iudicet. ⁊ qui nō manducat manducanteꝫ nō ſpernat. Didici hec. gratias tibi deo meomagiſtro meo pulſatori aurium mearum. illuſtratori cordis mei.Quotidie certo contra concupiſcentiam edendi ⁊ bibendi. nō em̄eſt quod ſemel p̄cidere ⁊ vltra nō attingere decernā. ſicut de ꝯcubitu potui. Itaqꝫ freni gutturis temporata relaxatione ⁊ conſtrictione tenendi ſunt. Quis autem eſt domine qui nō rapiatur aliquātum extra metas neceſſitatis quiſquis eſt magnus eſt. magnificet nomen tuum. Ego autem non ſum. quia homo peccator ſuꝫſed ⁊ ego magnifico nomen tuuꝫ. ⁊ interpellat te ꝓ peccatis meisqui vicit ſeculum numerās me inter infirma membra corporis ſuiquia imperfectum eius viderūt oculi tui. ⁊ in libro tuo omnes ſcribenturDe illecebris odoratus ⁊ auditus..lxxxiiij.Eillecebra odoꝝ n̄nimisatago. cum abſunt non requiro. cum aſſunt nō reſpicio. paratus eis etiam ſemper tacere. Ita mihi vidcor.forſitan fallor. Sunt enim iſte plangande tenebre in quibꝰ me latet facultas mea que in me eſt. vt aīmus meus de viribus ſuis ipſeſe interrogans nō facile ſibi credendum exiſtimet. quia ⁊ quod in.eſt plerunqꝫ occultum eſt. niſi experientia manifeſtetur. Et nemoſecurus eſſe debꝫ in hac vita que tota temptatio eſt. Qui fieri potuit ex deteriori melior. nō fiat etiā ex meliore deterior. Una ſpesvna fiducia. vna firma ꝓmiſſio. miſericordia tua. Voluptates aurium me tenacius implicauerant. ⁊ ſubiugauerant. ſed reſoluiſti etliberaſti me. Nunc in ſonis quos animant eloquia tua. cum ſuauivoce cantantur ⁊ artificioſa. fateor aliquātuluꝫ acquieſco nō quidem vt heream. ſed vt ſurgam cū volo. At tn̄ cum ip̄is ſententijsqͥbꝰ viuūt vt ad mittant̉ ad me querūt ī corde meo nōnulliꝰ dignitatꝭ locū. ⁊ vix eis p̄beo ꝯgruentē. Aliqn̄ em̄ plus eis mihi videortribue̓ honoris qͣꝫ decet. duꝫ ipſis dictis ſct̄is religioſius ⁊ ardeū-