Liber

.XIX.

.lxxvij.De oratiōe ipſius de duplici confeſſione.Idem in libro decimo.Ognoſcā te ꝯgnitor meꝰſicut ⁊ a te cognitꝰ ſum ꝟtus aīme mee intra in eam. etcoapta eaꝫ tibi. vt poſſideas ſine macula ⁊ ruga. Hecſt ſpes mea. ⁊ in ea ſpe gaudeo. qn̄ ſanuꝫ gaudeo. Cetera ꝟo huuāto minus flet̉ in eis. Ecce veriius vite tātomagis flenda ſunttatem dilexiſti. qꝛ qui facit eā venit ad lucem. Et tibi quideꝫ dn̄equid eſſet occultū in me. etiā ſi nollē confiteri tibi. Te em̄ abſconderem mihi nō me tibi. Nunc aūt ꝙ gemitus meꝰ teſtis eſt diſplicere me mihi. tū refulges ⁊ places ⁊ erubeſcam de me. ⁊ abijciā meatqꝫ eligam te. ⁊ nec mihi nec tibi placeā niſi de te. Cuꝫ em̄ maluspil aliud eſt ꝯfiteri tibi. qͣꝫ diſplicere me mihi. Cū vero piuseſt cōfiteri tibi. qͣꝫ hoc nō tribuere mihi. qm̄ tu domineiſtū. ſed pͥus eum iuſtificas impium. Quid mihi cū hodiāt ꝯfeſſiones meas. qͣſi ipſi ſanaturi ſint languoresgenꝰ ad cognoſcendā vitā alienā deſidioſum admeos.ndā ſuam. Quid a me querūt audire quis ſim. qui a te nolunt audire qui ſint. Et quid eſt a te audire de ſe niſi cognoſcere ſeQuo igit̉ fructu id volunt. An ꝯgratulari mihi cupiunt. cum audierint quātū ad te accedam munere tuo. ⁊ orare ꝓ me. cuꝫ audierint qͣꝫtum tarder ponde̓ meo. Indicabo me talibꝰ. Amet ī me fraterris. qd̓ amanduꝫ doces. ⁊ doleat qd̓ dolendum doces.nō extraneus. ſcꝫ filiorum alienoꝝ. quoꝝ os locutumeſt vanitatem ⁊cͣ ſed frat̓nus ſcꝫ qui cum approbat me. gaudet deme. cuꝫ aūt improbat me dolet de me. qꝛ ſiue improbet me ſiue approbet. diligit r̄Indicabo me talibꝰ. Reſpirēt in bonis meis. ſupiret in malis meis. Bona mea inſtituta tua ſunt ⁊ dona tua. mala mea delicta mea ſunt ⁊ iudicia tua. Reſpirent in illis. ſuſpirēt inhis. hymnuſqꝫ ⁊ fletus aſcendant in ꝯſpectum tuum de fraternisribulis tuis. Tu aūt domīe nō deſerens cepta tua cōimꝑfecta mea.gradu ꝯtēplationis ꝑ creaturas viſibiles. .lxxviij.Ercuſſiſti dn̄e cor meumet amaui te. ſed ⁊ celū ⁊ terra ⁊ oīa que in eis ſunt. eccevndiqꝫ mihi dicunt vt amem te. Nec dice̓ ceſſant omnibꝰ diebꝰ vt ſint inexcuſabiles. Quid aūt amo cum te amo. Nōcorꝑis ſpēm. nō dulcē cantilenā. n̄ aromatū ſuauitatē. vel aliquidhmōi. ⁊ tn̄ amo quādam lucem. vocē. odorē. cibū. amplexū interioris hoīs mei vbi fulget aīe qd̓ n̄ capit locꝰ. vbi ſonat qḋ non rapittpͥus. vbi olet qḋ nō ſpargit flatus. vbi ſapit qd̓ nō minuit edacitas. vbi heret qd̓ nō diuellit ſatietas. hoc eſt qḋ amo cū deū meuꝫamo. Et quid eſt hoc. Int̓rogaui terrā et dixit. Nō ſum. Et oīaque in ea ſunt idem ꝯfeſſaInt̓rogaui celū et lumīaria eius. ⁊bus que circūſtant fores carnis mee. Dicite mihi de deoqd̓ vos nō eſtis dicite mihi de eo aliquid. Et exclamauerunt vocepſe fecit nos. Int̓rogatio mea. intentio mea. reſponſio eorumꝝ. Et direxi me ad me. ⁊ dixi mihi. Tu quis es. ⁊ rn̄dihomo. Et ecce in me p̄ſto ſunt ⁊ corpꝰ ⁊ anima vnū exterius. alid̓melius qd̓ interius. Renūciant quippe nūcij corꝑalesirationi. ⁊ iudicanti de reſponſione celi ⁊ terre dicentium.Nō ſumus deus. ſed ipſe fecit nos. Ego itaqꝫ interior hō cognoni hec ꝑ exterioris miniſterium .i. ꝑ ſenſus corꝑis mei. Nunquid gͦomnibꝰ quibꝰ integer eſt ſenſus apparet hec ſpēs. Cur aūt nō omnibus eadem loquit̉. aīalia qͥdem puſilla ⁊ magna vidente. nec tn̄int̓rogare valent. nō enim p̄poſita ē in eis ſenſibꝰ nūciantibꝰ iudexles aūt poſſunt int̓rogare. vt inuiſibilia dei ꝑ ea que facta ſulecta ꝯſpiciant̉. ſed amore ſubdunt̉ eis. ⁊ ſubditi iudit. nec illa rn̄dent interrogantibꝰ niſi iudicantibꝰ. Eteoꝝ. id eſt ſpecies eoruꝫ omnibꝰ loquit̉. ſed illi ſoli ini eam foris acceptam intus cū veritate ꝯferunt. Dicitem̄ veritas nō eſt deus celum ⁊ terra. neqꝫ omne corpus. qꝛ molesnor in ꝑte qͣꝫ in toto. Iam tu melior es o aīma. qꝛ tu vegetasrꝑis tui. ꝓbens ei vitam. qd̓ nullum corpus p̄ſtat corꝑi.Deus aūt tuus etiā tibi vita eſt. Per ipſam igit̉ animā meam ad.lxxix.e ceteris gradibꝰ ꝑ aīme vires.Ranſibo vim meaꝫ quarꝑi hereo. ⁊ vitalit̓ cōpagē eiꝰ repleo. qꝛ cōmunis eſtquis ⁊ mulis. Tranſibo ⁊ illā que carnē meam ſenſifitat. qꝛ et ipſa cōmunis eſt beſtijs. ⁊ ecce venio in campos ⁊ lata p̄norie mee. vbi ſunt theſauri innumerabiliū ymaginū demodi rebꝰ ſenſibꝰ inuectaꝝ. quas ⁊ ipſas abigo a facie reis mēe donec enubilet̉ qd̓ volo. atqꝫ in ꝯſpectuꝫ ꝓdeat exnoditis. Ibi mihi celum ⁊ terra p̄ſto ſunt cū omnibꝰ que ſentire intis potui. p̄ter illa que oblitus ſum. Ibi mihi ⁊ ipſe occurro. meqꝫ

recolo quid qn̄ et vbi egerim. ⁊ qūo cū agereꝫ affectus fuerim. Ibiſunt omnia q̄ ſiue experta a me ſiue credita memini. Ex eadem copia etiam ſil̓itudines reꝝ vel exꝑtarum. vel ex eis quas nō exꝑtusſum creditaꝝ alias atꝫ alias ⁊ ipſe ꝯtexo. p̄teritis ⁊ ex his etiā futuras actiones. ⁊ euentura ⁊ ſpeciēs. ⁊ hec oīa quaſi p̄ſentia meditorHic ſunt ⁊ illa oīa que de doctrinis liberalibꝰ ꝑcepta nōdum exciderūt. quaſi remota interiore loco. nec eoꝝ ymagines. ſed res ip̄asgero. Naꝫ cū audio tria genera queſtionū. an ſit. quid ſit. quale ſitſonoꝝ quidem quibꝰ hec ꝟba ꝯfecta ſunt ymagines teneo et eosꝑ aures cum ſtrepitu tranſſiſſe. ac nō iam eſſe ſcio. Res vero ipſasque illis ſignificant̉ ſonis. neqꝫ vllo ſenſu corꝑis attigi. neqꝫ vſpiāvidi p̄ter animum meum. Et in memoria mea recondidi nō ymagines earum. ſed ipſas. Que vnde ⁊ qua ad memoriam meā intrauerint neſcio. Nam cum ea didici non credidi alieno cordi. ſed inmeo recognoui. ⁊ vera eſſe approbaui. ⁊ cōmendaui ei tanqͣꝫ reponens vnde ꝓferrem qn̄ vellem. Quo circa nihil eſt aliud ea diſcēquorum non ꝑ ſenſus haurimꝰ ymagines. ſed ſicuti ſunt ſine ymaginibꝰ ꝑ ſe ipſa intus cernimus. niſi ea que paſſim atqꝫ indiſpoſitamemoria ꝯtinebat. cogitando quaſi collige̓ atqꝫ aīaduertando curare. vt tanqͣꝫ ad manum poſita in ipſa memoria vbi ſparſa pͥus ⁊neglecta latitabant. iam familiari intentioni facile occurrant. Iteꝫꝯtinet memoriam numeroꝝ dimenſionūqꝫ rationes ⁊ leges innumerabiles. quaꝝ nullam corꝑis ſenſus imp̄ſſit. quia nec ipſe colorate ſunt. nec ſonant. nec olent. nec guſtare. nec contrectate ſunt. Affectiones quoqꝫ animi mei eadem memoria cōtinet. non in modoquo eas habet animus cum patitur. ſed longe alio. ſicut ſeſe habꝫvis memorie. Nam ⁊ letatum me fuiſſe reminiſcor non letus. ⁊ triſticiam meam preteritam recordor nō triſtis. Nimirum memoriaquaſi venter eſt animi. leticia vero atqꝫ triſticia quaſicibus dulciset amarus cum memorie cōmendantur. quaſi traiecta in ventremrecondi illuc poſſunt ſapere nō poſſunt. Ecce igit̉ in memorie meecampis ⁊ antris ⁊ cauernis. īnumerabiliter plenis innumerabiliuꝫrerum generibus. ſiue per ymagines ſicut omniuꝫ corporum. ſiueper p̄ſentiam ſicut artium ſiue neſcio ꝑ quas notiones vel notatōnes. ſicut affectionum. quas ⁊ cum animus nō patitur memoria tenet. cuꝫ in aīmo ſit quidquid eſt in memoria ꝑ hec omnia diſcurroatqꝫ volito hac illac. penetro etiam quantū poſſum. ⁊ finis nuſqͣꝫTanta eſt vis memorie in homine viuēte mortalit̓. Tranſibo igitur. ad hanc vim meam q̄ memoria vocatur ꝑ animum meū aſcendens ad te. qui deſuꝑ mihi manes. Habent em̄ memoriam pecōra ⁊ aues. alioquin nō cubilia. nidoſue repeterēt. nō alia multa quibus aſſueſcūt. neqꝫ em̄ aſſueſcere valent vllis rebꝰ. niſi ꝑ memoriā.Qualiter ꝑ memoriam experitur deus vel vita beata. .lxxx.Ed vbi inueniam te verebona ⁊ ſecura ſuauitas. Si p̄ter memoriam te inueniotui ſum īmemor. Et quomodo iam inueniam te. ſi memor tui nō ſim. perdiderat enim mulier dragmam. et queſiuit eamcum lucerna. ⁊ niſi memor eſſet eius. nō inueniſſet eā. Cū eniꝫ eſſetinuenta. vnde ſciret vtrum ipſa eſſet ſi immemor eius eſſet. Quidcum ipſa memoria ꝑdit aliquid ſicut fit cum obliuiſcimur ⁊ querimus vt recordemur. vbi tandē querimus. niſi in ipſa memoria. ⁊ ſialiquid ꝓ alio offeratur reſpuimus. donec illud occurrat qd̓ querimus. ⁊ cū occurrerit dicimus: hoc eſt. Obliti ergo fueramus. nectotum exciderat. ſed ex parte qua tenebat̉. pars alia querebatur.quia ſentiebat ſe memoria non ſimul voluere quod ſimul ſolebat.et quaſi detrūcata ꝯſuetudine claudicans. reddi quod deerat flagitabat. Quomō ergo quero te domine. cum enim te quero vitaꝫbeatam quero. et qūo eam quero. vtꝝ ꝑ recordationē tanqͣꝫ eamoblitus ſim. oblitumqꝫ me eſſe adhuc teneā. an̄ ꝑ appetitū diſcendi incognitā ſiue qͣꝫ nunqͣꝫ ſcierī. ſiue quā ſic oblitus fuerim. vt menec oblitū eſſe meminerim. Nonne ipſa eſt beata vita quā omnesvolūt. et oīno nolit nemo eſt. Ubi gͦ nouerunt eā vt amarent. Nimiꝝ habemus eā neſcio in qua noticia. de qͣ ſatago vtrū in memoria ſit. qꝛ ſi ibi eſt iam beati fuimus aliqn̄. Nunꝗd ſi meminimꝰ eāſicut meminit carthaginē qui vidit. Non ita. Non em̄ videt̉ beata vita oculis. qꝛ nō eſt corpus. Nūquid ſicut meminimus numeros: Nō. Qui em̄ os habet in noticia. non adhuc querit adipiſciNūquid ſic meminimꝰ gaudiū fortaſſe ita. Nam gaudiū meū etiātriſtis memini. ſicut vitā beatā miſer. neqꝫ nunqͣꝫ corꝑis ſenſu gaudium meū vel vidi vel audiui. ſꝫ exꝑtus ſum in aīo meo. Qm̄ igit̉gaudium res eſt. quā ſe exꝑtum nō eſſe nemo poteſt dicere. ideo reperta in memoria recognoſcit̉. quando beate vite nomen auditurſed abſit dn̄e. vt ſi qͦcunqꝫ gaudio gaudeā. beatū me puteꝫ. Eſt eīgaudiū qḋ nō dat̉ impijs. ſꝫ eis qui gratꝭ colūt te. quoꝝ gaudiumtu es. et ipſa ⁊ beata vita gaudere ad te. de te. ꝓpter te. Qui auteꝫaliud ſectant̉ium nō ipſum verum. ab aliqua tamē ymagine